Marcos 11
idc (IDC) vs ARA
1 Aya ba ayayo kina Urushelima ni, aba ba aBetafaji kina aBetani, ugbana umani ushi uzaitun shi wu, iYesu ba tuma atina nga apai,
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 aba tẹri bọ si, “Inu kyaa anọ ifọng na ashi kite nu, inu ba ghila ni, inu ki ya nu anọ izaki na alor, inga umani ba aghọ ni akọ kila wu ba. Inu shii ka inu ba wu kọ kawẹ.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Insi ace aghọ ghulu nu si, “Ikẹmbọ sa ni inu su ju kindi?” Inu tẹri nga si, ‘Aghọ ọna nga wang wu ni aki vuwa ni kọ kidẹ akyua.’”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 Aba wor ki ya peni anọ izaki kọ seshi anyu utra alor ka anyu ọna. Asu shii wu ni,
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 ace ajiya na atẹng kọ kaa ba tẹri bọ si, “Ikẹmbo ni inu su ju, inu su shii anọ izaki?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Aba yira bọ kọnọ mani iYesu tẹri bọ ni, ajiya nga ba ya na awor ni kọ.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Aya ba iYesu ni anọ izaki ni, aba yaa nga ugbang bọ ku tumu izaki, ni aba kila ki cicaa ka ayaa.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 Ajiya na pam yaa ugbang bọ kọ utra, ace aghọ bọ ni, ayaa aniraga ashi afa umani akẹr.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 Aghọmani ashi kite nga kina utumu nga taa akpa na ju si,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Anyu adaduma na ẹrẹgọm uki ba inga ate bayọ iDauda!
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 IYesu ghila Urushelima ki kya idẹ ọna Ọnọng. A kra uka nadidu, aya nu ni ughẹ ya ba ni, aba kunu nga kina aghọ ushọ na pai ra ki kya bọ aBetani.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Uka ya yẹ na aya sang ushee aBetani ni, iYesu ba kọọ idafo.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Anu uce ọshẹ uwe ka tatọọ ni ọshẹ ni ayaa, aba ka ya nu ta ushi shini ikọlọ ni. Aya fuma ni aba nu ni ayaa yọ shiya, ka akyua ula uwe kọ ba wu ba.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Aba tẹri uwe si, “Ace aghọ taaki ba la nga ikọlọ ngọ ba ka ta kọ sang asing.” Atina nga kọọ imumani atẹri.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Asu fuma Urushelima ni, iYesu ghila nga kidẹ ọna Ọnọng ki kila aghọmani asu gheli na agbira uma kidẹ. A yiri ugọọ uka umani aghọ ser ufẹ shi wu kina uka ni aghọ gbara ukhimi shi wu,
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ki ba kila na a kpaa ice ima ka awor ni yọ kọ ukaa ọna Ọnọng.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Aba mẹẹ bọ si, “Awọọ si, “‘Aki yọrọ ọna mi si ọna upii nọ Ọnọng ajiya nadidu ba’? Uwẹ inu tee ni wu uka sọlu ayi akakọng.’”
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Afirist akakọng kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa ya kọọ udi upii ni, aba wang utra ni asọ pii nga wu, ka asọ hwiri ẹrẹbata nga, ikir bajiya ni icuru nadidu woo ica nọ umẹẹ nga.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Uka ya ba ughẹ ni, aba kunu bọ kidẹ ifọng.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Asọ wor ni ikyuating ni, aba nu ọshẹ uwe ra nọ uhwiya wu ku kpaa ka akang.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 IBitrus ba shuni, aba ju iYesu si, “Aghọmẹẹ, nu! ọshẹ uwe mani inga ma wu anyu ababi ra ni uhwiya wu!”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 IYesu ba ju si, “Inu uma aipang kọ Ọnọng!
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 “Imẹ tẹri nu aipang, insi ace aghọ ju upang ri si, ‘Wor, ya kpaa kidẹ ẹrẹyẹma,’ insi ama aipang kidẹ ikwyi ni, ki ba yira si ima utẹri nga ki ba ni, aki ju kọnọ utẹri nga ni.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Kindọ ni, imẹ sọ tẹri ngọ, nadidu imumani inu shọrọ ki pii nọ Ọnọng ni, uma aipang si ingọ ki yira yọ, ni iki shi inga ngọ.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 Insi ingọ tara upii nọ Ọnọng ni ingọ ko ace aghọ ki ikwyi ni, yira ọlọ kpaa nga, ka Ate nu ka ayaya kọ cira uvulu nu kọ.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 Insi inu ta yira nọ ula ukpaa ba ni, Ate nu ka yaya ki kpaa nu nga nu uvulu kọ ba.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Aya ba fuma Urushelima, ni iYesu sọ kyeng kidẹ ọna Ọnọng, afirist akakọng, aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aghọ ite ba ukushi nga.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 “Ẹrẹkyuọ inga nga wu ni ungọ su ju umari kọ? Inga ma ngọ ẹrẹgọrọ ri?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 IYesu ba yira si, Iki ghulu nu upii uyeng. Inu yira mi, imẹ ki kọ tẹri nu ta ẹrẹgọrọ nga wu ni imẹ su ju umari kọ.
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Iminimini iYahaya ni, ka ayaya ko ta unga ajiya ko? Inu tẹri mi!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Apii kina ace bọ ka aya na aba ju si, “Insi ayọ ju si ‘Ka ayaya’ ni, aki ghulu ayọ si, ‘Ikẹmbọ sa ni inu ta uma aipang ba?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 Insi ayọ ju si unga ‘Ajiya wu’ ni (asọ hwiri ẹrẹbata bajiya ka kwinga ye si iYahaya ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga.)
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Aba yira iYesu si, “Ayọ ye yi ba.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.