Lucas 8

idc (IDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aya Kpẹẹ ni iYesu va ghila idẹ ufọng kina anọrifọng nasu tẹri upii ila ididuma ẹrẹgọm Ọnọng. Aghọ ushọ na apai ni ashi kini nga,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 ace ayiri mani awuli bọ ushẹẹ usulusu kina idumu. Kidẹ bọ ni, uMaryamu (aghọmani ace aghọ bọ yọrọ nga si iMagadaliya), aghọmani awoo nga ushẹẹ utinsara wọ,
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 IYuwana ayiri iKuza, aghọtina aghaghẹ ọna iHiridus, kina iSuzanatu, kina ace aghọ bọ nagigang mani ashẹ bọ ni ugo uma bọ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Umani ajiya nagigang adugo curu, aba ka ufọnufọng ukushi IYesu, avasa ma bọ ighang upii si.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Ace aghọ wuu kya ọka upila ighọ. Ashi kidẹ uta ni, ice ighọ va kpaa kọ utra, ava tina yọ, anurunu ayaya va tara yọ kọ’
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ice va kpaa ka atii. Iya ta ikumu ni iva hwiya yọ, ba ọlọlọr.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Ice va kpaa kidẹ akara, iva mighi kukuyeng, akara va mẹni yọ.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Ice va kpaa ki ẹrẹbọ ididuma, ava fọnọ, ki sa ikir ajilaji.” Aya tẹri kindi ni, ava sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Aghọmani ashina atọng kọng ni, a kọng.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Aghọyii nga va ghulu nga ikẹmbọ ni ighang upii yeni.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ava tẹri si, “Inu ni, ama nu si inu ye ẹghẹrẹghẹmẹ ọka ẹrẹgọm Ọnọng. Uwẹ ni aghọshẹ ni sai ni ighang upii, unu ni anu, na aki kpẹlẹ bọ ba. Ọkọng ni, na ki kọng na ki kpẹlẹ bọ ba.
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 “Ni, ighang upii yọ shi, ighọ yọ shi upii Ọnọng.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ighọ mani ikpaa kọ utra iyọ shi aghọmani a kọng upii Ọnọng, ni Ishẹẹ ba ki ma kpaa upii wu ka ikwyi bọ, ka ba ma aipang na peni ufoo bọ ba.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Unga ayọ utii ni iyọ shi aghọmani atọrọ kọng upii Ọnọng ni, aka yira ni ikwyifu. Abọ ni, ashi bọ ni akang ba. Aka ma aipang anirawi naji ni, akyua umra ni, na ka kpaa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Ighọ mani ikpaa ka akara ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, ana gọlọ ni, igẹr asing, kina uyoo ufe, na uyoo ọkọng ọdọdọma asing la ẹrẹkyuọ bọ uwọ sa ni ara ma bọ ikọlọ ba.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Ighọ mani apila ka ẹrẹbọ ididuma ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, na yira kini ikwyi iye ididuma, amọr ki ma ikọlọ.
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Ba aghọmani aki ta agbolimọ ka fọgha ya ni ublikyo, kọ na akyo yọ ka tata icuru. Kayi, sai na tiya kọ ka mani aka tighau, ka aghọ ghila nu uyeri.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Ba imumani afuwa ya mani aki fọmọ bọ ba. Ba imumani atẹri kidẹ tii mani aki kọng bọ ba.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Kindọ ni inu sa atọng kọ kọng, ka aghọmani ashi ni yọ na aka va kimi ngau. Aghọmani ashi ni yọ ba ni, ko ani mara asu sa ikwyi ni yọ ni, aka va yira wọ.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ayuru nga kina anayuru nga aba ukushi nga, na ara bira bọ ufuma ukushi nga ba ka Ajiya fo aghẹ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ace aghọ va tẹri nga si, “Ayuru ngọ kina anayuru ngọ ting ka sing, awang nu ngọ.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Na va tẹri bọ si, “Aghọ kọng upii Ọnọng, kiva ju, na abọ shi ayuru mi, kina anayuru mi.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Ace awii ni aghila idẹ ọgbọlọ kina atina nga. Ava tẹri bọ si, “Ima bulu Uda ugẹẹ ighọng.” Ava sisang ki wọlu.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Ashi kidẹ ukyeng ni ọmọọ va kpaa iYesu wọ. Ba irishu ni uwuru va sang ka ighọng, ọgbọlọ va dẹri kọghilawu idẹ na amusum, aghila bọ ubura ikwyi.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Avasa ya shang nga, ki tẹri nga si, “Aghọ ọna, Aghọ ọna, ayọ ki kpuru yi.” Ashira, ki gẹr uwuru kina iyagha amusum. Ava nyenyeri, uka va kọmọ na kikir.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ava tẹri bọ si, “Kyu uma aipang nu wu?” A kọng ẹrẹbata ava woo ica, asu tẹri ace bọ, “I nga shi kọ kawẹ ni, uwuru na amusum na so ma bọ upii, nasu yii ima tẹri nga?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Aya fuma ẹrẹbọ Agarasinawa ingọ mani ishi na avọ igbang kina ifọng aGalili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nọ ufuma iYesu ni, ace aghọmani ashi ni ushẹẹ kunu kidẹ ifọng ki sa nga ashọ. Aka sọmọ uma ba, ashi nu ọna ba, aci kidẹ na alọr.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Aya nu iYesu ni ava gyo a kpa, ava kpaa kite nga ki sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Ikẹmbọ lọ ngọ kini imẹ, iYesu Anọ Ọnọng aghọ cẹẹ nọ ughọghẹ? Imẹ sọ shọr ngọ, ba ju mi ubibi ba.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Atẹri kindi ki iYesu kọ tẹri ushẹẹ usulusu sa aya ajiya nga yaa. Agọlọ nagigang ushẹẹ nga ka gyo nga, na aka dara nga, Alor nga na asara nu uca, na aka kara uloru wọ, ushẹẹ nga ka kela nga na kyaa aghumu.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ni iYesu va ghulu nga, “Ikẹmbọ shi uca ngọ?” Ava tẹri si, “Na pam,” kọ ushẹẹ kọ ghila nga na pam idẹ ẹrẹnọma nga.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Avasa shọr nga ka ma sa bọ ka kpaa kidẹ uhwo ọkọng ọlọ ba.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Ni ọka ni ace idir alade asọ cee ka ta noọ upang, avasa shọr nga si aya bọ ka ghila idẹ bọ. Avasa ya bọ ya.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Ni ushẹẹ nga va sher Ajiya nga, ki ghila bọ idẹ alade. Idir vasa vula kaya ugbana ki kpaa kidẹ ughọng, ava kpurubu kidẹ na amusum.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Aghọcee alade nga nu ima ri ẹba ni, ava ti bọ, ava ya tẹri ima ri ẹbani ki idẹ ifọng kina anọrọfọng.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Ajiya vasa kunu, ki ma nu ima ri ba. Ava ba ọkọ shi iYesu, avasa nu aghọmani ushẹẹ nga ya nga, aci kite iYesu, kina uma ugo, ashi ni ijiya nga. Avasa kọng ẹrẹbata.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Aghọmani aju ima kaya ica bọ ni, ava tẹri bọ mani asa ni aghọ shi nọ ushẹẹ nga peni ọkyuọ.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Ajiya nadidu ki ẹrẹbọ aGarasinawa vasa shọr iYesu na sheri bọ ya, ki ẹrẹbata nagigang kpẹnẹ bọ wu. Avasa ghila ọgbọlọ ki vuwa nga.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Aghọmani ushẹẹ nga ya nga ni, ava shọr nga ka kyeng ni nga. Ava shira nga si,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Vuwa ngọ aca, ya tẹri ighọ uma ọkọkọng mani Ọnọng ju ngọ.” Ava ghimi ifọng nadidu kiya tẹri uma ọkọkọng mani iYesu ju nga.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Ni, iYesu ya vuwa ni, aghọ bọ ma sa nga ashọ nadidu bọ na sọ sha nga.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Na ace Ajiya wẹ na yọrọ nga si iYayirus, ace aghọtina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, aba ki ma kpaa kite IYesu, ki shọr nga ka kyaa ọna nga.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Ashi na anọ anayiri ayeng, ashi kina anyi ọshọ na pai, ashi ka anyu ukpo. Akyeng ni, Ajiya nagigang sha dara nga,
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Na ace ayiri mani akọ la anyi ọshọ na pai na asọ nira ayi, akọ pii imumani ashi ni yọ ko kang, ba aghọmani abra ma nga ọkyuọ ba.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Aba utumu nga, ki piya ifila igbang nga. Kọ kadu unira ayi nga va tara wọ.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ni iYesu va ghulu si, “inga piya mi?” Ni kwinga ya la inang wọ ni, iBitrus va tẹri si, “Aghọ ọna, Ajiya bọ nagigang yii ngọ, asọ mẹni ngọ.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ni iYesu va tẹri si, “Ace aghọ piya mi, ki imẹ kọng ni ẹrẹkyuọ kunu kidẹ ẹrẹnọma mi.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Ayiri nu ni ba ọkọ shọr ba ni, avasa yini ki ba kina utagha ẹka, ava kpaa kite nga, ki yeni kite majiya ima usa mani anga piya nga, ni ma anga lẹni ki iripẹ.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Avasa tẹri nga si, “Anọ mi, uma aipang ngọ wu ulẹni ni ngọ. Kyeng ni ikwyifu.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ashi kidẹ upii ni, ace aghọ vasa ba kọ ọna iJarus aghọ atina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, ki tẹri si, “Anọng kọ kpoo. Ma sọ ma aghọmẹẹ utina ọba ọna ngọ ba.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Ni iYesu ya kọng kindi ni, avasa yira ki tẹri si aghọ utina aghaghẹ ọka ta akwyi aYahudawa, “Uma kọng ẹrẹbata ba. Kpaa ki ikwyi, aki ba akyuọ.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Aya fuma idẹ ọna ni ara ya nga na ace aghọ ghila ni nga ba, sai IBitrus, kina iYahaya, kina iYakubu, kina ate anọ na a yuru,
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Ajiya nadidu so ci kọnọ ukpo anọ. Ni iYesu va tẹri si, “Inu ma ciba. Ara kpo ba, asọ mọru wu.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Avasa sra nga ungọ jer amra, ka abọ ye sa akọkpo.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ava kpẹnẹ avọ nga, ki yọrọ nga si, “Anayiri, sisang.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Aghing nga va vuwa, ki iripẹ ukadu ni ava sisang. Ava tẹri si ama nga imila.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aghọjee nga va woo ica. Ava tẹri bọ si ama tẹri ace aghọ ima ri iba ba.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.