Lucas 8

idc (IDC) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Aya Kpẹẹ ni iYesu va ghila idẹ ufọng kina anọrifọng nasu tẹri upii ila ididuma ẹrẹgọm Ọnọng. Aghọ ushọ na apai ni ashi kini nga,
1 E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,
2 ace ayiri mani awuli bọ ushẹẹ usulusu kina idumu. Kidẹ bọ ni, uMaryamu (aghọmani ace aghọ bọ yọrọ nga si iMagadaliya), aghọmani awoo nga ushẹẹ utinsara wọ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 IYuwana ayiri iKuza, aghọtina aghaghẹ ọna iHiridus, kina iSuzanatu, kina ace aghọ bọ nagigang mani ashẹ bọ ni ugo uma bọ.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.
4 Umani ajiya nagigang adugo curu, aba ka ufọnufọng ukushi IYesu, avasa ma bọ ighang upii si.
4 E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:
5 “Ace aghọ wuu kya ọka upila ighọ. Ashi kidẹ uta ni, ice ighọ va kpaa kọ utra, ava tina yọ, anurunu ayaya va tara yọ kọ’
5 Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ice va kpaa ka atii. Iya ta ikumu ni iva hwiya yọ, ba ọlọlọr.
6 E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.
7 Ice va kpaa kidẹ akara, iva mighi kukuyeng, akara va mẹni yọ.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;
8 Ice va kpaa ki ẹrẹbọ ididuma, ava fọnọ, ki sa ikir ajilaji.” Aya tẹri kindi ni, ava sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Aghọmani ashina atọng kọng ni, a kọng.”
8 E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
9 Aghọyii nga va ghulu nga ikẹmbọ ni ighang upii yeni.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ava tẹri si, “Inu ni, ama nu si inu ye ẹghẹrẹghẹmẹ ọka ẹrẹgọm Ọnọng. Uwẹ ni aghọshẹ ni sai ni ighang upii, unu ni anu, na aki kpẹlẹ bọ ba. Ọkọng ni, na ki kọng na ki kpẹlẹ bọ ba.
10 E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.
11 “Ni, ighang upii yọ shi, ighọ yọ shi upii Ọnọng.
11 Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;
12 Ighọ mani ikpaa kọ utra iyọ shi aghọmani a kọng upii Ọnọng, ni Ishẹẹ ba ki ma kpaa upii wu ka ikwyi bọ, ka ba ma aipang na peni ufoo bọ ba.
12 e os que
13 Unga ayọ utii ni iyọ shi aghọmani atọrọ kọng upii Ọnọng ni, aka yira ni ikwyifu. Abọ ni, ashi bọ ni akang ba. Aka ma aipang anirawi naji ni, akyua umra ni, na ka kpaa.
13 e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;
14 Ighọ mani ikpaa ka akara ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, ana gọlọ ni, igẹr asing, kina uyoo ufe, na uyoo ọkọng ọdọdọma asing la ẹrẹkyuọ bọ uwọ sa ni ara ma bọ ikọlọ ba.
14 e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;
15 Ighọ mani apila ka ẹrẹbọ ididuma ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, na yira kini ikwyi iye ididuma, amọr ki ma ikọlọ.
15 e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.
16 “Ba aghọmani aki ta agbolimọ ka fọgha ya ni ublikyo, kọ na akyo yọ ka tata icuru. Kayi, sai na tiya kọ ka mani aka tighau, ka aghọ ghila nu uyeri.
16 E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou
17 Ba imumani afuwa ya mani aki fọmọ bọ ba. Ba imumani atẹri kidẹ tii mani aki kọng bọ ba.
17 Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kindọ ni inu sa atọng kọ kọng, ka aghọmani ashi ni yọ na aka va kimi ngau. Aghọmani ashi ni yọ ba ni, ko ani mara asu sa ikwyi ni yọ ni, aka va yira wọ.”
18 Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.
19 Ayuru nga kina anayuru nga aba ukushi nga, na ara bira bọ ufuma ukushi nga ba ka Ajiya fo aghẹ.
19 E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Ace aghọ va tẹri nga si, “Ayuru ngọ kina anayuru ngọ ting ka sing, awang nu ngọ.”
20 E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.
21 Na va tẹri bọ si, “Aghọ kọng upii Ọnọng, kiva ju, na abọ shi ayuru mi, kina anayuru mi.”
21 Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.
22 Ace awii ni aghila idẹ ọgbọlọ kina atina nga. Ava tẹri bọ si, “Ima bulu Uda ugẹẹ ighọng.” Ava sisang ki wọlu.
22 E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.
23 Ashi kidẹ ukyeng ni ọmọọ va kpaa iYesu wọ. Ba irishu ni uwuru va sang ka ighọng, ọgbọlọ va dẹri kọghilawu idẹ na amusum, aghila bọ ubura ikwyi.
23 E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.
24 Avasa ya shang nga, ki tẹri nga si, “Aghọ ọna, Aghọ ọna, ayọ ki kpuru yi.” Ashira, ki gẹr uwuru kina iyagha amusum. Ava nyenyeri, uka va kọmọ na kikir.
24 E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ava tẹri bọ si, “Kyu uma aipang nu wu?” A kọng ẹrẹbata ava woo ica, asu tẹri ace bọ, “I nga shi kọ kawẹ ni, uwuru na amusum na so ma bọ upii, nasu yii ima tẹri nga?”
25 E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Aya fuma ẹrẹbọ Agarasinawa ingọ mani ishi na avọ igbang kina ifọng aGalili.
26 E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Nọ ufuma iYesu ni, ace aghọmani ashi ni ushẹẹ kunu kidẹ ifọng ki sa nga ashọ. Aka sọmọ uma ba, ashi nu ọna ba, aci kidẹ na alọr.
27 E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.
28 Aya nu iYesu ni ava gyo a kpa, ava kpaa kite nga ki sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Ikẹmbọ lọ ngọ kini imẹ, iYesu Anọ Ọnọng aghọ cẹẹ nọ ughọghẹ? Imẹ sọ shọr ngọ, ba ju mi ubibi ba.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.
29 Atẹri kindi ki iYesu kọ tẹri ushẹẹ usulusu sa aya ajiya nga yaa. Agọlọ nagigang ushẹẹ nga ka gyo nga, na aka dara nga, Alor nga na asara nu uca, na aka kara uloru wọ, ushẹẹ nga ka kela nga na kyaa aghumu.
29 Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Ni iYesu va ghulu nga, “Ikẹmbọ shi uca ngọ?” Ava tẹri si, “Na pam,” kọ ushẹẹ kọ ghila nga na pam idẹ ẹrẹnọma nga.
30 E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Avasa shọr nga ka ma sa bọ ka kpaa kidẹ uhwo ọkọng ọlọ ba.
31 E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.
32 Ni ọka ni ace idir alade asọ cee ka ta noọ upang, avasa shọr nga si aya bọ ka ghila idẹ bọ. Avasa ya bọ ya.
32 E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.
33 Ni ushẹẹ nga va sher Ajiya nga, ki ghila bọ idẹ alade. Idir vasa vula kaya ugbana ki kpaa kidẹ ughọng, ava kpurubu kidẹ na amusum.
33 E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.
34 Aghọcee alade nga nu ima ri ẹba ni, ava ti bọ, ava ya tẹri ima ri ẹbani ki idẹ ifọng kina anọrọfọng.
34 E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ajiya vasa kunu, ki ma nu ima ri ba. Ava ba ọkọ shi iYesu, avasa nu aghọmani ushẹẹ nga ya nga, aci kite iYesu, kina uma ugo, ashi ni ijiya nga. Avasa kọng ẹrẹbata.
35 E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Aghọmani aju ima kaya ica bọ ni, ava tẹri bọ mani asa ni aghọ shi nọ ushẹẹ nga peni ọkyuọ.
36 E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.
37 Ajiya nadidu ki ẹrẹbọ aGarasinawa vasa shọr iYesu na sheri bọ ya, ki ẹrẹbata nagigang kpẹnẹ bọ wu. Avasa ghila ọgbọlọ ki vuwa nga.
37 E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.
38 Aghọmani ushẹẹ nga ya nga ni, ava shọr nga ka kyeng ni nga. Ava shira nga si,
38 E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Vuwa ngọ aca, ya tẹri ighọ uma ọkọkọng mani Ọnọng ju ngọ.” Ava ghimi ifọng nadidu kiya tẹri uma ọkọkọng mani iYesu ju nga.
39 Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.
40 Ni, iYesu ya vuwa ni, aghọ bọ ma sa nga ashọ nadidu bọ na sọ sha nga.
40 E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.
41 Na ace Ajiya wẹ na yọrọ nga si iYayirus, ace aghọtina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, aba ki ma kpaa kite IYesu, ki shọr nga ka kyaa ọna nga.
41 E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;
42 Ashi na anọ anayiri ayeng, ashi kina anyi ọshọ na pai, ashi ka anyu ukpo. Akyeng ni, Ajiya nagigang sha dara nga,
42 porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.
43 Na ace ayiri mani akọ la anyi ọshọ na pai na asọ nira ayi, akọ pii imumani ashi ni yọ ko kang, ba aghọmani abra ma nga ọkyuọ ba.
43 E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,
44 Aba utumu nga, ki piya ifila igbang nga. Kọ kadu unira ayi nga va tara wọ.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.
45 Ni iYesu va ghulu si, “inga piya mi?” Ni kwinga ya la inang wọ ni, iBitrus va tẹri si, “Aghọ ọna, Ajiya bọ nagigang yii ngọ, asọ mẹni ngọ.”
45 E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?
46 Ni iYesu va tẹri si, “Ace aghọ piya mi, ki imẹ kọng ni ẹrẹkyuọ kunu kidẹ ẹrẹnọma mi.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.
47 Ayiri nu ni ba ọkọ shọr ba ni, avasa yini ki ba kina utagha ẹka, ava kpaa kite nga, ki yeni kite majiya ima usa mani anga piya nga, ni ma anga lẹni ki iripẹ.
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.
48 Avasa tẹri nga si, “Anọ mi, uma aipang ngọ wu ulẹni ni ngọ. Kyeng ni ikwyifu.”
48 E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ashi kidẹ upii ni, ace aghọ vasa ba kọ ọna iJarus aghọ atina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, ki tẹri si, “Anọng kọ kpoo. Ma sọ ma aghọmẹẹ utina ọba ọna ngọ ba.”
49 Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.
50 Ni iYesu ya kọng kindi ni, avasa yira ki tẹri si aghọ utina aghaghẹ ọka ta akwyi aYahudawa, “Uma kọng ẹrẹbata ba. Kpaa ki ikwyi, aki ba akyuọ.”
50 Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Aya fuma idẹ ọna ni ara ya nga na ace aghọ ghila ni nga ba, sai IBitrus, kina iYahaya, kina iYakubu, kina ate anọ na a yuru,
51 E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.
52 Ajiya nadidu so ci kọnọ ukpo anọ. Ni iYesu va tẹri si, “Inu ma ciba. Ara kpo ba, asọ mọru wu.”
52 E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.
53 Avasa sra nga ungọ jer amra, ka abọ ye sa akọkpo.
53 E riam-se dele, sabendo que estava morta.
54 Ava kpẹnẹ avọ nga, ki yọrọ nga si, “Anayiri, sisang.”
54 Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!
55 Aghing nga va vuwa, ki iripẹ ukadu ni ava sisang. Ava tẹri si ama nga imila.
55 E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aghọjee nga va woo ica. Ava tẹri bọ si ama tẹri ace aghọ ima ri iba ba.
56 E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.