Lucas 8
idc (IDC) vs NAA
1 Aya Kpẹẹ ni iYesu va ghila idẹ ufọng kina anọrifọng nasu tẹri upii ila ididuma ẹrẹgọm Ọnọng. Aghọ ushọ na apai ni ashi kini nga,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 ace ayiri mani awuli bọ ushẹẹ usulusu kina idumu. Kidẹ bọ ni, uMaryamu (aghọmani ace aghọ bọ yọrọ nga si iMagadaliya), aghọmani awoo nga ushẹẹ utinsara wọ,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 IYuwana ayiri iKuza, aghọtina aghaghẹ ọna iHiridus, kina iSuzanatu, kina ace aghọ bọ nagigang mani ashẹ bọ ni ugo uma bọ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Umani ajiya nagigang adugo curu, aba ka ufọnufọng ukushi IYesu, avasa ma bọ ighang upii si.
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Ace aghọ wuu kya ọka upila ighọ. Ashi kidẹ uta ni, ice ighọ va kpaa kọ utra, ava tina yọ, anurunu ayaya va tara yọ kọ’
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Ice va kpaa ka atii. Iya ta ikumu ni iva hwiya yọ, ba ọlọlọr.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Ice va kpaa kidẹ akara, iva mighi kukuyeng, akara va mẹni yọ.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Ice va kpaa ki ẹrẹbọ ididuma, ava fọnọ, ki sa ikir ajilaji.” Aya tẹri kindi ni, ava sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Aghọmani ashina atọng kọng ni, a kọng.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Aghọyii nga va ghulu nga ikẹmbọ ni ighang upii yeni.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Ava tẹri si, “Inu ni, ama nu si inu ye ẹghẹrẹghẹmẹ ọka ẹrẹgọm Ọnọng. Uwẹ ni aghọshẹ ni sai ni ighang upii, unu ni anu, na aki kpẹlẹ bọ ba. Ọkọng ni, na ki kọng na ki kpẹlẹ bọ ba.
10 Jesus respondeu:
11 “Ni, ighang upii yọ shi, ighọ yọ shi upii Ọnọng.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ighọ mani ikpaa kọ utra iyọ shi aghọmani a kọng upii Ọnọng, ni Ishẹẹ ba ki ma kpaa upii wu ka ikwyi bọ, ka ba ma aipang na peni ufoo bọ ba.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Unga ayọ utii ni iyọ shi aghọmani atọrọ kọng upii Ọnọng ni, aka yira ni ikwyifu. Abọ ni, ashi bọ ni akang ba. Aka ma aipang anirawi naji ni, akyua umra ni, na ka kpaa.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ighọ mani ikpaa ka akara ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, ana gọlọ ni, igẹr asing, kina uyoo ufe, na uyoo ọkọng ọdọdọma asing la ẹrẹkyuọ bọ uwọ sa ni ara ma bọ ikọlọ ba.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ighọ mani apila ka ẹrẹbọ ididuma ni iyọ shi aghọmani a kọng upii, na yira kini ikwyi iye ididuma, amọr ki ma ikọlọ.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Ba aghọmani aki ta agbolimọ ka fọgha ya ni ublikyo, kọ na akyo yọ ka tata icuru. Kayi, sai na tiya kọ ka mani aka tighau, ka aghọ ghila nu uyeri.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ba imumani afuwa ya mani aki fọmọ bọ ba. Ba imumani atẹri kidẹ tii mani aki kọng bọ ba.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Kindọ ni inu sa atọng kọ kọng, ka aghọmani ashi ni yọ na aka va kimi ngau. Aghọmani ashi ni yọ ba ni, ko ani mara asu sa ikwyi ni yọ ni, aka va yira wọ.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ayuru nga kina anayuru nga aba ukushi nga, na ara bira bọ ufuma ukushi nga ba ka Ajiya fo aghẹ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Ace aghọ va tẹri nga si, “Ayuru ngọ kina anayuru ngọ ting ka sing, awang nu ngọ.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Na va tẹri bọ si, “Aghọ kọng upii Ọnọng, kiva ju, na abọ shi ayuru mi, kina anayuru mi.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ace awii ni aghila idẹ ọgbọlọ kina atina nga. Ava tẹri bọ si, “Ima bulu Uda ugẹẹ ighọng.” Ava sisang ki wọlu.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Ashi kidẹ ukyeng ni ọmọọ va kpaa iYesu wọ. Ba irishu ni uwuru va sang ka ighọng, ọgbọlọ va dẹri kọghilawu idẹ na amusum, aghila bọ ubura ikwyi.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Avasa ya shang nga, ki tẹri nga si, “Aghọ ọna, Aghọ ọna, ayọ ki kpuru yi.” Ashira, ki gẹr uwuru kina iyagha amusum. Ava nyenyeri, uka va kọmọ na kikir.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Ava tẹri bọ si, “Kyu uma aipang nu wu?” A kọng ẹrẹbata ava woo ica, asu tẹri ace bọ, “I nga shi kọ kawẹ ni, uwuru na amusum na so ma bọ upii, nasu yii ima tẹri nga?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Aya fuma ẹrẹbọ Agarasinawa ingọ mani ishi na avọ igbang kina ifọng aGalili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Nọ ufuma iYesu ni, ace aghọmani ashi ni ushẹẹ kunu kidẹ ifọng ki sa nga ashọ. Aka sọmọ uma ba, ashi nu ọna ba, aci kidẹ na alọr.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Aya nu iYesu ni ava gyo a kpa, ava kpaa kite nga ki sang ẹrẹwyuẹ ki tẹri si, “Ikẹmbọ lọ ngọ kini imẹ, iYesu Anọ Ọnọng aghọ cẹẹ nọ ughọghẹ? Imẹ sọ shọr ngọ, ba ju mi ubibi ba.”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Atẹri kindi ki iYesu kọ tẹri ushẹẹ usulusu sa aya ajiya nga yaa. Agọlọ nagigang ushẹẹ nga ka gyo nga, na aka dara nga, Alor nga na asara nu uca, na aka kara uloru wọ, ushẹẹ nga ka kela nga na kyaa aghumu.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Ni iYesu va ghulu nga, “Ikẹmbọ shi uca ngọ?” Ava tẹri si, “Na pam,” kọ ushẹẹ kọ ghila nga na pam idẹ ẹrẹnọma nga.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Avasa shọr nga ka ma sa bọ ka kpaa kidẹ uhwo ọkọng ọlọ ba.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Ni ọka ni ace idir alade asọ cee ka ta noọ upang, avasa shọr nga si aya bọ ka ghila idẹ bọ. Avasa ya bọ ya.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ni ushẹẹ nga va sher Ajiya nga, ki ghila bọ idẹ alade. Idir vasa vula kaya ugbana ki kpaa kidẹ ughọng, ava kpurubu kidẹ na amusum.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Aghọcee alade nga nu ima ri ẹba ni, ava ti bọ, ava ya tẹri ima ri ẹbani ki idẹ ifọng kina anọrọfọng.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Ajiya vasa kunu, ki ma nu ima ri ba. Ava ba ọkọ shi iYesu, avasa nu aghọmani ushẹẹ nga ya nga, aci kite iYesu, kina uma ugo, ashi ni ijiya nga. Avasa kọng ẹrẹbata.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Aghọmani aju ima kaya ica bọ ni, ava tẹri bọ mani asa ni aghọ shi nọ ushẹẹ nga peni ọkyuọ.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Ajiya nadidu ki ẹrẹbọ aGarasinawa vasa shọr iYesu na sheri bọ ya, ki ẹrẹbata nagigang kpẹnẹ bọ wu. Avasa ghila ọgbọlọ ki vuwa nga.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Aghọmani ushẹẹ nga ya nga ni, ava shọr nga ka kyeng ni nga. Ava shira nga si,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Vuwa ngọ aca, ya tẹri ighọ uma ọkọkọng mani Ọnọng ju ngọ.” Ava ghimi ifọng nadidu kiya tẹri uma ọkọkọng mani iYesu ju nga.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Ni, iYesu ya vuwa ni, aghọ bọ ma sa nga ashọ nadidu bọ na sọ sha nga.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Na ace Ajiya wẹ na yọrọ nga si iYayirus, ace aghọtina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, aba ki ma kpaa kite IYesu, ki shọr nga ka kyaa ọna nga.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Ashi na anọ anayiri ayeng, ashi kina anyi ọshọ na pai, ashi ka anyu ukpo. Akyeng ni, Ajiya nagigang sha dara nga,
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Na ace ayiri mani akọ la anyi ọshọ na pai na asọ nira ayi, akọ pii imumani ashi ni yọ ko kang, ba aghọmani abra ma nga ọkyuọ ba.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Aba utumu nga, ki piya ifila igbang nga. Kọ kadu unira ayi nga va tara wọ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Ni iYesu va ghulu si, “inga piya mi?” Ni kwinga ya la inang wọ ni, iBitrus va tẹri si, “Aghọ ọna, Ajiya bọ nagigang yii ngọ, asọ mẹni ngọ.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ni iYesu va tẹri si, “Ace aghọ piya mi, ki imẹ kọng ni ẹrẹkyuọ kunu kidẹ ẹrẹnọma mi.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Ayiri nu ni ba ọkọ shọr ba ni, avasa yini ki ba kina utagha ẹka, ava kpaa kite nga, ki yeni kite majiya ima usa mani anga piya nga, ni ma anga lẹni ki iripẹ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Avasa tẹri nga si, “Anọ mi, uma aipang ngọ wu ulẹni ni ngọ. Kyeng ni ikwyifu.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ashi kidẹ upii ni, ace aghọ vasa ba kọ ọna iJarus aghọ atina aghaghẹ ọkọ takwyuẹ aYahudawa, ki tẹri si, “Anọng kọ kpoo. Ma sọ ma aghọmẹẹ utina ọba ọna ngọ ba.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ni iYesu ya kọng kindi ni, avasa yira ki tẹri si aghọ utina aghaghẹ ọka ta akwyi aYahudawa, “Uma kọng ẹrẹbata ba. Kpaa ki ikwyi, aki ba akyuọ.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Aya fuma idẹ ọna ni ara ya nga na ace aghọ ghila ni nga ba, sai IBitrus, kina iYahaya, kina iYakubu, kina ate anọ na a yuru,
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ajiya nadidu so ci kọnọ ukpo anọ. Ni iYesu va tẹri si, “Inu ma ciba. Ara kpo ba, asọ mọru wu.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Avasa sra nga ungọ jer amra, ka abọ ye sa akọkpo.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ava kpẹnẹ avọ nga, ki yọrọ nga si, “Anayiri, sisang.”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Aghing nga va vuwa, ki iripẹ ukadu ni ava sisang. Ava tẹri si ama nga imila.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Aghọjee nga va woo ica. Ava tẹri bọ si ama tẹri ace aghọ ima ri iba ba.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.