Lucas 7
idc (IDC) vs VC
1 IYesu ya kpẹẹ utẹri upii nga kite bajiya ni asa ghila nga Akafarnahum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Ni ace agira agha aghaghẹ aghina akpọ, aghọmani Ate ọna nga ka kọọ ọdọdọma nga naigang, ashi nga akyuọ ba kina asu kpoo ni.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Aghinakpọ ya kọng ila IYesu ni, aba tuma ace agha akakọng aYahudawa kọ ukushi nga, ka ya shọr nga sa aba lẹni na agira nga.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Aya fuma ukushi IYesu ni, ava shọr nga nagigang ava tẹri si, ‘Ushi umani aju nga kindi,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 ka ayoo Ajiya yi, anga vra ayọ ọkọ takwyuẹ aYahudawa.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 IYesu ba kyaa kini bọ. Aya kya ayayo kọnọ ọna ni, agha aghaghẹ aghina akpọ ba tuma aghikyo nga kukushi nga ka ya tẹri nga si, “Ate ọna, ba ma ẹrẹkwẹ ngọ utina ba. Ita maami ni ingọ ba ọna mi ba.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Uwu sa ni ita nu mi ni ima ni ba ukushi ngọ ba, tọrọ pẹni ka agira mi ki lẹni.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Ki mẹ mani avọ ace aghọ wọ ni ishi wu, kina aghinakpọ kidẹ ivọ mi, imẹ wang tẹri adi aghọ si, ‘Kikyang’, Asọ kyaa, ace aghọni imẹ tẹri nga si, ‘Ba,’ Asu ba, imẹ tẹri agira mi si, ‘Aju ima,’ Asọ ju.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 IYesu ya kọng kindi ni, aba wo ica ni nga, aba tee ki tẹri Ajiya mani so yii nga si, “Imẹsọ tẹri nọ si, imẹ sọnọ kọ nu mi uma aipang na ẹrẹkyuọ kindi ko ki Israila ba.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ajiya na atuma bọ ya vuwa bọ aca ni, aya peni ni agira nga tọ akyuọ.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Aya kpẹẹ ni IYesu ba wor ki kyaa ice Ifọng na aka yọrọ si Anayin, atina nga kina ikir bajiya ba kyaa kini nga.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 IYesu ya sang fuma anyu uka ughila ifọng ni, aba nu ni a kpaa ọkọng ace anaghẹmẹ na ki kyabọ kọ naa kọ. Anọ ayeng ayiri mani aghẹmẹ nga kọ kpoo. Ikir bajiya ki ifọng kyeng kina inga.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ate ọna ya nu nga ni, aba kọng ahwoo nga. IYesu tẹri nga si aba ci ba.
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Aba kyaa ki ya piya imumani ago ọkọng kọ. Ajiya na go ọkọng ba titara. IYesu ba ju si, “Anọ, sisang!”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Aghọkpo va sisang ke cica, Ki tee aghọ upii!. IYesu ba kpẹnẹ nga ka avọ ki ma ayuru nga.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ẹrẹbata kpẹnẹ bọ kọ nadidu bọ, aba jọọ Ọnọng na tẹri si, “Atina Ọnọng aghaghẹ ba ukushi bayọ.” Aba ju si “Ọnọng ba ukushi bayọ ka ba she Ajiya nga.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Upii IYesu ghila nadidu aYahudiya kina ufọng shi ka ayayo bọ.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Aghọyii iYahaya ba tẹri nga ọmari nadidu, na ba woo agha pai kidẹ bọ,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ki tuma bọ kọ kushi Ate ọna ka ya ghulu nga, “Ingọọ shi aghọmani aki ba, ko ta ayọ sha ace aghọ ni?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Aya fuma ukushi iYesu ni, aba ju si, iYahaya aghọ uju iminimini tuma ayọ sa aba ghulu ngọ si, “Ingọọ shi aghọmani aki ba, ko ta ayọ sha ace aghọ ni?”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ka kyua ra ni, iYesu ma ajiya ni asa adumu ọkyuọ, ki ba kiya aghọnọ ushẹẹ uduma ajiya wọ. Ki ba sa afoo na kyoo.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Aba yira aghọmani iYahaya tuma si, “Inu vuwa nọ kọ ya tẹri iYahaya imumani inu kọng ki ba nu. Afoo so kyoo uka, agunu sọ kyeng, aghọnọ ubili ba na pipar, agbatọng hwiri atọng, asang aghọmani a kpuru bọ, asu ma ila ididuma kukushi aghila amir.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Anyu adaduma kukushi aghọmani ata vulu bọ ni umumani isu ju ba.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Aghọ tuma iYahaya ya sang bọ ni, IYesu ba tẹri bọ upii iYahaya, asi, “Ikẹmbọ ni inu kyaa unu ka ghumu? Inu kyaa ki inu ya nu ọbọng mani uwuu sọ ca?
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Iba kindi ba ni, ikẹmbọ ni inu kyaa unu? Ace aghọmani asọmọ uma ọdọdọma? Kayi, aghọ ọsọmọ ugbang ọdọdọma ni, aghọ ci kidẹ ugẹẹ agọm bọ.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Ni, ikẹmbọ ni inu kyaa ukyoo? Atina Ọnọng? Isọ tẹri nọ, acẹri aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nagigang.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Anga shi aghọmani awọ pii kaya ẹrẹkwẹ nga si, ‘Imẹ ki tuma atuma mi ka ghila ite ni ngọ, Aghọmani aki kyer utra na sha uba ngọ.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Isọ tẹri nọ, ba Ajiya ujee ayiri na aceri IYahaya kini ughọghe. Kindi ni aghọmani ashi naji kọ ọka ẹrẹgọm Ọnọng aceri nga.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ajiya nadidu kina aghọ yira agonu ya kọng kindi ni, aba yira si Ọnọng ni agha aipang nga, IYahaya ba ju bọ iminimini.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Ni AFarisiyawa kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa ba tọrọ bọ imumani Ọnọng wang bọ si aju, ka ata yira bọ ni IYahaya ju bọ iminimini ba.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Ikẹmbọ ni ki mara Ajiya akuakuari wọ? Ashi na nyi?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Kini anọ bọ ni aci ka anyu ọkọ la izẹ, asu yọrọ ace bọ, nasu tẹri si, ‘Iyi pẹni igbẹẹ, inu ta ya nọ ba, ayọọ taa atẹ ukpo, inu ta ci nu ba.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Uwẹ ni, IYahaya aghọ uju iminimini ba ni, aka ra la ubiredi ba, akarasa amusumu ikọlọ na ashẹ ba, ni inu sẹ tẹri si, ‘Ashi kina ushẹẹ.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Anọ Ajiya wẹ naya ba, asu la na sa, inu sọ tẹri si, ‘Aghọ bra ula, aghọ usa ikọlọ na ashi, aghikyo aghọ yira agonu kina aghọ uvulu’.
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Kindi ni uye ukyuu, yeni si utra Ọnọng na Aipang nga kukushi anọ nga.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ace aBafarisiye yọrọ nga ula imila. Aba ghila ọna aBafarisiye, ki ya cica kọka imila.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ace ayiri ki ifọng, aghila vulu, a kọng ni iYesu so la imila kọ ọna aBafarisiye ni, ava ba ni ace anibom na anyi uvọng.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Aba titara kọ tumu kọ ọka ifra nga, nasu ci. Ayiri nga ba ghẹli nga ifra kọ. Aba cra nga kọ ni ufilikwẹ nga, ki kẹni nga, ni asa ba shii anyi uvọng nga ki coo nga ki ifra.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 aBafarisiye na ayọrọ ula imila ya nu kindọ ni, aba kpaa kidẹ ikwyi nga si, Ata wasi Ajiya ri ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga ni, ata kọ ye aghọmani asu cira nga, kina ighọ ayiri. Si asa aghila avulu.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 IYesu ba yira si, “ISaminu, iwang yeni ngọ upii.” Aghọmẹẹ, imẹ so hwiri ngọ.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 IYesu ju si, “Ace Ajiya apai na ayii bọ uta nọ ufẹ. Agha aye ni, ayii nga adinari araji atọ, ada aghọni ishitọ.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Aya bira bọ ọbiya ba ni, aba shee bọ ya ka apai bọ. Kidẹ bọ ka apai bọ ni, inga ki cẹẹ nọ uyoo nga?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 ISaminu ba yira nga si, “Ku nu mi ni, aghọmani aya nga ughẹ.” Aba ju si, “Ingọ tẹri na bibọrọ.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Aya tee kukushi ayiri ni, aba ghulu iSaminu si, “Unu ayiri ri? Ighila ọna ngọ, ingọ taa ma mi nga amusumu uhwuru ifra ba, inga shiri mi na ayiri nga ki ifra ki cira mi na ufilikwẹ nga.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Ingọ ta kẹni mi nga ba, anga ni, kọ ghila mi ni ata ya nga kẹni mi ifra ba.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Ingọ ta coo mi nga anyi ka ẹrẹkwẹ ba, inga coo mi anyi uvọng ki ifra.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Kindi ni, imẹ sọ tẹri ngọ, avulu nga nagigang ra ni a kpaa nga kọ, ka ayeni uyoo nagigang. Aghọmani a kpaa nga kọ nazii ni, uyoo naziwu ni ayeni.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aba tẹri nga si, “a kpaa ngọ avulu ngọ wu.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Aghọ la kini nga ba tẹri ace bọ, “Inga shi nga na asọ kpaa avulu?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 IYesu ba tẹri ayiri si, “Uma aipang ngọ foo ngọ. Kyaikyang ni ikwyifu.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.