Lucas 7
idc (IDC) vs ARA
1 IYesu ya kpẹẹ utẹri upii nga kite bajiya ni asa ghila nga Akafarnahum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ni ace agira agha aghaghẹ aghina akpọ, aghọmani Ate ọna nga ka kọọ ọdọdọma nga naigang, ashi nga akyuọ ba kina asu kpoo ni.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Aghinakpọ ya kọng ila IYesu ni, aba tuma ace agha akakọng aYahudawa kọ ukushi nga, ka ya shọr nga sa aba lẹni na agira nga.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Aya fuma ukushi IYesu ni, ava shọr nga nagigang ava tẹri si, ‘Ushi umani aju nga kindi,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 ka ayoo Ajiya yi, anga vra ayọ ọkọ takwyuẹ aYahudawa.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 IYesu ba kyaa kini bọ. Aya kya ayayo kọnọ ọna ni, agha aghaghẹ aghina akpọ ba tuma aghikyo nga kukushi nga ka ya tẹri nga si, “Ate ọna, ba ma ẹrẹkwẹ ngọ utina ba. Ita maami ni ingọ ba ọna mi ba.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Uwu sa ni ita nu mi ni ima ni ba ukushi ngọ ba, tọrọ pẹni ka agira mi ki lẹni.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ki mẹ mani avọ ace aghọ wọ ni ishi wu, kina aghinakpọ kidẹ ivọ mi, imẹ wang tẹri adi aghọ si, ‘Kikyang’, Asọ kyaa, ace aghọni imẹ tẹri nga si, ‘Ba,’ Asu ba, imẹ tẹri agira mi si, ‘Aju ima,’ Asọ ju.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 IYesu ya kọng kindi ni, aba wo ica ni nga, aba tee ki tẹri Ajiya mani so yii nga si, “Imẹsọ tẹri nọ si, imẹ sọnọ kọ nu mi uma aipang na ẹrẹkyuọ kindi ko ki Israila ba.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Ajiya na atuma bọ ya vuwa bọ aca ni, aya peni ni agira nga tọ akyuọ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Aya kpẹẹ ni IYesu ba wor ki kyaa ice Ifọng na aka yọrọ si Anayin, atina nga kina ikir bajiya ba kyaa kini nga.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 IYesu ya sang fuma anyu uka ughila ifọng ni, aba nu ni a kpaa ọkọng ace anaghẹmẹ na ki kyabọ kọ naa kọ. Anọ ayeng ayiri mani aghẹmẹ nga kọ kpoo. Ikir bajiya ki ifọng kyeng kina inga.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ate ọna ya nu nga ni, aba kọng ahwoo nga. IYesu tẹri nga si aba ci ba.
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Aba kyaa ki ya piya imumani ago ọkọng kọ. Ajiya na go ọkọng ba titara. IYesu ba ju si, “Anọ, sisang!”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Aghọkpo va sisang ke cica, Ki tee aghọ upii!. IYesu ba kpẹnẹ nga ka avọ ki ma ayuru nga.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ẹrẹbata kpẹnẹ bọ kọ nadidu bọ, aba jọọ Ọnọng na tẹri si, “Atina Ọnọng aghaghẹ ba ukushi bayọ.” Aba ju si “Ọnọng ba ukushi bayọ ka ba she Ajiya nga.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Upii IYesu ghila nadidu aYahudiya kina ufọng shi ka ayayo bọ.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Aghọyii iYahaya ba tẹri nga ọmari nadidu, na ba woo agha pai kidẹ bọ,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ki tuma bọ kọ kushi Ate ọna ka ya ghulu nga, “Ingọọ shi aghọmani aki ba, ko ta ayọ sha ace aghọ ni?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Aya fuma ukushi iYesu ni, aba ju si, iYahaya aghọ uju iminimini tuma ayọ sa aba ghulu ngọ si, “Ingọọ shi aghọmani aki ba, ko ta ayọ sha ace aghọ ni?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Ka kyua ra ni, iYesu ma ajiya ni asa adumu ọkyuọ, ki ba kiya aghọnọ ushẹẹ uduma ajiya wọ. Ki ba sa afoo na kyoo.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Aba yira aghọmani iYahaya tuma si, “Inu vuwa nọ kọ ya tẹri iYahaya imumani inu kọng ki ba nu. Afoo so kyoo uka, agunu sọ kyeng, aghọnọ ubili ba na pipar, agbatọng hwiri atọng, asang aghọmani a kpuru bọ, asu ma ila ididuma kukushi aghila amir.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Anyu adaduma kukushi aghọmani ata vulu bọ ni umumani isu ju ba.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Aghọ tuma iYahaya ya sang bọ ni, IYesu ba tẹri bọ upii iYahaya, asi, “Ikẹmbọ ni inu kyaa unu ka ghumu? Inu kyaa ki inu ya nu ọbọng mani uwuu sọ ca?
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Iba kindi ba ni, ikẹmbọ ni inu kyaa unu? Ace aghọmani asọmọ uma ọdọdọma? Kayi, aghọ ọsọmọ ugbang ọdọdọma ni, aghọ ci kidẹ ugẹẹ agọm bọ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ni, ikẹmbọ ni inu kyaa ukyoo? Atina Ọnọng? Isọ tẹri nọ, acẹri aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nagigang.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Anga shi aghọmani awọ pii kaya ẹrẹkwẹ nga si, ‘Imẹ ki tuma atuma mi ka ghila ite ni ngọ, Aghọmani aki kyer utra na sha uba ngọ.’
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Isọ tẹri nọ, ba Ajiya ujee ayiri na aceri IYahaya kini ughọghe. Kindi ni aghọmani ashi naji kọ ọka ẹrẹgọm Ọnọng aceri nga.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Ajiya nadidu kina aghọ yira agonu ya kọng kindi ni, aba yira si Ọnọng ni agha aipang nga, IYahaya ba ju bọ iminimini.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Ni AFarisiyawa kina aghọmẹẹ umẹẹ iMusa ba tọrọ bọ imumani Ọnọng wang bọ si aju, ka ata yira bọ ni IYahaya ju bọ iminimini ba.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ikẹmbọ ni ki mara Ajiya akuakuari wọ? Ashi na nyi?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Kini anọ bọ ni aci ka anyu ọkọ la izẹ, asu yọrọ ace bọ, nasu tẹri si, ‘Iyi pẹni igbẹẹ, inu ta ya nọ ba, ayọọ taa atẹ ukpo, inu ta ci nu ba.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Uwẹ ni, IYahaya aghọ uju iminimini ba ni, aka ra la ubiredi ba, akarasa amusumu ikọlọ na ashẹ ba, ni inu sẹ tẹri si, ‘Ashi kina ushẹẹ.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Anọ Ajiya wẹ naya ba, asu la na sa, inu sọ tẹri si, ‘Aghọ bra ula, aghọ usa ikọlọ na ashi, aghikyo aghọ yira agonu kina aghọ uvulu’.
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Kindi ni uye ukyuu, yeni si utra Ọnọng na Aipang nga kukushi anọ nga.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ace aBafarisiye yọrọ nga ula imila. Aba ghila ọna aBafarisiye, ki ya cica kọka imila.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ace ayiri ki ifọng, aghila vulu, a kọng ni iYesu so la imila kọ ọna aBafarisiye ni, ava ba ni ace anibom na anyi uvọng.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Aba titara kọ tumu kọ ọka ifra nga, nasu ci. Ayiri nga ba ghẹli nga ifra kọ. Aba cra nga kọ ni ufilikwẹ nga, ki kẹni nga, ni asa ba shii anyi uvọng nga ki coo nga ki ifra.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 aBafarisiye na ayọrọ ula imila ya nu kindọ ni, aba kpaa kidẹ ikwyi nga si, Ata wasi Ajiya ri ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga ni, ata kọ ye aghọmani asu cira nga, kina ighọ ayiri. Si asa aghila avulu.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 IYesu ba yira si, “ISaminu, iwang yeni ngọ upii.” Aghọmẹẹ, imẹ so hwiri ngọ.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 IYesu ju si, “Ace Ajiya apai na ayii bọ uta nọ ufẹ. Agha aye ni, ayii nga adinari araji atọ, ada aghọni ishitọ.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Aya bira bọ ọbiya ba ni, aba shee bọ ya ka apai bọ. Kidẹ bọ ka apai bọ ni, inga ki cẹẹ nọ uyoo nga?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 ISaminu ba yira nga si, “Ku nu mi ni, aghọmani aya nga ughẹ.” Aba ju si, “Ingọ tẹri na bibọrọ.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Aya tee kukushi ayiri ni, aba ghulu iSaminu si, “Unu ayiri ri? Ighila ọna ngọ, ingọ taa ma mi nga amusumu uhwuru ifra ba, inga shiri mi na ayiri nga ki ifra ki cira mi na ufilikwẹ nga.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Ingọ ta kẹni mi nga ba, anga ni, kọ ghila mi ni ata ya nga kẹni mi ifra ba.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Ingọ ta coo mi nga anyi ka ẹrẹkwẹ ba, inga coo mi anyi uvọng ki ifra.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Kindi ni, imẹ sọ tẹri ngọ, avulu nga nagigang ra ni a kpaa nga kọ, ka ayeni uyoo nagigang. Aghọmani a kpaa nga kọ nazii ni, uyoo naziwu ni ayeni.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Aba tẹri nga si, “a kpaa ngọ avulu ngọ wu.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Aghọ la kini nga ba tẹri ace bọ, “Inga shi nga na asọ kpaa avulu?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 IYesu ba tẹri ayiri si, “Uma aipang ngọ foo ngọ. Kyaikyang ni ikwyifu.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.