Lucas 24

idc (IDC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Kini ikwyating awii ayeng kidẹ awii atinsara ni, ayiri kya uka alọr kina uma uvọng mani aba ni bọ.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Aya ba ni aba peni na akọ yini utii wu ka nyu alọr nga.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Avasa ghila idẹ, ni ara nu bu ukọng IYesu Ate ba.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ashi kidẹ ubira ikwyi bọ kọ ni, avasa nu ajiya apai na ating ka yayo ni bọ, nọ gbang ufufuu nu ọsọ ma uyeri kini ọsọma aviya ni.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Kidẹ ẹrẹbata ni ayiri vasa shulu na akwyi bọ ki ẹrẹbọ. Ajiya nga vasa tẹri bọ si, “Ikẹmbọ sa nusọ wang agha akyuọ kidẹ aghọkpur?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Ashiya kọ ukawẹ ba, akọ sisang. Ushuni ni imumani atẹri nọ ka kyua mani ashi ka aGalili.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 Atẹri si, ‘Iyi ya yọ ni ama anọ Ajiya kavọ ajiya aghina avulu, ka gara nga kaya ukumu ushi, awii itai na aki sisang.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Ayiri vasa shuni nọ upii nga.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Aya vuu ka alọr nga ni, Avasa tẹri aghọ shona ayeng kina ushẹ ajiya nadidu uma ri.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Ayiri mani atẹri atina iYesu uma ri ni, UMaryamu iMagadaliya nga, kina iYowana, kina umaryamu ayur iYakubu, kina ace ayiri mani ashi kini bọ.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Amma ni atina iYesu kpaa upighi ayiri ra kini upighi ẹjirjauni, kin dini ara ma bọ kinọ wu ba.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Ni iBitrus vasa sisang kaishang Ki kyaa uka alọr nga nọ uti. Kiya kpikpo, ki tẹni idẹ, ki nu ughauto alilin na kyo kọ uhọ uyeng. Avasa vuu aca asọ dira imumani iba.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Kaidu awii ni ajiya apai kidẹ aghọyii iYesu ni asọ kyeng aki kyabọ ace anifọng mani ayọrọ si Imawus, kuma ni ọtọọ efọng kini Urushelima fuma ukilomita ushọ na iye.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Asọ tẹri ila kina ace bọ nọ uma umani ọkọ ba.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Asọ tẹri ila na asọ pii na ace bọ ni, iYesu ki kirkwyi nga vasa yini ayayo kini bọ na asọ keng ni bọ.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Ni avasa yuru bọ ica bọ ya, ba aghọmani anu nga ba.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Avasa tẹri bọ si, “Igba ila yọ ni inu sọ tẹri kina ace nu?” Avasa titara nai ki, ki shighi ubẹtẹ bọ wu.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Agha yeng kidẹ bọ, ayọrọ nga si iKiliyobas, avasa yira nga si, “Ashe, kọ ungọ ka yayung nga shi akyeng kọ Urushelima ni ingọ ta ye ngọ umumani uba ba ki idẹ na awii ri ba?”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Avasa tẹri bọ si, “Uligba uma?” Avasa tẹri nga si, “Umumani uba kini IYesu agha aNazaret. Anga ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga, uma uju nga kọnọ upii nga shina akyuọ naigang kukushi Ọnọng kina ajiya na didu.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Afirist akakọng kina aghọ ite yi gbira nga kọ ki wa nga ashuwa ukpọ, ki ba gara nga kaya ukumu ushi.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Iyi sa go ikwyi ka kyua si Ọnọng ki fo Israila! Uwẹ ni, aidi wu shi awii itai nọ mani uma ri ba.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Bang kin dini ace ayiri kidẹ yi ju uma umani usa ẹrẹbata. Ka akyaa alọr kini kikyuating,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 na ara nu bu ẹrẹnọma nga ba, avasa vughu ki ba tẹri yi si aju bu amọ aghaghẹ, abọ nu atuma Ọnọng mani atẹri bọ si asha akyuọ.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Ace aghọ kidẹ bayọ kyaa alọr nga kiya peni kọnọ mani ayiri tẹri ni, na anga ni ara nu bu nga ba.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 IYesu vasa tẹri bọ si, “Inu abo, ikwyi nọ ka kpẹlẹ yọ upii aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng ba kaisa ba!
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ba iyi ya yọ ni anọ ukristi sa awiya uma ri ba, ka va ghila nga ujọọ nga ba?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Avasa yeni bọ nadidu imumani awọọ upii Ọnọng ka ya ẹrẹkwẹ nga, kọ sang kọ mẹẹ iMusa ki ma ta kọshe atina nadidu.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Asọ fuma anifọng mani aki kya bọ wu ni, IYesu vasa ju kina aki walu ni,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Na avasa mẹni nga ki tẹri nga si, “Cica kini yi, ughẹ kọ ju, ọnọng we nu kọ kpau.” Avasa keng ni bọ kiya shulu kọ ọna bọ.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Acica na asọ la imila, avasa kpaa ubiredi ki sa Ọnọng izaa, ki wurau ki ma bọ.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Ka kyua ra ni ica bọ vasa yemi, avasa kpẹlẹ nga. Na aba ashẹẹ nga.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Avasa tẹri ace bọ si, Ikwyi ta fo yu ka kyua mani asọ pii kini yi kọ utira, asọ yeni yi upii Ọnọng mani awọọ ba?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Avasa sisang kaishang ki vuu bọ Urushelima. Kiya peni aghọ usho nayeng na aku curu kọ uka uye kina ace ajiya,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 asọ tẹri bọ si, “Kaipang, Ate sisang! Ayeni ẹrẹkwẹ nga ukushi iBitrus!”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Agha pai ba ma ila imumani iba kọ utira, kọnọ mani akpili nga ka akyua na asọ wura Ubiredi.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Ashi kọ pii kaya uma ri ni, iYesu ki kirkwyi nga vasa titara ka bighating bọ, ki tẹri bọ si, “Utọmọ ikwyi ba kukushi nu!”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ẹrẹbata ba kpẹnẹ bọ wu ba tee aghọ taa ẹrẹnọma, ahuri kọnọ ahwo nga ni ibọ kyoo ni.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Asa tẹri bọ si, “Ikẹmbọ sani inu sọ ju ikwyi ibibi kindi, urava manọ aipang kidẹ ikwyi nu ba?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Inu nu ivọ mi kini ifra mi, imẹẹ ki kirẹkwyuẹ mi. Inu piya mi, ki kọng, ka ahwu shi ni inọma kọnọ ugboho ba, kọnọ mani inu nu ni imẹ shini yọ.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Aya tẹri kindi ni, avasa yeni bọ ivọ nga kini ifra nga.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Na asọ shi na akọ ma bọ aipang ba kini ikwyifu kina uwo ica, avasa tẹri bọ si, “Ọshini imila kọkẹẹ ri”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Aba ma nga iciri itagbo ufifor.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ayira ki la, abọ ni asọ kyoo nga.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Aba tẹri bọ si, “Udibi bọ shi umumani imẹ pii kaya ka kyua umani ishi kini inu, si iyiya ni ahwura uma umani awọọ kaya ẹrẹkwyuẹ mi kidẹ umẹẹ iMusa kina awọ aghọ utina Ọnọng kina Awọ Atẹ.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Aba yẹmi ikwyi bọ na ba kpẹlẹ kini upii Ọnọng mani awọọ,
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Aba tẹri bọ si, “Kindi wu na woo si iyi ya yọ ni Ukristi sọ kọng ububi, ka awii itai na asọ sisang ka alọr.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Kindi wu ni aki ma ajiya ayasing ila Ọnọng ọlọkpaa kina yira ọlọkpaa nọ uma ububi mani akọ ju wu. Aki kyọ ju kọ Urushelima.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Inu bọ shi aghọ ki tẹri udubi uma.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Uwẹ ni, imẹ ki tuma nu kọnọ imumani Ate mi ta anyu ni. Ni inu zọnọ sha kidẹ ifọng, sa ama nọ ẹrẹkyuọ uju ka yaya.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Aba kunu kini bọ ki kyaa ayayo na Abetani. Ukọdu ni asa sang ivọ nga ki ma bọ anyu adaduma.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ashi kidẹ uma bọ anyu adaduma ni, asa ya bọ, na asa kpaa nga ki kyabọ ayaya wu.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Abọ ni ajọọ nga, na asa vuubọ Urushelima kini ikwyifu nagigang.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Ko agbawii ni, ashi kidẹ ọna Ọnọng na brẹ Ọnọng.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.