Lucas 24

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kini ikwyating awii ayeng kidẹ awii atinsara ni, ayiri kya uka alọr kina uma uvọng mani aba ni bọ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Aya ba ni aba peni na akọ yini utii wu ka nyu alọr nga.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Avasa ghila idẹ, ni ara nu bu ukọng IYesu Ate ba.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ashi kidẹ ubira ikwyi bọ kọ ni, avasa nu ajiya apai na ating ka yayo ni bọ, nọ gbang ufufuu nu ọsọ ma uyeri kini ọsọma aviya ni.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Kidẹ ẹrẹbata ni ayiri vasa shulu na akwyi bọ ki ẹrẹbọ. Ajiya nga vasa tẹri bọ si, “Ikẹmbọ sa nusọ wang agha akyuọ kidẹ aghọkpur?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ashiya kọ ukawẹ ba, akọ sisang. Ushuni ni imumani atẹri nọ ka kyua mani ashi ka aGalili.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 Atẹri si, ‘Iyi ya yọ ni ama anọ Ajiya kavọ ajiya aghina avulu, ka gara nga kaya ukumu ushi, awii itai na aki sisang.’”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Ayiri vasa shuni nọ upii nga.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Aya vuu ka alọr nga ni, Avasa tẹri aghọ shona ayeng kina ushẹ ajiya nadidu uma ri.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Ayiri mani atẹri atina iYesu uma ri ni, UMaryamu iMagadaliya nga, kina iYowana, kina umaryamu ayur iYakubu, kina ace ayiri mani ashi kini bọ.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Amma ni atina iYesu kpaa upighi ayiri ra kini upighi ẹjirjauni, kin dini ara ma bọ kinọ wu ba.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Ni iBitrus vasa sisang kaishang Ki kyaa uka alọr nga nọ uti. Kiya kpikpo, ki tẹni idẹ, ki nu ughauto alilin na kyo kọ uhọ uyeng. Avasa vuu aca asọ dira imumani iba.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Kaidu awii ni ajiya apai kidẹ aghọyii iYesu ni asọ kyeng aki kyabọ ace anifọng mani ayọrọ si Imawus, kuma ni ọtọọ efọng kini Urushelima fuma ukilomita ushọ na iye.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Asọ tẹri ila kina ace bọ nọ uma umani ọkọ ba.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Asọ tẹri ila na asọ pii na ace bọ ni, iYesu ki kirkwyi nga vasa yini ayayo kini bọ na asọ keng ni bọ.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Ni avasa yuru bọ ica bọ ya, ba aghọmani anu nga ba.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Avasa tẹri bọ si, “Igba ila yọ ni inu sọ tẹri kina ace nu?” Avasa titara nai ki, ki shighi ubẹtẹ bọ wu.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Agha yeng kidẹ bọ, ayọrọ nga si iKiliyobas, avasa yira nga si, “Ashe, kọ ungọ ka yayung nga shi akyeng kọ Urushelima ni ingọ ta ye ngọ umumani uba ba ki idẹ na awii ri ba?”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Avasa tẹri bọ si, “Uligba uma?” Avasa tẹri nga si, “Umumani uba kini IYesu agha aNazaret. Anga ni aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga, uma uju nga kọnọ upii nga shina akyuọ naigang kukushi Ọnọng kina ajiya na didu.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Afirist akakọng kina aghọ ite yi gbira nga kọ ki wa nga ashuwa ukpọ, ki ba gara nga kaya ukumu ushi.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Iyi sa go ikwyi ka kyua si Ọnọng ki fo Israila! Uwẹ ni, aidi wu shi awii itai nọ mani uma ri ba.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Bang kin dini ace ayiri kidẹ yi ju uma umani usa ẹrẹbata. Ka akyaa alọr kini kikyuating,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 na ara nu bu ẹrẹnọma nga ba, avasa vughu ki ba tẹri yi si aju bu amọ aghaghẹ, abọ nu atuma Ọnọng mani atẹri bọ si asha akyuọ.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ace aghọ kidẹ bayọ kyaa alọr nga kiya peni kọnọ mani ayiri tẹri ni, na anga ni ara nu bu nga ba.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 IYesu vasa tẹri bọ si, “Inu abo, ikwyi nọ ka kpẹlẹ yọ upii aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng ba kaisa ba!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Ba iyi ya yọ ni anọ ukristi sa awiya uma ri ba, ka va ghila nga ujọọ nga ba?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Avasa yeni bọ nadidu imumani awọọ upii Ọnọng ka ya ẹrẹkwẹ nga, kọ sang kọ mẹẹ iMusa ki ma ta kọshe atina nadidu.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Asọ fuma anifọng mani aki kya bọ wu ni, IYesu vasa ju kina aki walu ni,
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Na avasa mẹni nga ki tẹri nga si, “Cica kini yi, ughẹ kọ ju, ọnọng we nu kọ kpau.” Avasa keng ni bọ kiya shulu kọ ọna bọ.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Acica na asọ la imila, avasa kpaa ubiredi ki sa Ọnọng izaa, ki wurau ki ma bọ.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Ka kyua ra ni ica bọ vasa yemi, avasa kpẹlẹ nga. Na aba ashẹẹ nga.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Avasa tẹri ace bọ si, Ikwyi ta fo yu ka kyua mani asọ pii kini yi kọ utira, asọ yeni yi upii Ọnọng mani awọọ ba?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Avasa sisang kaishang ki vuu bọ Urushelima. Kiya peni aghọ usho nayeng na aku curu kọ uka uye kina ace ajiya,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 asọ tẹri bọ si, “Kaipang, Ate sisang! Ayeni ẹrẹkwẹ nga ukushi iBitrus!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Agha pai ba ma ila imumani iba kọ utira, kọnọ mani akpili nga ka akyua na asọ wura Ubiredi.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Ashi kọ pii kaya uma ri ni, iYesu ki kirkwyi nga vasa titara ka bighating bọ, ki tẹri bọ si, “Utọmọ ikwyi ba kukushi nu!”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ẹrẹbata ba kpẹnẹ bọ wu ba tee aghọ taa ẹrẹnọma, ahuri kọnọ ahwo nga ni ibọ kyoo ni.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Asa tẹri bọ si, “Ikẹmbọ sani inu sọ ju ikwyi ibibi kindi, urava manọ aipang kidẹ ikwyi nu ba?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Inu nu ivọ mi kini ifra mi, imẹẹ ki kirẹkwyuẹ mi. Inu piya mi, ki kọng, ka ahwu shi ni inọma kọnọ ugboho ba, kọnọ mani inu nu ni imẹ shini yọ.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Aya tẹri kindi ni, avasa yeni bọ ivọ nga kini ifra nga.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Na asọ shi na akọ ma bọ aipang ba kini ikwyifu kina uwo ica, avasa tẹri bọ si, “Ọshini imila kọkẹẹ ri”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Aba ma nga iciri itagbo ufifor.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ayira ki la, abọ ni asọ kyoo nga.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Aba tẹri bọ si, “Udibi bọ shi umumani imẹ pii kaya ka kyua umani ishi kini inu, si iyiya ni ahwura uma umani awọọ kaya ẹrẹkwyuẹ mi kidẹ umẹẹ iMusa kina awọ aghọ utina Ọnọng kina Awọ Atẹ.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Aba yẹmi ikwyi bọ na ba kpẹlẹ kini upii Ọnọng mani awọọ,
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Aba tẹri bọ si, “Kindi wu na woo si iyi ya yọ ni Ukristi sọ kọng ububi, ka awii itai na asọ sisang ka alọr.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Kindi wu ni aki ma ajiya ayasing ila Ọnọng ọlọkpaa kina yira ọlọkpaa nọ uma ububi mani akọ ju wu. Aki kyọ ju kọ Urushelima.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Inu bọ shi aghọ ki tẹri udubi uma.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Uwẹ ni, imẹ ki tuma nu kọnọ imumani Ate mi ta anyu ni. Ni inu zọnọ sha kidẹ ifọng, sa ama nọ ẹrẹkyuọ uju ka yaya.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Aba kunu kini bọ ki kyaa ayayo na Abetani. Ukọdu ni asa sang ivọ nga ki ma bọ anyu adaduma.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Ashi kidẹ uma bọ anyu adaduma ni, asa ya bọ, na asa kpaa nga ki kyabọ ayaya wu.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Abọ ni ajọọ nga, na asa vuubọ Urushelima kini ikwyifu nagigang.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ko agbawii ni, ashi kidẹ ọna Ọnọng na brẹ Ọnọng.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.