Lucas 23

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ikir ajiya vasa sisang ki kyaa ni iYesu kite iBilatus.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Avasa teghi aghọ jugna asili ki tẹri nga si, “Ipeni nga na asọ zogho ajiya yi kọ, asọ tẹri bọ si ama biya Ikaisar agonu ba. Avasa terbọ si anga shi Ukristi, Agọm.”
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 IBilatus vasa ghulu si, “Ungo shi Agọm Ayahudawa?”
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 IBilatus vasa tẹri afirist akakọng kina ajiya si, “Imẹ ni ira penimi ajiya ri kina avulu ba.”
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Avasa tẹghi aghọ meni nga si, “Umẹẹ nga wu ni asọ shang ikwyi majiya wu ki ifọng Ayahudiya. A kpaa ka ẹrẹbọ aGalili, ki ma ta kọkẹẹ.”
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 IBilatus ya kọng kindi ni avasa ghulu nga si, “Anga ni aghọ aGalili nga lẹ?”
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Aya kọng si iYesu kunu ki isii mani iHiridus shi ni ẹrẹgọrọ kọ ni, avasa tuma ni iYesu kukushi iHiridus, ka akyua ni iHiridus shi uko Urushelima.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 IHiridus ju ikwyifu nọ unu iYesu, ka aiwuu ni akọ sa ikwyi unu nga, kaa kọng ila iYesu kumani awang nu uma uwo ica mani iYesu ki ju.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 IHiridus vasa ghulu nga ipii nai gang, ni iYesu raa tẹri icima ba.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 Afirist akakọng kina Aghọmẹẹ iMusa vasa bitẹ ki ma tẹri asili kaya ẹrẹkwẹ iYesu.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 IHiridus kina aghina akpọ nga awang jer nga amira, ki sila nga, ki kla nga, ki vasa sọmọ nga igbang, ki vu ni nga ukushi IBilatus.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Awii rau ni iHiridus kini iBilatus teghi Aghikyo ace kọ, akyua ni ashi asho.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 IBilatus curu aghakakọng afirist, kina agọm ajiya kina ajiya naidu,
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 ki ter bọ si, “Inu bami na ajiya ra si asọ zogho ajiya wu. Aikyuari ni, imẹ ghulu nga kite nu, ira peni mi nga kina avulu ice ima ba.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 IHiridus kindọ. Uwọ sa ni aba ni nga kukushi yi. Bi mumani ajiya ri ju, ni ifuma mani apii nga wu ba.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 kin dini imẹ ki ju nga aiwọrọ na asọ shernga.”
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Kọgba agya bulu ni iBilatus akasheri ajiya ayeng kọ bọọ iting, agho mani ajiya ka shorni.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ni avasa shang ẹrẹwyuẹ nadidu bọ ki tẹri si, “Alite ni nga, na asọ sher Ibarabas!”
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 (Ka akyua ni asa sọmọ iBarabas kọ ubọọ iting ka avulu nọ umani ashang ajiya ikwyi, mani ba Ighọ ki ifọng ba, ki ta kọ mani apii ajiya.)
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 IBilatus vasa kimi upẹni kini bọ, ka nga awang sheri iYesu.
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Amma ni alite nọ shang awyuẹ bọ na sọju, na tẹri si, “Agara nga Kaya ukumu ushi! Agra nga kaya ukumu ọshẹ!”
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 IBilatus vasa vọlọ utẹri bọ unga itai, “Ikẹmbọ ba ni aligba avulu nga ajiya ri ju? Imẹ ni ira peni mi nga kina avulu mani, amọ mani apii nga kọ ba. Ikisa ka aju nga aiwọrọ, na asọ sheri nga.”
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Amma ni avasa titara naigbong, na asọ meni nga si, sa agra nga kọ ukumu ọshẹ. Aya taka kọ tutumu ni avasa bra nga.
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 IBilatus vasa wa ashuwa mani ibọ wang.
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 Asher ajiya mani awang si asher, aghọmani afeni kidi ubọọ iting kaya avulu mani ashang ikwyi kọnọ upii ajiya. Amma ni IBilatus ma iYesu kukushi bọ ka aju nga imumani awang.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ayila akpọ sọkeng ni iYesu, avasa takwyuẹ naca agho mani a yur si iSiman, ajiya aSayirin, asọ ki ba ka anifọng. Avasa kpininga, ki sa nga ukpa ukumushi ka yighi iYesu kọ tumu.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Ajiya nagigang asha yighi nga, kidẹ bọ na ayiri shiya na asọ ci nga wu.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Ni iYesu teghi ki tẹri si unu ayiri Urushelima ma ci ni mẹ ba, uci na akwyi nu, kina anọnọ.
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 Akyua ki ba mani ajiya ki ter si, ima ikwyifu, aghumani asọnọ ujee bọ ba, na sọnọ sabu iriyẹrẹ bọ ba, asọnọ worbu anọ ba.’
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Aidu akyau, “Ajiya ki tersi, atighi “Kpaa kaya akwii yi!’ Aki tersi itili si, yuru yi yaa.”’
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 “Ipeni asọ ju kini kukushi ushi lalọr ni, Aki ju na nyi kọ ushi mani ọkọ hugha wu?”
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Avasa kya kina ajiya apai mani avulu ni sa ki pighibo kini iYesu.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Aya fuma ọkọ mani ayọrọ “Igbo ẹrẹkwẹ,” Avasa gra nga kaya ukumushi ku akadu, kina ajiya pai mani avulu ra, agha yeng ka avọ la nga agha yeng ka avọ iprọ ma nga.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 IYesu vasa tersi, “Ate mi, ẹsọ shọr ngọ kpaa bọ uvulu kọ, ka aye bu imumani asọ ju ba.” Avasa kọ ace bọ ugbang nga kọ hugha ace bọ.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 Ajiya vasa titara na asọ kọghọ. Akwyite kuma ni asọ keli nga, asọ tẹri si, “Afọr ace aghọ, afọr arikwyi ni, ipeni nga shi Ukristi anga Ọnọng Mani Ahugha!”
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Kina aghina akpọ ni asọ kali nga, kọnọ ukeng kushi nga nọ mẹẹ nga amusumu kpikpam anga ikọlọ na shi inabi.
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 Avasa tẹri nga si, “Ipeni ungọ shi Agọm Ayahudawa ni, nọsọ fo ẹrẹkwẹ ni!”
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ka aya ni nga ni awọọ ice iwọọ si, ANGA SHI AGỌM AYAHUDAWA.
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Agha yeng kidẹ aghina vulu mani agra kọ ukumu shi ni, atẹri nga upighi jer amira, atẹri si “Ungọ shi aghọfoo ra ba? Nọsọ fo ẹrẹkwẹ kini yini!”
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Amma ni agha yeng gẹr adagho ki tẹri si, “Ushin ni ẹrẹbata Ọnọng ba lẹ? Ungọ mani awang ashuwa iki kya kini imumani uju ni?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Iyi ni, aju yi iki kya kini imumani iyi ju. Amma ni inga ni avulu ike nga na ju?”
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Avasa tẹri si, “Ingọ iYesu, shuni kini imẹ akyua mani ọghila ẹrẹgọm ngọ wu!”
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 IYesu vasa tẹri si, “Iyiya ni sọ tẹri ngọ si, aidi ri ni uki cicaa kini imẹ kọ ọka uwuru ka ayaya.
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 Kina bughating atinọng, iting vasa yuru ẹrẹbọ ya, ki ta ka akyua itai ngọ ọghẹ.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Ọnọng sọ ta wu ba. Ugyauto mani asunu ka anyu ubọ ọna Ọnọng barawu ika ipai.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 IYesu vasa shang ẹrẹwyuẹ kina akyọghọ ki tersi, “Ate! Idẹ ivọ yọ ni ẹsọ ma aghing mi kọ.” Atẹri kindi ni avasa wagha ufeni nga unga amaa na ki kpoo.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 agha aghaghẹ aghina akpọ Aroma mani ashi ku akadu anu imumani ebani, avasa jọọ Ọnọng ki tẹri si, “Iyiya, ajiya ri ashina avulu ba!,
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ajiya mani acurni ka ma kyoo anu imumani ebani, naidubu vasa vugubọ acani asọ ca ikọ ki ididu bira ikwyi.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 Nadidu ajiya mani aye iYesu ni, kina ayiri mani ayighi nga kọma ka aGalili, Aitara ka tatugho na asọ kyoo.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 — ausente —
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 — ausente —
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 Avasa kya kushi iBilatus ki ya shọr sa ma nga ọkọng iYesu.
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 Avasa shulu kọnọ ọkọng, ki lor ugyauto alilin, ki sumọ ka ace alọr mani atumu ki irihu utighi, ọkọọ mani asọnọ sa bọ ace aghu ya kidẹ ba.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Awii ra ni angọ ju uma kọ, ka Awii uwuru aYahudawa ya sọ ba.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Ayiri mani akyeng ni nga kusang ka aGalili awolu kini uyusufu ka aya nu ukọ mani alọr nga shiwu kọnọ mani asọmọ ọkọng iYesu kidẹ.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Avasa vuu bọ aca, kiya wang ima uvọng kina anyẹ ucoo, Awii uwuru aYahudawa ya ju ni, avasa wuru kinọ mani umẹẹ iMusa tẹri bọ ni.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.