Lucas 19
idc (IDC) vs NTLH
1 IYesu ghila idẹ ifọng Ajeriko na asọ woru ya.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Ace ajiya shiya aghọnọ uca si iZakka agha aghaghẹ uyira agonu, ashina upeni.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 A wang mani inga ta nu iYesu, ni ata bra nga ba ka agna ni ashi agbabgbulu, ka ajiya shiya na pam.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Aba lite ki ya kiya nga aya ọshẹ uwe ka anu nga ka udu utra kọ ni iYesu ki ba wu.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 IYesu ya fuma uka ni, aba sang ẹrẹkwẹ ka yaya ki tẹri si, “IZakka, shulu kaishang ka iyiya ni ọnang kọ niki shulu wọ kaidi.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 IZakka ba shulu kaishang ki yira nga ni ikwyifu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Ajiya nadidu ya nu kindi ni, aba dẹr kọ tẹri uma, aba tẹri si ọna aghina avulu kọ ni ashulu kọ.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 IZakka sisang ki titara, ki tẹri Ate si, “Nu, Ate! Ukadii ka kyuari, iki kau upeni mi ka biyating ki ma aghina amir, aghọmani ikula akpara nga ni, iki biya nga sọri nari ka ya imumani isala.”
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 IYesu ba tẹri nga si, “Aidi ni, ufoo ba ọna ri, ka anga ni anọ Ibrahim nga.
9 Então Jesus disse:
10 Ka Anọ Ajiya ba ka aba wang imumani ivulu yọ, ka afoo yọ.”
10 Porque o
11 Asi kidẹ uhuri uma ri ni, iYesu ba lite nọtẹri bọ ice ighang upii, ka aya sang ufuma Urushelima, Ajiya huri kini ẹrẹgọm Ọnọng ya sọ ba yayọ ni.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Avasa tẹri bọ si, “Akuju ace Ajiya na ajee nga ka ọna ẹrẹgọm na ki kyaa ice ifọng ititọghọ kaya ma nga ẹrẹgọm, na avuwa.
12 Então Jesus disse:
13 Aba yọrọ aghọ ushọ kidẹ agira nga, ki ma bọ apam ushọ, aba tẹri bọ si, ‘Inu tiliwu sa imẹ ya vuwa.’
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Ni Ajiya ifọng wang bọ nga ba, na aba tuma atina kọ utumu nga si, ‘Ayọ ta wang yi si ama ajiya ri ẹrẹgọm bayọ ba.’
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 “Aya lo nga ẹrẹgọm ni, aba vuwa nga aca. Asa tuma na agira na ama bọ ufẹ ra, ka nu ta atiliwu ki peni ima kaya.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Aghi ite ba ki ba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam ushọ.’
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Aba ju si, ‘Agira adaduma! Insi ingọ ju aipang kaya ima uji ni, imẹ sọ ma ngọ ẹrẹgọrọ ufọng ushọ.’
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Agha ipai ya ba ni, aba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam atọng.’
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Ate ọna ba yira si, ‘Ingọ mani, iki ma ngọ ufọng utọng.’
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 “Ace agira va ba ki ba tẹri si, ‘Ate, upam ngọ we! Imẹ kyo wu kidẹ ugẹẹ ugyauto ki shọ.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Ki huri ẹrẹbata, ka ingọ ni ice ighọ ajiya yọ, utili ni ngọ lọ. I ngọ ka ba wang uma ijirija, ingọ ka curu ọka umani ura pila ngọ ba.’
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Avasa tẹri nga si, ‘Ingọ ni agira ababi ngaa! Imẹ ki ju ngọ ashuwa ka ya imumani ingọ tẹri kina anyu ngọ. Ingọ ye si imẹ ni ajiya nga nu utili kini imẹ lọ, aghọ wang uma ijirija, imẹ ka va curu ku uka umani ira pila mi kọ ba?
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 Insi ingọ ye kindi ni, ikẹmbọ wu sa ni ura sa mi nga ufe kọ uka ukyuru ufẹ wu ba, insi imẹ vuwa ni imẹ peni ice ima ka ya nu ufe ba?’
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Avasa tẹri ajiya mani ating kọka si, ‘Uyira aghọ upam uyeng ka ama aghọ apam ushọ ra.’
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Avasa yira ki tẹri nga si, Ate, ashina apam ushọ!’
25 Eles responderam:
26 Aba yira si, ‘Imẹ sọ tẹri nu, nadidu ajiya mani ashi kini ima ni, aki kyimi nga wu. Aghọmani ashi ni ice ima ba ni, animu mani ashi ni yọ ni, aki yira kọ kuku shinga.
26 — E o patrão disse:
27 Aghọmani atọrọ mi kina agho mani awang bọ si iju ẹrẹgọm ka ayakwyi bọ ba ni, inu ba ni bọ kọkẹẹ ka pili bọ kọ ki temi.’”
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 IYesu ya tẹri kindi ni, avasa lite ki kyaa Urushelima.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Asọ fuma aBetafaji kini aBetani ka ikyọr ugbana Uzaitun ni, avasa tuma atina nga agha apai,
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Atẹri bọ si, “Uya ghila efọng ite nu ra, insi inu fuma ni, inu ki ya nu ace anọ izaki ni aghọ kọ kila nga ba na alor. Ni usa shii kọ bau kọkẹẹ.
30 com a seguinte ordem:
31 Insi ace aghọ ju si, ‘Ikẹmbọ sa nusọ shii anọ izaki ni, tẹri nga si Ate nga wang.’”
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Aghọmani atuma ba woru kiya nu kọnọ mani iYesu ateri bọ ni.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Asọ shii izaki ni aghọ anọ izaki ba ghulu bọ si “Ikẹmbọ sa na asọ shii izaki?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Aba tẹri si, “Ate wang kọ.”
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Aba kyaa ni nga kukushi iYesu, a fẹni ugbang bọ kaya anọ izaki ki tiya iYesu ya.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Asọ kyeng ni, ajiya ba ta ugbang bọ kọ utira.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Aya sang fuma Urushelima ni, ukọ mani utira shishiri uka ugbana Uzaitun, ni ikir aghọyii ba ni ikwyifu na sọ brẹ Ọnọng ni ẹrẹwyuẹ ighighẹ ni uma usa uwo ica na anu,
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 “Anyu adaduma ka agọm na aki ba kidẹ nọ uca Ate!
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Na ace afarisiyawa ashi kidẹ ikir bajiya vasa tẹri nga si, “Aghọmẹẹ, gẹr aghọyii ngọ!”
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Ava yira si, “Imẹ sọ tẹri nu, insi ajiya mi kọmọ na kikiri ni, atighi ki ca kpaa.”
40 Jesus respondeu:
41 Aya fuma ayayo ki nu ifọng Urushilima ni, aba ci ni ifọng.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Imẹ kọ tẹri si, “Insi inu ye imumani iwang sa nu peni utọmu ikwyi, ni ashọ wọ ki ica nọ.
42 e disse:
43 Akyua ki ba nọ mani asho nu vra irivii ka ghiminọ, ka adara nu kọ iligba ikyọr.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Aki ta nọ ki ẹrẹbọ, inu kina anọ nu nadidu, aki ya bọ uce utighi kaya uce ba, ka inu ta yira nu si Ọnọng ki ba ọka ushi nọ ba.”
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 IYesu vasa ghila ọna Ọnọng na asọ kla aghọ gbra uma.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 “Akọ woo,” atẹri bọ si, “‘Ọna mi ki shi ọna upii nọ Ọnọng, ni inu kọ sawọ nọ tee ọka aghọ dara itra.’”
46 Ele lhes disse:
47 Ko agbawii aka mẹẹ bọ kidẹ ọna Ọnọng. Ni Afirist akakọng kina aghọmẹẹ iMusa, kina aghite ma Ajiya awang utira mani apii ngau.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Ni ara peni bọ ba, kọ upii ghila ikwyi akwinga mani shi kọ kadu.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.