Lucas 19
idc (IDC) vs NAA
1 IYesu ghila idẹ ifọng Ajeriko na asọ woru ya.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ace ajiya shiya aghọnọ uca si iZakka agha aghaghẹ uyira agonu, ashina upeni.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 A wang mani inga ta nu iYesu, ni ata bra nga ba ka agna ni ashi agbabgbulu, ka ajiya shiya na pam.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Aba lite ki ya kiya nga aya ọshẹ uwe ka anu nga ka udu utra kọ ni iYesu ki ba wu.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 IYesu ya fuma uka ni, aba sang ẹrẹkwẹ ka yaya ki tẹri si, “IZakka, shulu kaishang ka iyiya ni ọnang kọ niki shulu wọ kaidi.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 IZakka ba shulu kaishang ki yira nga ni ikwyifu.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Ajiya nadidu ya nu kindi ni, aba dẹr kọ tẹri uma, aba tẹri si ọna aghina avulu kọ ni ashulu kọ.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 IZakka sisang ki titara, ki tẹri Ate si, “Nu, Ate! Ukadii ka kyuari, iki kau upeni mi ka biyating ki ma aghina amir, aghọmani ikula akpara nga ni, iki biya nga sọri nari ka ya imumani isala.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 IYesu ba tẹri nga si, “Aidi ni, ufoo ba ọna ri, ka anga ni anọ Ibrahim nga.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Ka Anọ Ajiya ba ka aba wang imumani ivulu yọ, ka afoo yọ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Asi kidẹ uhuri uma ri ni, iYesu ba lite nọtẹri bọ ice ighang upii, ka aya sang ufuma Urushelima, Ajiya huri kini ẹrẹgọm Ọnọng ya sọ ba yayọ ni.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Avasa tẹri bọ si, “Akuju ace Ajiya na ajee nga ka ọna ẹrẹgọm na ki kyaa ice ifọng ititọghọ kaya ma nga ẹrẹgọm, na avuwa.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Aba yọrọ aghọ ushọ kidẹ agira nga, ki ma bọ apam ushọ, aba tẹri bọ si, ‘Inu tiliwu sa imẹ ya vuwa.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Ni Ajiya ifọng wang bọ nga ba, na aba tuma atina kọ utumu nga si, ‘Ayọ ta wang yi si ama ajiya ri ẹrẹgọm bayọ ba.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Aya lo nga ẹrẹgọm ni, aba vuwa nga aca. Asa tuma na agira na ama bọ ufẹ ra, ka nu ta atiliwu ki peni ima kaya.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Aghi ite ba ki ba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam ushọ.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Aba ju si, ‘Agira adaduma! Insi ingọ ju aipang kaya ima uji ni, imẹ sọ ma ngọ ẹrẹgọrọ ufọng ushọ.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 Agha ipai ya ba ni, aba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam atọng.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Ate ọna ba yira si, ‘Ingọ mani, iki ma ngọ ufọng utọng.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Ace agira va ba ki ba tẹri si, ‘Ate, upam ngọ we! Imẹ kyo wu kidẹ ugẹẹ ugyauto ki shọ.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ki huri ẹrẹbata, ka ingọ ni ice ighọ ajiya yọ, utili ni ngọ lọ. I ngọ ka ba wang uma ijirija, ingọ ka curu ọka umani ura pila ngọ ba.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 Avasa tẹri nga si, ‘Ingọ ni agira ababi ngaa! Imẹ ki ju ngọ ashuwa ka ya imumani ingọ tẹri kina anyu ngọ. Ingọ ye si imẹ ni ajiya nga nu utili kini imẹ lọ, aghọ wang uma ijirija, imẹ ka va curu ku uka umani ira pila mi kọ ba?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Insi ingọ ye kindi ni, ikẹmbọ wu sa ni ura sa mi nga ufe kọ uka ukyuru ufẹ wu ba, insi imẹ vuwa ni imẹ peni ice ima ka ya nu ufe ba?’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Avasa tẹri ajiya mani ating kọka si, ‘Uyira aghọ upam uyeng ka ama aghọ apam ushọ ra.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 Avasa yira ki tẹri nga si, Ate, ashina apam ushọ!’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 Aba yira si, ‘Imẹ sọ tẹri nu, nadidu ajiya mani ashi kini ima ni, aki kyimi nga wu. Aghọmani ashi ni ice ima ba ni, animu mani ashi ni yọ ni, aki yira kọ kuku shinga.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Aghọmani atọrọ mi kina agho mani awang bọ si iju ẹrẹgọm ka ayakwyi bọ ba ni, inu ba ni bọ kọkẹẹ ka pili bọ kọ ki temi.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 IYesu ya tẹri kindi ni, avasa lite ki kyaa Urushelima.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Asọ fuma aBetafaji kini aBetani ka ikyọr ugbana Uzaitun ni, avasa tuma atina nga agha apai,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 Atẹri bọ si, “Uya ghila efọng ite nu ra, insi inu fuma ni, inu ki ya nu ace anọ izaki ni aghọ kọ kila nga ba na alor. Ni usa shii kọ bau kọkẹẹ.
30 dizendo-lhes:
31 Insi ace aghọ ju si, ‘Ikẹmbọ sa nusọ shii anọ izaki ni, tẹri nga si Ate nga wang.’”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Aghọmani atuma ba woru kiya nu kọnọ mani iYesu ateri bọ ni.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Asọ shii izaki ni aghọ anọ izaki ba ghulu bọ si “Ikẹmbọ sa na asọ shii izaki?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Aba tẹri si, “Ate wang kọ.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Aba kyaa ni nga kukushi iYesu, a fẹni ugbang bọ kaya anọ izaki ki tiya iYesu ya.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Asọ kyeng ni, ajiya ba ta ugbang bọ kọ utira.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Aya sang fuma Urushelima ni, ukọ mani utira shishiri uka ugbana Uzaitun, ni ikir aghọyii ba ni ikwyifu na sọ brẹ Ọnọng ni ẹrẹwyuẹ ighighẹ ni uma usa uwo ica na anu,
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Anyu adaduma ka agọm na aki ba kidẹ nọ uca Ate!
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Na ace afarisiyawa ashi kidẹ ikir bajiya vasa tẹri nga si, “Aghọmẹẹ, gẹr aghọyii ngọ!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Ava yira si, “Imẹ sọ tẹri nu, insi ajiya mi kọmọ na kikiri ni, atighi ki ca kpaa.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Aya fuma ayayo ki nu ifọng Urushilima ni, aba ci ni ifọng.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Imẹ kọ tẹri si, “Insi inu ye imumani iwang sa nu peni utọmu ikwyi, ni ashọ wọ ki ica nọ.
42 dizendo:
43 Akyua ki ba nọ mani asho nu vra irivii ka ghiminọ, ka adara nu kọ iligba ikyọr.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Aki ta nọ ki ẹrẹbọ, inu kina anọ nu nadidu, aki ya bọ uce utighi kaya uce ba, ka inu ta yira nu si Ọnọng ki ba ọka ushi nọ ba.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 IYesu vasa ghila ọna Ọnọng na asọ kla aghọ gbra uma.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “Akọ woo,” atẹri bọ si, “‘Ọna mi ki shi ọna upii nọ Ọnọng, ni inu kọ sawọ nọ tee ọka aghọ dara itra.’”
46 dizendo-lhes:
47 Ko agbawii aka mẹẹ bọ kidẹ ọna Ọnọng. Ni Afirist akakọng kina aghọmẹẹ iMusa, kina aghite ma Ajiya awang utira mani apii ngau.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ni ara peni bọ ba, kọ upii ghila ikwyi akwinga mani shi kọ kadu.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.