Lucas 19

idc (IDC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 IYesu ghila idẹ ifọng Ajeriko na asọ woru ya.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ace ajiya shiya aghọnọ uca si iZakka agha aghaghẹ uyira agonu, ashina upeni.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 A wang mani inga ta nu iYesu, ni ata bra nga ba ka agna ni ashi agbabgbulu, ka ajiya shiya na pam.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Aba lite ki ya kiya nga aya ọshẹ uwe ka anu nga ka udu utra kọ ni iYesu ki ba wu.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 IYesu ya fuma uka ni, aba sang ẹrẹkwẹ ka yaya ki tẹri si, “IZakka, shulu kaishang ka iyiya ni ọnang kọ niki shulu wọ kaidi.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 IZakka ba shulu kaishang ki yira nga ni ikwyifu.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Ajiya nadidu ya nu kindi ni, aba dẹr kọ tẹri uma, aba tẹri si ọna aghina avulu kọ ni ashulu kọ.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 IZakka sisang ki titara, ki tẹri Ate si, “Nu, Ate! Ukadii ka kyuari, iki kau upeni mi ka biyating ki ma aghina amir, aghọmani ikula akpara nga ni, iki biya nga sọri nari ka ya imumani isala.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 IYesu ba tẹri nga si, “Aidi ni, ufoo ba ọna ri, ka anga ni anọ Ibrahim nga.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Ka Anọ Ajiya ba ka aba wang imumani ivulu yọ, ka afoo yọ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Asi kidẹ uhuri uma ri ni, iYesu ba lite nọtẹri bọ ice ighang upii, ka aya sang ufuma Urushelima, Ajiya huri kini ẹrẹgọm Ọnọng ya sọ ba yayọ ni.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Avasa tẹri bọ si, “Akuju ace Ajiya na ajee nga ka ọna ẹrẹgọm na ki kyaa ice ifọng ititọghọ kaya ma nga ẹrẹgọm, na avuwa.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Aba yọrọ aghọ ushọ kidẹ agira nga, ki ma bọ apam ushọ, aba tẹri bọ si, ‘Inu tiliwu sa imẹ ya vuwa.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Ni Ajiya ifọng wang bọ nga ba, na aba tuma atina kọ utumu nga si, ‘Ayọ ta wang yi si ama ajiya ri ẹrẹgọm bayọ ba.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Aya lo nga ẹrẹgọm ni, aba vuwa nga aca. Asa tuma na agira na ama bọ ufẹ ra, ka nu ta atiliwu ki peni ima kaya.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Aghi ite ba ki ba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam ushọ.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Aba ju si, ‘Agira adaduma! Insi ingọ ju aipang kaya ima uji ni, imẹ sọ ma ngọ ẹrẹgọrọ ufọng ushọ.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Agha ipai ya ba ni, aba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam atọng.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Ate ọna ba yira si, ‘Ingọ mani, iki ma ngọ ufọng utọng.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Ace agira va ba ki ba tẹri si, ‘Ate, upam ngọ we! Imẹ kyo wu kidẹ ugẹẹ ugyauto ki shọ.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Ki huri ẹrẹbata, ka ingọ ni ice ighọ ajiya yọ, utili ni ngọ lọ. I ngọ ka ba wang uma ijirija, ingọ ka curu ọka umani ura pila ngọ ba.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Avasa tẹri nga si, ‘Ingọ ni agira ababi ngaa! Imẹ ki ju ngọ ashuwa ka ya imumani ingọ tẹri kina anyu ngọ. Ingọ ye si imẹ ni ajiya nga nu utili kini imẹ lọ, aghọ wang uma ijirija, imẹ ka va curu ku uka umani ira pila mi kọ ba?
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Insi ingọ ye kindi ni, ikẹmbọ wu sa ni ura sa mi nga ufe kọ uka ukyuru ufẹ wu ba, insi imẹ vuwa ni imẹ peni ice ima ka ya nu ufe ba?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Avasa tẹri ajiya mani ating kọka si, ‘Uyira aghọ upam uyeng ka ama aghọ apam ushọ ra.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Avasa yira ki tẹri nga si, Ate, ashina apam ushọ!’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Aba yira si, ‘Imẹ sọ tẹri nu, nadidu ajiya mani ashi kini ima ni, aki kyimi nga wu. Aghọmani ashi ni ice ima ba ni, animu mani ashi ni yọ ni, aki yira kọ kuku shinga.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Aghọmani atọrọ mi kina agho mani awang bọ si iju ẹrẹgọm ka ayakwyi bọ ba ni, inu ba ni bọ kọkẹẹ ka pili bọ kọ ki temi.’”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 IYesu ya tẹri kindi ni, avasa lite ki kyaa Urushelima.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Asọ fuma aBetafaji kini aBetani ka ikyọr ugbana Uzaitun ni, avasa tuma atina nga agha apai,
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 Atẹri bọ si, “Uya ghila efọng ite nu ra, insi inu fuma ni, inu ki ya nu ace anọ izaki ni aghọ kọ kila nga ba na alor. Ni usa shii kọ bau kọkẹẹ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Insi ace aghọ ju si, ‘Ikẹmbọ sa nusọ shii anọ izaki ni, tẹri nga si Ate nga wang.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Aghọmani atuma ba woru kiya nu kọnọ mani iYesu ateri bọ ni.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Asọ shii izaki ni aghọ anọ izaki ba ghulu bọ si “Ikẹmbọ sa na asọ shii izaki?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Aba tẹri si, “Ate wang kọ.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Aba kyaa ni nga kukushi iYesu, a fẹni ugbang bọ kaya anọ izaki ki tiya iYesu ya.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Asọ kyeng ni, ajiya ba ta ugbang bọ kọ utira.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Aya sang fuma Urushelima ni, ukọ mani utira shishiri uka ugbana Uzaitun, ni ikir aghọyii ba ni ikwyifu na sọ brẹ Ọnọng ni ẹrẹwyuẹ ighighẹ ni uma usa uwo ica na anu,
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Anyu adaduma ka agọm na aki ba kidẹ nọ uca Ate!
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Na ace afarisiyawa ashi kidẹ ikir bajiya vasa tẹri nga si, “Aghọmẹẹ, gẹr aghọyii ngọ!”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Ava yira si, “Imẹ sọ tẹri nu, insi ajiya mi kọmọ na kikiri ni, atighi ki ca kpaa.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Aya fuma ayayo ki nu ifọng Urushilima ni, aba ci ni ifọng.
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 Imẹ kọ tẹri si, “Insi inu ye imumani iwang sa nu peni utọmu ikwyi, ni ashọ wọ ki ica nọ.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Akyua ki ba nọ mani asho nu vra irivii ka ghiminọ, ka adara nu kọ iligba ikyọr.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Aki ta nọ ki ẹrẹbọ, inu kina anọ nu nadidu, aki ya bọ uce utighi kaya uce ba, ka inu ta yira nu si Ọnọng ki ba ọka ushi nọ ba.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 IYesu vasa ghila ọna Ọnọng na asọ kla aghọ gbra uma.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 “Akọ woo,” atẹri bọ si, “‘Ọna mi ki shi ọna upii nọ Ọnọng, ni inu kọ sawọ nọ tee ọka aghọ dara itra.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Ko agbawii aka mẹẹ bọ kidẹ ọna Ọnọng. Ni Afirist akakọng kina aghọmẹẹ iMusa, kina aghite ma Ajiya awang utira mani apii ngau.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Ni ara peni bọ ba, kọ upii ghila ikwyi akwinga mani shi kọ kadu.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.