Lucas 19
idc (IDC) vs ARIB
1 IYesu ghila idẹ ifọng Ajeriko na asọ woru ya.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 Ace ajiya shiya aghọnọ uca si iZakka agha aghaghẹ uyira agonu, ashina upeni.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 A wang mani inga ta nu iYesu, ni ata bra nga ba ka agna ni ashi agbabgbulu, ka ajiya shiya na pam.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 Aba lite ki ya kiya nga aya ọshẹ uwe ka anu nga ka udu utra kọ ni iYesu ki ba wu.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 IYesu ya fuma uka ni, aba sang ẹrẹkwẹ ka yaya ki tẹri si, “IZakka, shulu kaishang ka iyiya ni ọnang kọ niki shulu wọ kaidi.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 IZakka ba shulu kaishang ki yira nga ni ikwyifu.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 Ajiya nadidu ya nu kindi ni, aba dẹr kọ tẹri uma, aba tẹri si ọna aghina avulu kọ ni ashulu kọ.
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 IZakka sisang ki titara, ki tẹri Ate si, “Nu, Ate! Ukadii ka kyuari, iki kau upeni mi ka biyating ki ma aghina amir, aghọmani ikula akpara nga ni, iki biya nga sọri nari ka ya imumani isala.”
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 IYesu ba tẹri nga si, “Aidi ni, ufoo ba ọna ri, ka anga ni anọ Ibrahim nga.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ka Anọ Ajiya ba ka aba wang imumani ivulu yọ, ka afoo yọ.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Asi kidẹ uhuri uma ri ni, iYesu ba lite nọtẹri bọ ice ighang upii, ka aya sang ufuma Urushelima, Ajiya huri kini ẹrẹgọm Ọnọng ya sọ ba yayọ ni.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 Avasa tẹri bọ si, “Akuju ace Ajiya na ajee nga ka ọna ẹrẹgọm na ki kyaa ice ifọng ititọghọ kaya ma nga ẹrẹgọm, na avuwa.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 Aba yọrọ aghọ ushọ kidẹ agira nga, ki ma bọ apam ushọ, aba tẹri bọ si, ‘Inu tiliwu sa imẹ ya vuwa.’
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Ni Ajiya ifọng wang bọ nga ba, na aba tuma atina kọ utumu nga si, ‘Ayọ ta wang yi si ama ajiya ri ẹrẹgọm bayọ ba.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Aya lo nga ẹrẹgọm ni, aba vuwa nga aca. Asa tuma na agira na ama bọ ufẹ ra, ka nu ta atiliwu ki peni ima kaya.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 Aghi ite ba ki ba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam ushọ.’
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Aba ju si, ‘Agira adaduma! Insi ingọ ju aipang kaya ima uji ni, imẹ sọ ma ngọ ẹrẹgọrọ ufọng ushọ.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 Agha ipai ya ba ni, aba ju si, ‘Ate, upam uye ngọ ma apam atọng.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ate ọna ba yira si, ‘Ingọ mani, iki ma ngọ ufọng utọng.’
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ace agira va ba ki ba tẹri si, ‘Ate, upam ngọ we! Imẹ kyo wu kidẹ ugẹẹ ugyauto ki shọ.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 Ki huri ẹrẹbata, ka ingọ ni ice ighọ ajiya yọ, utili ni ngọ lọ. I ngọ ka ba wang uma ijirija, ingọ ka curu ọka umani ura pila ngọ ba.’
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 Avasa tẹri nga si, ‘Ingọ ni agira ababi ngaa! Imẹ ki ju ngọ ashuwa ka ya imumani ingọ tẹri kina anyu ngọ. Ingọ ye si imẹ ni ajiya nga nu utili kini imẹ lọ, aghọ wang uma ijirija, imẹ ka va curu ku uka umani ira pila mi kọ ba?
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 Insi ingọ ye kindi ni, ikẹmbọ wu sa ni ura sa mi nga ufe kọ uka ukyuru ufẹ wu ba, insi imẹ vuwa ni imẹ peni ice ima ka ya nu ufe ba?’
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 Avasa tẹri ajiya mani ating kọka si, ‘Uyira aghọ upam uyeng ka ama aghọ apam ushọ ra.’
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 Avasa yira ki tẹri nga si, Ate, ashina apam ushọ!’
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 Aba yira si, ‘Imẹ sọ tẹri nu, nadidu ajiya mani ashi kini ima ni, aki kyimi nga wu. Aghọmani ashi ni ice ima ba ni, animu mani ashi ni yọ ni, aki yira kọ kuku shinga.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 Aghọmani atọrọ mi kina agho mani awang bọ si iju ẹrẹgọm ka ayakwyi bọ ba ni, inu ba ni bọ kọkẹẹ ka pili bọ kọ ki temi.’”
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 IYesu ya tẹri kindi ni, avasa lite ki kyaa Urushelima.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 Asọ fuma aBetafaji kini aBetani ka ikyọr ugbana Uzaitun ni, avasa tuma atina nga agha apai,
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 Atẹri bọ si, “Uya ghila efọng ite nu ra, insi inu fuma ni, inu ki ya nu ace anọ izaki ni aghọ kọ kila nga ba na alor. Ni usa shii kọ bau kọkẹẹ.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 Insi ace aghọ ju si, ‘Ikẹmbọ sa nusọ shii anọ izaki ni, tẹri nga si Ate nga wang.’”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 Aghọmani atuma ba woru kiya nu kọnọ mani iYesu ateri bọ ni.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 Asọ shii izaki ni aghọ anọ izaki ba ghulu bọ si “Ikẹmbọ sa na asọ shii izaki?”
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 Aba tẹri si, “Ate wang kọ.”
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 Aba kyaa ni nga kukushi iYesu, a fẹni ugbang bọ kaya anọ izaki ki tiya iYesu ya.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 Asọ kyeng ni, ajiya ba ta ugbang bọ kọ utira.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 Aya sang fuma Urushelima ni, ukọ mani utira shishiri uka ugbana Uzaitun, ni ikir aghọyii ba ni ikwyifu na sọ brẹ Ọnọng ni ẹrẹwyuẹ ighighẹ ni uma usa uwo ica na anu,
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 “Anyu adaduma ka agọm na aki ba kidẹ nọ uca Ate!
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Na ace afarisiyawa ashi kidẹ ikir bajiya vasa tẹri nga si, “Aghọmẹẹ, gẹr aghọyii ngọ!”
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Ava yira si, “Imẹ sọ tẹri nu, insi ajiya mi kọmọ na kikiri ni, atighi ki ca kpaa.”
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 Aya fuma ayayo ki nu ifọng Urushilima ni, aba ci ni ifọng.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 Imẹ kọ tẹri si, “Insi inu ye imumani iwang sa nu peni utọmu ikwyi, ni ashọ wọ ki ica nọ.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Akyua ki ba nọ mani asho nu vra irivii ka ghiminọ, ka adara nu kọ iligba ikyọr.
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 Aki ta nọ ki ẹrẹbọ, inu kina anọ nu nadidu, aki ya bọ uce utighi kaya uce ba, ka inu ta yira nu si Ọnọng ki ba ọka ushi nọ ba.”
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 IYesu vasa ghila ọna Ọnọng na asọ kla aghọ gbra uma.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 “Akọ woo,” atẹri bọ si, “‘Ọna mi ki shi ọna upii nọ Ọnọng, ni inu kọ sawọ nọ tee ọka aghọ dara itra.’”
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 Ko agbawii aka mẹẹ bọ kidẹ ọna Ọnọng. Ni Afirist akakọng kina aghọmẹẹ iMusa, kina aghite ma Ajiya awang utira mani apii ngau.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 Ni ara peni bọ ba, kọ upii ghila ikwyi akwinga mani shi kọ kadu.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.