Lucas 15
idc (IDC) vs NTLH
1 Nadidu aghọ yila agonu na aghọ shi na uvulu a yiri ba ukushi iYesu ka kọ nga.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 AFarisiyawa na aghọmẹẹ umẹẹ iMusa laa kọ yeni ubra ikwyi na asọ taa, adidi ajiya sọ yila aghọ vulu, adọgọ la imila ni bọ.
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Ni iYesu ba taa bọ ighang upii,
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 Inkini ace aghọ kidẹ nọ sọ na analatẹmi aji, ayi vuu nga, adọ ya ishọ lara ushọ na lara ushọ kọ ọka mani aka lor bọ, nayawang mani uvuyo, saya peneyo ma?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Inkini apeni yọ, ado kpa ayọ ka ya uvunga, ni ikwyifu.
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Inkini avuwa ba do ọna, aki culu ayikyo nga na aghọ cicẹ nga ọkoyeng natabu, nushimẹ nu ikwyifu, migu pene anatem me mani uvu yo.
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Imẹ dugotanu, Ushi wu du, aki peni ikwyifu ka yaya, kaya aghọ uvulu yayi mani alokpa, kọ cee aya usho na ulara usho mani ashi yẹr na awang la ukpaa ma.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Ta agba ayiri nga, amashi ne ẹfe azurfa usho, ama naa uzee, aki tanga ugha ka ọgblimọ nayeli ọnaa ma, aki ma ikwyi ko wang yo, nama peni yo ma?
8 Jesus continuou:
9 Inkini ama peni yo, aki culu ayikyo nga na aghọ cicẹ nga ọkayeng ka do taa bọ si, “nu shemi nu ikwyifu, ẹfe mani minaa la migu peni yo.
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 “Ushiwudu mido ta nu, ima ikwyifu kukushi Atuma Ọnọng ka yaya inkini aghọ uvulu yayi lọkpa.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Amado tabu, apya aghọmani asọ na anọ analaghẹmẹ apai.
11 E Jesus disse ainda:
12 Anaji ta ate bọ, ate mi, ma mi mame ọka mani aka kau inkini aghọkpo ni, atee da kau bọ imumani asọ neyo.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Aya ala nalawe najii anaji da culu ọmanga, A kpẹnẹ ọtra atakya nga ifọng mani usoto, kadu aya volu ima nga kashi kuju wuru.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Aya kpẹ volu imumani asọ neyo nedidu ẹdẹfu ma kpaa ka ifọng, amiri da kpẹnẹ nga.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Akya kiya ma ẹrẹkwẹ nga kukushi ace aghọ ifọng kuju tina, adu aghọ dado ma nga ọcee Alede.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Awang mani atii afunga ne imila mani adogu ọcee alede neyo, apeni bọ aghọ ma nga imila ma.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ijiya nga ya vuwa adadota, aghami bọ kidẹ agira ate mi mani asọ nu imila na pam na aka la di nirawọ, imẹ wẹ ni dafo wang pii mi.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Imẹ do sisang, ka imẹ ya peni ate mi, ki ta nga, ate mi, imẹ vulu kukushi aghọ ayaya kina ingọ.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Imẹ da ma mi mani ayọrọ mi anọ ngọ ma, kpami lilẹ ace agira ngọ.
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Asisang, dikyaa ushi ate nga. Ashi atọọ ni, ate nga nu nga na aba kọng ahoo nga, ati ki kyaa ukushi anọ, ate nga sang ki ya kpẹnẹ nga, alakọ kẹni nga.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Anọ tanga, ate mi, mivu aghọ shi ka yaya, imẹ vuu ngọ, imẹ ma mi ayolomi anọngu ma.
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Ate nga taa agira nga, ‘Kaisha, ya kpaa ugba mani ucẹẹ nọ ọdọdọma, nama sọmọ nga, nu sọmọ nga animaa kina akpọ
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Aba na ẹna mani acẹẹ no omala nama wa, nayọla, na ayọ ju ikwyifu.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Ka anọ mi ri ni aku kpo nga awii na ya vuwa, aku vuu nga diya vra,’ aba ju ikwyifu nagigang.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Anọ akọng nga shi kaya ibiya. Aya ba ayayo nidọna ni, aba kọng na asu sra agya na aya.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ada yulo ace agira aca, aghulu nga ikẹmbọ doguba?
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Ata nga anayuru ngọ sa, “Ọwọ ni ate ngọ wa ẹna mani acẹẹ nomala mani atakwyi ni nga na asakyọ.
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Aghakọ kọng ana, atọrọ nga ughila, ate nga kunu dila kọ bobale nga.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ayira ate nga ditani, “Kala, ọghẹ anyẹ mani mi kyili ngọ otina, mikodu tọrumi ima uta nguma, dunedo, ngọ kọ maminga annanima ma, miya sra agya na ayikyo mi.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Anọngu we ya ba, aghọmani aya la ẹfengu nedu ngọ mani asọ niyo kaya ayiri ijirija avuwa, ngọ wanga ẹna mani opyi nomala.
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Ate nga tanga, anomi kwagbawe ngọ sọni ni mẹ, nedu ima mani misoneyo ọnga ngọ wu.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 “Ọso duma mani ayọ sa agya ni mani ayọ peni ikwyifu, mani anayu ngọ adakupko, ka kyua ri ni akọ vuwa, adako vulunga kyuakyuari ni apeni nga.”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.