Lucas 14
idc (IDC) vs NAA
1 Ace awii wuru aYahudawa ni, aghila ọna ace agha aghaghẹ aFarisiyawa ka aya la imila, ajiya ba sa nga ica.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ace aghọ udumu ufọọ ẹrẹnọma shi ka ite nga.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 IYesu ghulu aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aFarisiyawa si, “Ọsọ ọdọma ni ama ọkyuọ ka awii uwuru aYahudawa ta na nyi?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ava kọmọ, iYesu va kpẹnẹ nga ki ma nga ọkyuọ, ki shira nga na sang nga.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Aba tẹri bọ si, “Inga kidẹ nọ, aghọ shi na anọ ko izaki ni ikpaa kidẹ uhwo ka awii uwuru aYahudawa, na aki woo nga ba?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Abra bọ uyira upii ba.
6 A isto nada puderam responder.
7 IYesu taa ighang upii aya nu ni aghọmani ayọrọ bọ usra agya na asọ wang ọkọ cica ọdọdọma agha kakọng, ada taa bọ si.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 Inkini ace aghọ yọlọ ngọ ka agya ubuwa ni, ma khikha kọ ọka ọdọdọma ma, peni aghọ kọ dọ yọlọ ace aghọmani acẹẹ ngọ nọ ọghughẹ ni,
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Aghọmani ayọrọ nu ka pai nu amado ba na ta ni, ngọ ma awawo ọkọ khikha, ọdọdọma ingọ dọ kọng ighọng, adọ taa ngọ ya khikha kọ ọka mani ufuma wọ ọwẹ na ọdọdọma ma.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Inkini ayọrọ ngọ agya kya ya khikha kọ ọka mani ushi wọ ọdọdọma ma, kadu wọ ni inga agho mani ayọrọ nọ agya ba ni, inga dọ taa ngọ ayikyo, ma khikha kawẹ. Kadu ngọ dọ pini ujọọ ngọ ka shite aghọ mani ngọ kyeng ni bọ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Aghọmani ajọọ ẹrẹkwẹ nga ni, aki shuu ni kọ, aghọmani ashuu ni ẹrẹkwẹ nga ni adọ jọọ nga.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ataa aghọ yọlọ nga agya, inkini ngọ dọ yọlọ ayọọ ula imila ta agya ni, ma ka yọlọ ayikyo ngọ ma, ta anayuru ngọ, ta awo ute ngọ, ta anapai ngọ, ta aghọ shi ni ufe, kpẹẹ ni ibọ ma dọ yọlọ ngọ, da dọ ju ngọ.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Inkini ngọ do yulo agya, yọlọ agho lamiri, agho kyeng ugunu, aghọ shina ọhua ẹlinema, kana aghọ shi afoo.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Kini dọ wọ Ingọ do pini anyu adaduma, ka ushii aghọmani ashi bọ na utra mani adọ ma ngọ kọ ma. Adọ ma ngọ ka awii mani aghọ kpuru kidẹ Ọnọng dọ sisang.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Aya kọng nidọ ni, ayayi kidẹ akikyo ula nga yila di taa iYesu, anyu adaduma kukushi aghọmani adọ la imila ni ngọ kidẹ ẹrẹgọm Ọnọng.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Ataa nga, apya ghọ yọlọ agya aghọghẹ ayọrọ ajiya na pam.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Akyua agya ya ba ni, ada tuma agira nga, ataa aghọmani a yọlọ, ayọ kpẹẹ keli kwikẹ.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Nadidu bọ dẹẹ aghọ wa ifra aghọ sice tane, “ameghe ebiya me wee ya nu yu. Kilikọlu ayamiya.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Ada ghọ taa si imẹ ghẹ inaa uwuu itọng imẹ dọ kyaa mi ya mala bọ, mi dọ shọlọ ngọ ya mi ya.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Ada ghọ taa si, mi kọ vo ayiri, imẹ dọ bra mi ba ma.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Agira da vra di ma taa Ate ọna nga ila, Ate ọna nga da kọ anang, ataa agra nga, kunu kishang ngọ kpẹnẹ itra ifọng kina anila apuwa ngọ ya yọlọ aghila amir, agunu, afoo na aghọ huwa ẹlẹnọma.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Agira da taa, ‘Ate ọna, ima umani ngọ taa ni akọ kpẹẹ, ọka va shẹ wọ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Ate ọna ta agira nga, akunu na kya itra ikikọng, kina itra ufọng ọfisi, aculu ajiya na ma ghina, na tii ọna mi.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Imẹ dọ taa nu, ko agha yayi kidẹ aghọ umani imẹ da yọlọ bọ adọ ko ghẹli agya mi ma.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Ajiya nagigang dọ kiyii nga. Aba tee di taa bọ.
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Aghọmani adọ ba ushi me ni, sa ayoo mi di pyẹ Ate nga, na ayuru nga, na ayiri nga, na anọ nga, na anayuru nga ayiri na aghẹmẹ, ẹẹ, kina ọkyuọ nga ba ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aghọmani A kpa nga ukumu ọshẹ nga di kiyii mi ma ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Inkini ace aghọ nu awii vra ọna ayaya ni, ba adọ khikha da kala ta asọ na ufẹ umani ọdọ ma nga na kpẹẹ utina ma?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Insi ama kọ ta ẹlẹkpa uvra, inkini ama dọ kpẹẹ nga ma, ajiya dọ sala nga.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Ni adọ taa si cẹr! Awẹ sang uvra ama dọ kpẹẹ nga ma.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 “Agba agọm nga wang kyaa ọkọrọ kina ace agọm, adọ zọnọ khikha na kala ta inga agha ajiya aji ushọ dọ bra ọkọrọ na agha ajiya aji ishọ ipai ma?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Inkini adọ bra nga ma ni, adọ tuma kukushi bọ na ashi atọọ da ama akwyẹ bọ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ushi wu du nadidu aghọmani ashẹẹ nga ima mani asọ kini yọ ma, adọ bra nga utee aghọyii mi ma.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Unyọ sọ ọdọma inkini ọdẹdọgọ wọ kpẹẹ wọ ni, nanyi wọ ni uhwai dọ vuwa wọ?.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Unyọ shina fabọ ni ba imumani adọ ju nu bọọ ma ka ibiya, ta utaki, adọ naa wọ, aghọ umani asọ na atọng ọkọọ na kọọ.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.