Lucas 14
idc (IDC) vs ARC
1 Ace awii wuru aYahudawa ni, aghila ọna ace agha aghaghẹ aFarisiyawa ka aya la imila, ajiya ba sa nga ica.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ace aghọ udumu ufọọ ẹrẹnọma shi ka ite nga.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 IYesu ghulu aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aFarisiyawa si, “Ọsọ ọdọma ni ama ọkyuọ ka awii uwuru aYahudawa ta na nyi?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Ava kọmọ, iYesu va kpẹnẹ nga ki ma nga ọkyuọ, ki shira nga na sang nga.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Aba tẹri bọ si, “Inga kidẹ nọ, aghọ shi na anọ ko izaki ni ikpaa kidẹ uhwo ka awii uwuru aYahudawa, na aki woo nga ba?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Abra bọ uyira upii ba.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 IYesu taa ighang upii aya nu ni aghọmani ayọrọ bọ usra agya na asọ wang ọkọ cica ọdọdọma agha kakọng, ada taa bọ si.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 Inkini ace aghọ yọlọ ngọ ka agya ubuwa ni, ma khikha kọ ọka ọdọdọma ma, peni aghọ kọ dọ yọlọ ace aghọmani acẹẹ ngọ nọ ọghughẹ ni,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 Aghọmani ayọrọ nu ka pai nu amado ba na ta ni, ngọ ma awawo ọkọ khikha, ọdọdọma ingọ dọ kọng ighọng, adọ taa ngọ ya khikha kọ ọka mani ufuma wọ ọwẹ na ọdọdọma ma.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Inkini ayọrọ ngọ agya kya ya khikha kọ ọka mani ushi wọ ọdọdọma ma, kadu wọ ni inga agho mani ayọrọ nọ agya ba ni, inga dọ taa ngọ ayikyo, ma khikha kawẹ. Kadu ngọ dọ pini ujọọ ngọ ka shite aghọ mani ngọ kyeng ni bọ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Aghọmani ajọọ ẹrẹkwẹ nga ni, aki shuu ni kọ, aghọmani ashuu ni ẹrẹkwẹ nga ni adọ jọọ nga.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ataa aghọ yọlọ nga agya, inkini ngọ dọ yọlọ ayọọ ula imila ta agya ni, ma ka yọlọ ayikyo ngọ ma, ta anayuru ngọ, ta awo ute ngọ, ta anapai ngọ, ta aghọ shi ni ufe, kpẹẹ ni ibọ ma dọ yọlọ ngọ, da dọ ju ngọ.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Inkini ngọ do yulo agya, yọlọ agho lamiri, agho kyeng ugunu, aghọ shina ọhua ẹlinema, kana aghọ shi afoo.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 Kini dọ wọ Ingọ do pini anyu adaduma, ka ushii aghọmani ashi bọ na utra mani adọ ma ngọ kọ ma. Adọ ma ngọ ka awii mani aghọ kpuru kidẹ Ọnọng dọ sisang.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Aya kọng nidọ ni, ayayi kidẹ akikyo ula nga yila di taa iYesu, anyu adaduma kukushi aghọmani adọ la imila ni ngọ kidẹ ẹrẹgọm Ọnọng.”
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Ataa nga, apya ghọ yọlọ agya aghọghẹ ayọrọ ajiya na pam.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Akyua agya ya ba ni, ada tuma agira nga, ataa aghọmani a yọlọ, ayọ kpẹẹ keli kwikẹ.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Nadidu bọ dẹẹ aghọ wa ifra aghọ sice tane, “ameghe ebiya me wee ya nu yu. Kilikọlu ayamiya.
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Ada ghọ taa si imẹ ghẹ inaa uwuu itọng imẹ dọ kyaa mi ya mala bọ, mi dọ shọlọ ngọ ya mi ya.
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Ada ghọ taa si, mi kọ vo ayiri, imẹ dọ bra mi ba ma.
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Agira da vra di ma taa Ate ọna nga ila, Ate ọna nga da kọ anang, ataa agra nga, kunu kishang ngọ kpẹnẹ itra ifọng kina anila apuwa ngọ ya yọlọ aghila amir, agunu, afoo na aghọ huwa ẹlẹnọma.
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Agira da taa, ‘Ate ọna, ima umani ngọ taa ni akọ kpẹẹ, ọka va shẹ wọ.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ate ọna ta agira nga, akunu na kya itra ikikọng, kina itra ufọng ọfisi, aculu ajiya na ma ghina, na tii ọna mi.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Imẹ dọ taa nu, ko agha yayi kidẹ aghọ umani imẹ da yọlọ bọ adọ ko ghẹli agya mi ma.
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ajiya nagigang dọ kiyii nga. Aba tee di taa bọ.
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Aghọmani adọ ba ushi me ni, sa ayoo mi di pyẹ Ate nga, na ayuru nga, na ayiri nga, na anọ nga, na anayuru nga ayiri na aghẹmẹ, ẹẹ, kina ọkyuọ nga ba ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aghọmani A kpa nga ukumu ọshẹ nga di kiyii mi ma ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Inkini ace aghọ nu awii vra ọna ayaya ni, ba adọ khikha da kala ta asọ na ufẹ umani ọdọ ma nga na kpẹẹ utina ma?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Insi ama kọ ta ẹlẹkpa uvra, inkini ama dọ kpẹẹ nga ma, ajiya dọ sala nga.
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 Ni adọ taa si cẹr! Awẹ sang uvra ama dọ kpẹẹ nga ma.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Agba agọm nga wang kyaa ọkọrọ kina ace agọm, adọ zọnọ khikha na kala ta inga agha ajiya aji ushọ dọ bra ọkọrọ na agha ajiya aji ishọ ipai ma?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Inkini adọ bra nga ma ni, adọ tuma kukushi bọ na ashi atọọ da ama akwyẹ bọ.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Ushi wu du nadidu aghọmani ashẹẹ nga ima mani asọ kini yọ ma, adọ bra nga utee aghọyii mi ma.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Unyọ sọ ọdọma inkini ọdẹdọgọ wọ kpẹẹ wọ ni, nanyi wọ ni uhwai dọ vuwa wọ?.
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Unyọ shina fabọ ni ba imumani adọ ju nu bọọ ma ka ibiya, ta utaki, adọ naa wọ, aghọ umani asọ na atọng ọkọọ na kọọ.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.