Lucas 14
idc (IDC) vs ARA
1 Ace awii wuru aYahudawa ni, aghila ọna ace agha aghaghẹ aFarisiyawa ka aya la imila, ajiya ba sa nga ica.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 Ace aghọ udumu ufọọ ẹrẹnọma shi ka ite nga.
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 IYesu ghulu aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aFarisiyawa si, “Ọsọ ọdọma ni ama ọkyuọ ka awii uwuru aYahudawa ta na nyi?”
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Ava kọmọ, iYesu va kpẹnẹ nga ki ma nga ọkyuọ, ki shira nga na sang nga.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Aba tẹri bọ si, “Inga kidẹ nọ, aghọ shi na anọ ko izaki ni ikpaa kidẹ uhwo ka awii uwuru aYahudawa, na aki woo nga ba?”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Abra bọ uyira upii ba.
6 A isto nada puderam responder.
7 IYesu taa ighang upii aya nu ni aghọmani ayọrọ bọ usra agya na asọ wang ọkọ cica ọdọdọma agha kakọng, ada taa bọ si.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 Inkini ace aghọ yọlọ ngọ ka agya ubuwa ni, ma khikha kọ ọka ọdọdọma ma, peni aghọ kọ dọ yọlọ ace aghọmani acẹẹ ngọ nọ ọghughẹ ni,
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 Aghọmani ayọrọ nu ka pai nu amado ba na ta ni, ngọ ma awawo ọkọ khikha, ọdọdọma ingọ dọ kọng ighọng, adọ taa ngọ ya khikha kọ ọka mani ufuma wọ ọwẹ na ọdọdọma ma.
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Inkini ayọrọ ngọ agya kya ya khikha kọ ọka mani ushi wọ ọdọdọma ma, kadu wọ ni inga agho mani ayọrọ nọ agya ba ni, inga dọ taa ngọ ayikyo, ma khikha kawẹ. Kadu ngọ dọ pini ujọọ ngọ ka shite aghọ mani ngọ kyeng ni bọ.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Aghọmani ajọọ ẹrẹkwẹ nga ni, aki shuu ni kọ, aghọmani ashuu ni ẹrẹkwẹ nga ni adọ jọọ nga.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ataa aghọ yọlọ nga agya, inkini ngọ dọ yọlọ ayọọ ula imila ta agya ni, ma ka yọlọ ayikyo ngọ ma, ta anayuru ngọ, ta awo ute ngọ, ta anapai ngọ, ta aghọ shi ni ufe, kpẹẹ ni ibọ ma dọ yọlọ ngọ, da dọ ju ngọ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Inkini ngọ do yulo agya, yọlọ agho lamiri, agho kyeng ugunu, aghọ shina ọhua ẹlinema, kana aghọ shi afoo.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Kini dọ wọ Ingọ do pini anyu adaduma, ka ushii aghọmani ashi bọ na utra mani adọ ma ngọ kọ ma. Adọ ma ngọ ka awii mani aghọ kpuru kidẹ Ọnọng dọ sisang.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Aya kọng nidọ ni, ayayi kidẹ akikyo ula nga yila di taa iYesu, anyu adaduma kukushi aghọmani adọ la imila ni ngọ kidẹ ẹrẹgọm Ọnọng.”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ataa nga, apya ghọ yọlọ agya aghọghẹ ayọrọ ajiya na pam.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Akyua agya ya ba ni, ada tuma agira nga, ataa aghọmani a yọlọ, ayọ kpẹẹ keli kwikẹ.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nadidu bọ dẹẹ aghọ wa ifra aghọ sice tane, “ameghe ebiya me wee ya nu yu. Kilikọlu ayamiya.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Ada ghọ taa si imẹ ghẹ inaa uwuu itọng imẹ dọ kyaa mi ya mala bọ, mi dọ shọlọ ngọ ya mi ya.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Ada ghọ taa si, mi kọ vo ayiri, imẹ dọ bra mi ba ma.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Agira da vra di ma taa Ate ọna nga ila, Ate ọna nga da kọ anang, ataa agra nga, kunu kishang ngọ kpẹnẹ itra ifọng kina anila apuwa ngọ ya yọlọ aghila amir, agunu, afoo na aghọ huwa ẹlẹnọma.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Agira da taa, ‘Ate ọna, ima umani ngọ taa ni akọ kpẹẹ, ọka va shẹ wọ.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Ate ọna ta agira nga, akunu na kya itra ikikọng, kina itra ufọng ọfisi, aculu ajiya na ma ghina, na tii ọna mi.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Imẹ dọ taa nu, ko agha yayi kidẹ aghọ umani imẹ da yọlọ bọ adọ ko ghẹli agya mi ma.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ajiya nagigang dọ kiyii nga. Aba tee di taa bọ.
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Aghọmani adọ ba ushi me ni, sa ayoo mi di pyẹ Ate nga, na ayuru nga, na ayiri nga, na anọ nga, na anayuru nga ayiri na aghẹmẹ, ẹẹ, kina ọkyuọ nga ba ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aghọmani A kpa nga ukumu ọshẹ nga di kiyii mi ma ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Inkini ace aghọ nu awii vra ọna ayaya ni, ba adọ khikha da kala ta asọ na ufẹ umani ọdọ ma nga na kpẹẹ utina ma?
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Insi ama kọ ta ẹlẹkpa uvra, inkini ama dọ kpẹẹ nga ma, ajiya dọ sala nga.
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Ni adọ taa si cẹr! Awẹ sang uvra ama dọ kpẹẹ nga ma.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Agba agọm nga wang kyaa ọkọrọ kina ace agọm, adọ zọnọ khikha na kala ta inga agha ajiya aji ushọ dọ bra ọkọrọ na agha ajiya aji ishọ ipai ma?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Inkini adọ bra nga ma ni, adọ tuma kukushi bọ na ashi atọọ da ama akwyẹ bọ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ushi wu du nadidu aghọmani ashẹẹ nga ima mani asọ kini yọ ma, adọ bra nga utee aghọyii mi ma.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Unyọ sọ ọdọma inkini ọdẹdọgọ wọ kpẹẹ wọ ni, nanyi wọ ni uhwai dọ vuwa wọ?.
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 Unyọ shina fabọ ni ba imumani adọ ju nu bọọ ma ka ibiya, ta utaki, adọ naa wọ, aghọ umani asọ na atọng ọkọọ na kọọ.
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.