Lucas 14

idc (IDC) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ace awii wuru aYahudawa ni, aghila ọna ace agha aghaghẹ aFarisiyawa ka aya la imila, ajiya ba sa nga ica.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ace aghọ udumu ufọọ ẹrẹnọma shi ka ite nga.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 IYesu ghulu aghọmẹẹ umẹẹ iMusa kina aFarisiyawa si, “Ọsọ ọdọma ni ama ọkyuọ ka awii uwuru aYahudawa ta na nyi?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ava kọmọ, iYesu va kpẹnẹ nga ki ma nga ọkyuọ, ki shira nga na sang nga.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Aba tẹri bọ si, “Inga kidẹ nọ, aghọ shi na anọ ko izaki ni ikpaa kidẹ uhwo ka awii uwuru aYahudawa, na aki woo nga ba?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Abra bọ uyira upii ba.
6 A isto nada puderam responder.
7 IYesu taa ighang upii aya nu ni aghọmani ayọrọ bọ usra agya na asọ wang ọkọ cica ọdọdọma agha kakọng, ada taa bọ si.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 Inkini ace aghọ yọlọ ngọ ka agya ubuwa ni, ma khikha kọ ọka ọdọdọma ma, peni aghọ kọ dọ yọlọ ace aghọmani acẹẹ ngọ nọ ọghughẹ ni,
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Aghọmani ayọrọ nu ka pai nu amado ba na ta ni, ngọ ma awawo ọkọ khikha, ọdọdọma ingọ dọ kọng ighọng, adọ taa ngọ ya khikha kọ ọka mani ufuma wọ ọwẹ na ọdọdọma ma.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Inkini ayọrọ ngọ agya kya ya khikha kọ ọka mani ushi wọ ọdọdọma ma, kadu wọ ni inga agho mani ayọrọ nọ agya ba ni, inga dọ taa ngọ ayikyo, ma khikha kawẹ. Kadu ngọ dọ pini ujọọ ngọ ka shite aghọ mani ngọ kyeng ni bọ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Aghọmani ajọọ ẹrẹkwẹ nga ni, aki shuu ni kọ, aghọmani ashuu ni ẹrẹkwẹ nga ni adọ jọọ nga.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ataa aghọ yọlọ nga agya, inkini ngọ dọ yọlọ ayọọ ula imila ta agya ni, ma ka yọlọ ayikyo ngọ ma, ta anayuru ngọ, ta awo ute ngọ, ta anapai ngọ, ta aghọ shi ni ufe, kpẹẹ ni ibọ ma dọ yọlọ ngọ, da dọ ju ngọ.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Inkini ngọ do yulo agya, yọlọ agho lamiri, agho kyeng ugunu, aghọ shina ọhua ẹlinema, kana aghọ shi afoo.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Kini dọ wọ Ingọ do pini anyu adaduma, ka ushii aghọmani ashi bọ na utra mani adọ ma ngọ kọ ma. Adọ ma ngọ ka awii mani aghọ kpuru kidẹ Ọnọng dọ sisang.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Aya kọng nidọ ni, ayayi kidẹ akikyo ula nga yila di taa iYesu, anyu adaduma kukushi aghọmani adọ la imila ni ngọ kidẹ ẹrẹgọm Ọnọng.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ataa nga, apya ghọ yọlọ agya aghọghẹ ayọrọ ajiya na pam.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Akyua agya ya ba ni, ada tuma agira nga, ataa aghọmani a yọlọ, ayọ kpẹẹ keli kwikẹ.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Nadidu bọ dẹẹ aghọ wa ifra aghọ sice tane, “ameghe ebiya me wee ya nu yu. Kilikọlu ayamiya.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ada ghọ taa si imẹ ghẹ inaa uwuu itọng imẹ dọ kyaa mi ya mala bọ, mi dọ shọlọ ngọ ya mi ya.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ada ghọ taa si, mi kọ vo ayiri, imẹ dọ bra mi ba ma.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Agira da vra di ma taa Ate ọna nga ila, Ate ọna nga da kọ anang, ataa agra nga, kunu kishang ngọ kpẹnẹ itra ifọng kina anila apuwa ngọ ya yọlọ aghila amir, agunu, afoo na aghọ huwa ẹlẹnọma.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Agira da taa, ‘Ate ọna, ima umani ngọ taa ni akọ kpẹẹ, ọka va shẹ wọ.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ate ọna ta agira nga, akunu na kya itra ikikọng, kina itra ufọng ọfisi, aculu ajiya na ma ghina, na tii ọna mi.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Imẹ dọ taa nu, ko agha yayi kidẹ aghọ umani imẹ da yọlọ bọ adọ ko ghẹli agya mi ma.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ajiya nagigang dọ kiyii nga. Aba tee di taa bọ.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Aghọmani adọ ba ushi me ni, sa ayoo mi di pyẹ Ate nga, na ayuru nga, na ayiri nga, na anọ nga, na anayuru nga ayiri na aghẹmẹ, ẹẹ, kina ọkyuọ nga ba ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aghọmani A kpa nga ukumu ọshẹ nga di kiyii mi ma ni, adọ bra nga utee atuma mi ma.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Inkini ace aghọ nu awii vra ọna ayaya ni, ba adọ khikha da kala ta asọ na ufẹ umani ọdọ ma nga na kpẹẹ utina ma?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Insi ama kọ ta ẹlẹkpa uvra, inkini ama dọ kpẹẹ nga ma, ajiya dọ sala nga.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Ni adọ taa si cẹr! Awẹ sang uvra ama dọ kpẹẹ nga ma.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Agba agọm nga wang kyaa ọkọrọ kina ace agọm, adọ zọnọ khikha na kala ta inga agha ajiya aji ushọ dọ bra ọkọrọ na agha ajiya aji ishọ ipai ma?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Inkini adọ bra nga ma ni, adọ tuma kukushi bọ na ashi atọọ da ama akwyẹ bọ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ushi wu du nadidu aghọmani ashẹẹ nga ima mani asọ kini yọ ma, adọ bra nga utee aghọyii mi ma.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Unyọ sọ ọdọma inkini ọdẹdọgọ wọ kpẹẹ wọ ni, nanyi wọ ni uhwai dọ vuwa wọ?.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Unyọ shina fabọ ni ba imumani adọ ju nu bọọ ma ka ibiya, ta utaki, adọ naa wọ, aghọ umani asọ na atọng ọkọọ na kọọ.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.