Lucas 13
idc (IDC) vs BKJ
1 Akyua ra ni aghọmani sọ kọ ọka ma iYesu nga ila aghọ aGalili mani iBilatus asa si aya pii, ayii ma zọọ ya na nọ mani awa ifuu wọ.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 IYesu ba yira bọ dita bọ inu du kpaa si adi aGaliliyawa cẹẹ ushẹ ma aghọ aGalili nu uvulu, nọ umani a ko kọng ọlọ?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Imẹ do taa nu, kayi, inkini inu la nọ ukpaa mani nadidu nu nudo kpuru nu kini ibọ ni.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Inu kpaa si usho nunanari lẹ agho mani ovra kpa ka ya bọ ka uSiluwam, kọ kyo nu a pyi oshe ma ajiya ngọ Urushelima nu uvulu? Kayi.
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Imẹ dọ ta nọ ushiwudu ma, inkini inu lanu ukpaa ma ni, inu dọ kpurunu kini ibọ ni.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Ama dọ ma bọ ighang upii dọ taa bọ ni, ace aghimi sa nọ ọshẹ uweng mani a pra ka idẹ ọwra nga abọ kala ikọlọ ada peni nga ma.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Ada dọ taa aghọ kẹri ija, ngọ nu aidi anyi atai wuji imẹ dọ kyeng wang ikọlọ ọshẹ mi daa peni mi ma. A kpa da naa wọ. Ikẹmbọ sa ado dala ọka ki lilo.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Ada yila nga di taa ni atina mi, yawoya mi kyele yo ka anyi ayi, mi sa culu wu ẹlẹbọ,
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 inkini asa nga ikọlọ ka anyi ki ba ma ni, adọ kpa kọ.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Ace awii ni iYesu sọ mẹẹ kọ uce ọka ọtakwyi aYahudawa ka Awii uwuru bọ,
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 ace ayiri mani aghing Ishẹẹ sa nga ugunu anyi usho na ananari, aku gamu nga, aka bra nga tara na kikya ma.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 IYesu ya nu nga ni, ava ayọrọ nga di taa nga, ayiri akau ngọ nu ugunu ngọ.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 A ciya nga avọ ka didu akyua asisang ki brẹ Ọnọng.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Agha akakọng ọkọ takwyuẹ aYahudawa kọng anang, mani iYesu ma ayiri la ọkyuọ ka wii uwuru aYahudawa, ada taa ajiya, ayọ sọ na awii mani ala atin mani ayọ kyeli utina, inu ba ka dalawii la nama manọ ọkyuọ, ba awii uwuru li ma.
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Ate yila nga di taa, “Aghọ ju unu ica! Kwinga kidẹ nu aka shii nga inaa nga ko izaki nga ko uka mani aka lor bọ, na kya niyo naya ma yọ amusum ka awii uwuru ma?
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Ushiwo duma ma ayiri li aghọ ute Ibrahim mani Ishẹẹ lor nga anyi usho na ananari, ushi wọ umani ashii nga kọ dudii ọlọ ka awii uwuru ma?
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Aya taa nidọ ni aghọmani atọrọ bọ nga kọng igho, nadidu ajiya kọng ikwyifu nọ ima ọdọdọma mani adọ ju.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 IYesu taa bọ, “Ẹrẹgọm Ọnọng lilẹẹ ike? Ikẹmbọ adọ malaa kọ?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Isọ lilẹẹ ikir Ikpo mani ace aghọ pila kidẹ uwra nga, a fọnu di cii ọshẹ, anelinu ma taa asọọ bọ kaya ọshẹ.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Ava tẹri bọ si “Ikẹmbọ mi ki malaa ẹrẹgọm Ọnọng kọ?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Isọ lilẹẹ uyisti mani ace ayiri a kpa dizo ka iribii alkama imu mara itai, sọ peni uyisti nga nadidu.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 A kpẹnẹ utra kyaa nga ẹfẹlẹfọng na anẹlẹfọng, adọ mẹẹ Ajiya, na ta kyaa nga Urushelima.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Ace aghọ taa nga ni Ate ma ayọ aghọmani adọ peni ufoo ni adọ shi bọ aghọọ ma? Ada taa bọ ni.
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 Inu ma ẹrẹkyuọ kọ ghila anyu mumẹni, imẹ dọ taa nu ajiya na pam aki wang mani aghina, adọ bra bọ ma.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 In kini ate ọna ghina di fowa anyu ubọọ, nudo tra kọ sosing nudo hwura anyu ubọọ ngọ dọ taa ni Ate ma ayọ, fẹmẹ anyu ubọọ, adọ yila bọ na taa ni, “Imẹ ye mi ọka mani inu ghala ma.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Kadu inu dọ taa ni, ayọ la di sa ni ngọ, ingọ mẹẹ ki ifọng ma ayọ.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Adọ taa ni, imẹ ye mi ọka mani inu ghala ma. Inu sang nọ kọ shi mi nadidu nu, inu aghọ ju akakhiya.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Inu dọ ci, nọ ghula ayiri nu, awii umani inu nu iBrahim, kina iShaku, kina iYakubu, na aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nadidu ka ẹrẹgọm Ọnọng, inu akwyuẹ nọ ni, adọ kra nọ.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ajiya dọ ba ka ushii ẹlẹpuwa na ushii awura, kina ushii dọ juwa, na khikha ula imila ka ẹrẹgọm Ọnọng.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Aghọmani asọ aghọ utumu dọ tee aghọ ite, aghọ ite dọ tee aghọ utumu.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Kidẹ akyua ra ace aFarisiyawa ba di taa nga ni, “Sisang kajii kọ kyang ice ifọng, ki iHiridus wang pii ngọ wọ”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Atẹri bọ, “Inu kya ya taa ava ghumu la, ngọ nu midu wulu ushẹẹ kaidi, adumu peni ọkyuọ, ikyua kindii, awii atai ni imẹ dọ kpẹ utina mi.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Nidọ ni imẹ dọ lite nọ kyeng mi aji ne ikyua, na adawii, ushi wọ ọdọma mani apii aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng kọ uce ọka ma sa Urushelima.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 O! Urushelima, O! Urushelima, aghọmani apii aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng, afẹẹ aghọmani atuma bọ kọ shi nu, ẹlemẹ kọ me wang culunu mani ananu ka culu anọ nga kidẹ ashọọ nga, nu turo nu.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Uwuji aya nu ọna nu kinedo ba aghu ba, imẹ do ta nu, nu ki va numi ma sai awii mani Inu ma, anyu adaduma kushi awo mani akin kidẹ ẹcuwa Ate.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.