João 4

idc (IDC) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 AFarisiyawa ya kọng si iYesu sọ pee Aghọyii nga, na asha ju bọ iminimini ki gina iYahaya kọ.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ni ba iYesu nga ki ẹkẹrẹkywuẹ nga sọ ju iminimini ba, aghọyii nga bọ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 IYesu ya kọng Ila imumani iba ni, ava ya aYahudiya ki vuu nga aGalili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Iyiya yọ ni iYesu kyeng idẹ aSamariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ava ba idẹ ice ifọng ka aSamariya ayọrọ si aSaikar. Ifọng shi ayayo kina ẹrẹbọ umani iYakubu ma Anọ nga iYusufu ka akyua ra.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Akadu wu ni irijiya iYakubu shi kọ. IYesu ya kiya nọ kyeng ni, ava cicaa ka anyu irijiya. Udi ba kina abiyatẹ atinọng kọ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ace ayiri agha aSamariya va ba uvo amusumu. IYesu va tẹri nga si, “Ma mi amusumu ki imẹ sa.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Aghọyii nga kọ ghila bọ idẹ ifọng ka ya ghẹ imila.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ayiri ra agha aSamariya va tẹri iYesu si, “Nanyi wu ni ungọ ni aBayahude nga ni ingọ ki shọr mi amusum usa, imẹ aghọmani imẹ shi ayiri aghọ aSamariya?” Ka aYahudawa ka kyoo bọ aghọ aSamariya ba.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 IYesu va yira nga si, “Ingọ ta ye uma Ọnọng, kina aghọmani atẹri ngọ si, ‘Ma mi amusum usa ni,’ ingọ ta kọ shọr nga ni ata kọ ma ngọ amusum uma ọkyuọ.”
10 Então Jesus disse:
11 Ayiri va tẹri IYesu si, “Agha aghaghẹ, Ingọ shi ngọ ni ima uvo amusumu ba, irijiya shi ikyuu. Ni abi kọ nọ peni adibi amusumu uma ọkyuọ kọ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ta ingọ gina ate yi iYakubu le, aghọmani aya yi irijiya ni, anga ki kirẹkwyuẹ nga, kina anọ nga, kina ikina nga, asa amusumu nga le?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 IYesu va yira si, “Aghọmani asa amusumu ri ki va kọng idafo na amusumu.
13 Então Jesus disse:
14 Ki nadidu aghọmani asa amusumu mani iki ma nga ni, aki sọ kọng idafo na amusumu ba ka aya ta kọ sang asing. Amusumu mani iki ma nga ni aki tee nga angọ uma ọkyuọ umani ushi wọ na amaa ba.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ayiri va tẹri nga si, “Aghaghaghẹ, ma mi adidu amusumu, ki ima sọ kọng idafo na amusumu ba, ki imẹ ma sọ ba ukadi uvo amusumu ba.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 IYesu va tẹri nga si, “Ya yọrọ aghẹmẹ ngọ kọ ba ukẹẹ.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ava yira ki tẹri si, “Ita shi mi na aghẹmẹ ba.” IYesu va tẹri nga si, “Ingọ tẹri aipang nọ mani ingọ tẹri si ushi ngọ na aghẹmẹ ba.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ka aipang nga shi si, ingọ kọ biya aghẹmẹ atọng, aghọmani ingọ shi kini nga ka aikyua ri ni ba aghẹmẹ ngọ nga ba.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ayiri va tẹri iYesu si, “Aghaghaghẹ, imẹ kyoo ni ọngọ na aghọ pii kọ ọtọ Ọnọng nga.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Anirakpẹẹ nọ shọr Ọnọng ki itili ri. Ni inu aYahudawa tẹri si Urushelima bọ kpaa nọ mani jọọ Ọnọng kọ.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 IYesu va yira nga si, “Ayiri, ma aipang ki imumani isọ tẹri, akyua ki ba mani ajiya ki jọọ bọ Ate ki itili ra ba, ko Urushelima ba.
21 Jesus disse:
22 Inu ajiya aSamariya inu sọ ta agho ki imumani inu ye nu ba. Ki iyi aYahudawa ye imumani iyi sọ ju, ka ufoo kunu kidẹ aYahudawa kọ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ni akyua ki ba, kaa akọ ba, na aghọ ujọọ aipang aki jọọ Ate kidẹ aghing, kina aipang, ka Ate wang idi ighọ ajiya ka ajọọ nga.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Ọnọng ni aghing ngaa, aghọ ujọọ nga ni, asọ jọọ nga kidẹ aghing, kini idẹ aipang.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ayiri va tẹri iYesu si, “Imẹ ye si aghọfoo mani ayọrọ nga si iKristi ki ba. Insi aba ni aki yeni yi kwikẹ.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 IYesu tẹri nga si, “Imẹ aghọ pii ni ngọ, imẹ shi inga.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Asọ kpẹẹ upii wudu ni aghọyii nga va vuu, ava wo ica kọnọ mani anu ni asọ pii na ayiri. Ni ba aghọmani atẹri nga si, “Ikẹmbọ nọ wang?” ko na awulu nga si, “Ikẹmbọ sa ni ọsọ pii ni nga?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ayiri ra vasa ya ikyo nga ya kọ ukadu ki kyaa idẹ ifọng ki ya tẹri ajiya,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Inu ba, ku ma nu ajiya mani atẹri mi kwikẹ mani ikọ ju! Ta anga shi aghọfoo ra?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ajiya va hwuu kidẹ ifọng ki ba ukushi iYesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ashi kidẹ udu wudu ni, aghọyii iYesu va shọr nga ki tẹri si, “Aghọmẹẹ, la imila.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ni iYesu va tẹri bọ si, “Imẹ shi ni ice imila mani inu ye nu ice ima kaya ba.”
32 Jesus respondeu:
33 Aghọyii nga va wulu ace bọ si, “Ta ace aghọ ma nga imila le?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 IYesu va yira si, “Imila mi yọ shi mani iju uwang aghọmani atuma mi, ki imẹ va kpẹẹ utina nga.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ba inu ka tẹri si, ‘Ipiri inari yọ shẹ nọ curu imila ba’? Kindọ ni imẹ sọ tẹri nu, inu irite na bibọrọ, iyeni si, itọ ucuru.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Aghọ curu imila sọ peni ọka nga, aka va curu ima upeni nga ki kya ọkyuọ utaa amaa kọ, ka aghọ pila na curu ka ju ikwyifu.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Akyua ra kọ ni, ighang upii ra ni aipang nga, si, ‘Ace aghọ pila, ace ghọ curu imila.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ituma nọ curu imumani uta kọng nu ọlọ kaya ba. Ace aghọ bọ kọng ọlọ, inu ni inu la udọng usher bọ.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Aghọ aSamariya napam kidẹ ifọng ma aipang ni iYesu kọ upii ayiri ra mani atẹri si, “Atẹri mi nadidu uma mani ikọ ju.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Aghọ aSamariya ya ba ukushi iYesu ni, ava shọr nga sa aci kini bọ, ava ci ni bọ awii apai.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ajiya napam vasa ma aipang ni iYesu kaya upii nga.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Akyua ra kọ ni aghọ aSamariya tẹri ayiri si, “Aikyua ri ni iyi ma aipang kọ, ba si imumani ọsọ tẹri yọ ba, kiyi ka kyakwyuẹ yi kọng, kiva ma aipang si ajiya ri nga shi aghọfoo asing.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Aya la awii apai ni iYesu va sang ki isii aSamariya ki kyaa aGalili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ki iYesu ki ẹkẹrẹkywuẹ nga kọ tẹri si, “Atina Ọnọng ka ata shi nọ ujọọ ki ẹrẹbọng nga ba”.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Aya fọma aGalili ni, agha aGalili va yira nga kini ivọ ipai, ki ibọ ma kya agya ubulu kọ Urushelima, anu imumani iYesu ju.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 IYesu va vuu nga ifọng aKana ka aGalili, ọka mani atee amusumu ikọlọ nashi. Ọka ni ace atina utẹri ashuwa aghọmani anọ nga shi akyuọ ba ka aKafarnahum.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ajiya ra ya kọng si iYesu wẹ na vuu nga aGalili kọ sang ka aYahudiya ni, ava kyaa ọkọ shi nga kiya shọr nga kaya lẹni na anọ nga aghọmani ashi ki anyu ukpo.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 IYesu va tẹri nga si “Insi inu ta nu nọ amaa kini uma ọsa uwo ica ba ni, inu ki ma nọ aipang ba ko nazii.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Atina ọka utẹri ashuwa va tẹri iYesu si, “Aghaghaghẹ, ba ki ma kẹẹ ka anọ mi kina ma kpoo ba.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 IYesu va tẹri nga si, “Wor ka anọ ngọ ki ba akyuọ.” Ajiya nga ma aipang ki imumani iYesu tẹri nga, ava walu.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ashi kọ utira ukyaa ọna nga ni, agira vasa takwyuẹ ni nga ava tẹri nga si, “Anọ ngọ kọ ba akyuọ.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ava wulu nga agọlọ mani aba akyuọ kọ. Ava tẹri nga si “Amushẹ ki na awa ayeng anga atinọng ni ufuru ẹrẹnọma sher nga kọ.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ate Anọ va kpẹlẹ si akyua umani iYesu tẹri nga si “Wolu, ka anọ ngọ ki ba akyuọ kọ.” Ajiya kina aghọ ọna nga va ma aipang ni iYesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Udiwu shi utina uwo ica unga ipai mani iYesu ju kọ sang nga ka aYahudiya ki kyaa aGalili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.