Marcos 5

GOD WAA NYAAGƗT (IAN) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nat naanga sapmba yalaa Gerasa walɨnja nɨmba ta kavamba kawindi.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 — ausente —
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 — ausente —
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Nɨma sakwat njambɨ sen walɨnja yaawmba ndɨna man taamba sangindi maa vɨtɨtɨndɨ. nɨma ava la nyanat tɨndangat ndɨ kat ana kwulatndi.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Nandinya ngan nandinya ngan kiyaa nɨmba waangumba taagalɨnja kavamba duwi la kavamba avla kaambapmba sɨlɨmbinda kɨsala lɨndɨ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 — ausente —
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Jisas ndɨ kat wagalandɨ. mɨna sɨ angamak waigowun waa wandɨ. Wuna sɨ Nɨma Sakwat. Wupma nɨma sakwat tɨganɨn waa wandɨ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nɨmbamba yawiga wandɨ. Waagan kat ke kapma ngepma yinjangat savɨlɨga waa wandɨ.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Mbak nɨma sakwat yisolaa ngwaymba lɨga nduwimba kɨga lɨndi.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Waagan jisas kat yawiga wagalandi. Mbatnat nɨn kat savɨlɨ. Mbatnamba tavilaa lɨgiyanɨn waa wandi.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jisas kwowa wandɨ maa waagan wan nyan kat kwagalalaa mbatnanamba tavilɨndi. Tavilɨndi maa wundi mbak nduwimba tɨlanda ndaindi. Dailaa ngumba yindi. Mbak 2,000 ngu kɨgiyatndi.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Mbak kak vɨga la nɨmba vaaka yindi. Ngepma ta kavamba ngepma lapman kavamba ndinyangu kat yiga mbutndi. ndinyangu wutaa Jisas kwutna vat vɨvat yindi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Jisas ta kava yalaa waagan tat tavila la nyan kat vɨndi. Tat nɨma sakwat waagan tavila nyan waavwi kwusolaa apma maawut sɨka lɨnda vak kat vɨndi. Vɨlaa vaatndi.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Wan nɨmba mbatnagwi waagan tavila la nyan kat Jisas kwutɨndangat yiga mbutndi.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 — ausente —
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 — ausente —
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jisas ndɨ kat kai wandɨ. Mɨn kat awagapma mɨna yinda vak kat ayga wamɨla waa wandɨ, Jisas.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Wandɨ maa kwagalalaa ngepma tamba vɨli ta kavamba yiga Jisas ndɨ kat kwutna vak kat mbutɨndi. mbutndɨ maa wuta nɨmba ngɨpaliga ndandi aywaa.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ak Jisas wumbayambɨ vaalamba valɨgendɨ. Waambu sapmba lɨlɨndɨ maa nɨma sakwat nɨmba yaa yisondi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nyaangɨt ngambulɨnja ngayna nɨma nyan ndɨna sɨ Jairas, Jisas kat vɨlaa mangandɨmba yaak yaak ndandɨ.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Jisas kat wandɨ. Wuna tagwanyan kiyavat yigalɨ waa wandɨ. Mɨna taamba lɨ kat taagameyan ana kiyaigalɨ. Kwo lɨgiyalɨ waqa wandɨ.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jisas Jairasna kwupmba yalɨndɨ maa nɨma sakwat nɨmba wupma kwupmba yisolaa kemaka yalɨndi.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Yaat tɨgtɨmbimba yelogwen yila taagwa lɨlɨ. Naambi tamba vɨli kiyeli vɨlɨlɨk yelogwen yiga yilɨndakat tɨlɨ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Nɨma sakwat dokta lɨ kat kwunapmak yilɨnjan ana apma vat tɨlɨ. kavle nglei yilɨ.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Jisas kat wanja nyaangɨt wutaa nɨma sakwat nɨmbana nɨndɨmba lɨga ndɨna kwupmba yaga ndɨna waavwi sɨnyɨtɨ.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Wat taagwa yelavɨtaa walɨ. ndɨna waavwi sɨnyɨkweyan kwo lɨgiyowun waa walɨ.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Sɨnyɨtɨ, yelogwen yi la kava tɨvɨndɨ. Lɨla mbangɨ kwo lɨnda vatalva yelavɨtndɨ.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Jisas wuna kwondu samat ngɨlɨndɨ waa yelavɨtndɨ. Yelavɨtaa lɨmbalaguga kwutmɨni vɨlaa wandɨ. Wuna waavwi kanda sɨnyɨka waa wagalandɨ.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Ndɨna kwupmba la nɨmba wandi. ngwaymba lɨga kemaka nɨma sakwat nɨmba kat vɨga lɨgamɨn. Manda kat kanda sɨnyɨka wagalamɨn waa wandi.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Sɨnyɨta nyan vɨvat jisas lɨmbalaguga kwatɨndɨ.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Wat taagwa lɨ kat kwutaa vak kat yelavɨtaa vaaka ava plalaa yalaa ndɨna mangandɨmba ndalaa ndɨ kat aywaa mbutɨ.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jisas lɨ kat wandɨ. Tagwa nyan nyɨna mbangɨ wiyo waavi laaganda vapmba nyɨna yelogwen ngɨlɨndɨ waa wandɨ. Apma vat ay. kwo lɨgiyanyɨn waa wandɨ.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Walɨndɨ maa nyaangɨt ngambulɨnja ngayna nɨma nyana ngay la nɨmba yalaa wandi. Mɨna tagwa nyan tamba kiyalɨ waa wandi. Manda kat sɨmaga lɨga nyan kat wumba lɨndɨ wagalalɨgamɨn waa wandi.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jisas wutaa wan nyaangɨt kat kai walaa nyaangɨt ngambulɨnja ngayna nɨma nyan kat wandɨ. Ke vaaka. Mɨna mbangɨ wiyo waavi taaga waa wandɨ.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Jisas nat nɨmba ndɨna kwupmba yavakak kai wandɨ. Pita, Jems, Jon kat kuvut nɨmba mɨna ndi kat kai ana wandɨ. Jon Jemsna swambu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Naangɨt ngambulɨnja ngayna nɨma kwundimba nglala nɨmba kat vɨndɨ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Jisas wuleiga lɨga ndi kat wandɨ. Manda kat mandɨp mandɨp yiga nglalɨgangwuk. Mat nyan ana kiyalɨ. Sɨndu kwalɨ waa wandɨ.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Wandɨ maa ndɨ kat kasendi. Ndi kat savɨlɨlaa mat nyana nyaet nyɨme ndɨna kwupmba la nɨmba apma mat nyan tɨga kava wuleindi.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Taambamba kwutaa lɨ kat ndina ngepma kwundimba wandɨ. Talita kumi wandɨ. Wupma wandɨ. Mat nyan laak waa wandɨ.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Wandɨ, laataa man veilɨ. Lɨla naambi tamba vɨli kiyeli vɨlɨlɨk. Veilɨ maa lɨ kat vɨlaa ngɨpaliga ndandi.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ndɨnai kwutna vat sɨmogwivak kak kai wandɨ. Ndi kat wandɨ. Lɨ kat kɨgɨnda agwi waa wandɨ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.