Atos 27

GOD WAA NYAAGƗT (IAN) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Rom walɨnja ngepmat njaambɨtmba kulaa ay Festas wandɨ mala Pologwi nat kalabusmba la nɨmba kat kwutaa kalindi. Njambwi soldia ndɨna sɨ Julias ndi kat vɨga lɨndɨ. Wan njambwi soldia soldiana nat mbaapmamba lɨndɨ. Wan mbaapmana sɨ Romba lɨga njambwi nyana mbaapma.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Adramitiam walɨnja ngepma yilaa njaambɨt kunɨn. Kulaa yinɨn. Wan njaambɨt Esia walɨnja nɨma kɨpmana ngepma ngepma yigiyaa njaambɨtna. Aristakas nɨnanala yindɨ. Ndɨ Masadoniana nyana. Ndɨna ngepma Tesalonaika.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nat nandinya Saidon walɨnja ngepma kawinɨn. Wan soldia Julias Pol kat apma vat yindɨ. Ndɨ kat wandɨ. Ngwutna alɨ nɨmba vɨvat ngepma wulei. Mɨn kat kɨgɨnda kwigiyandi waa wandɨ.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Wan ngepma kwaglalaa mwuk ndaama njaambɨt vɨyandɨ maa viyenjingwenda nat yambɨmba yinɨn. Saipras walɨnja nɨmbukna ngwaymba yinɨn. Wan kava mwuk nɨn kat ana viyandɨ.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Yiga nɨma kɨpma Pampilia Silisia waymba lɨga Mira walɨnja ngepmat valigenɨn. Wan ngepma Lisia walɨnja nɨma kɨpmamba lɨgandɨ.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Miramba njambwi soldia Aleksandriamba la yaa njaambɨt vɨndɨ. Wan njambɨt Rom yigiyaa njaambɨt. Wungi kat tɨga nɨn kat kundɨ.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nandinya kuvut yigumba yilɨnɨn. Nɨma njɨvwa kwuka Naidas kawinɨn. Mbaala mwuk kiyak walɨ ambiange woli mwuk samat kwutndɨ maa Krit walɨnja nɨmbuk valigenɨn Salmoni walɨnja maaga vɨgɨvaa yinɨn.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Tɨvagawi ngwaymba yiga apma Kawinja Kava walɨnja kavamba yiga kawinɨn. Lesia walɨnja ngepma ngwaymba lɨndɨ.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Wan kava nɨma njɨmbla lɨnɨn. Njambɨtmba yilɨnja njɨmbla tamba yindɨ. Wan njɨmbla yineyan ana nglaatndɨ. Judana pesto tamb ngɨlɨndɨ. Wungi kat tɨga Pol laata wandɨ.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Ngwuk kan kava kwagalangweyan kavle vatna. Njaambɨt kavle yigiyandɨ. Ngwutna nat nɨmba kiyaigandi waa wandɨ Pol.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Njambwi soldia Pol waa nyaangɨt wupmak kat kai wandɨ. Njaambɨt kat vɨga la nyan nyaangɨt soldia wutndɨ. Sanya yaagilaa njaambɨt klaa nyan waa nyaangɨt soldia wutndɨ. Mbɨk wambɨt. Yigiyanɨn waa wambɨt.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Nɨma sakwat nɨmba wandi. Tɨlɨna kava kavle kava. Yipma yilɨga njɨmblamba wan kavamba kawilaa tɨvak kat kai wanɨn. Yivat wanɨn waa wandi. Finiks walɨnja ngepma yilaa yipma yilɨga njɨmblamba kawilaa tɨvak wandi. Finiks walɨnja kava Krit walɨnja nɨma nɨmbukmba lɨga njaambɨt kawilɨga kava.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Kambango woli samat kwutndɨ maa yelavɨtndi. Apma mwukna waa yelavɨtndi. Yelavɨtaa samban yisendalaa yindi. Krit walɨnja nɨmbutna tɨvagawi ngwaymba yindi.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Samat tɨgaambiange woli nɨmamba kwutndɨ. Nɨmamba kwutndɨ, njaambɨt kwutaa kalindɨ, wogwendi. Nɨmamba kwutndɨ, njaambɨt kwutaa kalindɨ, wogwendi.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Mwuk kwutaa kalindɨ wogwenan ana kawinɨn. Nɨma njɨvwa kwutna njɨvwa kwagalanɨn maa mwuk nɨn kat kalindɨ.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 — ausente —
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 — ausente —
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Wan nɨma mwuk ana kiyak wandɨ. Nat nandinya wan njaambɨtmba la kwanda kwanda nat samat ngumba yaagindi.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Nat nandinya njaambɨtna nda taambamba kwutaa ngumba yaagindi.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nɨma sakwat nandinya nya mbak sɨngwut ana vɨlɨnɨn. Mwuk nɨmamba kwutɨndɨ. Nɨn aywaa kiyaiganɨn waa yelavɨtnɨn.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Njaambɨtmba lɨga nɨmba nao ana kɨlɨndi. Pol laataa wandɨ. Kritmba lɨnɨn wuna nyaangɨt manda kat wutapma yingwuk. Wuka yiga yingwan wan kavle vat nɨn kat ana yaindɨ.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Mbambala ngwuk kat wowun. Ke vaakngwa. Ngwuk ana kiyaigangwuk. Njaambɨt mɨna kavle yigiyandɨ.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 — ausente —
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 — ausente —
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Wungi kat tɨga ke vaaka. God waa nyaangɨk kat wuna mbangɨ wiyo waavi taagalɨgandɨ. Wanda vapmba tɨgiyanɨn waa yelavɨkwun.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Wan mwuk viyandɨ maa yiga nat nɨmbukmba kawigiyanɨn waa wandɨ Pol.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Tamba vɨli kiyeli aynat nandinya yinɨn. Adria walɨna nyɨngi ngumba nɨn kat mwuk kwutaa kalindɨ. Nɨndɨ ngan njaambɨk kat vɨga lɨga nɨmba yelavɨtndi. Tamba yaa nɨmbu kawivat yiganɨn waa yelavɨtndi.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Kɨpma kat sɨga vɨvat yaawi yisendandti. Nguna sɨvla pit ndumi sɨla kɨta tɨdɨ mala vɨndi kɨpmamba ndaigaa taagalaa lɨndɨ. Samat yiga nat jambɨ ak kɨpma kat yisenda vɨndi. Nguna sɨvla pit ndumi aynat kiyeli tamba vlɨi tɨndɨ, vɨndi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Njambɨt kambak viyavak kat vaatndi. Samban aynat kengwi njaambɨtmba tulaa kɨpma kat kwupmat yisendandi. Nya wokevak kat kawiga lɨndi samban yesendalaa.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 — ausente —
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 — ausente —
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pol wandɨ maa soldia dingi kat tunja yaaw kalɨtndi, ngumba ndaiga dandɨ.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 — ausente —
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 — ausente —
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pol walaa bret-nao God kat apma vat kwimɨn waa walaa tambɨ lambɨ kalɨtaa kɨndɨ. God kat wanda vat aywaa vɨndi.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 pol kɨlɨnda vat vɨlaa ndi vaak vat ngɨlindɨ. Ndino bret-nao klalaa kɨndi.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Njaambɨtmba lɨlɨga nɨmbana sakwat 276.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Nao kɨlaa njaambɨtmba lɨga yuwi sɨk kwutaa nyingi ngumba yaagindi. yaagindi maa njaambɨt wiyaka wokendɨ.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nya lamba wokendɨ maa njaambɨt kat vɨga lɨga nɨmba kɨpma vɨlaa wandi. Kan anda kavamba kɨpma yalaa vɨna waa wandi. Yaawiya la wumbungu vɨlaa kawivat wandi.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Samban tunja yaaw kalɨtndi mala samban lumaka ndaindi. Kwengwi njaambɨtmba vaala vaglalaa nɨma ngusa tunja yaaw kalɨtndi. Ndaama njaambɨtmba la sel kwutaa katsondi. Katsondi, mwuk kwutaa njaambɨt kat kalindɨ.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Njaambɨt yiga yawiyamba kalakɨtndɨ. Ndɨna ndaamayawiya katsendɨ. Kengwi njaambɨt kwo lɨndɨ. Nɨma pali kengwi njaambɨtmba viyandɨ njaambɨt mbɨlɨndɨ.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Soldia yelavɨtndi. Kalabusmba lɨga yaa nɨmba kat vatnyagiyanɨn. Vatnyalapman yineyan nɨn kat kwagalaa kwo yigiyandi waa yelavɨtndi.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Njambwi soldia Pol kat vatnyavak kat kai wandɨ. Wungi kat tɨga ke vatnyaga wandɨ. Ngu suwutɨga nɨmba ay ngwula ngumba. Nambumba yiga alɨ ngwula.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Ngu suwutapman nɨmba mi klalaa kwutaa ngumba vɨga wuleiga nɨmbu waak ngwula waa wandɨ njambwi soldia. Wupma yiga nɨmbu veilaa kwo lɨndi aywaa.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.