Mateus 22
hwo (HWO) vs BKJ
1 Nggǝrgha Yeeso pǝrang laɓara kanda tǝ karapu, ndǝghǝn,
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 Kutǝryid talara nǝghǝn ƙǝla kutǝra ngwagha fa ka ǝna wutsǝfayid kakhrha nǝn a wanggǝn.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 Thlǝnanggǝn mafayighǝn ɗǝ ɗa nda aah nafina ɓa mbu nanda kanda ɓa, amma kar nafini ɓarha fa ɓa.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 Tǝrgha nggǝrghǝn thlǝn fingya mafaya ɗǝ tǝ ndaarha, “Ndaaman nafini mbu ni, ngwaɗi wutsǝfayidɗa fa, thleeɗi urad thlaaya na ndǝndaura tǝ kwelya, ngwaɗi fa, ɓamaɓa ƙǝkar.”
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 Amma nafini mbu nǝn ɗǝf wanda teena sǝ wa, tal ɗǝgha heeɗǝ, tahadghǝn ƙǝm ɗǝgha ka ǝna shafilidghǝn ɗǝ.
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 Fingya ƙǝsang ngganda mafayighǝn hai, ɗǝk kanda nda tǝ kǝm ɓǝllang ngganda kanda.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Hufgha kutǝrɗi hur kaan. Thlǝnanggǝn sodjayighǝn ɗǝ ɓǝllang ngganda fa ɓǝl fayina ɗǝ, tǝ kǝm njang ngganda wupǝri ndan ɗǝ.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 Tǝrgha ndanggǝn mafayighǝn, ʻNgwala ngwa wutsǝfayid kahadɗa fa, amma nafini mbu nǝm ɓa mbǝ kanda ni kamngga a ɓa nda ɓa wa.
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 “Nanǝnya, ɗaama hu kwaman hu wuraya ɗǝ mbu fiya nun ɓa kala niifa nanun ɓa nda hu wutsǝfayidɗa ɓa.”
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Nanǝn kee, ɗǝgha mafayini ahu kwaman hu wuraya ɗǝ mbu ka nafiya nda ɓa na nanda tǝ ndǝrwaya, lǝghǝdgha ƙǝn wutsǝfayid kahadɗi tǝ rongya.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 Amma kyana kutǝr ɗa ɓa ka ɓagha na ronggi ni mbunǝn ɓa, na niifa nǝn kalwawa kari yi wutsǝfayid kahadɗi.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 Tsahang mee nǝn, “Pashinna, ƙǝƙǝn kyana mbǝɗa ɓa ya kula sa kal karid wutsǝfayid kahadɗa fa?” Amma mbangwa kamshiɗi nggǝrang sǝ wa.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 Tǝrgha kutǝrɗi ndanggǝn nafiya na ǝnang taara, “Ƙǝnaman haarghǝn tǝ sarghǝn muwanggun ƙǝshaaɗǝ ahu wula ɗǝ mbǝɗi nanda a tǝrha tǝ ƙǝt mee.”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 “Ƙǝsǝr nafiya hangga aah nanda, amma ngguchit wurna nda hasǝ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Tǝrgha Farisayini wuma nda hai kaɗa kwamana nda a ɗǝfang takthleera nda Yeeso ka a thlǝk ˈya nǝn tǝna nda ƙǝsang nda.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Thlǝn fatsaha yindan nda ɗǝ tǝ nafiya Hirdus ka a tsahang mee nda, ndaa nda, “Mala sǝnɗansǝ ka niifa ni sa, na tsahang kwaman Faara fiya ha tǝ ƙǝkafekkirha. Sa kǝm mba wurahasǝ wa.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Nanǝnya pǝranggǝn kan, mani numad wa aten ǝnɗiya, nǝghǝn mǝmǝl a teng tsamnda nan kaisar wa nduwa awo?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Amma Yeeso sǝnɗǝ numad mɓǝlfedɗi na ahur ndan, ndagha, “Kun fathlǝrɓuya, kama na mid nun a ɗǝfee takthleera?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Keɗeema pene tii tsamndǝɗi. Fǝrang pene ɗa nda.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 Tsahang mee nǝn kanda, “Shishingnda wunni tǝ thlǝm wun a tenggǝn?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Ndang ngganda, “Yi Kaisar.” Ndanggǝn kanda, “Fǝraman Kaisar ˈya tsauka yi Kaisar, tǝ kǝm fǝraman Faara ˈya tsauka yi Faara.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Sǝk nanda kee, ǝna ǝnwulteena nda pa wii fayindan nda.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Tsu a farɗi fingya Sadukiyaya ndagha mbǝ thliirha sǝ hu mǝra wa ɓa nda thlǝmad Yeeso ɓa tǝ tsakhmee.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Ndang ngganda, “Mala, ndangga Musa kan, ‘A mǝr wan man niifa malɗǝ nukkun hai kula nggǝtta, na wan man tǝrangsǝ hu langaarha ka a nggǝɗanggǝn sǝ.’
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Nanǝnya, na nafiya sǝ mǝd a wanmanggi. Tǝ pamǝnda kakhka mǝrgha kula wal wee, tǝrgha yi sǝri tǝranggǝn nuɗasǝ.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Amma wan man yi sǝri mǝrgha ƙǝm, yi mahan wai kee har ta ten yi mǝd ɗǝ.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Akwasamadghǝn, nuɗi ƙǝm mǝrgha.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Nanǝnya, ahu thliirha sǝ hu mǝrra na nuɗi tsaurha yi wun tsaunǝn kanda heu mǝd, tǝrang nda nuɗasǝ?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Numad nun mbǝ mǝmǝl wa ƙǝsǝr sǝnggun Laɓar Faara na chichireethlee hai tǝ sǝsǝmndǝghǝn wa.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Thliirha sǝ hu mǝra mbǝ nishya tǝ hǝshya kakhrha wa. Nanda tsaurha kǝla fathlǝngya Faara a talara.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Amma aten thliirha sǝ hu mǝra, karantanggun ˈya ndang na laɓar Faara kun wa?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Nggini Faara yi Ibrahim, Faara yi Ishaku, tǝ ƙǝm Faara yi Yakubu’. Mbǝ Faara ni yi mǝrya wa, amma yi fingya natǝ yibrha fa.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Sǝkna fiya ndǝn wumngga hai, ǝna ǝnwulteena nda tǝ tsahayighǝn ha.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Amma sǝkna Farisayini tǝ ndaarha nggǝlangga Yeeso mii Sadukiyayini tǝ laɓaara nggǝrang nǝn kanda sǝ, wuma nda hai ka a nggǝra nda tsahang mee.
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 Tal ahur famalǝmngya ɗeleewar Musa, na midghǝn sǝ a ɗǝfang takthleera nǝn tsahang mee nǝn Yeeso,
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “Mala yanggini manggǝn ahur ngyakhkya heu?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Nggǝmangga Yeeso, “Nggǝmu Chinǝm Faarwa tǝ hurwa heu, tǝ shingnduwa heu tǝ huten wa heu.
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Yanɗiya ndǝna katǝra ngyakhrha na mam.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Yi sǝri ƙǝm nǝghǝn manggǝn: ʻNggǝmu tuladwa ƙǝla altenwa.
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Ngyakhrha heu tǝ tsahad annabiya ha na nda aten ngyakhkini sǝri ya.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Wumna Farisaya hai tsahangga Yeeso mee kanda,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “Mani numad nun aten Ƙǝrǝsti? Wan wunni?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Ƙǝƙǝn na Ndauda tǝ sǝsǝmnda Sǝsǝna aaghǝn ‘Chinǝm’? Ƙǝsǝr ndagha Ndauda,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Ndangga Chinǝm yina China:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Ana Ndauda a aah Ƙǝrǝsti ‘Chinǝm,’ ƙǝƙǝn nǝn tsaurha wanggǝn?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mbǝ niifa sǝ mbangga nggǝrang sǝ wa, ka farɗi mbǝ niifa sǝ ndengga yidghǝn nggǝrghǝn tsahang mee wa.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.