Mateus 22

hwo (HWO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nggǝrgha Yeeso pǝrang laɓara kanda tǝ karapu, ndǝghǝn,
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 Kutǝryid talara nǝghǝn ƙǝla kutǝra ngwagha fa ka ǝna wutsǝfayid kakhrha nǝn a wanggǝn.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 Thlǝnanggǝn mafayighǝn ɗǝ ɗa nda aah nafina ɓa mbu nanda kanda ɓa, amma kar nafini ɓarha fa ɓa.
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 Tǝrgha nggǝrghǝn thlǝn fingya mafaya ɗǝ tǝ ndaarha, “Ndaaman nafini mbu ni, ngwaɗi wutsǝfayidɗa fa, thleeɗi urad thlaaya na ndǝndaura tǝ kwelya, ngwaɗi fa, ɓamaɓa ƙǝkar.”
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 Amma nafini mbu nǝn ɗǝf wanda teena sǝ wa, tal ɗǝgha heeɗǝ, tahadghǝn ƙǝm ɗǝgha ka ǝna shafilidghǝn ɗǝ.
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Fingya ƙǝsang ngganda mafayighǝn hai, ɗǝk kanda nda tǝ kǝm ɓǝllang ngganda kanda.
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Hufgha kutǝrɗi hur kaan. Thlǝnanggǝn sodjayighǝn ɗǝ ɓǝllang ngganda fa ɓǝl fayina ɗǝ, tǝ kǝm njang ngganda wupǝri ndan ɗǝ.
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 Tǝrgha ndanggǝn mafayighǝn, ʻNgwala ngwa wutsǝfayid kahadɗa fa, amma nafini mbu nǝm ɓa mbǝ kanda ni kamngga a ɓa nda ɓa wa.
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 “Nanǝnya, ɗaama hu kwaman hu wuraya ɗǝ mbu fiya nun ɓa kala niifa nanun ɓa nda hu wutsǝfayidɗa ɓa.”
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 Nanǝn kee, ɗǝgha mafayini ahu kwaman hu wuraya ɗǝ mbu ka nafiya nda ɓa na nanda tǝ ndǝrwaya, lǝghǝdgha ƙǝn wutsǝfayid kahadɗi tǝ rongya.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 Amma kyana kutǝr ɗa ɓa ka ɓagha na ronggi ni mbunǝn ɓa, na niifa nǝn kalwawa kari yi wutsǝfayid kahadɗi.
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Tsahang mee nǝn, “Pashinna, ƙǝƙǝn kyana mbǝɗa ɓa ya kula sa kal karid wutsǝfayid kahadɗa fa?” Amma mbangwa kamshiɗi nggǝrang sǝ wa.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 Tǝrgha kutǝrɗi ndanggǝn nafiya na ǝnang taara, “Ƙǝnaman haarghǝn tǝ sarghǝn muwanggun ƙǝshaaɗǝ ahu wula ɗǝ mbǝɗi nanda a tǝrha tǝ ƙǝt mee.”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 “Ƙǝsǝr nafiya hangga aah nanda, amma ngguchit wurna nda hasǝ.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 Tǝrgha Farisayini wuma nda hai kaɗa kwamana nda a ɗǝfang takthleera nda Yeeso ka a thlǝk ˈya nǝn tǝna nda ƙǝsang nda.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 Thlǝn fatsaha yindan nda ɗǝ tǝ nafiya Hirdus ka a tsahang mee nda, ndaa nda, “Mala sǝnɗansǝ ka niifa ni sa, na tsahang kwaman Faara fiya ha tǝ ƙǝkafekkirha. Sa kǝm mba wurahasǝ wa.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Nanǝnya pǝranggǝn kan, mani numad wa aten ǝnɗiya, nǝghǝn mǝmǝl a teng tsamnda nan kaisar wa nduwa awo?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 Amma Yeeso sǝnɗǝ numad mɓǝlfedɗi na ahur ndan, ndagha, “Kun fathlǝrɓuya, kama na mid nun a ɗǝfee takthleera?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Keɗeema pene tii tsamndǝɗi. Fǝrang pene ɗa nda.”
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Tsahang mee nǝn kanda, “Shishingnda wunni tǝ thlǝm wun a tenggǝn?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 Ndang ngganda, “Yi Kaisar.” Ndanggǝn kanda, “Fǝraman Kaisar ˈya tsauka yi Kaisar, tǝ kǝm fǝraman Faara ˈya tsauka yi Faara.”
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 Sǝk nanda kee, ǝna ǝnwulteena nda pa wii fayindan nda.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 Tsu a farɗi fingya Sadukiyaya ndagha mbǝ thliirha sǝ hu mǝra wa ɓa nda thlǝmad Yeeso ɓa tǝ tsakhmee.
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 Ndang ngganda, “Mala, ndangga Musa kan, ‘A mǝr wan man niifa malɗǝ nukkun hai kula nggǝtta, na wan man tǝrangsǝ hu langaarha ka a nggǝɗanggǝn sǝ.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 Nanǝnya, na nafiya sǝ mǝd a wanmanggi. Tǝ pamǝnda kakhka mǝrgha kula wal wee, tǝrgha yi sǝri tǝranggǝn nuɗasǝ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 Amma wan man yi sǝri mǝrgha ƙǝm, yi mahan wai kee har ta ten yi mǝd ɗǝ.
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 Akwasamadghǝn, nuɗi ƙǝm mǝrgha.
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 Nanǝnya, ahu thliirha sǝ hu mǝrra na nuɗi tsaurha yi wun tsaunǝn kanda heu mǝd, tǝrang nda nuɗasǝ?”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Numad nun mbǝ mǝmǝl wa ƙǝsǝr sǝnggun Laɓar Faara na chichireethlee hai tǝ sǝsǝmndǝghǝn wa.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 Thliirha sǝ hu mǝra mbǝ nishya tǝ hǝshya kakhrha wa. Nanda tsaurha kǝla fathlǝngya Faara a talara.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 Amma aten thliirha sǝ hu mǝra, karantanggun ˈya ndang na laɓar Faara kun wa?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘Nggini Faara yi Ibrahim, Faara yi Ishaku, tǝ ƙǝm Faara yi Yakubu’. Mbǝ Faara ni yi mǝrya wa, amma yi fingya natǝ yibrha fa.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 Sǝkna fiya ndǝn wumngga hai, ǝna ǝnwulteena nda tǝ tsahayighǝn ha.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Amma sǝkna Farisayini tǝ ndaarha nggǝlangga Yeeso mii Sadukiyayini tǝ laɓaara nggǝrang nǝn kanda sǝ, wuma nda hai ka a nggǝra nda tsahang mee.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Tal ahur famalǝmngya ɗeleewar Musa, na midghǝn sǝ a ɗǝfang takthleera nǝn tsahang mee nǝn Yeeso,
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “Mala yanggini manggǝn ahur ngyakhkya heu?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Nggǝmangga Yeeso, “Nggǝmu Chinǝm Faarwa tǝ hurwa heu, tǝ shingnduwa heu tǝ huten wa heu.
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 Yanɗiya ndǝna katǝra ngyakhrha na mam.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Yi sǝri ƙǝm nǝghǝn manggǝn: ʻNggǝmu tuladwa ƙǝla altenwa.
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 Ngyakhrha heu tǝ tsahad annabiya ha na nda aten ngyakhkini sǝri ya.”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Wumna Farisaya hai tsahangga Yeeso mee kanda,
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “Mani numad nun aten Ƙǝrǝsti? Wan wunni?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Ƙǝƙǝn na Ndauda tǝ sǝsǝmnda Sǝsǝna aaghǝn ‘Chinǝm’? Ƙǝsǝr ndagha Ndauda,
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 Ndangga Chinǝm yina China:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 Ana Ndauda a aah Ƙǝrǝsti ‘Chinǝm,’ ƙǝƙǝn nǝn tsaurha wanggǝn?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Mbǝ niifa sǝ mbangga nggǝrang sǝ wa, ka farɗi mbǝ niifa sǝ ndengga yidghǝn nggǝrghǝn tsahang mee wa.
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.