Mateus 20
hwo (HWO) vs NTLH
1 “Ƙǝsǝr Kutǝryid talara nǝghǝn ƙǝla tǝheerha wargha ka kaɗa fatarya ɗǝ ka ɓa nda ǝnang taara ahu hed inabidghǝn.
1 Jesus disse:
2 Ƙǝnang nanda wuɗǝɓǝl paara hai puwanggǝn kanda ahu hedghǝn ɗǝ.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Tǝrna yanfaara sǝ, kyagha sǝ ɗǝgha wal fiya ahu kasu mbǝ ˈyasǝ na nanda a ǝnaarha wa.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ndanggǝn kanda ɗaa nda huɗaarha ahu hedghǝn nǝn a teng kanda ˈya kamngga ahu paara.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Nanǝn kee ɗǝnda ɗǝ ɗaa nda huɗang sǝ. Yanfara a sǝrǝkrha tǝ ƙǝm yarna yanfaara hai ǝnagha kee.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 A figrha ɗǝgha wal fingya ƙǝƙǝt. Tsahang mee nǝn kanda, ‘Kama nanun ƙǝƙǝt a mbǝɗiya mbǝ ˈyasǝ nun a ǝnaarha wa?’”
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 Nggǝrang ngganda sǝ, “Mbǝ niifa sǝ aagha kan wa.” Ndangga tǝhedɗi kanda, “Tsaunǝn kee ɗamaɗǝ ɗun wal fingya na a huɗaarha hu hed na.”
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 Mukna yanfaara hai, ndangga tǝhedɗi niifɗi na aten hedghǝn, “Ooh fatar yina ɓa teng wuɗǝɓǝl paara na kanda, katǝrang hai tǝ fingya ɗǝgha ɗǝ a kwasamarha ta ten fingya ɗǝ ˈwagha ɗǝ.”
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 Fingya ɗǝgha ɗǝ a figrha teng ngganda kanda, kowunni walɗǝ wuɗǝɓǝl paara.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Fingya ˈwagha ɗǝ ɓa nanda ka thlǝ yindan ɓa, tamngganda ndaarha na yindan a kal yi fingya. Amma teng wuɗǝɓǝl paara nda kanda ƙǝm.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Thlǝna ndan katǝrang ngganda huhurumnda hai aten tǝhedɗi.
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 “‘Nafini ya ɓagha nda ɓa a samarha amma tengga kanda mǝmǝl tǝ kan ǝnagha taara ka a tsar ahu weng-weng nda yanfaara.’”
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 “Amma nggǝranggǝn tal sǝ ahur ndan, ‘Pashidna, hukki sa wa! Mbǝ ƙǝnanggǝm hai niya teurha wuɗǝɓǝl paara na nda tiirha wa?
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Thlu wuɗǝɓǝl wa wiina. Hurna nggǝmngga niya teng nda nafini ɓagha ɓa a samarha mǝmǝl ƙǝla teu ni.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Kamngwa a ǝna ˈya ni tǝrna minna tǝ wuɗǝɓǝl na wa? Na sǝrǝkrha ka ɗang ni fingya sǝ wa?’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 “Nanǝn kee yi nggǝlgha mee ndǝna a ˈwaarha, yi ˈwaagha ndǝna a nggǝl mee.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Na Yeeso a ɗǝrha Urshalima ɗǝ, kyalthgha Yeeso man patu ɗǝ tǝ fatsahayighǝn kumkap sǝri ndanggǝn kanda,
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 “Nǝm a ɗǝrha ta Urshalima ɗǝ, Na nda a fǝr Wan Niifa a har mamngya firistaya hai tǝ famalǝmngya ngyakhrha. Na nda a ngwang kumad mǝrra sǝ.
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Tǝrgha na nda fǝrghǝn a har Romaya hai, waghǝn nda, tsaɗaghǝn nda tǝ ƙǝm tawang ngganda ɗǝ. Amma a far paara yi mahan nǝn a thliirha sǝ ahu mǝra.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Tǝrgha man wangya Dzabadi. Nda Yakubu tǝ Yahaya, ɓagha thlǝmad Yeeso ɓa tǝ wanggighǝn. Ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn ka a hwanang ˈya nǝn na midghǝn.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Tsahangga Yeeso mee, “Mana midwa?” Nggǝranggǝn Yeeso sǝ, “Tsawang wanggini kyana na sǝri ya tal a yisǝmad wa, tal ƙǝm a yi kawad wa ahu Kutǝryid wa.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Amma nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Sǝnggun ˈya nun a tsakhrha wa! Nun mbang saarha tǝ wuhuleuɗi ɗini saarha wa?” Nggǝrang ngganda sǝ, “Haˈi nan mbang nda.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Ndangga Yeeso kanda, “Nun mbang saarha tǝ wuhuleuɗi, amma tsaurha a yisǝmanna nduwa yi kawad na mbǝ nggini fǝrghǝn wa. Taksaagha Pǝpa mbǝyini ya a nafini wurnǝn.”
23 Então Jesus disse:
24 Sǝkna fingya fatsahaya kum ǝnɗi hwanna nda Yakubu tǝ Yahaya sǝbgha hur ndan ɗǝ tǝ kanda.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Amma aagha Yeeso kanda thlǝmadghǝn ɓa ndanggǝn kanda, “Sǝnɗunsǝ kutǝrya na hu ƙǝshidɗiya mbuwa Yahudaya na nda kyad sǝsǝmnggit ndan aten nafi ndan, mamnggi ndan ƙǝm na nda kyad sǝsǝmnda aten nafiya na a kamu ndan.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Amma ahur nun nǝn a naarha pak. Kala niifa na midghǝn tsauka ndǝghǝnni mamnda tǝtani tsauka niifa ni na a ǝnang taara kun.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Kala niifa na midghǝn a nagha a mbee, tǝtani a tsauka mafad nun.
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 Ƙǝsǝr ɓad Wan Niifa ɓa mbǝ ka a ǝnang taara nda wa, amma a ǝnang taara nǝn fingya tǝ ƙǝm fǝr yiɓǝdghǝnǝn ka a hǝrghanggǝn fiya hangga.”
28 Porque até o
29 Hǝrǝmna Yeeso tǝ fatsahayighǝn mal Djeriko, mbuwa fiya samadghǝn hangga.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Tǝrgha kwamaya sǝri tsau ami kwamana. Sǝnna nda sǝ na Yeeso a mbǝra ɗǝ tǝ kwamanɗi, katǝrang ngganda tǝrang urad ndan sǝ, “Chinǝm, Wan Ndauda, a haɗowan fa!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Yanangga fiya kanda a nggasa nda hai, amma ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ tǝrang urad ndan sǝ kaan, “Chinǝm, Wan Ndauda, a haɗowan fa!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Sǝkna Yeeso kanda, ishgha hai aah kanda nǝn, “Mana minnun a ǝnanggi kun?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Nggǝrang ngganda sǝ, “Chinǝm, na minnan sǝ a na mana nan hai!”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Haɗangga nafini Yeeso fa tsuwar yindan nǝn fa, tsu a mbǝɗi kee na mana nda hai. Tǝrgha mbu samadghǝn nda.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.