Mateus 13
hwo (HWO) vs ARIB
1 Tsu a farɗi malgha Yeeso wuriɗi ɗǝgha a mii wuri aam Nggalili ɗǝ.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga, nanǝn kee kyagha hu kombuwol hai. Tsauka ahur kombuwolɗi nagha a tsahang fiya ha na ƙǝƙǝt a mii wuri aamɗi.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Tsǝɗǝ asǝɗaya hangga tǝ karapuya, ndǝghǝn: “Kama thlǝmaarha hai! Tǝhuɗaarha ɗǝɗǝ ka hǝfrha ɗǝ.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nanǝn aten wash wiidɗi, hǝrgha fingya hai aten kwamana, ɓagha wuɗikkya ɓa ɗamangganda.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Hǝrgha fingya hu hǝreng keela hai, ka mbuwana chehweerha sǝ kaan kya nda sǝ ƙǝkar.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amma tǝkna yanfaara hai, hwara nda ɗǝ mǝra nda, ƙǝsǝr kwa wa nda thlaara hai wa.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Fingya wiiya hǝra nda pathlang ndakhkya hai ˈyaɓangga ndakhkini kanda.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Amma fingya hǝra nda hu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ǝna wee nda fingya katǝra kumnggit mahan-mahan, fingya ƙǝm kumnggit mikki-mikki har haru-haru.”
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 “Kala niifa na tǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Tǝrgha ɓagha fatsahayighǝn thlǝmadghǝn ɓa tsahang mee nda, “Kama na thlǝk karapuya a nanna a kalang fiya sǝ?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Nggǝranggǝn kanda sǝ, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na Kutǝryid Talara ahurghǝn, amma fingya nggǝmang ngwanda kanda fa wa.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kala niifa natǝ ˈya ha na nda chighanggǝn tsǝghanggǝn kaan, amma kala niifa mbuwana ˈyasǝ a harghǝn, na nda a thlang ngguchit tǝɗi na harghǝn.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ndǝghǝnni ni ǝna taara tǝ karapuya a naɗi a kalang kanda sǝ ƙǝsǝr,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 “Ndǝn na lǝghǝtta ˈya ndaana annabi Ishaya:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ƙǝsǝr na ten ndan kakrak,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Amma na yid nun tǝ parka, ƙǝsǝr na nda namaana hai; tǝ thlǝmaayinun ƙǝm, ƙǝsǝr na nda sǝk ˈya.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Niya Pǝrang ƙǝkafek kun, annabiya hangga tǝ ka fiya tǝrmindan na ǝnɗi nanun ya, amma nawa ndan wa. Tǝrmindan sǝk ǝnɗi sǝk nun ya, amma sǝkkwa ndan wa.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Nanǝnya kaama thlǝmaarha hai ngga, sǝk ten karapu ɗanun kii tǝhǝfǝdɗi.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Fingya sǝkka laɓar Kutǝryid Talara amma sǝnangwa nda hai wa, na nda ƙǝla wiirha hǝrgha hai a kwamana, ɓagha Tǝbǝlfeedɗa ɓa thlanggǝn ǝnɗa ɗǝ hǝf nanda ahur ndan hai.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Fingya wiiya hǝrgha aten keela hai nǝghǝn ƙǝla fingya sǝkka laɓarɗi thlǝghǝn nda fa tǝ wutsǝfayirha.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Amma kwa wa thlaara hai ngga wa, mbǝ mǝnda ha wa. A ɓa ɓillaarha ɓa nduwa sǝsaarha ƙǝsǝr ka laɓarɗi, mba nda kwas kyaharra hai wa.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Fingya wiiya hǝrgha ahu ndakhkya hai, nǝghǝn aten fingya sǝkka laɓarɗi, amma ɓillaarha yi ƙǝshidɗiya tǝ nggǝmnda ƙǝna ˈyaɓang nggǝn laɓarɗi ˈyaɗang tsǝrha nǝn fa mbǝ ˈyasǝ na nda mbang ǝnaarha ngga wa.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Amma fingya hǝf nǝn ahu chehweerha na ngga nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓar ɗi, sǝnang ngganda hai wal chikrha nda fingya kumnggit mahan-mahan, fingya kumnggit mikki-mikki, tǝ ƙǝm fingya haru-haru.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Nggǝrgha Yeeso thlǝghang karapu kanda sǝ, ndǝghǝn, “Kutǝryid Talara nǝghǝn kiya: Hǝf niifa wiirha ngga ahu hedghǝn.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 A fǝɗikrha nana fiya a ɓeena, ɓagha tǝtsanda ɓa hǝf wuthlaafa nǝn a pathlang wiid wan hwalidɗa hai wii fayighǝn nǝn.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Katǝrana wan hwalidɗi tsǝrha tǝ yiwee, nagha wuthlaafɗi ƙǝm a tsǝrha.”
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Tǝrgha ɓagha fatarya tǝhedɗa ɓa ndang ngganda tǝheedɗi, “Tuwuri nan, hedɗi hǝfang na tǝ wiirha ngga lǝghǝdɗǝ tǝ wuthlaafa! Kyagha nda ɓa a yanggi?”
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Ndagha tǝheedɗi, “ ‘Tǝtsanda ni ǝnagha ǝnɗiya!’” Ndagha fataryini, “Ɗan ƙǝɗang kanda ɗǝ wa?”
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Ndagha tǝheedɗi, “ ‘Awo.’ a ǝna ɗun kee nun ɗǝ ƙǝɗang kanda ɗǝ heu tǝ wan hwalidɗi.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 ‘Malaman kanda tsǝnda kyab ƙǝl a shifiirha ana ɗǝm a halthghǝn. Tǝrgha a ndanggi fahalthya wurang ngganda wuthlaafa sǝ, ƙǝnang ngganda kanda djang ngganda ɗǝ, tǝrgha wan hwalidghǝn iree ƙǝnda ahu ɓirwa hai.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Nggǝrgha Yeeso pǝrang karapu kanda, ndǝghǝn, “Kutǝryid Talara nǝghǝn kǝla wan parsǝna tǝrangna niifa hǝfanggǝn hai ahu hedghǝn.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Wiirha ni na ngguchit kaan ahur wiiya, amma tsǝnǝn sǝ, tsauka ɗǝfrha ni na manggǝn kaan ahur ɗǝfya heu, taksaagha wuɗikkya ƙǝn ndan ahu wuharyighǝn.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Nggǝrgha Yeeso pǝrang karapu kanda ndǝghǝn, “Kutǝryid Talara nǝghǝn ƙǝla mekhna yangna nuneefa tǝ humbarha tasau mahan ana ɗǝ a ǝna mburodi. Ko nanǝn ǝnaghǝn mehenɗi sahai ngguchit kiya, nǝn chichaɗang hufgha sǝ.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Kala tsaharha na Yeeso ǝnaarha a fiya wumngga hai ƙǝl tǝ karapu, mbǝ ˈyasǝ nǝn thlǝghang kanda kula karapu wa.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 “Ndǝn lǝghǝdna laɓar Faara ndanǝn a mii annabi,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Malgha Yeeso fiya a ƙǝshi kyagha hur minda hai. Ndangga fatsahayighǝn, “Nan a hwan sa pǝrang ten karapuɗi kan yi wan hwaliirha tǝ wuthlaafa na ahu hedɗi.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, “Tǝheedɗi ndǝna Wan Niifa hǝfgha wiirha na ngga.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Hedɗi ndǝna ƙǝshiirha, wiirha na ngga ndǝna aten nafiya Kutǝryidɗi. Wuthlaafa ndǝna nafiya Tǝbǝlfeedɗi.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Tǝtsandǝɗi hǝfgha wuthlaafɗi a pathlang wan hwalidɗa ɗǝ ndǝna Sheetan. Halthɗi ndǝna mii ngwala ƙǝshiirha, fahalthyini ƙǝm ndǝna fathlǝngya Faara.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ƙǝla wurang nanda wuthlaafa sǝ djang ngganda ɗǝ hu waarha, nǝn a naarha kee a mii ngwala ƙǝshiirha.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Na Wan Niifa a thlǝn fathlǝnggighǝn, ɗa nda ƙǝɗang ǝngya ɗǝ heu na ahu Kutǝryidghǝn na ɓang ɗimiyirha ɓa tǝ fingya na a ǝna mbǝlfeerha.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Na nda a muwang kanda ahu waarha ɗǝ mbuwa mǝra hai, a mbǝɗani na nanda naarha tǝrha tǝ ƙǝtmee.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Tǝrgha fingya ǝnagha nggayirha na nda a djaara hai ƙǝla yanfaara ahu Kutǝryid Chi ndan. Kala niifa natǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn!”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Nanǝn kee ndagha Yeeso, “Kutǝryid Talara nǝghǝn ƙǝla ƙǝna na ɓǝɓee walang na niifa hu heerha. Nanǝn tǝ wutsǝfayirha nggǝrghǝn ɓǝɓeng hai hu hedɗi, henggǝn ǝnggighǝn ɗǝ heu ka a wal wuɗǝɓǝla nǝn ngga henggǝn hedɗa sǝ.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Ƙǝmɗa, Kutǝryid Talara nǝghǝn ƙǝla tǝshafiliirha na a kaɗa djamkwatar.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ƙǝla nǝn hai na djamkwatarɗi tǝ wuɗǝɓǝla fa, henggǝn ǝnggighǝn ɗǝ heu henggǝn sǝ!
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Tǝ ƙǝm, Kutǝryid Talara nǝghǝn ƙǝla panggaama muwang nanda hu wuri aama ɗǝ ƙǝs tǝngya nǝn ɗǝɗamǝn-ɗǝɗamǝn.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Lǝghǝdna panggamɗi, kahang ngganda ƙǝƙǝshɓangnda ɓa. Tǝrgha tsawa nda hai, wurang ngganda tǝngya sǝ na nggǝngga ahu kutaasa hai, amma tsamang ngganda fingyayina ɗǝ mbuwa ngga.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Ɓanǝn naarha kee a mii ngwala ƙǝshiirha. Na fathlǝngya Faara a ɓaarha ɓa wurang ngganda nafiya ɗǝ na a ǝna mbǝlfeerha ahur nafiya na a ǝna nggayirha.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Na nda a muwang fa mbǝlfeeya ahu waarha ɗǝ mbuwa mǝra hai, a mbǝɗani na nanda naarha tǝrha sǝ tǝ ƙǝtmee.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Tsahangga Yeeso mee fatsahayighǝn, “Sǝnang ɗun ǝnggina hai heu ya wa?” Nggǝrang ngganda sǝ, “Oh, sǝnang ɗan hai.”
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Tǝrgha nggǝrghǝn chikƙǝn ndaagha, “Kala tǝmalǝmnda ngyakhrha tsauka tǝtsaharha ahu Kutǝryid Talara nǝghǝn ƙǝla tuwure kyangga hurad tǝ weerǝnda ǝnggighǝn sǝ a mbǝrha ɗǝ ɗǝfnǝn ƙǝnaghǝn sǝ.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ngwalangna Yeeso pǝr karapu yini mal mbǝɗa nǝn.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Wudgha hu talghǝn ɗǝ Nadzarat. Tsaha nǝn ha hu ƙǝn tsahad Yahudaya, fiya heu sǝkka ndǝn ǝna ǝnwulteena na nda, na nda a ndaarha, “Walgha niifɗi tur sǝndǝɗi tǝ sǝsǝmnda ǝna ǝnwulteengya a yanggi?”
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Tǝrgha na nda a ndaarha, “Mbǝ wan kafinta ɗani ya, sǝnɗǝm Mairamu man, tǝ wanmanggighǝn nda Yakubu tǝ Yisufu, tǝ Siman tǝ Yahuda?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Kulo wanmanggighǝn nishya ya ahur nǝm. Tsahaghǝn ǝnggini a yanggi ya?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Nanǝn kee, karghǝnda fa, fǝr wanda ƙǝkafek tǝghǝn wa. Tǝrgha ndangga Yeeso kanda, “Na nda manang nda annabi ko a yanggini ƙǝl ahur talghǝn ahu nafiyighǝn.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Əna ǝnwulteengya nǝn ngguchit kee, ƙǝsǝr ka yamid fǝrƙǝkafekkid ndan.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.