Marcos 5

hwo (HWO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yeeso tǝ fatsahayighǝn ɗǝnda pǝm wuri aamɗa ɗǝ na a chehweed Nggarasina.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Tǝrna Yeeso hai ahu kombuwol ɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyaghǝn ɓa a mbǝd ten kwaya hwathla Yeeso nǝn fa.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Niifɗiya nǝn mǝnda ahur kwad mǝrya, mbǝ niifasǝ na mbang ƙǝnang hai ko tǝ wuyiwurra ni wa.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Ƙǝsǝr na nda yakh ƙǝnang nda hai nda harghǝn tǝ sarghǝn tǝ wuyiwurra, amma nǝn ɗahang nda ɗǝ hwasang nggǝn ɗǝɓǝlyina ɗǝ na a sarghǝn. Mbǝ niifasǝ na kanglang na mbang kǝsang hai wa.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Nda yanfaara tǝ fǝɗigrha nǝn naarha aten kwaya, tǝ ten ferya, nagha ahuhwaarha tǝ thleng nda fadghǝn ɗǝ tǝ ferya.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Nanǝn Yeeso ɗǝ inggun, ɗagha ɗǝ ɓǝra hai a mbedghǝn.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 Tǝranggǝn uradghǝn sǝ kaan huhwagha ndǝghǝn, “Mana midwa tǝ nggi, Yeeso, Wan Faara Amshi? Hwanni sa hu thlǝm Faara a sǝsenna wa!”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 Thlǝk nǝn ndǝn kee ƙǝsǝr ndangga Yeeso, “Kyosǝ a fad niifɗiya, sa ǝnkaheerha!”
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee, “Thlǝmwani ƙǝn?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nagha a hwan Yeeso a rǝkɗǝ kanda ma mbǝɗi wa.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Na chiɓǝd ƙǝlengarya sǝ a mbǝɗi a lafrha tsau tǝ sar wumnda fa.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Hwangga ǝnkaheeyini Yeeso, “Malang kan ɗan thlǝmad ƙǝlengaryina ɗǝ ya, kyan hur ndan hai.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Nggǝmanggǝn kanda fa, kya nda sǝ a fad niifɗi ɗa nda kyarha ahur ƙǝlengaryina hai. Chiɓǝd ƙǝlengaryini sǝl nda haru kumnggit sǝri, ɗa nda hu wuri aamɗa ɗǝ mǝra nda ɗǝ.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Fa laf ƙǝlengaryini ɗan ndani wupǝri ɗǝ tǝ fingya talya ɗa nda pǝr ǝnɗi katǝragha hai. Ɗagha fiya ɓa, ɓa nda na ǝnɗi katǝragha hai.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Ɓana nda thlǝmad Yeeso ɓa, na niifɗa nda na tǝ ǝnkaheeyina fa, tsau hai, kalɗǝ lukrha fa ngga ɓa hutenggǝn ɓa, tǝr ma nda.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Nafini na a mbǝɗi nagha ǝnɗi katǝragha hai, pǝranggǝn nda kanda ǝnɗi katǝragha hai tǝ niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa tǝ ƙǝlengaryini ƙǝm.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Tǝrgha nafini hwan Yeeso nda a malanggǝn chehweed ndan.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Na Yeeso a kyarha hu kombuwol hai, niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa hwan Yeeso nǝn a ɗǝgha ɗǝ a samadghǝn.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Nggǝmangwa Yeeso fa wa, amma ndanggǝn, “Ɗuwa wureɗǝ ɗa wal nafiwa, pǝrang ǝnɗana kanda ǝnona Chinǝm tǝ haɗonǝn fa.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Tǝrgha niifɗi wiigha wureɗǝ ɗǝgha naarha pǝr ǝngya ǝnangna Yeeso a talya kum. Fiya na heu na nda a na ǝnwulteena,
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Nggǝrna Yeeso ɗǝrha pǝm wuri aamɗa ɗǝ tǝ kombuwol, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga ndǝghǝn ɓalɗǝ a mii wuri aamɗi.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tǝrgha tal ahur mamngya Ƙǝn hwan Faara sǝ na nda aarha Yayirus, ɓa ɗǝ mbǝɗa ɓa. Nanǝn Yeeso ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn,
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 hwanggǝnǝn, “Wutarad na a mǝra. Niya hwan sa ɓoɓa ɓa ɗǝfang haara teena tǝnǝn ƙǝnda wal yibrha nǝn.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Ɗǝgha Yeeso ɗǝ a samadghǝn. Fiya hangga mbuwa samadghǝn ɗǝ tǝ ƙǝm na nda a ˈyaɓang mbǝrha fa.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na nuneefa sǝ a mbǝɗi na faara a ɓang nda fa hai hurarha kumkap sǝri.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Sǝsaɗǝ kaan ahar fa fǝr ɗǝfya hangga tǝ ƙǝm ɓǝlang ɗǝ ǝn huharghǝn ɗǝ, a meghedghǝn ˈya kamngga a ƙǝngga amma ƙǝl chikrha.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sǝknǝn laɓar Yeeso, ɓagha ɓa tǝ man samadghǝn ahur fiya tsuwar kootodghǝnǝn fa,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 ƙǝsǝr numaɗǝ, “A tsuwarɗi kootodghǝn fa kee, niya wal ƙǝnda.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 A mbǝɗi tsu kee ishgha farɗi na a ɓang nda fa hai, tǝkƙǝnǝn fa a fadghǝn walɗǝ ƙǝnda ahu sǝsadghǝn.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Tsu sǝnangga Yeeso hai na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fadghǝn. Kyahargha hai ahur fiya tsakhmee nǝn, “Wunni tsuwargha kootodna fa?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Nggǝmangga fatsahayighǝn, “Nanna fiya a ˈyaɓo mbǝrha fa, nana a tsakhmee, ‘Wun tsuwargha nggi fa?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Amma nagha Yeeso a ƙǝlarha ɗǝ tǝ wunni ǝnagha kee.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Tǝrgha nuɗi, sǝnnǝn ˈya katǝragha hai tǝghǝn, ɓagha ɓa ɓǝrgha hai a mbedghǝn, nagha fadghǝn a rǝbrha fa ka tǝrǝmnda, pǝrang ƙǝkafek nǝn ˈya katǝragha hai heu.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana, fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ. Ɗuwaɗǝ hu ɗǝɗemnggirha yibna hu sǝsadwa.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Yeeso ɓalɗǝ a ndikrha fa kee, ɓagha fingya ɓa a minda ki Yayirus, ndaa nda, “Mǝr wutarad wa, kama nun nggǝr ƙǝtǝlang tǝ malǝmndǝɗa fa?”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Ɗǝfwa Yeeso teena tǝ path nafini wa, ndanggǝn mamnda tǝ Ƙǝn Faara na ngguchit, “A tǝrǝmna wa, furu ƙǝkafek kee.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Malangwa fiya mbu samadghǝn nda wa, ƙǝl Mbiturus, Yakubu tǝ Yahaya wanman Yakubu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ɓana nda minda ki mamnda Ƙǝn Faara ɓa na ngguchit, ƙǝlagha Yeeso fiya a tsǝ teena na nda a tǝrha tǝ huhwaarha kaan.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Kyanǝn sa hai ndanggǝn kanda, “Kama nda nun a tsǝ teena tǝ huhwaarha kaan kee? Mǝrwa wanɗi wa amma nǝghǝn a shiirha.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Amma masangganda.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ƙǝs harghǝnǝn ndanggǝn, “Talita kumi,” ndǝna “Sa wutararha, thliusǝ!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Thliigha wanɗa sǝ wiigha hai. Huradghǝn kumkap sǝri. Katǝrana ǝnɗa hai ya kanda heu ǝna ǝnwulteena nda.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Ƙǝs thlǝman ndan nǝn a sǝk niifa ǝnɗiya wa, ndanggǝn kanda a fǝrang ǝnnarhami nda ǝnagha mii.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.