Marcos 5

hwo (HWO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yeeso tǝ fatsahayighǝn ɗǝnda pǝm wuri aamɗa ɗǝ na a chehweed Nggarasina.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tǝrna Yeeso hai ahu kombuwol ɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyaghǝn ɓa a mbǝd ten kwaya hwathla Yeeso nǝn fa.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Niifɗiya nǝn mǝnda ahur kwad mǝrya, mbǝ niifasǝ na mbang ƙǝnang hai ko tǝ wuyiwurra ni wa.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Ƙǝsǝr na nda yakh ƙǝnang nda hai nda harghǝn tǝ sarghǝn tǝ wuyiwurra, amma nǝn ɗahang nda ɗǝ hwasang nggǝn ɗǝɓǝlyina ɗǝ na a sarghǝn. Mbǝ niifasǝ na kanglang na mbang kǝsang hai wa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Nda yanfaara tǝ fǝɗigrha nǝn naarha aten kwaya, tǝ ten ferya, nagha ahuhwaarha tǝ thleng nda fadghǝn ɗǝ tǝ ferya.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Nanǝn Yeeso ɗǝ inggun, ɗagha ɗǝ ɓǝra hai a mbedghǝn.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Tǝranggǝn uradghǝn sǝ kaan huhwagha ndǝghǝn, “Mana midwa tǝ nggi, Yeeso, Wan Faara Amshi? Hwanni sa hu thlǝm Faara a sǝsenna wa!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Thlǝk nǝn ndǝn kee ƙǝsǝr ndangga Yeeso, “Kyosǝ a fad niifɗiya, sa ǝnkaheerha!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee, “Thlǝmwani ƙǝn?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nagha a hwan Yeeso a rǝkɗǝ kanda ma mbǝɗi wa.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Na chiɓǝd ƙǝlengarya sǝ a mbǝɗi a lafrha tsau tǝ sar wumnda fa.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Hwangga ǝnkaheeyini Yeeso, “Malang kan ɗan thlǝmad ƙǝlengaryina ɗǝ ya, kyan hur ndan hai.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Nggǝmanggǝn kanda fa, kya nda sǝ a fad niifɗi ɗa nda kyarha ahur ƙǝlengaryina hai. Chiɓǝd ƙǝlengaryini sǝl nda haru kumnggit sǝri, ɗa nda hu wuri aamɗa ɗǝ mǝra nda ɗǝ.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Fa laf ƙǝlengaryini ɗan ndani wupǝri ɗǝ tǝ fingya talya ɗa nda pǝr ǝnɗi katǝragha hai. Ɗagha fiya ɓa, ɓa nda na ǝnɗi katǝragha hai.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ɓana nda thlǝmad Yeeso ɓa, na niifɗa nda na tǝ ǝnkaheeyina fa, tsau hai, kalɗǝ lukrha fa ngga ɓa hutenggǝn ɓa, tǝr ma nda.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Nafini na a mbǝɗi nagha ǝnɗi katǝragha hai, pǝranggǝn nda kanda ǝnɗi katǝragha hai tǝ niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa tǝ ƙǝlengaryini ƙǝm.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tǝrgha nafini hwan Yeeso nda a malanggǝn chehweed ndan.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Na Yeeso a kyarha hu kombuwol hai, niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa hwan Yeeso nǝn a ɗǝgha ɗǝ a samadghǝn.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nggǝmangwa Yeeso fa wa, amma ndanggǝn, “Ɗuwa wureɗǝ ɗa wal nafiwa, pǝrang ǝnɗana kanda ǝnona Chinǝm tǝ haɗonǝn fa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Tǝrgha niifɗi wiigha wureɗǝ ɗǝgha naarha pǝr ǝngya ǝnangna Yeeso a talya kum. Fiya na heu na nda a na ǝnwulteena,
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nggǝrna Yeeso ɗǝrha pǝm wuri aamɗa ɗǝ tǝ kombuwol, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga ndǝghǝn ɓalɗǝ a mii wuri aamɗi.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tǝrgha tal ahur mamngya Ƙǝn hwan Faara sǝ na nda aarha Yayirus, ɓa ɗǝ mbǝɗa ɓa. Nanǝn Yeeso ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 hwanggǝnǝn, “Wutarad na a mǝra. Niya hwan sa ɓoɓa ɓa ɗǝfang haara teena tǝnǝn ƙǝnda wal yibrha nǝn.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Ɗǝgha Yeeso ɗǝ a samadghǝn. Fiya hangga mbuwa samadghǝn ɗǝ tǝ ƙǝm na nda a ˈyaɓang mbǝrha fa.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na nuneefa sǝ a mbǝɗi na faara a ɓang nda fa hai hurarha kumkap sǝri.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Sǝsaɗǝ kaan ahar fa fǝr ɗǝfya hangga tǝ ƙǝm ɓǝlang ɗǝ ǝn huharghǝn ɗǝ, a meghedghǝn ˈya kamngga a ƙǝngga amma ƙǝl chikrha.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Sǝknǝn laɓar Yeeso, ɓagha ɓa tǝ man samadghǝn ahur fiya tsuwar kootodghǝnǝn fa,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 ƙǝsǝr numaɗǝ, “A tsuwarɗi kootodghǝn fa kee, niya wal ƙǝnda.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 A mbǝɗi tsu kee ishgha farɗi na a ɓang nda fa hai, tǝkƙǝnǝn fa a fadghǝn walɗǝ ƙǝnda ahu sǝsadghǝn.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Tsu sǝnangga Yeeso hai na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fadghǝn. Kyahargha hai ahur fiya tsakhmee nǝn, “Wunni tsuwargha kootodna fa?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Nggǝmangga fatsahayighǝn, “Nanna fiya a ˈyaɓo mbǝrha fa, nana a tsakhmee, ‘Wun tsuwargha nggi fa?’ ”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Amma nagha Yeeso a ƙǝlarha ɗǝ tǝ wunni ǝnagha kee.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Tǝrgha nuɗi, sǝnnǝn ˈya katǝragha hai tǝghǝn, ɓagha ɓa ɓǝrgha hai a mbedghǝn, nagha fadghǝn a rǝbrha fa ka tǝrǝmnda, pǝrang ƙǝkafek nǝn ˈya katǝragha hai heu.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana, fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ. Ɗuwaɗǝ hu ɗǝɗemnggirha yibna hu sǝsadwa.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Yeeso ɓalɗǝ a ndikrha fa kee, ɓagha fingya ɓa a minda ki Yayirus, ndaa nda, “Mǝr wutarad wa, kama nun nggǝr ƙǝtǝlang tǝ malǝmndǝɗa fa?”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ɗǝfwa Yeeso teena tǝ path nafini wa, ndanggǝn mamnda tǝ Ƙǝn Faara na ngguchit, “A tǝrǝmna wa, furu ƙǝkafek kee.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malangwa fiya mbu samadghǝn nda wa, ƙǝl Mbiturus, Yakubu tǝ Yahaya wanman Yakubu.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ɓana nda minda ki mamnda Ƙǝn Faara ɓa na ngguchit, ƙǝlagha Yeeso fiya a tsǝ teena na nda a tǝrha tǝ huhwaarha kaan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Kyanǝn sa hai ndanggǝn kanda, “Kama nda nun a tsǝ teena tǝ huhwaarha kaan kee? Mǝrwa wanɗi wa amma nǝghǝn a shiirha.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Amma masangganda.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ƙǝs harghǝnǝn ndanggǝn, “Talita kumi,” ndǝna “Sa wutararha, thliusǝ!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Thliigha wanɗa sǝ wiigha hai. Huradghǝn kumkap sǝri. Katǝrana ǝnɗa hai ya kanda heu ǝna ǝnwulteena nda.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Ƙǝs thlǝman ndan nǝn a sǝk niifa ǝnɗiya wa, ndanggǝn kanda a fǝrang ǝnnarhami nda ǝnagha mii.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.