Marcos 5
hwo (HWO) vs ARIB
1 Yeeso tǝ fatsahayighǝn ɗǝnda pǝm wuri aamɗa ɗǝ na a chehweed Nggarasina.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tǝrna Yeeso hai ahu kombuwol ɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyaghǝn ɓa a mbǝd ten kwaya hwathla Yeeso nǝn fa.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Niifɗiya nǝn mǝnda ahur kwad mǝrya, mbǝ niifasǝ na mbang ƙǝnang hai ko tǝ wuyiwurra ni wa.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 Ƙǝsǝr na nda yakh ƙǝnang nda hai nda harghǝn tǝ sarghǝn tǝ wuyiwurra, amma nǝn ɗahang nda ɗǝ hwasang nggǝn ɗǝɓǝlyina ɗǝ na a sarghǝn. Mbǝ niifasǝ na kanglang na mbang kǝsang hai wa.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Nda yanfaara tǝ fǝɗigrha nǝn naarha aten kwaya, tǝ ten ferya, nagha ahuhwaarha tǝ thleng nda fadghǝn ɗǝ tǝ ferya.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Nanǝn Yeeso ɗǝ inggun, ɗagha ɗǝ ɓǝra hai a mbedghǝn.
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 Tǝranggǝn uradghǝn sǝ kaan huhwagha ndǝghǝn, “Mana midwa tǝ nggi, Yeeso, Wan Faara Amshi? Hwanni sa hu thlǝm Faara a sǝsenna wa!”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Thlǝk nǝn ndǝn kee ƙǝsǝr ndangga Yeeso, “Kyosǝ a fad niifɗiya, sa ǝnkaheerha!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee, “Thlǝmwani ƙǝn?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nagha a hwan Yeeso a rǝkɗǝ kanda ma mbǝɗi wa.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 Na chiɓǝd ƙǝlengarya sǝ a mbǝɗi a lafrha tsau tǝ sar wumnda fa.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Hwangga ǝnkaheeyini Yeeso, “Malang kan ɗan thlǝmad ƙǝlengaryina ɗǝ ya, kyan hur ndan hai.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nggǝmanggǝn kanda fa, kya nda sǝ a fad niifɗi ɗa nda kyarha ahur ƙǝlengaryina hai. Chiɓǝd ƙǝlengaryini sǝl nda haru kumnggit sǝri, ɗa nda hu wuri aamɗa ɗǝ mǝra nda ɗǝ.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Fa laf ƙǝlengaryini ɗan ndani wupǝri ɗǝ tǝ fingya talya ɗa nda pǝr ǝnɗi katǝragha hai. Ɗagha fiya ɓa, ɓa nda na ǝnɗi katǝragha hai.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ɓana nda thlǝmad Yeeso ɓa, na niifɗa nda na tǝ ǝnkaheeyina fa, tsau hai, kalɗǝ lukrha fa ngga ɓa hutenggǝn ɓa, tǝr ma nda.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Nafini na a mbǝɗi nagha ǝnɗi katǝragha hai, pǝranggǝn nda kanda ǝnɗi katǝragha hai tǝ niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa tǝ ƙǝlengaryini ƙǝm.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Tǝrgha nafini hwan Yeeso nda a malanggǝn chehweed ndan.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Na Yeeso a kyarha hu kombuwol hai, niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa hwan Yeeso nǝn a ɗǝgha ɗǝ a samadghǝn.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nggǝmangwa Yeeso fa wa, amma ndanggǝn, “Ɗuwa wureɗǝ ɗa wal nafiwa, pǝrang ǝnɗana kanda ǝnona Chinǝm tǝ haɗonǝn fa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Tǝrgha niifɗi wiigha wureɗǝ ɗǝgha naarha pǝr ǝngya ǝnangna Yeeso a talya kum. Fiya na heu na nda a na ǝnwulteena,
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Nggǝrna Yeeso ɗǝrha pǝm wuri aamɗa ɗǝ tǝ kombuwol, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga ndǝghǝn ɓalɗǝ a mii wuri aamɗi.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Tǝrgha tal ahur mamngya Ƙǝn hwan Faara sǝ na nda aarha Yayirus, ɓa ɗǝ mbǝɗa ɓa. Nanǝn Yeeso ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 hwanggǝnǝn, “Wutarad na a mǝra. Niya hwan sa ɓoɓa ɓa ɗǝfang haara teena tǝnǝn ƙǝnda wal yibrha nǝn.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ɗǝgha Yeeso ɗǝ a samadghǝn. Fiya hangga mbuwa samadghǝn ɗǝ tǝ ƙǝm na nda a ˈyaɓang mbǝrha fa.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Na nuneefa sǝ a mbǝɗi na faara a ɓang nda fa hai hurarha kumkap sǝri.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Sǝsaɗǝ kaan ahar fa fǝr ɗǝfya hangga tǝ ƙǝm ɓǝlang ɗǝ ǝn huharghǝn ɗǝ, a meghedghǝn ˈya kamngga a ƙǝngga amma ƙǝl chikrha.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Sǝknǝn laɓar Yeeso, ɓagha ɓa tǝ man samadghǝn ahur fiya tsuwar kootodghǝnǝn fa,
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 ƙǝsǝr numaɗǝ, “A tsuwarɗi kootodghǝn fa kee, niya wal ƙǝnda.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 A mbǝɗi tsu kee ishgha farɗi na a ɓang nda fa hai, tǝkƙǝnǝn fa a fadghǝn walɗǝ ƙǝnda ahu sǝsadghǝn.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Tsu sǝnangga Yeeso hai na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fadghǝn. Kyahargha hai ahur fiya tsakhmee nǝn, “Wunni tsuwargha kootodna fa?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Nggǝmangga fatsahayighǝn, “Nanna fiya a ˈyaɓo mbǝrha fa, nana a tsakhmee, ‘Wun tsuwargha nggi fa?’ ”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Amma nagha Yeeso a ƙǝlarha ɗǝ tǝ wunni ǝnagha kee.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Tǝrgha nuɗi, sǝnnǝn ˈya katǝragha hai tǝghǝn, ɓagha ɓa ɓǝrgha hai a mbedghǝn, nagha fadghǝn a rǝbrha fa ka tǝrǝmnda, pǝrang ƙǝkafek nǝn ˈya katǝragha hai heu.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana, fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ. Ɗuwaɗǝ hu ɗǝɗemnggirha yibna hu sǝsadwa.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Yeeso ɓalɗǝ a ndikrha fa kee, ɓagha fingya ɓa a minda ki Yayirus, ndaa nda, “Mǝr wutarad wa, kama nun nggǝr ƙǝtǝlang tǝ malǝmndǝɗa fa?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ɗǝfwa Yeeso teena tǝ path nafini wa, ndanggǝn mamnda tǝ Ƙǝn Faara na ngguchit, “A tǝrǝmna wa, furu ƙǝkafek kee.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malangwa fiya mbu samadghǝn nda wa, ƙǝl Mbiturus, Yakubu tǝ Yahaya wanman Yakubu.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɓana nda minda ki mamnda Ƙǝn Faara ɓa na ngguchit, ƙǝlagha Yeeso fiya a tsǝ teena na nda a tǝrha tǝ huhwaarha kaan.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Kyanǝn sa hai ndanggǝn kanda, “Kama nda nun a tsǝ teena tǝ huhwaarha kaan kee? Mǝrwa wanɗi wa amma nǝghǝn a shiirha.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Amma masangganda.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Ƙǝs harghǝnǝn ndanggǝn, “Talita kumi,” ndǝna “Sa wutararha, thliusǝ!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Thliigha wanɗa sǝ wiigha hai. Huradghǝn kumkap sǝri. Katǝrana ǝnɗa hai ya kanda heu ǝna ǝnwulteena nda.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Ƙǝs thlǝman ndan nǝn a sǝk niifa ǝnɗiya wa, ndanggǝn kanda a fǝrang ǝnnarhami nda ǝnagha mii.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.