Marcos 5
hwo (HWO) vs ARC
1 Yeeso tǝ fatsahayighǝn ɗǝnda pǝm wuri aamɗa ɗǝ na a chehweed Nggarasina.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Tǝrna Yeeso hai ahu kombuwol ɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyaghǝn ɓa a mbǝd ten kwaya hwathla Yeeso nǝn fa.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Niifɗiya nǝn mǝnda ahur kwad mǝrya, mbǝ niifasǝ na mbang ƙǝnang hai ko tǝ wuyiwurra ni wa.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Ƙǝsǝr na nda yakh ƙǝnang nda hai nda harghǝn tǝ sarghǝn tǝ wuyiwurra, amma nǝn ɗahang nda ɗǝ hwasang nggǝn ɗǝɓǝlyina ɗǝ na a sarghǝn. Mbǝ niifasǝ na kanglang na mbang kǝsang hai wa.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Nda yanfaara tǝ fǝɗigrha nǝn naarha aten kwaya, tǝ ten ferya, nagha ahuhwaarha tǝ thleng nda fadghǝn ɗǝ tǝ ferya.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Nanǝn Yeeso ɗǝ inggun, ɗagha ɗǝ ɓǝra hai a mbedghǝn.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Tǝranggǝn uradghǝn sǝ kaan huhwagha ndǝghǝn, “Mana midwa tǝ nggi, Yeeso, Wan Faara Amshi? Hwanni sa hu thlǝm Faara a sǝsenna wa!”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Thlǝk nǝn ndǝn kee ƙǝsǝr ndangga Yeeso, “Kyosǝ a fad niifɗiya, sa ǝnkaheerha!”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee, “Thlǝmwani ƙǝn?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Nagha a hwan Yeeso a rǝkɗǝ kanda ma mbǝɗi wa.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Na chiɓǝd ƙǝlengarya sǝ a mbǝɗi a lafrha tsau tǝ sar wumnda fa.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Hwangga ǝnkaheeyini Yeeso, “Malang kan ɗan thlǝmad ƙǝlengaryina ɗǝ ya, kyan hur ndan hai.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Nggǝmanggǝn kanda fa, kya nda sǝ a fad niifɗi ɗa nda kyarha ahur ƙǝlengaryina hai. Chiɓǝd ƙǝlengaryini sǝl nda haru kumnggit sǝri, ɗa nda hu wuri aamɗa ɗǝ mǝra nda ɗǝ.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Fa laf ƙǝlengaryini ɗan ndani wupǝri ɗǝ tǝ fingya talya ɗa nda pǝr ǝnɗi katǝragha hai. Ɗagha fiya ɓa, ɓa nda na ǝnɗi katǝragha hai.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ɓana nda thlǝmad Yeeso ɓa, na niifɗa nda na tǝ ǝnkaheeyina fa, tsau hai, kalɗǝ lukrha fa ngga ɓa hutenggǝn ɓa, tǝr ma nda.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Nafini na a mbǝɗi nagha ǝnɗi katǝragha hai, pǝranggǝn nda kanda ǝnɗi katǝragha hai tǝ niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa tǝ ƙǝlengaryini ƙǝm.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tǝrgha nafini hwan Yeeso nda a malanggǝn chehweed ndan.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Na Yeeso a kyarha hu kombuwol hai, niifɗi na tǝ ǝnkahedɗa fa hwan Yeeso nǝn a ɗǝgha ɗǝ a samadghǝn.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Nggǝmangwa Yeeso fa wa, amma ndanggǝn, “Ɗuwa wureɗǝ ɗa wal nafiwa, pǝrang ǝnɗana kanda ǝnona Chinǝm tǝ haɗonǝn fa.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Tǝrgha niifɗi wiigha wureɗǝ ɗǝgha naarha pǝr ǝngya ǝnangna Yeeso a talya kum. Fiya na heu na nda a na ǝnwulteena,
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Nggǝrna Yeeso ɗǝrha pǝm wuri aamɗa ɗǝ tǝ kombuwol, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga ndǝghǝn ɓalɗǝ a mii wuri aamɗi.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Tǝrgha tal ahur mamngya Ƙǝn hwan Faara sǝ na nda aarha Yayirus, ɓa ɗǝ mbǝɗa ɓa. Nanǝn Yeeso ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 hwanggǝnǝn, “Wutarad na a mǝra. Niya hwan sa ɓoɓa ɓa ɗǝfang haara teena tǝnǝn ƙǝnda wal yibrha nǝn.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ɗǝgha Yeeso ɗǝ a samadghǝn. Fiya hangga mbuwa samadghǝn ɗǝ tǝ ƙǝm na nda a ˈyaɓang mbǝrha fa.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Na nuneefa sǝ a mbǝɗi na faara a ɓang nda fa hai hurarha kumkap sǝri.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Sǝsaɗǝ kaan ahar fa fǝr ɗǝfya hangga tǝ ƙǝm ɓǝlang ɗǝ ǝn huharghǝn ɗǝ, a meghedghǝn ˈya kamngga a ƙǝngga amma ƙǝl chikrha.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Sǝknǝn laɓar Yeeso, ɓagha ɓa tǝ man samadghǝn ahur fiya tsuwar kootodghǝnǝn fa,
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 ƙǝsǝr numaɗǝ, “A tsuwarɗi kootodghǝn fa kee, niya wal ƙǝnda.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 A mbǝɗi tsu kee ishgha farɗi na a ɓang nda fa hai, tǝkƙǝnǝn fa a fadghǝn walɗǝ ƙǝnda ahu sǝsadghǝn.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Tsu sǝnangga Yeeso hai na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fadghǝn. Kyahargha hai ahur fiya tsakhmee nǝn, “Wunni tsuwargha kootodna fa?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nggǝmangga fatsahayighǝn, “Nanna fiya a ˈyaɓo mbǝrha fa, nana a tsakhmee, ‘Wun tsuwargha nggi fa?’ ”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Amma nagha Yeeso a ƙǝlarha ɗǝ tǝ wunni ǝnagha kee.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Tǝrgha nuɗi, sǝnnǝn ˈya katǝragha hai tǝghǝn, ɓagha ɓa ɓǝrgha hai a mbedghǝn, nagha fadghǝn a rǝbrha fa ka tǝrǝmnda, pǝrang ƙǝkafek nǝn ˈya katǝragha hai heu.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana, fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ. Ɗuwaɗǝ hu ɗǝɗemnggirha yibna hu sǝsadwa.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Yeeso ɓalɗǝ a ndikrha fa kee, ɓagha fingya ɓa a minda ki Yayirus, ndaa nda, “Mǝr wutarad wa, kama nun nggǝr ƙǝtǝlang tǝ malǝmndǝɗa fa?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ɗǝfwa Yeeso teena tǝ path nafini wa, ndanggǝn mamnda tǝ Ƙǝn Faara na ngguchit, “A tǝrǝmna wa, furu ƙǝkafek kee.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Malangwa fiya mbu samadghǝn nda wa, ƙǝl Mbiturus, Yakubu tǝ Yahaya wanman Yakubu.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ɓana nda minda ki mamnda Ƙǝn Faara ɓa na ngguchit, ƙǝlagha Yeeso fiya a tsǝ teena na nda a tǝrha tǝ huhwaarha kaan.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Kyanǝn sa hai ndanggǝn kanda, “Kama nda nun a tsǝ teena tǝ huhwaarha kaan kee? Mǝrwa wanɗi wa amma nǝghǝn a shiirha.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Amma masangganda.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ƙǝs harghǝnǝn ndanggǝn, “Talita kumi,” ndǝna “Sa wutararha, thliusǝ!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Thliigha wanɗa sǝ wiigha hai. Huradghǝn kumkap sǝri. Katǝrana ǝnɗa hai ya kanda heu ǝna ǝnwulteena nda.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Ƙǝs thlǝman ndan nǝn a sǝk niifa ǝnɗiya wa, ndanggǝn kanda a fǝrang ǝnnarhami nda ǝnagha mii.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.