Marcos 4
hwo (HWO) vs NVI
1 Yeeso nggǝrghǝn ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ tsahang fiya ha a mii wuri aam Nggalili. Fiya wumngga thlǝmadghǝn ɓa mulnda hai kaan pa kyagha hu kombuwol hai fiya tsǝtsau a mii ƙǝkǝshɓang nda.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Tsahang ɗǝ ǝngya kanda ha hangga tǝ karapuya. A hu tsahadghǝn ha ndǝghǝn,
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 “Kama thlǝmarha hai! Tǝ huɗarha ɗǝɗǝ ka hǝfrha ɗǝ.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Nanǝn aten wash wiidɗi, hǝrgha fingya hai aten kwamana, ɓagha wuɗikkya ɓa ɗamangganda.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Hǝrgha fingya hǝreng keela hai, ka mbuwana chehweerha sǝ ngga kya nda sǝ ƙǝkar, ƙǝsǝr mbǝ chehweedghǝn kuɗimnggǝn wa.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Amma tǝkna yanfaara hai, hwara nda ɗǝ, ƙǝsǝr kwa wanda thlaara hai wa.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa ko kanda ǝna wee.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Amma fingya hǝra nda hu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ǝna wee nda fingya katǝra kumnggit mahan-mahan, fingya ƙǝm kumnggit mikki-mikki har haru-haru.”
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 Ndǝghǝn, “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn.”
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Sayidɗi nanǝn katenggǝn, kumkap sǝri ɗi tǝ fingya na a thlǝmadghǝn tsahang mee nda ha aten karapu yini.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa.
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Tǝna nda,
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Tǝrgha ndangga Yeeso kanda, “Ashe sǝnanggun karapu ɗa hai ya wa, ƙǝƙǝn nun sǝn fingya karapuya?
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Tǝ hǝfǝdɗi, laɓar Faara ni nǝn a pǝra.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wiidɗi hǝrgha aten kwamana hai nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓarɗi, amma ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗaɗǝ ahur ndan.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Fingya, na nda ƙǝla wiirha hǝf nanda a hǝreng keela, sǝk nanda laɓarɗi thlǝghǝn nda tǝ hura pǝpet.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Amma mbuwana thlar ndan sǝ, mǝngwanda ha wa. A hǝrǝm ɓillarha nduwa sǝsaarha ɓarha ɓa ƙǝsǝr ka laɓarɗi mba nda kwas kyaharra hai wa.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Tǝ ƙǝm na fingya ƙǝla wiiya hǝrgha pathlang ndakhkya hai, sǝkka laɓarɗi;
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 amma ƙǝsǝr ɓillad ƙǝshiirha, tǝ suna ƙǝna tǝ nggǝm ǝn ƙǝshiirha thluranggǝn laɓarɗi ahur ndan tsauka mbǝ ˈyani na ngga wa.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Wiiya hǝrgha hu chehweerha hai na ngga, nafiyani sǝkka laɓar Faara thlǝghǝnda fa tǝ chikrha katǝra kumnggit mahan-mahan, kumnggit mikki-mikki tǝ haru-haru aten ǝnɗi hǝf nanda.”
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Ndangga Yeeso kanda, “ˈWad niifa ɓarha ɓa tǝ patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa nduwa ɗǝfanggǝn kasǝra ɗǝ wa? Mbǝ nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfǝdghǝn wa?
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. Mbǝ ˈyasǝ ƙǝm na nggǝnggǝla mbuwa wa kyarha pǝpal ɓa wa.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Kala niifa na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 “Kwarama tǝ sǝk pathla nun naarha sǝkrha, tur tasau ƙǝƙǝrɗi nun a ƙǝƙǝrra sǝ, ndǝghǝnni na nda a ƙǝƙǝrang kunsǝ ƙǝm har kal yinun nǝn mu.”
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 “Kala niifa na tǝ ˈya ha na nda a chighanggǝn, kala niifa ƙǝm mbuwa wa tǝ ˈya ha, yanɗi nanǝn tǝghǝn ha ƙǝm na nda a thlang nda hai.”
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Na kutǝryid Faara kiya. Niifa washgha wiirha ahu hedghǝn ɗǝ.
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Mǝngga ha, kyagha wiidɗa sǝ, sǝngwa sǝ tǝ katǝradghǝn hai ƙǝƙǝn wa.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Tǝ altenggǝn nagha a tsǝrha, katǝradghǝn hai tǝ kwaafa, ɗǝfgha hur iiwee nǝn.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 A hǝrǝmɗǝ nakhɗaarha, nǝn a hwasang sǝ tǝ ɗǝhwasarha ƙǝsǝr tsǝ shifiirha hai.”
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Tǝ ma nǝm sakh kutǝryid Faara, nduwa tǝ tur yanggi karapu nǝm sakhƙǝn sǝ?
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Nǝghǝn ƙǝla wan parsǝna na wanggǝn ngguchit ahur wiiya na heu nǝm hǝfrha.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 A hǝfang ɗǝm hai nǝn tsǝrha tsauka ɗǝfrha manggǝn kal fingya nǝn na ahu hedɗi ǝnagha wuɗikkya ƙǝndan a wuhwaryighǝn.”
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Tǝ fingya karapuya ƙǝla yanɗiya hangga thlǝghangna Yeeso kanda sǝ, tǝ fingya na nda mbang sǝnang hai.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Mbǝ ˈyasǝ nǝn thlǝghang kanda kula karapu wa. Amma sayidɗi nanǝn tǝ fatsahayighǝn nǝn fǝlanggǝn kanda hai.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 A farɗi tsǝna figrha hai, ndanggǝn fatsahayighǝn, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.”
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 Mal fiya nda a samarha, wii nda ɗǝ tǝghǝn ahu kombuwol ɗi nanǝn sǝ. Na fingya kombuwalya sǝ ƙǝm a mbǝɗi mbuwa samadghǝn.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Thliigha ɓereu ˈyaara ɓa, nagha a pǝshang aama ahu kombuwol ndan ɓa takhka a timnda hai.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Yeeso a ɓeena a samad kombuwol ɗi. Thlengga fatsahayighǝn sǝ ndang ngganda, “Mala, sǝngwa takh ɗǝm a mǝra wa?”
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 Thliigha Yeeso sǝ, yananggǝn ɓereu ɗi, “Nggasu hai! Ishiu!” Isgha ɓereu ɗi, nggasgha mbǝrha hai.
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 Tǝrgha ndanggǝn fatsahayighǝn, “Mani tǝrǝm nun? Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 Tǝr ma nda kaan, tsahang mee nda ndan, “Wunniya? Na ɓereurha tǝ kufulla aama fǝrang mamnggirha!”
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.