Marcos 4
hwo (HWO) vs ARA
1 Yeeso nggǝrghǝn ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ tsahang fiya ha a mii wuri aam Nggalili. Fiya wumngga thlǝmadghǝn ɓa mulnda hai kaan pa kyagha hu kombuwol hai fiya tsǝtsau a mii ƙǝkǝshɓang nda.
1 Voltou Jesus a ensinar à beira-mar. E reuniu-se numerosa multidão a ele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Tsahang ɗǝ ǝngya kanda ha hangga tǝ karapuya. A hu tsahadghǝn ha ndǝghǝn,
2 Assim, lhes ensinava muitas coisas por parábolas, no decorrer do seu doutrinamento.
3 “Kama thlǝmarha hai! Tǝ huɗarha ɗǝɗǝ ka hǝfrha ɗǝ.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nanǝn aten wash wiidɗi, hǝrgha fingya hai aten kwamana, ɓagha wuɗikkya ɓa ɗamangganda.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Hǝrgha fingya hǝreng keela hai, ka mbuwana chehweerha sǝ ngga kya nda sǝ ƙǝkar, ƙǝsǝr mbǝ chehweedghǝn kuɗimnggǝn wa.
5 Outra caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Amma tǝkna yanfaara hai, hwara nda ɗǝ, ƙǝsǝr kwa wanda thlaara hai wa.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa ko kanda ǝna wee.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Amma fingya hǝra nda hu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ǝna wee nda fingya katǝra kumnggit mahan-mahan, fingya ƙǝm kumnggit mikki-mikki har haru-haru.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu, produzindo a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Ndǝghǝn, “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn.”
9 E acrescentou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Sayidɗi nanǝn katenggǝn, kumkap sǝri ɗi tǝ fingya na a thlǝmadghǝn tsahang mee nda ha aten karapu yini.
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze o interrogaram a respeito das parábolas.
11 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa.
11 Ele lhes respondeu: A vós outros vos é dado conhecer o mistério do reino de Deus; mas, aos de fora, tudo se ensina por meio de parábolas,
12 Tǝna nda,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se, e haja perdão para eles.
13 Tǝrgha ndangga Yeeso kanda, “Ashe sǝnanggun karapu ɗa hai ya wa, ƙǝƙǝn nun sǝn fingya karapuya?
13 Então, lhes perguntou: Não entendeis esta parábola e como compreendereis todas as parábolas?
14 Tǝ hǝfǝdɗi, laɓar Faara ni nǝn a pǝra.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wiidɗi hǝrgha aten kwamana hai nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓarɗi, amma ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗaɗǝ ahur ndan.
15 São estes os da beira do caminho, onde a palavra é semeada; e, enquanto a ouvem, logo vem Satanás e tira a palavra semeada neles.
16 Fingya, na nda ƙǝla wiirha hǝf nanda a hǝreng keela, sǝk nanda laɓarɗi thlǝghǝn nda tǝ hura pǝpet.
16 Semelhantemente, são estes os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 Amma mbuwana thlar ndan sǝ, mǝngwanda ha wa. A hǝrǝm ɓillarha nduwa sǝsaarha ɓarha ɓa ƙǝsǝr ka laɓarɗi mba nda kwas kyaharra hai wa.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo, antes, de pouca duração; em lhes chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tǝ ƙǝm na fingya ƙǝla wiiya hǝrgha pathlang ndakhkya hai, sǝkka laɓarɗi;
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 amma ƙǝsǝr ɓillad ƙǝshiirha, tǝ suna ƙǝna tǝ nggǝm ǝn ƙǝshiirha thluranggǝn laɓarɗi ahur ndan tsauka mbǝ ˈyani na ngga wa.
19 mas os cuidados do mundo, a fascinação da riqueza e as demais ambições, concorrendo, sufocam a palavra, ficando ela infrutífera.
20 Wiiya hǝrgha hu chehweerha hai na ngga, nafiyani sǝkka laɓar Faara thlǝghǝnda fa tǝ chikrha katǝra kumnggit mahan-mahan, kumnggit mikki-mikki tǝ haru-haru aten ǝnɗi hǝf nanda.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Ndangga Yeeso kanda, “ˈWad niifa ɓarha ɓa tǝ patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa nduwa ɗǝfanggǝn kasǝra ɗǝ wa? Mbǝ nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfǝdghǝn wa?
21 Também lhes disse: Vem, porventura, a candeia para ser posta debaixo do alqueire ou da cama? Não vem, antes, para ser colocada no velador?
22 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. Mbǝ ˈyasǝ ƙǝm na nggǝnggǝla mbuwa wa kyarha pǝpal ɓa wa.
22 Pois nada está oculto, senão para ser manifesto; e nada se faz escondido, senão para ser revelado.
23 Kala niifa na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Kwarama tǝ sǝk pathla nun naarha sǝkrha, tur tasau ƙǝƙǝrɗi nun a ƙǝƙǝrra sǝ, ndǝghǝnni na nda a ƙǝƙǝrang kunsǝ ƙǝm har kal yinun nǝn mu.”
24 Então, lhes disse: Atentai no que ouvis. Com a medida com que tiverdes medido vos medirão também, e ainda se vos acrescentará.
25 “Kala niifa na tǝ ˈya ha na nda a chighanggǝn, kala niifa ƙǝm mbuwa wa tǝ ˈya ha, yanɗi nanǝn tǝghǝn ha ƙǝm na nda a thlang nda hai.”
25 Pois ao que tem se lhe dará; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Na kutǝryid Faara kiya. Niifa washgha wiirha ahu hedghǝn ɗǝ.
26 Disse ainda: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse a semente à terra;
27 Mǝngga ha, kyagha wiidɗa sǝ, sǝngwa sǝ tǝ katǝradghǝn hai ƙǝƙǝn wa.
27 depois, dormisse e se levantasse, de noite e de dia, e a semente germinasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Tǝ altenggǝn nagha a tsǝrha, katǝradghǝn hai tǝ kwaafa, ɗǝfgha hur iiwee nǝn.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro a erva, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 A hǝrǝmɗǝ nakhɗaarha, nǝn a hwasang sǝ tǝ ɗǝhwasarha ƙǝsǝr tsǝ shifiirha hai.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo se lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Tǝ ma nǝm sakh kutǝryid Faara, nduwa tǝ tur yanggi karapu nǝm sakhƙǝn sǝ?
30 Disse mais: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que parábola o apresentaremos?
31 Nǝghǝn ƙǝla wan parsǝna na wanggǝn ngguchit ahur wiiya na heu nǝm hǝfrha.
31 É como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 A hǝfang ɗǝm hai nǝn tsǝrha tsauka ɗǝfrha manggǝn kal fingya nǝn na ahu hedɗi ǝnagha wuɗikkya ƙǝndan a wuhwaryighǝn.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças e deita grandes ramos, a ponto de as aves do céu poderem aninhar-se à sua sombra.
33 Tǝ fingya karapuya ƙǝla yanɗiya hangga thlǝghangna Yeeso kanda sǝ, tǝ fingya na nda mbang sǝnang hai.
33 E com muitas parábolas semelhantes lhes expunha a palavra, conforme o permitia a capacidade dos ouvintes.
34 Mbǝ ˈyasǝ nǝn thlǝghang kanda kula karapu wa. Amma sayidɗi nanǝn tǝ fatsahayighǝn nǝn fǝlanggǝn kanda hai.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 A farɗi tsǝna figrha hai, ndanggǝn fatsahayighǝn, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes Jesus: Passemos para a outra margem.
36 Mal fiya nda a samarha, wii nda ɗǝ tǝghǝn ahu kombuwol ɗi nanǝn sǝ. Na fingya kombuwalya sǝ ƙǝm a mbǝɗi mbuwa samadghǝn.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Thliigha ɓereu ˈyaara ɓa, nagha a pǝshang aama ahu kombuwol ndan ɓa takhka a timnda hai.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava a encher-se de água.
38 Yeeso a ɓeena a samad kombuwol ɗi. Thlengga fatsahayighǝn sǝ ndang ngganda, “Mala, sǝngwa takh ɗǝm a mǝra wa?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro; eles o despertaram e lhe disseram: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Thliigha Yeeso sǝ, yananggǝn ɓereu ɗi, “Nggasu hai! Ishiu!” Isgha ɓereu ɗi, nggasgha mbǝrha hai.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Acalma-te, emudece! O vento se aquietou, e fez-se grande bonança.
40 Tǝrgha ndanggǝn fatsahayighǝn, “Mani tǝrǝm nun? Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
40 Então, lhes disse: Por que sois assim tímidos?! Como é que não tendes fé?
41 Tǝr ma nda kaan, tsahang mee nda ndan, “Wunniya? Na ɓereurha tǝ kufulla aama fǝrang mamnggirha!”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.