Marcos 4

hwo (HWO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yeeso nggǝrghǝn ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ tsahang fiya ha a mii wuri aam Nggalili. Fiya wumngga thlǝmadghǝn ɓa mulnda hai kaan pa kyagha hu kombuwol hai fiya tsǝtsau a mii ƙǝkǝshɓang nda.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Tsahang ɗǝ ǝngya kanda ha hangga tǝ karapuya. A hu tsahadghǝn ha ndǝghǝn,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Kama thlǝmarha hai! Tǝ huɗarha ɗǝɗǝ ka hǝfrha ɗǝ.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Nanǝn aten wash wiidɗi, hǝrgha fingya hai aten kwamana, ɓagha wuɗikkya ɓa ɗamangganda.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Hǝrgha fingya hǝreng keela hai, ka mbuwana chehweerha sǝ ngga kya nda sǝ ƙǝkar, ƙǝsǝr mbǝ chehweedghǝn kuɗimnggǝn wa.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Amma tǝkna yanfaara hai, hwara nda ɗǝ, ƙǝsǝr kwa wanda thlaara hai wa.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa ko kanda ǝna wee.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Amma fingya hǝra nda hu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ǝna wee nda fingya katǝra kumnggit mahan-mahan, fingya ƙǝm kumnggit mikki-mikki har haru-haru.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Ndǝghǝn, “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Sayidɗi nanǝn katenggǝn, kumkap sǝri ɗi tǝ fingya na a thlǝmadghǝn tsahang mee nda ha aten karapu yini.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa.
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Tǝna nda,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Tǝrgha ndangga Yeeso kanda, “Ashe sǝnanggun karapu ɗa hai ya wa, ƙǝƙǝn nun sǝn fingya karapuya?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Tǝ hǝfǝdɗi, laɓar Faara ni nǝn a pǝra.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Wiidɗi hǝrgha aten kwamana hai nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓarɗi, amma ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗaɗǝ ahur ndan.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Fingya, na nda ƙǝla wiirha hǝf nanda a hǝreng keela, sǝk nanda laɓarɗi thlǝghǝn nda tǝ hura pǝpet.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Amma mbuwana thlar ndan sǝ, mǝngwanda ha wa. A hǝrǝm ɓillarha nduwa sǝsaarha ɓarha ɓa ƙǝsǝr ka laɓarɗi mba nda kwas kyaharra hai wa.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Tǝ ƙǝm na fingya ƙǝla wiiya hǝrgha pathlang ndakhkya hai, sǝkka laɓarɗi;
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 amma ƙǝsǝr ɓillad ƙǝshiirha, tǝ suna ƙǝna tǝ nggǝm ǝn ƙǝshiirha thluranggǝn laɓarɗi ahur ndan tsauka mbǝ ˈyani na ngga wa.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Wiiya hǝrgha hu chehweerha hai na ngga, nafiyani sǝkka laɓar Faara thlǝghǝnda fa tǝ chikrha katǝra kumnggit mahan-mahan, kumnggit mikki-mikki tǝ haru-haru aten ǝnɗi hǝf nanda.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Ndangga Yeeso kanda, “ˈWad niifa ɓarha ɓa tǝ patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa nduwa ɗǝfanggǝn kasǝra ɗǝ wa? Mbǝ nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfǝdghǝn wa?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. Mbǝ ˈyasǝ ƙǝm na nggǝnggǝla mbuwa wa kyarha pǝpal ɓa wa.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Kala niifa na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Kwarama tǝ sǝk pathla nun naarha sǝkrha, tur tasau ƙǝƙǝrɗi nun a ƙǝƙǝrra sǝ, ndǝghǝnni na nda a ƙǝƙǝrang kunsǝ ƙǝm har kal yinun nǝn mu.”
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 “Kala niifa na tǝ ˈya ha na nda a chighanggǝn, kala niifa ƙǝm mbuwa wa tǝ ˈya ha, yanɗi nanǝn tǝghǝn ha ƙǝm na nda a thlang nda hai.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Na kutǝryid Faara kiya. Niifa washgha wiirha ahu hedghǝn ɗǝ.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Mǝngga ha, kyagha wiidɗa sǝ, sǝngwa sǝ tǝ katǝradghǝn hai ƙǝƙǝn wa.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Tǝ altenggǝn nagha a tsǝrha, katǝradghǝn hai tǝ kwaafa, ɗǝfgha hur iiwee nǝn.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 A hǝrǝmɗǝ nakhɗaarha, nǝn a hwasang sǝ tǝ ɗǝhwasarha ƙǝsǝr tsǝ shifiirha hai.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Tǝ ma nǝm sakh kutǝryid Faara, nduwa tǝ tur yanggi karapu nǝm sakhƙǝn sǝ?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Nǝghǝn ƙǝla wan parsǝna na wanggǝn ngguchit ahur wiiya na heu nǝm hǝfrha.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 A hǝfang ɗǝm hai nǝn tsǝrha tsauka ɗǝfrha manggǝn kal fingya nǝn na ahu hedɗi ǝnagha wuɗikkya ƙǝndan a wuhwaryighǝn.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Tǝ fingya karapuya ƙǝla yanɗiya hangga thlǝghangna Yeeso kanda sǝ, tǝ fingya na nda mbang sǝnang hai.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Mbǝ ˈyasǝ nǝn thlǝghang kanda kula karapu wa. Amma sayidɗi nanǝn tǝ fatsahayighǝn nǝn fǝlanggǝn kanda hai.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 A farɗi tsǝna figrha hai, ndanggǝn fatsahayighǝn, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mal fiya nda a samarha, wii nda ɗǝ tǝghǝn ahu kombuwol ɗi nanǝn sǝ. Na fingya kombuwalya sǝ ƙǝm a mbǝɗi mbuwa samadghǝn.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Thliigha ɓereu ˈyaara ɓa, nagha a pǝshang aama ahu kombuwol ndan ɓa takhka a timnda hai.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Yeeso a ɓeena a samad kombuwol ɗi. Thlengga fatsahayighǝn sǝ ndang ngganda, “Mala, sǝngwa takh ɗǝm a mǝra wa?”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Thliigha Yeeso sǝ, yananggǝn ɓereu ɗi, “Nggasu hai! Ishiu!” Isgha ɓereu ɗi, nggasgha mbǝrha hai.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Tǝrgha ndanggǝn fatsahayighǝn, “Mani tǝrǝm nun? Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Tǝr ma nda kaan, tsahang mee nda ndan, “Wunniya? Na ɓereurha tǝ kufulla aama fǝrang mamnggirha!”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.