Marcos 4

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yeeso nggǝrghǝn ɗǝrha mbeeɗǝ tǝ tsahang fiya ha a mii wuri aam Nggalili. Fiya wumngga thlǝmadghǝn ɓa mulnda hai kaan pa kyagha hu kombuwol hai fiya tsǝtsau a mii ƙǝkǝshɓang nda.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Tsahang ɗǝ ǝngya kanda ha hangga tǝ karapuya. A hu tsahadghǝn ha ndǝghǝn,
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Kama thlǝmarha hai! Tǝ huɗarha ɗǝɗǝ ka hǝfrha ɗǝ.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Nanǝn aten wash wiidɗi, hǝrgha fingya hai aten kwamana, ɓagha wuɗikkya ɓa ɗamangganda.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Hǝrgha fingya hǝreng keela hai, ka mbuwana chehweerha sǝ ngga kya nda sǝ ƙǝkar, ƙǝsǝr mbǝ chehweedghǝn kuɗimnggǝn wa.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Amma tǝkna yanfaara hai, hwara nda ɗǝ, ƙǝsǝr kwa wanda thlaara hai wa.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa ko kanda ǝna wee.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Amma fingya hǝra nda hu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ǝna wee nda fingya katǝra kumnggit mahan-mahan, fingya ƙǝm kumnggit mikki-mikki har haru-haru.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Ndǝghǝn, “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha, sǝkƙǝnǝn.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Sayidɗi nanǝn katenggǝn, kumkap sǝri ɗi tǝ fingya na a thlǝmadghǝn tsahang mee nda ha aten karapu yini.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Tǝna nda,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Tǝrgha ndangga Yeeso kanda, “Ashe sǝnanggun karapu ɗa hai ya wa, ƙǝƙǝn nun sǝn fingya karapuya?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Tǝ hǝfǝdɗi, laɓar Faara ni nǝn a pǝra.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Wiidɗi hǝrgha aten kwamana hai nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓarɗi, amma ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗaɗǝ ahur ndan.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Fingya, na nda ƙǝla wiirha hǝf nanda a hǝreng keela, sǝk nanda laɓarɗi thlǝghǝn nda tǝ hura pǝpet.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Amma mbuwana thlar ndan sǝ, mǝngwanda ha wa. A hǝrǝm ɓillarha nduwa sǝsaarha ɓarha ɓa ƙǝsǝr ka laɓarɗi mba nda kwas kyaharra hai wa.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Tǝ ƙǝm na fingya ƙǝla wiiya hǝrgha pathlang ndakhkya hai, sǝkka laɓarɗi;
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 amma ƙǝsǝr ɓillad ƙǝshiirha, tǝ suna ƙǝna tǝ nggǝm ǝn ƙǝshiirha thluranggǝn laɓarɗi ahur ndan tsauka mbǝ ˈyani na ngga wa.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Wiiya hǝrgha hu chehweerha hai na ngga, nafiyani sǝkka laɓar Faara thlǝghǝnda fa tǝ chikrha katǝra kumnggit mahan-mahan, kumnggit mikki-mikki tǝ haru-haru aten ǝnɗi hǝf nanda.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Ndangga Yeeso kanda, “ˈWad niifa ɓarha ɓa tǝ patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa nduwa ɗǝfanggǝn kasǝra ɗǝ wa? Mbǝ nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfǝdghǝn wa?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. Mbǝ ˈyasǝ ƙǝm na nggǝnggǝla mbuwa wa kyarha pǝpal ɓa wa.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Kala niifa na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Kwarama tǝ sǝk pathla nun naarha sǝkrha, tur tasau ƙǝƙǝrɗi nun a ƙǝƙǝrra sǝ, ndǝghǝnni na nda a ƙǝƙǝrang kunsǝ ƙǝm har kal yinun nǝn mu.”
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 “Kala niifa na tǝ ˈya ha na nda a chighanggǝn, kala niifa ƙǝm mbuwa wa tǝ ˈya ha, yanɗi nanǝn tǝghǝn ha ƙǝm na nda a thlang nda hai.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Na kutǝryid Faara kiya. Niifa washgha wiirha ahu hedghǝn ɗǝ.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Mǝngga ha, kyagha wiidɗa sǝ, sǝngwa sǝ tǝ katǝradghǝn hai ƙǝƙǝn wa.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Tǝ altenggǝn nagha a tsǝrha, katǝradghǝn hai tǝ kwaafa, ɗǝfgha hur iiwee nǝn.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 A hǝrǝmɗǝ nakhɗaarha, nǝn a hwasang sǝ tǝ ɗǝhwasarha ƙǝsǝr tsǝ shifiirha hai.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Nggǝrgha Yeeso ndaarha, “Tǝ ma nǝm sakh kutǝryid Faara, nduwa tǝ tur yanggi karapu nǝm sakhƙǝn sǝ?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Nǝghǝn ƙǝla wan parsǝna na wanggǝn ngguchit ahur wiiya na heu nǝm hǝfrha.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 A hǝfang ɗǝm hai nǝn tsǝrha tsauka ɗǝfrha manggǝn kal fingya nǝn na ahu hedɗi ǝnagha wuɗikkya ƙǝndan a wuhwaryighǝn.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Tǝ fingya karapuya ƙǝla yanɗiya hangga thlǝghangna Yeeso kanda sǝ, tǝ fingya na nda mbang sǝnang hai.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Mbǝ ˈyasǝ nǝn thlǝghang kanda kula karapu wa. Amma sayidɗi nanǝn tǝ fatsahayighǝn nǝn fǝlanggǝn kanda hai.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 A farɗi tsǝna figrha hai, ndanggǝn fatsahayighǝn, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mal fiya nda a samarha, wii nda ɗǝ tǝghǝn ahu kombuwol ɗi nanǝn sǝ. Na fingya kombuwalya sǝ ƙǝm a mbǝɗi mbuwa samadghǝn.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Thliigha ɓereu ˈyaara ɓa, nagha a pǝshang aama ahu kombuwol ndan ɓa takhka a timnda hai.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Yeeso a ɓeena a samad kombuwol ɗi. Thlengga fatsahayighǝn sǝ ndang ngganda, “Mala, sǝngwa takh ɗǝm a mǝra wa?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Thliigha Yeeso sǝ, yananggǝn ɓereu ɗi, “Nggasu hai! Ishiu!” Isgha ɓereu ɗi, nggasgha mbǝrha hai.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Tǝrgha ndanggǝn fatsahayighǝn, “Mani tǝrǝm nun? Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Tǝr ma nda kaan, tsahang mee nda ndan, “Wunniya? Na ɓereurha tǝ kufulla aama fǝrang mamnggirha!”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.