Marcos 10
hwo (HWO) vs ARA
1 Tǝrgha malgha Yeeso Kafarnahum, ɗǝgha chehweed Yahuda ɗǝ tǝ pǝm kufad Urdun. Nggǝrgha fiya naarha wumnda thlǝmadghǝn ɓa, tsahanggǝn kanda ha ƙǝla nǝn tǝ ǝnaarha.
1 Levantando-se Jesus, foi dali para o território da Judeia, além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Ɓagha fingya Farisaya ɓa na mindan sǝ a ɗǝfang takthleera nda. Tsahang mee nda ha, ndang ngganda, “Pǝranggǝn kan, ahu ngyahad nǝm mǝmǝlni a kalgha niifa nukkun hai?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o experimentaram, perguntando-lhe: É lícito ao marido repudiar sua mulher?
3 Tsahangga Yeeso mee kanda, “Ndagha ɗeleewar Musa ƙǝn?”
3 Ele lhes respondeu: Que vos ordenou Moisés?
4 Ndang ngganda, “Ndagha ɗeleewar Musa a chirethlengga niifa ɗeleewar nǝn nukkun sǝ kalghǝnǝn hai.”
4 Tornaram eles: Moisés permitiu lavrar carta de divórcio e repudiar.
5 Amma nggǝrangga Yeeso kanda sǝ, ndǝghǝn, “Ka kakrakid tennun ni ndangna Musa kun kee.
5 Mas Jesus lhes disse: Por causa da dureza do vosso coração, ele vos deixou escrito esse mandamento;
6 Amma a katǝra ǝna ƙǝshiirha, ‘Faara ǝnaɗǝ hǝshneefa tǝ nuneefa.’
6 porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ndǝn ǝnagha ndǝn na niifa mal chin tǝ man thlǝthlǝɓanggǝn nukkun fa,
7 Por isso, deixará o homem a seu pai e mãe [e unir-se-á a sua mulher],
8 sǝri ɗi nanda tsau thlu farha tal. Ɓalwanda sǝri ɓalwa, amma tsau nda tal.
8 e, com sua mulher, serão os dois uma só carne. De modo que já não são dois, mas uma só carne.
9 Tsaunǝn kee mbǝ niifa sǝ na ndǝghang ˈya hai wumangna Faara wa.”
9 Portanto, o que Deus ajuntou não separe o homem.
10 Wudnanda hur minda hai, nggǝrgha fatsahayini tsahang mee Yeeso aten laɓarɗiya.
10 Em casa, voltaram os discípulos a interrogá-lo sobre este assunto.
11 Ndanggǝn kanda, “Kala niifa kalgha nukkun hai kakhka pak ǝnanǝn kulafayirha aten nuɗi.
11 E ele lhes disse: Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra aquela.
12 Nǝghǝn kee ƙǝm, kala nuneefa ndǝkka hai tǝ chimadghǝn, nggǝrghǝn kakh chimarha pak ǝnanǝn kulafayirha.”
12 E, se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Na farɗasǝ ɓagha fiya ɓa tǝ wanggindan ka a ɗǝfangga Yeeso parka kanda teena, amma fatsahayighǝn na nda a yanang kanda.
13 Então, lhe trouxeram algumas crianças para que as tocasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Amma nana Yeeso ǝnɗi na nda a ǝnaarha, sǝbgha hurghǝn ɗǝ ndanggǝn kanda, “Malaman wundakhnaya na nggun-ngguchit ɓa nda thlǝmanna ɓa, a yanang ɗun kanda wa. Ƙǝsǝr Kutǝryid Faara yi tur ndanni.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim os pequeninos, não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
15 Niya pǝrang ƙǝkafek kun, kala niifa thluwawa kutǝryid Faara ƙǝla na wundakhnee ngguchit ǝnaarha wa mbǝ tam kyaarha saɗǝ wa.”
15 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Tǝrgha tǝranggǝn wanggini a fad pǝniyighǝn sǝ ɗǝfang haara nǝn kanda teena fǝrang parka nǝn kanda.
16 Então, tomando-as nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Thliina Yeeso wiirha, ɗagha niifa thlǝmadghǝn ɓa ɓǝrgha hai tǝ waɗedghǝn a mbedghǝn ndanggǝn, “Ka tǝmalǝmnda, ma kamngga tǝta a ǝnee tǝni wal yibrha mbuwa ngwalarha?”
17 E, pondo-se Jesus a caminho, correu um homem ao seu encontro e, ajoelhando-se, perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Ndangga Yeeso, “Mani na aah nggi ka niifa? Mbǝ ka niifa sǝ wa ƙǝl Faara katenggǝn.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão um, que é Deus.
19 Sǝnna ˈya ndaana ngyakhrha, ‘A ɓǝlna farha wa, a ǝnanna kulafayirha wa, a ngaarna wa, a nggaɓangna niifa fa ka wa, a huk na farha wa, fǝrang mamnggirha nda muwa tǝ tsu,’ ”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás, não adulterarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás ninguém, honra a teu pai e tua mãe.
20 Ndangga niifɗi Yeeso, “Mala, ka nggi ngguchit lafɗi ngyakhkini ya.”
20 Então, ele respondeu: Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Ƙǝlangga Yeeso niifɗi tǝ yid nggǝmnda ndanggǝn, “Taho ˈyaha tal kamngga a ǝnana, ɗuwaɗǝ ɗa heng ǝnggiwa ɗǝ heu nana tǝghǝn ha fǝrang wuɗǝɓǝlghǝna fa yamiiya, na wal mbǝd ɗǝfǝdghǝn a talara. Tǝrgha a ɓana ɓa, ɓa mbu samadna.”
21 E Jesus, fitando-o, o amou e disse: Só uma coisa te falta: Vai, vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; então, vem e segue-me.
22 A mbǝɗiya sǝbgha hur niifɗaɗǝ, wiigha tǝ hurghǝn sǝsǝɓa ɗǝ ƙǝsǝr tǝ ƙǝnani kaan.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Kyahargha Yeeso hai ƙǝlagha ɗǝ, ndanggǝn fatsahayighǝn, “Nǝghǝn pǝɗaghǝn a kyagha tǝ ƙǝna ahu kutǝryid Faara ɗǝ!”
23 Então, Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Sǝkna Fatsahayini pathɗi kee fǝrang ǝnwulteena nǝn kanda. Amma nggǝrgha Yeeso ndang kanda, “Wanggina, nǝghǝn pǝɗaghǝn kaan, na a kyagha niifa hu kutǝryid Faara ɗǝ.
24 Os discípulos estranharam estas palavras; mas Jesus insistiu em dizer-lhes: Filhos, quão difícil é [para os que confiam nas riquezas] entrar no reino de Deus!
25 Nǝghǝn pǝpa a kyagha thlǝkhmu ɗǝ tǝ kwad libra ma tǝ ƙǝna kyagha hu kutǝryid Faara ɗǝ!”
25 É mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nggǝrgha pathɗi chighang ǝnwulteena fatsahayini na nda a tsahang mee ndan ha, “Anaɗǝ kee wunni a wal hǝrǝkrha?”
26 Eles ficaram sobremodo maravilhados, dizendo entre si: Então, quem pode ser salvo?
27 Ƙǝlangga Yeeso kanda ɗǝ ndǝghǝn, “Niifa tǝ wasa in nǝghǝn pǝɗaghǝn, amma mbǝ tǝ Faara wa, ƙǝsǝr ǝngya heu nǝghǝn pǝpa a fad Faara.”
27 Jesus, porém, fitando neles o olhar, disse: Para os homens é impossível; contudo, não para Deus, porque para Deus tudo é possível.
28 Tǝrgha ndangga Mbiturus, “Malang ɗan ǝngya heu mbuɗan samadwa.”
28 Então, Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós tudo deixamos e te seguimos.
29 Nggǝrangga Yeeso sǝ, “Niya pǝrang ƙǝkafek kun, mbǝ niifa sǝ malangga wurighǝn nduwa wan manggighǝn hǝshya nduwa wan manggighǝn nishya nduwa man nduwa chin nduwa wanggighǝn nduwa heeyighǝn ka nggi tǝ laɓar Faara
29 Tornou Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos por amor de mim e por amor do evangelho,
30 na ƙǝɗeng wal ƙǝnaghǝn katǝra haru aten, wuraya, wan mangya hǝshya, wan mangya nishya, mangya, waya tǝ kaari-tǝ sǝsaaya. A hu ƙǝshiirha na ɓayi na nda a wal yibrha mbuwa ngwalarha.
30 que não receba, já no presente, o cêntuplo de casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Amma fingya ˈwagha kanda ni a nggǝl mee, fingya nggǝlgha mee kanda ni a ˈwaarha.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos; e os últimos, primeiros.
32 Kanda hu kwaman ɗǝrha Urshalima ɗǝ, Yeeso a mbee, fatsahayighǝn a na ǝnwulteena, fiya na a mbusamad ndan ƙǝm ƙǝsgha hǝreenga kanda. Nggǝrghǝn ɗǝrha tǝ fatsahayighǝn man patu ɗǝ pǝrang ˈya nǝn kanda ɗǝgha katǝrarha hai tǝghǝn.
32 Estavam de caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, tornando a levar à parte os doze, passou a revelar-lhes as coisas que lhe deviam sobrevir, dizendo:
33 Ndanggǝn kanda, “Ɗǝnǝm Urshalima ɗǝ, ɗǝna nda fǝr Wan Niifa a mamnda firistaya tǝ famalǝmngya ngyakhrha. Na nda a ngwang kumad mǝrra fǝranggǝnda fingya mbuwa Yahudaya.
33 Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; condená-lo-ão à morte e o entregarão aos gentios;
34 Na nda a waaghǝn, chahang yakhrha nda fa, tsaɗaghǝn nda, ɓǝlangganda. A kwasamad ɓeena mahan nǝn a nggǝr thliirha sǝ.”
34 hão de escarnecê-lo, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Tǝrgha nda Yakubu tǝ Yahaya wangya Dzabadi, ɓa nda thlǝmadghǝn ɓa ndang ngganda, “Mala, na minnan sǝ a ɗangga kansǝ.”
35 Então, se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos concedas o que te vamos pedir.
36 Tsahang mee nǝn kanda, “Mana minnun a ǝnanggi kun?”
36 E ele lhes perguntou: Que quereis que vos faça?
37 Nggǝrangganda sǝ, “A ɗǝd na hu tsǝnggam kutǝryidwa ɗǝ ngwa tsauka tal ahur nan a yisǝmadwa tal ƙǝm a yikawadwa.”
37 Responderam-lhe: Permite-nos que, na tua glória, nos assentemos um à tua direita e o outro à tua esquerda.
38 Nggǝrangga Yeeso kanda sǝ ndǝghǝn, “Sǝnggun ˈya nun a hwanda wa! Nun mbang saarha tǝ wuhuleuɗi niya saarha sǝ wa nduwa ǝnang mbaptisǝma nda kun tǝ tur mbaptisǝma ǝneena nda wa?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu bebo ou receber o batismo com que eu sou batizado?
39 Ndang ngganda, “Haˈi, nan a mbang nda.” Ndangga Yeeso kanda, “Nun a mbang saarha tǝ wuhuleu sanna tǝ ƙǝm ǝnang mbaptisǝma nda kun tǝ tur mbaptisǝma ǝneena nda,
39 Disseram-lhe: Podemos. Tornou-lhes Jesus: Bebereis o cálice que eu bebo e recebereis o batismo com que eu sou batizado;
40 amma tsaurha a yisǝmadna tǝ yikawadna mbǝ nggini fǝrghǝn wa. Mbǝyini ya yi fingya ni ngwagha fa.”
40 quanto, porém, ao assentar-se à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo; porque é para aqueles a quem está preparado.
41 Tahad fingya kum sǝknanda kee, sǝbgha hurndan ɗǝ aten nda Yakubu tǝ Yahaya.
41 Ouvindo isto, indignaram-se os dez contra Tiago e João.
42 Nanǝn kee, aagha Yeeso kanda ɓa heu ndǝghǝn, “Sǝnɗunsǝ fingya tsauka kutǝrya fiya hu ƙǝshidɗiya mbuwa Yahudaya sǝnna nda kanda tǝ kutǝryirha, fingya mamngya ƙǝm kanda ni tǝ sǝsǝmnda ha heu aten fingya na a kamu ndan.
42 Mas Jesus, chamando-os para junto de si, disse-lhes: Sabeis que os que são considerados governadores dos povos têm-nos sob seu domínio, e sobre eles os seus maiorais exercem autoridade.
43 Amma ahur nun nǝn a tsaurha pak. Kala niifa na midghǝn tsauka ndǝghǝnni mamnda tǝta ni tsauka ƙǝla mafad nun.
43 Mas entre vós não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vós, será esse o que vos sirva;
44 Kala niifa na midghǝn a nagha a mbee, tǝtani a tsauka mafad kowunni.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vós será servo de todos.
45 Ko nggini na Wan Niifa, ɓawi ɓa mbǝ ka a ǝnee taara nda wa, amma ka ǝnang taara ni fingya tǝ ƙǝm fǝr yiɓǝd nani a meyed fiya hangga.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Tǝrgha ɓa nda Djeriko ɓa. Nana Yeeso tǝ fatsahayighǝn heu tǝ fiya na a mbusamad ndan a kyarha sǝ ahur talɗi, na kwamarha sǝ tsau a mii kwamana a hwanda thlǝmnggǝnni Mbartimawus wan Timawus.
46 E foram para Jericó. Quando ele saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, cego mendigo, filho de Timeu, estava assentado à beira do caminho
47 Sǝknǝn ndaarha Yeeso tǝ Nadzarat ni na a mbǝraɗǝ, katǝranggǝn huhwaarha hai, “Yeeso! Wan Ndauda! A haɗoyi fa!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, pôs-se a clamar: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Fiya hangga njarghǝnda, ndang ngganda, “Nggasu hai.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Sǝkna Yeeso ndǝn, ishgha hai ndǝghǝn, “Ndaman a ɓagha ɓa.”
49 Parou Jesus e disse: Chamai-o. Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Tǝrgha kwamadɗi pǝrgha sǝ, muwanggǝn kootodghǝn ɗǝ, ɗǝgha thlǝmad Yeeso ɗǝ.
50 Lançando de si a capa, levantou-se de um salto e foi ter com Jesus.
51 Tsahangga Yeeso mee, “Mana midwa a ǝnoyi?”
51 Perguntou-lhe Jesus: Que queres que eu te faça? Respondeu o cego: Mestre, que eu torne a ver.
52 Ndangga Yeeso, “Ɗuwaɗǝ, fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ.”
52 Então, Jesus lhe disse: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente tornou a ver e seguia a Jesus estrada fora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.