Lucas 9
hwo (HWO) vs NAA
1 Aah nǝn fatsahayighǝn kumkap sǝri ɗa ɓa, ndanggǝn kanda, fǝrangɗi sǝsǝmnda kun na a ƙǝnanggun fiya na tǝ ǝnkaheeya tǝ wan haya ɗǝɗamǝn,
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 tǝ ƙǝm thlǝn kanda nǝn ɗaa nda pǝr laɓar kutǝryid Faara, tǝ ƙǝnang nda haaya.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ndanggǝn kanda, “A thliiɗun wiirha ma tǝrɗun sǝsala, tǝ yawarha, tǝ ǝnnarhami, tǝ wuɗǝɓǝla, tǝ ƙǝm lukrha sǝri wa.
3 E disse-lhes:
4 A ɗǝɗun ɗǝ, wuriɗi ˈwanun kyarha sahai, tsawama sǝ pa far wuttǝnun ɓa.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Kala nafiya thlǝwa nanda kun fa, a naɗun a mal talɗi tinid talɗi na sarnun pamanɗǝ ka a tsauka ǝn sakhrha ni a tendan.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Thlii nda, wengganda talya hai hangga, kanda a pǝr laɓar Faara tǝ ƙǝnang nda fiya ko a yanggini.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hirdus kutǝr Nggaliliya, sǝkɗǝ ˈya na a katǝrarha hai ahu chehweedghǝn, ƙǝrǝdɗadǝn fa kaan, ƙǝsǝr fingya na nda a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma ni thleng nanda sǝ ahu mǝrra.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Fingya ƙǝm ndaa nda Iliya ni kyagha ɓa, fingya a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Ndagha Hirdus, “Yahaya kyathlangɗi tenggǝn ɗǝ, wunni ƙǝm mbiya ni a sǝk ǝnggini ɗǝɗamǝn atenggǝn ya?” Nanǝn kee, midghǝnsǝ a na Yeeso nǝn.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Wunna fatsahayighǝn ɓa pǝrang ǝnggina nda ǝnana nda. Tǝrgha thliigha tǝ kanda katendan ɗǝnda ahu tala ɗǝ nanda aarha Mbatseda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Sǝnna fiya mbǝɗi nǝn a ɗǝrha saɗǝ, mbu samadghǝn nda. Thlǝ kandanǝn fa, pǝrang laɓar kutǝryid Faara nǝn kanda, ƙǝnanggǝn fingya na mindan ƙǝnda.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Yarna fara hai, Kum kap sǝriɗi ɓaa nda thlǝmadghǝn ɓa ndang ngganda, “Kamɗǝ nanǝn ya kal fiya na hai kya nda hur tala ɗǝ ɗanda kaɗa ǝnnarhami tǝ mbǝd mǝnda ƙǝsǝr mbǝɗi nanǝm sǝ ya mbǝ fiya sǝ wa.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ndangga Yeeso kanda, “Kun tǝ altennun fǝraman ǝnnarhami kanda lee.” Ndang ngganda, “ˈya na a har nan mburodi ni tuf tǝ tǝna sǝri kee, a mbǝ nanan kyarha hur tala ɗǝ ɗan heng ǝnnarhami fiya ɓa na heu wa.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Hǝshya ǝnanda haru kumnggit tuf. Ndangga Yeeso fatsahayighǝn, “Ndaman fiya tsawanda hai, wumangganda tendan kumnggit tuf-tuf.”
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Fatsahayighǝn tsawangganda fiya hai ƙǝla ndanǝn.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Tǝrgha haranggǝn mburodi ɗi tuf tǝ tǝn ɗi sǝri, tǝranggǝn tenggǝn talara ɗǝ, usa Faara nǝn, kyanggǝn hai, fǝranggǝn nǝn fatsahayighǝn ndǝghanggǝn nda fiya.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Fiya na heu ǝnanda mii nggal nda. Tǝrgha fatsahayighǝn wumangganda kwasamadghǝn kutasya kumkap sǝri.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Na farɗa sǝ Yeeso a hwan Faara katenggǝn tǝ fatsahayighǝn a thlǝmadghǝn, tsahang mee nǝn kanda, ndǝghǝn, “Na fiya ndaarha wunni nggi?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Nggǝmangganda, “Fingya a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma, fingya Iliya, fingya ƙǝm a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ndanggǝn kanda, “Kun tǝ altennun nun a ndaarha wunni nggi?” Tǝrgha Mbiturus nggǝmanggǝn ndǝghǝn, “Sani Ƙǝrǝsti yi Faara.”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Yeeso yiyang thlǝmarha nǝn fatsahayighǝn, a pǝrang ndan niifa laɓar ɗi thlǝghang nǝn kanda wa.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ndangga Yeeso kanda, “Kǝkafek ni, Wan Niifa nǝn a sǝsaarha ahar shingya, tǝ mamnda firistaya, tǝ ƙǝmɗa fasǝngya ngyakhrha, nanda a karghǝn fa, ɓǝlang ngganda, a far ɓeena yi mahan nǝn a thliirha sǝ.”
22 dizendo:
23 Ndanggǝn kanda na heu, “Ana mid niifasǝ mbu samanna ƙǝl karnǝn altenggǝn tǝranggǝn kaɗidghǝnsǝ ka fad ɗathla mbǝrha fa hai ndǝnǝn mbang mbu samanna.
23 Jesus dizia a todos:
24 Niifa na midghǝnsǝ a hǝrghanggǝn yiɓǝdghǝn nǝn a ƙǝɗeng nda, kala niifa ƙǝɗengga yiɓǝdghǝn ka nggi nǝn a wal yibrha mbuwa ngwalarha.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Kǝmɗa, ma chighang nǝn niifa a walɗǝ ǝn ƙǝshiid weeriya heu ƙǝɗenggǝn yiɓǝdghǝn?
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Kala niifa niya shiɗang tǝ laɓarna, Wan Niifa ƙǝm nǝn a shiɗang nda tǝ ndaarha sǝngwa ndǝn wa aɓaɗǝ hu mamnggitghǝn ɓa yi Chin tǝ yi fathlǝngya Faara tǝ peɗǝnda.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Kǝkafek niya pǝrang nda kun, na fingya sǝ ƙǝƙǝt a mbǝɗiya mba nda a mǝra wa, nanda a naa kutǝryid Faara tǝ yindan a mǝra nda.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Akwasamad ɓeena uvaɗa tǝ thlǝk palthɗiya, Yeeso tǝranggǝn Mbiturus tǝ Yahaya tǝ Yakubu tǝraa nda wumnda sǝ ƙǝsǝr a hwan Faara nda.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ndǝghǝn aten hwan Faara, ƙǝla nda hai pǝmnggǝn a chim nda fa, lukkighǝn tsaukwa pǝpet nagha ahar yirha.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Kula sǝndǝndan sǝ na nafiya nda sǝri a thlǝmadghǝn, kanda a tsǝ laɓara tǝghǝn. Nafiniya nda Musa ni tǝ Iliya.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ɓanda thlǝmadghǝn ɓa tǝ mamnggirha, na nda a tsǝ laɓara tǝ Yeeso ahu lǝghǝtta ˈya na mid Faara aten mǝrrǝghǝn a Urshelima.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Mbiturus tǝ fingya na a mbǝɗi kanda a ɓeena. Mehen na nda ɓa, tǝrgha na mamnggitghǝn nda, tǝ ƙǝmɗa nafini sǝri ƙǝƙǝt a thlǝmadghǝn.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Na nafini sǝri a ndǝkrha hai tǝghǝn, tǝrgha Mbiturus ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, nǝghǝn ngga nanǝm a mbǝɗiya, na chama nan mahan, tal yiwa, tal yi Musa, tal ƙǝmɗa yi Iliya.” Sǝngwa ǝnɗi nǝn a thlǝkrha wa.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Ndǝghǝn a ndikrha kee, ƙǝla nda hai hashmbe nggǝlanggǝn kanda. Nggǝlangna hashmbiɗi kanda tǝrmanda.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Sǝk urarha nda hai ahur hashmbiɗi tǝ ndaarha, “Waana niya wurni, sǝgha madghǝn.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Akwasamad sǝk uradɗi, na Yeeso nda ƙǝt katenggǝn. Fatsahayighǝn nggasanda hai titib, a sayidɗiya pǝrangwandan niifa ǝnɗi katǝragha hai wa.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ɗalthna mbǝrha hai, Yeeso tǝ fatsahayighǝn tǝrna nda hai a wumndǝɗi, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Na niifa sǝ ahur nafini wumngga ɓa aaghǝnǝn ndǝghǝn, “Paɓa ni a hwan sa ƙǝlang waana thlarghǝna, ƙǝsǝr ndǝghǝnni tǝtal a harna.
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Na ǝnkaheerha tsang hurafa, nǝn huhwarha, ɗǝghanggǝn hai, nagha fadghǝn a rǝprha fa, nagha miighǝn ƙǝm a hufrha. A fara sǝmǝn mbǝ malang wa ƙǝl sǝsangnǝn kaan.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Hwan ɗi fatsahayiwa a ƙǝnang ngganda, mbang ngwanda wa.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Kun nafiya ƙǝshiid weeriya fa mbǝlfeeya, mani ƙǝɗiina fǝrƙǝkafekkid nun? Pa kwanɗǝ nǝm tsaurha, nggi aten ƙǝrǝsta tǝ kun? Ɓotǝghǝn wanɗi kyawa.”
41 Jesus exclamou:
42 Na wanɗi ɓayi tǝrgha ǝnkaheedɗi ɗǝghanggǝn hai nagha fadghǝn a rǝpfa. Tǝrgha Yeeso njaranggǝn ǝnkaheedɗa ɗǝ, ƙǝnanggǝn wanɗi wuɗanggǝnǝn chin ha.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Fiya na heu a mbǝɗi wulangga teena kanda aten mamnggit tar Faara.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “A mbǝɗanɗǝ kun tǝ pathɗi niya pǝrang nda kun wa, nanda a fǝr Wan Niifa ahar fiya hai.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kanda hwathlang ngwanda numadghǝn hai wa, ɓǝɓeng ndan kanda ƙǝsǝr amana nda kukwalang hai. Kanda ƙǝm a tǝrǝm tsahang mee aten path ɗiya.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Tǝrgha thliigha ngaala sǝ a pathlang fatsahayighǝn aten wunni ahur ndan na manggǝn.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sǝnna Yeeso numan ndan tǝrgha ƙǝs har wee nǝn ɓa ngguchit ishanggǝn a thlǝmadghǝn.
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 Ndanggǝn kanda, “Kala niifa thlǝgha wanda fa ya ka nggi, nggi thlǝnǝn. Niifa thlǝgha nggi ƙǝm, thlǝnǝn niifɗi thlǝngga nggi ɓa. Nanǝn kee, niifa na ngguchit ahur nun ndǝna manggǝn.”
48 e lhes disse:
49 Ndangga Yahaya, “Paɓa, na ɗan niifa a ƙǝnang ǝnkaheerha tǝ thlǝm wa, ˈyaɗang ɗandǝn fa ƙǝsǝr mbǝ ahur nǝm wa.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Nggǝmangga Yeeso kanda, “A ˈyaɗang ɗundǝn fa wa, ƙǝsǝr niifa mbuwa tsan kun yinun ni.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Nduwusna ɓenggǝn ɓa nǝn a wutta talara ɗǝ, ɗǝf ɗǝ teena kaan tǝ ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Thlǝn farha nǝn a ˈwanda mbee ahu tala ɗǝ na a chehweed Samariya, ɗa nda ngwang ǝngya fa a mbǝɗi.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Amma nafini na a mbǝɗi kar thlǝdghǝnda fa, ƙǝsǝr sǝndasǝ na midghǝn ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Tǝrgha fatsahayighǝn, nda Yakubu tǝ Yahaya, ƙǝlana nda hai kee, tsahang mee nda Yeeso, “Chinǝm, na midwasǝ aah waarha nan hai a talara njanggǝn kanda ɗǝ wa?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Amma kyahargha Yeeso hai yananggǝn kanda.
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Ɗǝnda hu talaɗǝ tǝ sǝmǝn.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Kanda aten wiirha ahu kwamana, ndangga niifa Yeeso, “Niya mbu samadwa kala mbǝrha na a ɗǝrha saɗǝ.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Tsarwaya tǝ kwandan sǝ, wuɗikkya tǝ ƙǝndan sǝ, amma Wan Niifa mbǝ mbǝd mǝndǝghǝnsǝ wa.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Ndanggǝn niifa pak, “Mbuwu samanna.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Ndangga Yeeso, “Malang mǝrya panggan nda mǝrrǝndan, sa ƙǝmɗa ɗuwa ɗǝ ɗa pǝr laɓar kutǝryid Faara.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Na niifa sǝ ƙǝmɗa ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, niya mbu samad wa, malee ˈwan ɗi ndang nafina wiiɗi.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Ndangga Yeeso, “Kala niifa katǝrangga huɗarha hai, anaɗǝ a ƙǝlarha samarha ɗǝ, mǝmǝl wa tǝ tar kutǝryid Faara wa.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.