Lucas 9
hwo (HWO) vs ARIB
1 Aah nǝn fatsahayighǝn kumkap sǝri ɗa ɓa, ndanggǝn kanda, fǝrangɗi sǝsǝmnda kun na a ƙǝnanggun fiya na tǝ ǝnkaheeya tǝ wan haya ɗǝɗamǝn,
1 Reunindo os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças;
2 tǝ ƙǝm thlǝn kanda nǝn ɗaa nda pǝr laɓar kutǝryid Faara, tǝ ƙǝnang nda haaya.
2 e enviou-os a pregar o reino de Deus, e fazer curas,
3 Ndanggǝn kanda, “A thliiɗun wiirha ma tǝrɗun sǝsala, tǝ yawarha, tǝ ǝnnarhami, tǝ wuɗǝɓǝla, tǝ ƙǝm lukrha sǝri wa.
3 dizendo-lhes: Nada leveis para o caminho, nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 A ɗǝɗun ɗǝ, wuriɗi ˈwanun kyarha sahai, tsawama sǝ pa far wuttǝnun ɓa.
4 Em qualquer casa em que entrardes, nela ficai, e dali partireis.
5 Kala nafiya thlǝwa nanda kun fa, a naɗun a mal talɗi tinid talɗi na sarnun pamanɗǝ ka a tsauka ǝn sakhrha ni a tendan.”
5 Mas, onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Thlii nda, wengganda talya hai hangga, kanda a pǝr laɓar Faara tǝ ƙǝnang nda fiya ko a yanggini.
6 Saindo, pois, os discípulos percorreram as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Hirdus kutǝr Nggaliliya, sǝkɗǝ ˈya na a katǝrarha hai ahu chehweedghǝn, ƙǝrǝdɗadǝn fa kaan, ƙǝsǝr fingya na nda a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma ni thleng nanda sǝ ahu mǝrra.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava, e ficou muito perplexo, porque diziam uns: João ressuscitou dos mortos;
8 Fingya ƙǝm ndaa nda Iliya ni kyagha ɓa, fingya a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.
8 outros: Elias apareceu; e outros: Um dos antigos profetas se levantou.
9 Ndagha Hirdus, “Yahaya kyathlangɗi tenggǝn ɗǝ, wunni ƙǝm mbiya ni a sǝk ǝnggini ɗǝɗamǝn atenggǝn ya?” Nanǝn kee, midghǝnsǝ a na Yeeso nǝn.
9 Herodes, porém, disse: A João eu mandei degolar; quem é, pois, este a respeito de quem ouço tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Wunna fatsahayighǝn ɓa pǝrang ǝnggina nda ǝnana nda. Tǝrgha thliigha tǝ kanda katendan ɗǝnda ahu tala ɗǝ nanda aarha Mbatseda.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram-lhe tudo o que havia feito. E ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Sǝnna fiya mbǝɗi nǝn a ɗǝrha saɗǝ, mbu samadghǝn nda. Thlǝ kandanǝn fa, pǝrang laɓar kutǝryid Faara nǝn kanda, ƙǝnanggǝn fingya na mindan ƙǝnda.
11 Mas as multidões, percebendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Yarna fara hai, Kum kap sǝriɗi ɓaa nda thlǝmadghǝn ɓa ndang ngganda, “Kamɗǝ nanǝn ya kal fiya na hai kya nda hur tala ɗǝ ɗanda kaɗa ǝnnarhami tǝ mbǝd mǝnda ƙǝsǝr mbǝɗi nanǝm sǝ ya mbǝ fiya sǝ wa.”
12 Ora, quando o dia começava a declinar, aproximando-se os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e aos sítios em redor, se hospedem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ndangga Yeeso kanda, “Kun tǝ altennun fǝraman ǝnnarhami kanda lee.” Ndang ngganda, “ˈya na a har nan mburodi ni tuf tǝ tǝna sǝri kee, a mbǝ nanan kyarha hur tala ɗǝ ɗan heng ǝnnarhami fiya ɓa na heu wa.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. Responderam eles: Não temos senão cinco pães e dois peixes; salvo se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 Hǝshya ǝnanda haru kumnggit tuf. Ndangga Yeeso fatsahayighǝn, “Ndaman fiya tsawanda hai, wumangganda tendan kumnggit tuf-tuf.”
14 Pois eram cerca de cinco mil homens. Então disse a seus discípulos: Fazei-os reclinar-se em grupos de cerca de cinqüenta cada um.
15 Fatsahayighǝn tsawangganda fiya hai ƙǝla ndanǝn.
15 Assim o fizeram, mandando que todos se reclinassem.
16 Tǝrgha haranggǝn mburodi ɗi tuf tǝ tǝn ɗi sǝri, tǝranggǝn tenggǝn talara ɗǝ, usa Faara nǝn, kyanggǝn hai, fǝranggǝn nǝn fatsahayighǝn ndǝghanggǝn nda fiya.
16 E tomando Jesus os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, os abençoou e partiu, e os entregava aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Fiya na heu ǝnanda mii nggal nda. Tǝrgha fatsahayighǝn wumangganda kwasamadghǝn kutasya kumkap sǝri.
17 Todos, pois, comeram e se fartaram; e foram levantados, do que lhes sobejou, doze cestos de pedaços.
18 Na farɗa sǝ Yeeso a hwan Faara katenggǝn tǝ fatsahayighǝn a thlǝmadghǝn, tsahang mee nǝn kanda, ndǝghǝn, “Na fiya ndaarha wunni nggi?”
18 Enquanto ele estava orando à parte achavam-se com ele somente seus discípulos; e perguntou-lhes: Quem dizem as multidões que eu sou?
19 Nggǝmangganda, “Fingya a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma, fingya Iliya, fingya ƙǝm a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.”
19 Responderam eles: Uns dizem: João, o Batista; outros: Elias; e ainda outros, que um dos antigos profetas se levantou.
20 Ndanggǝn kanda, “Kun tǝ altennun nun a ndaarha wunni nggi?” Tǝrgha Mbiturus nggǝmanggǝn ndǝghǝn, “Sani Ƙǝrǝsti yi Faara.”
20 Então lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yeeso yiyang thlǝmarha nǝn fatsahayighǝn, a pǝrang ndan niifa laɓar ɗi thlǝghang nǝn kanda wa.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que não contassem isso a ninguém;
22 Ndangga Yeeso kanda, “Kǝkafek ni, Wan Niifa nǝn a sǝsaarha ahar shingya, tǝ mamnda firistaya, tǝ ƙǝmɗa fasǝngya ngyakhrha, nanda a karghǝn fa, ɓǝlang ngganda, a far ɓeena yi mahan nǝn a thliirha sǝ.”
22 e disse-lhes: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, que seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e escribas, que seja morto, e que ao terceiro dia ressuscite.
23 Ndanggǝn kanda na heu, “Ana mid niifasǝ mbu samanna ƙǝl karnǝn altenggǝn tǝranggǝn kaɗidghǝnsǝ ka fad ɗathla mbǝrha fa hai ndǝnǝn mbang mbu samanna.
23 Em seguida dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Niifa na midghǝnsǝ a hǝrghanggǝn yiɓǝdghǝn nǝn a ƙǝɗeng nda, kala niifa ƙǝɗengga yiɓǝdghǝn ka nggi nǝn a wal yibrha mbuwa ngwalarha.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por amor de mim, esse a salvará.
25 Kǝmɗa, ma chighang nǝn niifa a walɗǝ ǝn ƙǝshiid weeriya heu ƙǝɗenggǝn yiɓǝdghǝn?
25 Pois, que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, e perder-se, ou prejudicar-se a si mesmo?
26 Kala niifa niya shiɗang tǝ laɓarna, Wan Niifa ƙǝm nǝn a shiɗang nda tǝ ndaarha sǝngwa ndǝn wa aɓaɗǝ hu mamnggitghǝn ɓa yi Chin tǝ yi fathlǝngya Faara tǝ peɗǝnda.
26 Porque, quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kǝkafek niya pǝrang nda kun, na fingya sǝ ƙǝƙǝt a mbǝɗiya mba nda a mǝra wa, nanda a naa kutǝryid Faara tǝ yindan a mǝra nda.”
27 Mas em verdade vos digo: Alguns há, dos que estão aqui, que de modo nenhum provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Akwasamad ɓeena uvaɗa tǝ thlǝk palthɗiya, Yeeso tǝranggǝn Mbiturus tǝ Yahaya tǝ Yakubu tǝraa nda wumnda sǝ ƙǝsǝr a hwan Faara nda.
28 Cerca de oito dias depois de ter proferido essas palavras, tomou Jesus consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte para orar.
29 Ndǝghǝn aten hwan Faara, ƙǝla nda hai pǝmnggǝn a chim nda fa, lukkighǝn tsaukwa pǝpet nagha ahar yirha.
29 Enquanto ele orava, mudou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa tornou-se branca e resplandecente.
30 Kula sǝndǝndan sǝ na nafiya nda sǝri a thlǝmadghǝn, kanda a tsǝ laɓara tǝghǝn. Nafiniya nda Musa ni tǝ Iliya.
30 E eis que estavam falando com ele dois varões, que eram Moisés e Elias,
31 Ɓanda thlǝmadghǝn ɓa tǝ mamnggirha, na nda a tsǝ laɓara tǝ Yeeso ahu lǝghǝtta ˈya na mid Faara aten mǝrrǝghǝn a Urshelima.
31 os quais apareceram com glória, e falavam da sua partida que estava para cumprir-se em Jerusalém.
32 Mbiturus tǝ fingya na a mbǝɗi kanda a ɓeena. Mehen na nda ɓa, tǝrgha na mamnggitghǝn nda, tǝ ƙǝmɗa nafini sǝri ƙǝƙǝt a thlǝmadghǝn.
32 Ora, Pedro e os que estavam com ele se haviam deixado vencer pelo sono; despertando, porém, viram a sua glória e os dois varões que estavam com ele.
33 Na nafini sǝri a ndǝkrha hai tǝghǝn, tǝrgha Mbiturus ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, nǝghǝn ngga nanǝm a mbǝɗiya, na chama nan mahan, tal yiwa, tal yi Musa, tal ƙǝmɗa yi Iliya.” Sǝngwa ǝnɗi nǝn a thlǝkrha wa.
33 E, quando estes se apartavam dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é estarmos nós aqui: façamos, pois, três cabanas, uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ndǝghǝn a ndikrha kee, ƙǝla nda hai hashmbe nggǝlanggǝn kanda. Nggǝlangna hashmbiɗi kanda tǝrmanda.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Sǝk urarha nda hai ahur hashmbiɗi tǝ ndaarha, “Waana niya wurni, sǝgha madghǝn.”
35 E da nuvem saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Akwasamad sǝk uradɗi, na Yeeso nda ƙǝt katenggǝn. Fatsahayighǝn nggasanda hai titib, a sayidɗiya pǝrangwandan niifa ǝnɗi katǝragha hai wa.
36 Ao soar esta voz, Jesus foi achado sozinho; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ɗalthna mbǝrha hai, Yeeso tǝ fatsahayighǝn tǝrna nda hai a wumndǝɗi, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, veio-lhe ao encontro uma grande multidão.
38 Na niifa sǝ ahur nafini wumngga ɓa aaghǝnǝn ndǝghǝn, “Paɓa ni a hwan sa ƙǝlang waana thlarghǝna, ƙǝsǝr ndǝghǝnni tǝtal a harna.
38 E eis que um homem dentre a multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que tenho;
39 Na ǝnkaheerha tsang hurafa, nǝn huhwarha, ɗǝghanggǝn hai, nagha fadghǝn a rǝprha fa, nagha miighǝn ƙǝm a hufrha. A fara sǝmǝn mbǝ malang wa ƙǝl sǝsangnǝn kaan.
39 pois um espírito se apodera dele, fazendo-o gritar subitamente, convulsiona-o até escumar e, mesmo depois de o ter quebrantado, dificilmente o larga.
40 Hwan ɗi fatsahayiwa a ƙǝnang ngganda, mbang ngwanda wa.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, mas não puderam.
41 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Kun nafiya ƙǝshiid weeriya fa mbǝlfeeya, mani ƙǝɗiina fǝrƙǝkafekkid nun? Pa kwanɗǝ nǝm tsaurha, nggi aten ƙǝrǝsta tǝ kun? Ɓotǝghǝn wanɗi kyawa.”
41 Respondeu Jesus: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze-me cá o teu filho.
42 Na wanɗi ɓayi tǝrgha ǝnkaheedɗi ɗǝghanggǝn hai nagha fadghǝn a rǝpfa. Tǝrgha Yeeso njaranggǝn ǝnkaheedɗa ɗǝ, ƙǝnanggǝn wanɗi wuɗanggǝnǝn chin ha.
42 Ainda quando ele vinha chegando, o demônio o derribou e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Fiya na heu a mbǝɗi wulangga teena kanda aten mamnggit tar Faara.
43 E todos se maravilhavam da majestade de Deus. E admirando-se todos de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “A mbǝɗanɗǝ kun tǝ pathɗi niya pǝrang nda kun wa, nanda a fǝr Wan Niifa ahar fiya hai.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos; pois o Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Kanda hwathlang ngwanda numadghǝn hai wa, ɓǝɓeng ndan kanda ƙǝsǝr amana nda kukwalang hai. Kanda ƙǝm a tǝrǝm tsahang mee aten path ɗiya.
45 Eles, porém, não entendiam essa palavra, cujo sentido lhes era encoberto para que não o compreendessem; e temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Tǝrgha thliigha ngaala sǝ a pathlang fatsahayighǝn aten wunni ahur ndan na manggǝn.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sǝnna Yeeso numan ndan tǝrgha ƙǝs har wee nǝn ɓa ngguchit ishanggǝn a thlǝmadghǝn.
47 Mas Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, pô-la junto de si,
48 Ndanggǝn kanda, “Kala niifa thlǝgha wanda fa ya ka nggi, nggi thlǝnǝn. Niifa thlǝgha nggi ƙǝm, thlǝnǝn niifɗi thlǝngga nggi ɓa. Nanǝn kee, niifa na ngguchit ahur nun ndǝna manggǝn.”
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, a mim me recebe; e qualquer que me receber a mim, recebe aquele que me enviou; pois aquele que entre vós todos é o menor, esse é grande.
49 Ndangga Yahaya, “Paɓa, na ɗan niifa a ƙǝnang ǝnkaheerha tǝ thlǝm wa, ˈyaɗang ɗandǝn fa ƙǝsǝr mbǝ ahur nǝm wa.”
49 Disse-lhe João: Mestre, vimos um homem que em teu nome expulsava demônios; e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Nggǝmangga Yeeso kanda, “A ˈyaɗang ɗundǝn fa wa, ƙǝsǝr niifa mbuwa tsan kun yinun ni.”
50 Respondeu-lhe Jesus: Não lho proibais; porque quem não é contra vós é por vós.
51 Nduwusna ɓenggǝn ɓa nǝn a wutta talara ɗǝ, ɗǝf ɗǝ teena kaan tǝ ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
51 Ora, quando se completavam os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Thlǝn farha nǝn a ˈwanda mbee ahu tala ɗǝ na a chehweed Samariya, ɗa nda ngwang ǝngya fa a mbǝɗi.
52 Enviou, pois, mensageiros adiante de si. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe prepararem pousada.
53 Amma nafini na a mbǝɗi kar thlǝdghǝnda fa, ƙǝsǝr sǝndasǝ na midghǝn ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
53 Mas não o receberam, porque viajava em direção a Jerusalém.
54 Tǝrgha fatsahayighǝn, nda Yakubu tǝ Yahaya, ƙǝlana nda hai kee, tsahang mee nda Yeeso, “Chinǝm, na midwasǝ aah waarha nan hai a talara njanggǝn kanda ɗǝ wa?”
54 Vendo isto os discípulos Tiago e João, disseram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir {como Elias também fez?}
55 Amma kyahargha Yeeso hai yananggǝn kanda.
55 Ele porém, voltando-se, repreendeu-os, {e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.}
56 Ɗǝnda hu talaɗǝ tǝ sǝmǝn.
56 {Pois o Filho do Homem não veio para destruir as vidas dos homens, mas para salvá-las.} E foram para outra aldeia.
57 Kanda aten wiirha ahu kwamana, ndangga niifa Yeeso, “Niya mbu samadwa kala mbǝrha na a ɗǝrha saɗǝ.”
57 Quando iam pelo caminho, disse-lhe um homem: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Tsarwaya tǝ kwandan sǝ, wuɗikkya tǝ ƙǝndan sǝ, amma Wan Niifa mbǝ mbǝd mǝndǝghǝnsǝ wa.”
58 Respondeu-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu têm ninhos; mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ndanggǝn niifa pak, “Mbuwu samanna.”
59 E a outro disse: Segue-me. Ao que este respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Ndangga Yeeso, “Malang mǝrya panggan nda mǝrrǝndan, sa ƙǝmɗa ɗuwa ɗǝ ɗa pǝr laɓar kutǝryid Faara.”
60 Replicou-lhe Jesus: Deixa os mortos sepultar os seus próprios mortos; tu, porém, vai e anuncia o reino de Deus.
61 Na niifa sǝ ƙǝmɗa ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, niya mbu samad wa, malee ˈwan ɗi ndang nafina wiiɗi.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ndangga Yeeso, “Kala niifa katǝrangga huɗarha hai, anaɗǝ a ƙǝlarha samarha ɗǝ, mǝmǝl wa tǝ tar kutǝryid Faara wa.”
62 Jesus, porém, lhe respondeu: Ninguém que lança mão do arado e olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.