Lucas 9

hwo (HWO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Aah nǝn fatsahayighǝn kumkap sǝri ɗa ɓa, ndanggǝn kanda, fǝrangɗi sǝsǝmnda kun na a ƙǝnanggun fiya na tǝ ǝnkaheeya tǝ wan haya ɗǝɗamǝn,
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 tǝ ƙǝm thlǝn kanda nǝn ɗaa nda pǝr laɓar kutǝryid Faara, tǝ ƙǝnang nda haaya.
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Ndanggǝn kanda, “A thliiɗun wiirha ma tǝrɗun sǝsala, tǝ yawarha, tǝ ǝnnarhami, tǝ wuɗǝɓǝla, tǝ ƙǝm lukrha sǝri wa.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 A ɗǝɗun ɗǝ, wuriɗi ˈwanun kyarha sahai, tsawama sǝ pa far wuttǝnun ɓa.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 Kala nafiya thlǝwa nanda kun fa, a naɗun a mal talɗi tinid talɗi na sarnun pamanɗǝ ka a tsauka ǝn sakhrha ni a tendan.”
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Thlii nda, wengganda talya hai hangga, kanda a pǝr laɓar Faara tǝ ƙǝnang nda fiya ko a yanggini.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 Hirdus kutǝr Nggaliliya, sǝkɗǝ ˈya na a katǝrarha hai ahu chehweedghǝn, ƙǝrǝdɗadǝn fa kaan, ƙǝsǝr fingya na nda a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma ni thleng nanda sǝ ahu mǝrra.
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 Fingya ƙǝm ndaa nda Iliya ni kyagha ɓa, fingya a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Ndagha Hirdus, “Yahaya kyathlangɗi tenggǝn ɗǝ, wunni ƙǝm mbiya ni a sǝk ǝnggini ɗǝɗamǝn atenggǝn ya?” Nanǝn kee, midghǝnsǝ a na Yeeso nǝn.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Wunna fatsahayighǝn ɓa pǝrang ǝnggina nda ǝnana nda. Tǝrgha thliigha tǝ kanda katendan ɗǝnda ahu tala ɗǝ nanda aarha Mbatseda.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Sǝnna fiya mbǝɗi nǝn a ɗǝrha saɗǝ, mbu samadghǝn nda. Thlǝ kandanǝn fa, pǝrang laɓar kutǝryid Faara nǝn kanda, ƙǝnanggǝn fingya na mindan ƙǝnda.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Yarna fara hai, Kum kap sǝriɗi ɓaa nda thlǝmadghǝn ɓa ndang ngganda, “Kamɗǝ nanǝn ya kal fiya na hai kya nda hur tala ɗǝ ɗanda kaɗa ǝnnarhami tǝ mbǝd mǝnda ƙǝsǝr mbǝɗi nanǝm sǝ ya mbǝ fiya sǝ wa.”
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Ndangga Yeeso kanda, “Kun tǝ altennun fǝraman ǝnnarhami kanda lee.” Ndang ngganda, “ˈya na a har nan mburodi ni tuf tǝ tǝna sǝri kee, a mbǝ nanan kyarha hur tala ɗǝ ɗan heng ǝnnarhami fiya ɓa na heu wa.”
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Hǝshya ǝnanda haru kumnggit tuf. Ndangga Yeeso fatsahayighǝn, “Ndaman fiya tsawanda hai, wumangganda tendan kumnggit tuf-tuf.”
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Fatsahayighǝn tsawangganda fiya hai ƙǝla ndanǝn.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Tǝrgha haranggǝn mburodi ɗi tuf tǝ tǝn ɗi sǝri, tǝranggǝn tenggǝn talara ɗǝ, usa Faara nǝn, kyanggǝn hai, fǝranggǝn nǝn fatsahayighǝn ndǝghanggǝn nda fiya.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Fiya na heu ǝnanda mii nggal nda. Tǝrgha fatsahayighǝn wumangganda kwasamadghǝn kutasya kumkap sǝri.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Na farɗa sǝ Yeeso a hwan Faara katenggǝn tǝ fatsahayighǝn a thlǝmadghǝn, tsahang mee nǝn kanda, ndǝghǝn, “Na fiya ndaarha wunni nggi?”
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Nggǝmangganda, “Fingya a ndaarha Yahaya tǝ Mbaptisǝma, fingya Iliya, fingya ƙǝm a ndaarha tal ni ahur annabiya na kaar thliigha sǝ.”
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Ndanggǝn kanda, “Kun tǝ altennun nun a ndaarha wunni nggi?” Tǝrgha Mbiturus nggǝmanggǝn ndǝghǝn, “Sani Ƙǝrǝsti yi Faara.”
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Yeeso yiyang thlǝmarha nǝn fatsahayighǝn, a pǝrang ndan niifa laɓar ɗi thlǝghang nǝn kanda wa.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Ndangga Yeeso kanda, “Kǝkafek ni, Wan Niifa nǝn a sǝsaarha ahar shingya, tǝ mamnda firistaya, tǝ ƙǝmɗa fasǝngya ngyakhrha, nanda a karghǝn fa, ɓǝlang ngganda, a far ɓeena yi mahan nǝn a thliirha sǝ.”
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Ndanggǝn kanda na heu, “Ana mid niifasǝ mbu samanna ƙǝl karnǝn altenggǝn tǝranggǝn kaɗidghǝnsǝ ka fad ɗathla mbǝrha fa hai ndǝnǝn mbang mbu samanna.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Niifa na midghǝnsǝ a hǝrghanggǝn yiɓǝdghǝn nǝn a ƙǝɗeng nda, kala niifa ƙǝɗengga yiɓǝdghǝn ka nggi nǝn a wal yibrha mbuwa ngwalarha.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Kǝmɗa, ma chighang nǝn niifa a walɗǝ ǝn ƙǝshiid weeriya heu ƙǝɗenggǝn yiɓǝdghǝn?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Kala niifa niya shiɗang tǝ laɓarna, Wan Niifa ƙǝm nǝn a shiɗang nda tǝ ndaarha sǝngwa ndǝn wa aɓaɗǝ hu mamnggitghǝn ɓa yi Chin tǝ yi fathlǝngya Faara tǝ peɗǝnda.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Kǝkafek niya pǝrang nda kun, na fingya sǝ ƙǝƙǝt a mbǝɗiya mba nda a mǝra wa, nanda a naa kutǝryid Faara tǝ yindan a mǝra nda.”
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Akwasamad ɓeena uvaɗa tǝ thlǝk palthɗiya, Yeeso tǝranggǝn Mbiturus tǝ Yahaya tǝ Yakubu tǝraa nda wumnda sǝ ƙǝsǝr a hwan Faara nda.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Ndǝghǝn aten hwan Faara, ƙǝla nda hai pǝmnggǝn a chim nda fa, lukkighǝn tsaukwa pǝpet nagha ahar yirha.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 Kula sǝndǝndan sǝ na nafiya nda sǝri a thlǝmadghǝn, kanda a tsǝ laɓara tǝghǝn. Nafiniya nda Musa ni tǝ Iliya.
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 Ɓanda thlǝmadghǝn ɓa tǝ mamnggirha, na nda a tsǝ laɓara tǝ Yeeso ahu lǝghǝtta ˈya na mid Faara aten mǝrrǝghǝn a Urshelima.
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Mbiturus tǝ fingya na a mbǝɗi kanda a ɓeena. Mehen na nda ɓa, tǝrgha na mamnggitghǝn nda, tǝ ƙǝmɗa nafini sǝri ƙǝƙǝt a thlǝmadghǝn.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Na nafini sǝri a ndǝkrha hai tǝghǝn, tǝrgha Mbiturus ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, nǝghǝn ngga nanǝm a mbǝɗiya, na chama nan mahan, tal yiwa, tal yi Musa, tal ƙǝmɗa yi Iliya.” Sǝngwa ǝnɗi nǝn a thlǝkrha wa.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Ndǝghǝn a ndikrha kee, ƙǝla nda hai hashmbe nggǝlanggǝn kanda. Nggǝlangna hashmbiɗi kanda tǝrmanda.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Sǝk urarha nda hai ahur hashmbiɗi tǝ ndaarha, “Waana niya wurni, sǝgha madghǝn.”
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Akwasamad sǝk uradɗi, na Yeeso nda ƙǝt katenggǝn. Fatsahayighǝn nggasanda hai titib, a sayidɗiya pǝrangwandan niifa ǝnɗi katǝragha hai wa.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Ɗalthna mbǝrha hai, Yeeso tǝ fatsahayighǝn tǝrna nda hai a wumndǝɗi, wumngga fiya thlǝmadghǝn ɓa hangga.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Na niifa sǝ ahur nafini wumngga ɓa aaghǝnǝn ndǝghǝn, “Paɓa ni a hwan sa ƙǝlang waana thlarghǝna, ƙǝsǝr ndǝghǝnni tǝtal a harna.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Na ǝnkaheerha tsang hurafa, nǝn huhwarha, ɗǝghanggǝn hai, nagha fadghǝn a rǝprha fa, nagha miighǝn ƙǝm a hufrha. A fara sǝmǝn mbǝ malang wa ƙǝl sǝsangnǝn kaan.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Hwan ɗi fatsahayiwa a ƙǝnang ngganda, mbang ngwanda wa.”
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Kun nafiya ƙǝshiid weeriya fa mbǝlfeeya, mani ƙǝɗiina fǝrƙǝkafekkid nun? Pa kwanɗǝ nǝm tsaurha, nggi aten ƙǝrǝsta tǝ kun? Ɓotǝghǝn wanɗi kyawa.”
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Na wanɗi ɓayi tǝrgha ǝnkaheedɗi ɗǝghanggǝn hai nagha fadghǝn a rǝpfa. Tǝrgha Yeeso njaranggǝn ǝnkaheedɗa ɗǝ, ƙǝnanggǝn wanɗi wuɗanggǝnǝn chin ha.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Fiya na heu a mbǝɗi wulangga teena kanda aten mamnggit tar Faara.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “A mbǝɗanɗǝ kun tǝ pathɗi niya pǝrang nda kun wa, nanda a fǝr Wan Niifa ahar fiya hai.”
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Kanda hwathlang ngwanda numadghǝn hai wa, ɓǝɓeng ndan kanda ƙǝsǝr amana nda kukwalang hai. Kanda ƙǝm a tǝrǝm tsahang mee aten path ɗiya.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Tǝrgha thliigha ngaala sǝ a pathlang fatsahayighǝn aten wunni ahur ndan na manggǝn.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Sǝnna Yeeso numan ndan tǝrgha ƙǝs har wee nǝn ɓa ngguchit ishanggǝn a thlǝmadghǝn.
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 Ndanggǝn kanda, “Kala niifa thlǝgha wanda fa ya ka nggi, nggi thlǝnǝn. Niifa thlǝgha nggi ƙǝm, thlǝnǝn niifɗi thlǝngga nggi ɓa. Nanǝn kee, niifa na ngguchit ahur nun ndǝna manggǝn.”
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Ndangga Yahaya, “Paɓa, na ɗan niifa a ƙǝnang ǝnkaheerha tǝ thlǝm wa, ˈyaɗang ɗandǝn fa ƙǝsǝr mbǝ ahur nǝm wa.”
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Nggǝmangga Yeeso kanda, “A ˈyaɗang ɗundǝn fa wa, ƙǝsǝr niifa mbuwa tsan kun yinun ni.”
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Nduwusna ɓenggǝn ɓa nǝn a wutta talara ɗǝ, ɗǝf ɗǝ teena kaan tǝ ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Thlǝn farha nǝn a ˈwanda mbee ahu tala ɗǝ na a chehweed Samariya, ɗa nda ngwang ǝngya fa a mbǝɗi.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Amma nafini na a mbǝɗi kar thlǝdghǝnda fa, ƙǝsǝr sǝndasǝ na midghǝn ɗǝrha Urshelima ɗǝ.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Tǝrgha fatsahayighǝn, nda Yakubu tǝ Yahaya, ƙǝlana nda hai kee, tsahang mee nda Yeeso, “Chinǝm, na midwasǝ aah waarha nan hai a talara njanggǝn kanda ɗǝ wa?”
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Amma kyahargha Yeeso hai yananggǝn kanda.
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Ɗǝnda hu talaɗǝ tǝ sǝmǝn.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Kanda aten wiirha ahu kwamana, ndangga niifa Yeeso, “Niya mbu samadwa kala mbǝrha na a ɗǝrha saɗǝ.”
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Nggǝmangga Yeeso ndǝghǝn, “Tsarwaya tǝ kwandan sǝ, wuɗikkya tǝ ƙǝndan sǝ, amma Wan Niifa mbǝ mbǝd mǝndǝghǝnsǝ wa.”
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Ndanggǝn niifa pak, “Mbuwu samanna.”
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Ndangga Yeeso, “Malang mǝrya panggan nda mǝrrǝndan, sa ƙǝmɗa ɗuwa ɗǝ ɗa pǝr laɓar kutǝryid Faara.”
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Na niifa sǝ ƙǝmɗa ndanggǝn Yeeso, “Paɓa, niya mbu samad wa, malee ˈwan ɗi ndang nafina wiiɗi.”
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Ndangga Yeeso, “Kala niifa katǝrangga huɗarha hai, anaɗǝ a ƙǝlarha samarha ɗǝ, mǝmǝl wa tǝ tar kutǝryid Faara wa.”
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.