Lucas 8
hwo (HWO) vs VC
1 Mǝnggaha wa na Yeeso a Pǝr laɓar kutǝryid Faara tala-tala, fatsahayighǝn na Kum kap sǝri a thlǝmadghǝn,
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 tǝ fingya nishya ndǝghang nda kanda hai tǝ ǝnkaheeya tǝ fingya wan haya. A hur ndan na Mairamu sǝ nanda aarha Magdaliya ndǝghang nda hai tǝ ǝnkaheeya mǝd.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Tǝ Yowana nu Kudza tǝ thlǝnda Hirdus, tǝ Sudzanatu tǝ fingya hangga ɗangga kanda sǝ tǝ rǝfyindan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Wumna fiyaɓa hangga, nafiya aten chikrha ɓa, tala-tala kanda a ɓarha thlǝmadghǝn ɓa. Thlǝghang karapu nǝn kanda sǝ ndǝghǝn,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Na niifasǝ ɗǝgha ka hǝfrha ɗǝ, ndǝghǝn aten wash wiirha, fingya hǝra nda hai aten kwamana ishangga fiya hai tǝrgha ɗamangga wuɗikkya.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Hǝrgha fingya hai ahu hǝreng keela hai, kya nda sǝ tǝkna yan faara hai hwara nda ɗǝ ƙǝsǝr mbǝ lǝssa suwa.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Hǝrna fingya hai ahu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ngga tǝ chikrha haru-haru.” Ndanǝn kee tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndagha “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Fa fatsahaya Yeeso tsahang mee nda aten karapu ɗiya.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa, naarha nandan, kanda mba nda kukwalang hai wa, sǝkrha ƙǝm sǝk ndan, kanda mba nda sǝnggǝn wa.”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Ndǝghǝn “Karapu ɗiya nǝghǝn kiya, Wiirha laɓar Faara ni.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fingya hǝrgha hai ahu kwamana nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓar Faara, tǝrgha ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗa ɗǝ ahur ndan amana nda fǝrƙǝkafek na a wal hǝrǝkrha nda.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Yi hǝreng keela nǝghǝn aten fingya a hǝrǝmna nda sǝk laɓar Faara nanda thlǝghǝn tǝ hura pǝpet, mbǝ mbǝd tsawudghǝn sǝ ahur ndan wa, ƙǝsǝr nanda fǝrƙǝkafek yi ɓeena ngguchit, a wal nda ƙǝƙǝrra mba nda kwas kyaharra hai wa.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Fingya hǝrgha ahu ndakhkya hai, ndǝna aten fingya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsǝr nda weeriya tǝ ɓinda ka ǝn ƙǝshiirha, tǝ ƙǝna tǝ ǝn mbǝndayirha fa yi ƙǝshiid ɗiya thluranggǝn kanda ƙǝsǝr mbǝ ˈyasǝ nanda mbang ǝnaarha ngga wa.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Fingya hǝf nǝn ahu chehweerha na ngga ndǝna aten nafiya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsghǝnda ha ngga tǝ hura tǝtal, ƙǝrsa nda na ˈya nda na ngga.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 “Mbǝ niifa sǝ na njang patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa wa, tǝ ƙǝm ɗǝfanggǝn kamu wusǝra ɗǝ wa. Nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfrha na a pǝpal ƙǝsǝr ka nafiya na kyarha ɓa na kukwaryirha nda.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. ˈYa ƙǝm na nggǝnggǝla nǝn kyarha pǝpal ɓa.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Kwarama tǝ sǝk pathla nun a naarha sǝkrha a sǝnunsǝ niifa na tǝ ˈya ha nanda chighanggǝn, yanɗi mbuwa tǝ ˈya anaɗǝ a numarha nǝghǝn tǝghǝn ha nanda thlang nda.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Man tǝ wanmanggighǝn ɗǝnda thlǝmadghǝn ɗǝ, wal wanda sǝla thlǝmadghǝn ɗǝ wa ƙǝsǝr ka hangnda fiya.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Ndang ngganda, “muwa tǝ wanmanggiwa kanda a ƙǝshi na mindansǝ na sa.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Nggǝmanggǝn kanda ndǝghǝn “Nafiya na sǝk laɓar Faara thlǝnangganda ɗǝ kanda ni iiya tǝ wanmanggina.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Na fara sǝ kyanǝn hur kombuwal hai tǝ fatsahayighǝn, ndanggǝn kanda, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.” Thlii wiirha nda.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Nanda aten wiirha tǝrangga ɓeena ɗǝ. Tǝrgha ɓereu ˈyaara thliigha ɓa, kombuwal ndan takh ɗǝ a lǝghǝtta tǝ aama, tǝrmanda.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Ɗǝnda ɗǝ thlengganda sǝ a ɓeena, ndang ngganda, “Paɓa-paɓa nǝm a mǝra!” Thliigha sǝ yananggǝn ɓereu ˈyaarɗi tǝ kuɗǝfǝlla amɗi nggasa nda hai tip.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Ndanggǝn kanda, “Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ wiirha a Nggalili ta Nggarasina ɗǝ na a pǝm wuri aama.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Tǝrnda hai a mii wuri aamɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyagha ɓa ahur talɗi hwathla kanda nǝn fa. Mǝndaha ˈwawa kal kaɓarha fa wa. Mbǝ tsaurha a wuri wa ƙǝl a mbǝd ten kwaya.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Nanǝn Yeeso tǝrgha huhwagha, fǝlgha hai a mbedghǝn tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Ma njidoyiwa tǝ nggi Yeeso Wan Faara Amshi? Niya hwan sa a sǝsenna wa.”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Thlǝk nǝn ndǝn kee, ƙǝsǝr Yeeso ˈwaɗǝ teena yanang ɗǝ ǝnkaheedɗi a ndǝkka hai tǝ niifɗi. Sara hangga na ǝnkaheedɗi naarha ɗǝghang niifɗa hai, na fiya ƙǝnang hai tǝ wuyiwurra nǝn ɗahang ɗǝ ɗangga ǝnkaheedɗi a heeɗǝ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Tǝrgha Yeeso tsahang mee nǝn ha, “Thlǝm wani ƙǝn?” Ndǝghǝn, “Hangga.” Ƙǝsǝr ǝnkaheeya hangga kyangga fa.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Na nda a hwanggǝn a ɗangɗǝ kanda hu kwaɗaɗǝ na kuɗimnggǝn wa.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 A mbǝɗi wu na chiɓǝt ƙǝlengarya sǝ a lafrha a wumnda, hwanggǝn nda a kya nda ahur ndan hai, nggǝmanggǝn kanda fa.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Tǝrgha ǝn kaheeyini ndǝghang nanda kanda hai tǝ niifɗi kyanda hur ƙǝlengaryina hai. Tǝrgha ƙǝlengaryini thlii nda sǝ tǝ ɗarha kya nda hu wuri aamɗa hai, mǝra nda sǝ.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Fa laf ƙǝlengaryini nanda ǝnɗi katǝragha hai, ɗandan ni wure ɗǝ na nda a pǝrghǝn tala-tala.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Tǝrgha fiya kya nda ɓa ka na ǝnɗa nda katǝragha hai ɓa nda thlǝmad Yeeso ɓa, ɓanda walghǝn tǝ niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn tsau a mbedghǝn kalɗǝ lukrha fa, ɓa hutenggǝn ɓa. Tǝrgha tǝrmanda.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Na nafiya sǝ ǝnana Yeeso ǝnɗi a yindan thlǝghanggǝn nda kanda kwamanɗi ƙǝnang nda tǝ ǝn kaheedɗi.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Nafiya Nggarasina kahat hwan Yeeso nda na a ndǝkka hai tǝ kanda, ƙǝsǝr ƙǝs hǝreenga kanda kaan. Tǝrgha Yeeso ahu kombuwal hai wiigha.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn hwanggǝnǝn na a wii nda kyab. Tǝrgha ndanggǝn,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Wuɗu wureɗǝ ɗa thlǝk ǝnɗi ǝnona Faara.” Widghǝn ni hur tala ɗǝ nagha a thlǝk ǝnɗi ǝnangna Yeeso.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Wunna Yeeso ɓa, fiya hangga hwathlagha ndǝn fa, ƙǝsǝr nanda a ƙǝlaghǝn fa.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Tǝrgha na niifa sǝ thlǝmnggǝn ni Yayirus mamnda niifa ni a Ƙǝn Faara, mbǝrgha hai a mbed Yeeso hwanggǝnǝn a ɗǝgha wuri keeghǝn ɗǝ.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Na wutaradghǝn sǝ tǝtal huradghǝn ǝnaɗǝ Kum kap sǝri a mǝra. Tǝrna Yeeso kwamana, fiya hangga a ngyaɓang mbǝrha fa.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 A hur ndan na nuneefa sǝ sǝsagha yi hurarha kumkap sǝri fara aten ɓang ndafa hai, ɓǝlang ɗǝ ǝn hu harghǝn ɗǝ ka kaɗa puurha, walwa ƙǝnda wa.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Tǝrgha kyagha tǝ man ƙǝsǝrghǝn tsuwar pǝpǝshiprha parkwadghǝnǝn fa. A mbǝɗi wu farɗi na ɓang fa hai tǝrgha.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Ndagha Yeeso, “Wunni tsuwargha nggi fa?” Ngaalangganda, tǝrgha Mbiturus tǝ fingya na a thlǝmadghǝn ndang ngganda, “Paɓa na fiya hangga na puworha ɓa kanda a ngyaɓo mbǝrha fa.”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Ndagha Yeeso, “Na niifa sǝ tsuwargha nggi fa ƙǝsǝr na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fanna.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Kǝlaana nuɗa hai mbǝ mbang ɓeerha wa, Nduwusgha thlǝmadghǝn ɗǝ nagha fadghǝn a rǝbrha fa, ɓǝrgha hai a mbedghǝn pǝrghǝnǝn a mbed fiya na heu ǝnɗi nagha ndǝn tsuwarnǝn ndǝn fa tǝ wal ƙǝnda wal nǝn a mbǝɗi.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ wiu fadwa ahu ɗǝɗǝmnggirha.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Ndǝghǝn aten fǝr laɓara, ɓagha niifa ɓa a wuri ki Yayirus mamnda Ƙǝn Faara ndanggǝn, “Wutaradwa mǝrɗǝ a sǝsangna tǝ malǝmndǝ ɗaɗǝ wa.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Sǝkna Yeeso ndǝn, ndanggǝn mamndǝɗi, “A tǝrǝmna wa furu ƙǝkafek kee nǝn a ƙǝnda.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Nduknǝn hur wuriɗa ɗǝ nggǝmangwa fiya fa mbusamadghǝ nda wa, ƙǝl Mbiturus, tǝ Yahaya, tǝ Yakubu tǝ ƙǝm chin wanɗi tǝ man.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Fiya aten tǝrha tǝ huhwaarha ka mǝra wutaradɗi. Ndagha Yeeso, “Malaman tǝrha, mǝrgha wa nǝghǝn a shiirha.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Tǝrgha masangganda yi sarfarha, ƙǝsǝr sǝndasǝ mǝrɗǝ.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Ndǝghǝnggi ƙǝm ƙǝs nǝn har wanɗi tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Waana thliu sǝ.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Sǝsǝnggǝn wudgha ɓa thliigha sǝ, ndanggǝn kanda fǝraman ǝnnarhami hǝbgha.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Fa nggǝtyighǝn wulangga teena kanda. Yi yang thlǝmarha nǝn kanda teena a pǝrang ndan fiya ǝnɗi katǝragha hai wa.
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.