Lucas 8

hwo (HWO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mǝnggaha wa na Yeeso a Pǝr laɓar kutǝryid Faara tala-tala, fatsahayighǝn na Kum kap sǝri a thlǝmadghǝn,
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 tǝ fingya nishya ndǝghang nda kanda hai tǝ ǝnkaheeya tǝ fingya wan haya. A hur ndan na Mairamu sǝ nanda aarha Magdaliya ndǝghang nda hai tǝ ǝnkaheeya mǝd.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Tǝ Yowana nu Kudza tǝ thlǝnda Hirdus, tǝ Sudzanatu tǝ fingya hangga ɗangga kanda sǝ tǝ rǝfyindan.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Wumna fiyaɓa hangga, nafiya aten chikrha ɓa, tala-tala kanda a ɓarha thlǝmadghǝn ɓa. Thlǝghang karapu nǝn kanda sǝ ndǝghǝn,
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Na niifasǝ ɗǝgha ka hǝfrha ɗǝ, ndǝghǝn aten wash wiirha, fingya hǝra nda hai aten kwamana ishangga fiya hai tǝrgha ɗamangga wuɗikkya.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Hǝrgha fingya hai ahu hǝreng keela hai, kya nda sǝ tǝkna yan faara hai hwara nda ɗǝ ƙǝsǝr mbǝ lǝssa suwa.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Hǝrna fingya hai ahu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ngga tǝ chikrha haru-haru.” Ndanǝn kee tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndagha “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Fa fatsahaya Yeeso tsahang mee nda aten karapu ɗiya.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa, naarha nandan, kanda mba nda kukwalang hai wa, sǝkrha ƙǝm sǝk ndan, kanda mba nda sǝnggǝn wa.”
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Ndǝghǝn “Karapu ɗiya nǝghǝn kiya, Wiirha laɓar Faara ni.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Fingya hǝrgha hai ahu kwamana nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓar Faara, tǝrgha ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗa ɗǝ ahur ndan amana nda fǝrƙǝkafek na a wal hǝrǝkrha nda.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Yi hǝreng keela nǝghǝn aten fingya a hǝrǝmna nda sǝk laɓar Faara nanda thlǝghǝn tǝ hura pǝpet, mbǝ mbǝd tsawudghǝn sǝ ahur ndan wa, ƙǝsǝr nanda fǝrƙǝkafek yi ɓeena ngguchit, a wal nda ƙǝƙǝrra mba nda kwas kyaharra hai wa.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Fingya hǝrgha ahu ndakhkya hai, ndǝna aten fingya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsǝr nda weeriya tǝ ɓinda ka ǝn ƙǝshiirha, tǝ ƙǝna tǝ ǝn mbǝndayirha fa yi ƙǝshiid ɗiya thluranggǝn kanda ƙǝsǝr mbǝ ˈyasǝ nanda mbang ǝnaarha ngga wa.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Fingya hǝf nǝn ahu chehweerha na ngga ndǝna aten nafiya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsghǝnda ha ngga tǝ hura tǝtal, ƙǝrsa nda na ˈya nda na ngga.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Mbǝ niifa sǝ na njang patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa wa, tǝ ƙǝm ɗǝfanggǝn kamu wusǝra ɗǝ wa. Nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfrha na a pǝpal ƙǝsǝr ka nafiya na kyarha ɓa na kukwaryirha nda.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. ˈYa ƙǝm na nggǝnggǝla nǝn kyarha pǝpal ɓa.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Kwarama tǝ sǝk pathla nun a naarha sǝkrha a sǝnunsǝ niifa na tǝ ˈya ha nanda chighanggǝn, yanɗi mbuwa tǝ ˈya anaɗǝ a numarha nǝghǝn tǝghǝn ha nanda thlang nda.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Man tǝ wanmanggighǝn ɗǝnda thlǝmadghǝn ɗǝ, wal wanda sǝla thlǝmadghǝn ɗǝ wa ƙǝsǝr ka hangnda fiya.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Ndang ngganda, “muwa tǝ wanmanggiwa kanda a ƙǝshi na mindansǝ na sa.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Nggǝmanggǝn kanda ndǝghǝn “Nafiya na sǝk laɓar Faara thlǝnangganda ɗǝ kanda ni iiya tǝ wanmanggina.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Na fara sǝ kyanǝn hur kombuwal hai tǝ fatsahayighǝn, ndanggǝn kanda, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.” Thlii wiirha nda.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Nanda aten wiirha tǝrangga ɓeena ɗǝ. Tǝrgha ɓereu ˈyaara thliigha ɓa, kombuwal ndan takh ɗǝ a lǝghǝtta tǝ aama, tǝrmanda.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ɗǝnda ɗǝ thlengganda sǝ a ɓeena, ndang ngganda, “Paɓa-paɓa nǝm a mǝra!” Thliigha sǝ yananggǝn ɓereu ˈyaarɗi tǝ kuɗǝfǝlla amɗi nggasa nda hai tip.
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Ndanggǝn kanda, “Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ wiirha a Nggalili ta Nggarasina ɗǝ na a pǝm wuri aama.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Tǝrnda hai a mii wuri aamɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyagha ɓa ahur talɗi hwathla kanda nǝn fa. Mǝndaha ˈwawa kal kaɓarha fa wa. Mbǝ tsaurha a wuri wa ƙǝl a mbǝd ten kwaya.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Nanǝn Yeeso tǝrgha huhwagha, fǝlgha hai a mbedghǝn tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Ma njidoyiwa tǝ nggi Yeeso Wan Faara Amshi? Niya hwan sa a sǝsenna wa.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Thlǝk nǝn ndǝn kee, ƙǝsǝr Yeeso ˈwaɗǝ teena yanang ɗǝ ǝnkaheedɗi a ndǝkka hai tǝ niifɗi. Sara hangga na ǝnkaheedɗi naarha ɗǝghang niifɗa hai, na fiya ƙǝnang hai tǝ wuyiwurra nǝn ɗahang ɗǝ ɗangga ǝnkaheedɗi a heeɗǝ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Tǝrgha Yeeso tsahang mee nǝn ha, “Thlǝm wani ƙǝn?” Ndǝghǝn, “Hangga.” Ƙǝsǝr ǝnkaheeya hangga kyangga fa.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Na nda a hwanggǝn a ɗangɗǝ kanda hu kwaɗaɗǝ na kuɗimnggǝn wa.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 A mbǝɗi wu na chiɓǝt ƙǝlengarya sǝ a lafrha a wumnda, hwanggǝn nda a kya nda ahur ndan hai, nggǝmanggǝn kanda fa.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Tǝrgha ǝn kaheeyini ndǝghang nanda kanda hai tǝ niifɗi kyanda hur ƙǝlengaryina hai. Tǝrgha ƙǝlengaryini thlii nda sǝ tǝ ɗarha kya nda hu wuri aamɗa hai, mǝra nda sǝ.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Fa laf ƙǝlengaryini nanda ǝnɗi katǝragha hai, ɗandan ni wure ɗǝ na nda a pǝrghǝn tala-tala.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Tǝrgha fiya kya nda ɓa ka na ǝnɗa nda katǝragha hai ɓa nda thlǝmad Yeeso ɓa, ɓanda walghǝn tǝ niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn tsau a mbedghǝn kalɗǝ lukrha fa, ɓa hutenggǝn ɓa. Tǝrgha tǝrmanda.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Na nafiya sǝ ǝnana Yeeso ǝnɗi a yindan thlǝghanggǝn nda kanda kwamanɗi ƙǝnang nda tǝ ǝn kaheedɗi.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nafiya Nggarasina kahat hwan Yeeso nda na a ndǝkka hai tǝ kanda, ƙǝsǝr ƙǝs hǝreenga kanda kaan. Tǝrgha Yeeso ahu kombuwal hai wiigha.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn hwanggǝnǝn na a wii nda kyab. Tǝrgha ndanggǝn,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Wuɗu wureɗǝ ɗa thlǝk ǝnɗi ǝnona Faara.” Widghǝn ni hur tala ɗǝ nagha a thlǝk ǝnɗi ǝnangna Yeeso.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Wunna Yeeso ɓa, fiya hangga hwathlagha ndǝn fa, ƙǝsǝr nanda a ƙǝlaghǝn fa.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Tǝrgha na niifa sǝ thlǝmnggǝn ni Yayirus mamnda niifa ni a Ƙǝn Faara, mbǝrgha hai a mbed Yeeso hwanggǝnǝn a ɗǝgha wuri keeghǝn ɗǝ.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Na wutaradghǝn sǝ tǝtal huradghǝn ǝnaɗǝ Kum kap sǝri a mǝra. Tǝrna Yeeso kwamana, fiya hangga a ngyaɓang mbǝrha fa.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 A hur ndan na nuneefa sǝ sǝsagha yi hurarha kumkap sǝri fara aten ɓang ndafa hai, ɓǝlang ɗǝ ǝn hu harghǝn ɗǝ ka kaɗa puurha, walwa ƙǝnda wa.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Tǝrgha kyagha tǝ man ƙǝsǝrghǝn tsuwar pǝpǝshiprha parkwadghǝnǝn fa. A mbǝɗi wu farɗi na ɓang fa hai tǝrgha.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Ndagha Yeeso, “Wunni tsuwargha nggi fa?” Ngaalangganda, tǝrgha Mbiturus tǝ fingya na a thlǝmadghǝn ndang ngganda, “Paɓa na fiya hangga na puworha ɓa kanda a ngyaɓo mbǝrha fa.”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Ndagha Yeeso, “Na niifa sǝ tsuwargha nggi fa ƙǝsǝr na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fanna.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Kǝlaana nuɗa hai mbǝ mbang ɓeerha wa, Nduwusgha thlǝmadghǝn ɗǝ nagha fadghǝn a rǝbrha fa, ɓǝrgha hai a mbedghǝn pǝrghǝnǝn a mbed fiya na heu ǝnɗi nagha ndǝn tsuwarnǝn ndǝn fa tǝ wal ƙǝnda wal nǝn a mbǝɗi.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ wiu fadwa ahu ɗǝɗǝmnggirha.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ndǝghǝn aten fǝr laɓara, ɓagha niifa ɓa a wuri ki Yayirus mamnda Ƙǝn Faara ndanggǝn, “Wutaradwa mǝrɗǝ a sǝsangna tǝ malǝmndǝ ɗaɗǝ wa.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Sǝkna Yeeso ndǝn, ndanggǝn mamndǝɗi, “A tǝrǝmna wa furu ƙǝkafek kee nǝn a ƙǝnda.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nduknǝn hur wuriɗa ɗǝ nggǝmangwa fiya fa mbusamadghǝ nda wa, ƙǝl Mbiturus, tǝ Yahaya, tǝ Yakubu tǝ ƙǝm chin wanɗi tǝ man.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Fiya aten tǝrha tǝ huhwaarha ka mǝra wutaradɗi. Ndagha Yeeso, “Malaman tǝrha, mǝrgha wa nǝghǝn a shiirha.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Tǝrgha masangganda yi sarfarha, ƙǝsǝr sǝndasǝ mǝrɗǝ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ndǝghǝnggi ƙǝm ƙǝs nǝn har wanɗi tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Waana thliu sǝ.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Sǝsǝnggǝn wudgha ɓa thliigha sǝ, ndanggǝn kanda fǝraman ǝnnarhami hǝbgha.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Fa nggǝtyighǝn wulangga teena kanda. Yi yang thlǝmarha nǝn kanda teena a pǝrang ndan fiya ǝnɗi katǝragha hai wa.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.