Lucas 8

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mǝnggaha wa na Yeeso a Pǝr laɓar kutǝryid Faara tala-tala, fatsahayighǝn na Kum kap sǝri a thlǝmadghǝn,
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 tǝ fingya nishya ndǝghang nda kanda hai tǝ ǝnkaheeya tǝ fingya wan haya. A hur ndan na Mairamu sǝ nanda aarha Magdaliya ndǝghang nda hai tǝ ǝnkaheeya mǝd.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Tǝ Yowana nu Kudza tǝ thlǝnda Hirdus, tǝ Sudzanatu tǝ fingya hangga ɗangga kanda sǝ tǝ rǝfyindan.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Wumna fiyaɓa hangga, nafiya aten chikrha ɓa, tala-tala kanda a ɓarha thlǝmadghǝn ɓa. Thlǝghang karapu nǝn kanda sǝ ndǝghǝn,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Na niifasǝ ɗǝgha ka hǝfrha ɗǝ, ndǝghǝn aten wash wiirha, fingya hǝra nda hai aten kwamana ishangga fiya hai tǝrgha ɗamangga wuɗikkya.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Hǝrgha fingya hai ahu hǝreng keela hai, kya nda sǝ tǝkna yan faara hai hwara nda ɗǝ ƙǝsǝr mbǝ lǝssa suwa.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Fingya hǝra nda pathlang ndakhkya hai kya nda sǝ kal wanda farha hai a pathlang ndakhkini wa.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Hǝrna fingya hai ahu chehweerha hai na ngga kyanda sǝ ngga tǝ chikrha haru-haru.” Ndanǝn kee tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndagha “Yi na tǝ thlǝmad sǝkrha sǝkƙǝnǝn.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Fa fatsahaya Yeeso tsahang mee nda aten karapu ɗiya.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ndanggǝn kanda, “Nggǝmang nda kun fa na a sǝn ˈya nun na kutǝryid Faara ahurghǝn, fingya a mbǝ tǝ karapu wa mba nda sǝnggǝn wa, naarha nandan, kanda mba nda kukwalang hai wa, sǝkrha ƙǝm sǝk ndan, kanda mba nda sǝnggǝn wa.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Ndǝghǝn “Karapu ɗiya nǝghǝn kiya, Wiirha laɓar Faara ni.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Fingya hǝrgha hai ahu kwamana nǝghǝn aten nafiya sǝkka laɓar Faara, tǝrgha ɓagha Sheetan ɓa tǝranggǝn laɓar ɗa ɗǝ ahur ndan amana nda fǝrƙǝkafek na a wal hǝrǝkrha nda.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Yi hǝreng keela nǝghǝn aten fingya a hǝrǝmna nda sǝk laɓar Faara nanda thlǝghǝn tǝ hura pǝpet, mbǝ mbǝd tsawudghǝn sǝ ahur ndan wa, ƙǝsǝr nanda fǝrƙǝkafek yi ɓeena ngguchit, a wal nda ƙǝƙǝrra mba nda kwas kyaharra hai wa.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Fingya hǝrgha ahu ndakhkya hai, ndǝna aten fingya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsǝr nda weeriya tǝ ɓinda ka ǝn ƙǝshiirha, tǝ ƙǝna tǝ ǝn mbǝndayirha fa yi ƙǝshiid ɗiya thluranggǝn kanda ƙǝsǝr mbǝ ˈyasǝ nanda mbang ǝnaarha ngga wa.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Fingya hǝf nǝn ahu chehweerha na ngga ndǝna aten nafiya sǝkka laɓar ɗi, ƙǝsghǝnda ha ngga tǝ hura tǝtal, ƙǝrsa nda na ˈya nda na ngga.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 “Mbǝ niifa sǝ na njang patilla tsǝɓanggǝn tǝ tǝɓa wa, tǝ ƙǝm ɗǝfanggǝn kamu wusǝra ɗǝ wa. Nǝm ɗǝfang nda a mbǝd ɗǝfrha na a pǝpal ƙǝsǝr ka nafiya na kyarha ɓa na kukwaryirha nda.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Mbǝ ˈyasǝ na ɓǝɓee mbuwa kyarha sǝ wa. ˈYa ƙǝm na nggǝnggǝla nǝn kyarha pǝpal ɓa.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Kwarama tǝ sǝk pathla nun a naarha sǝkrha a sǝnunsǝ niifa na tǝ ˈya ha nanda chighanggǝn, yanɗi mbuwa tǝ ˈya anaɗǝ a numarha nǝghǝn tǝghǝn ha nanda thlang nda.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Man tǝ wanmanggighǝn ɗǝnda thlǝmadghǝn ɗǝ, wal wanda sǝla thlǝmadghǝn ɗǝ wa ƙǝsǝr ka hangnda fiya.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Ndang ngganda, “muwa tǝ wanmanggiwa kanda a ƙǝshi na mindansǝ na sa.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Nggǝmanggǝn kanda ndǝghǝn “Nafiya na sǝk laɓar Faara thlǝnangganda ɗǝ kanda ni iiya tǝ wanmanggina.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Na fara sǝ kyanǝn hur kombuwal hai tǝ fatsahayighǝn, ndanggǝn kanda, “Tama pǝm wuri aamɗa ɗǝ ya.” Thlii wiirha nda.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Nanda aten wiirha tǝrangga ɓeena ɗǝ. Tǝrgha ɓereu ˈyaara thliigha ɓa, kombuwal ndan takh ɗǝ a lǝghǝtta tǝ aama, tǝrmanda.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Ɗǝnda ɗǝ thlengganda sǝ a ɓeena, ndang ngganda, “Paɓa-paɓa nǝm a mǝra!” Thliigha sǝ yananggǝn ɓereu ˈyaarɗi tǝ kuɗǝfǝlla amɗi nggasa nda hai tip.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Ndanggǝn kanda, “Ai fǝrƙǝkafekkid nun?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ɗǝnda mbeeɗǝ tǝ wiirha a Nggalili ta Nggarasina ɗǝ na a pǝm wuri aama.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Tǝrnda hai a mii wuri aamɗi, na niifasǝ tǝ ǝnkaheerha fa, kyagha ɓa ahur talɗi hwathla kanda nǝn fa. Mǝndaha ˈwawa kal kaɓarha fa wa. Mbǝ tsaurha a wuri wa ƙǝl a mbǝd ten kwaya.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 Nanǝn Yeeso tǝrgha huhwagha, fǝlgha hai a mbedghǝn tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Ma njidoyiwa tǝ nggi Yeeso Wan Faara Amshi? Niya hwan sa a sǝsenna wa.”
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 Thlǝk nǝn ndǝn kee, ƙǝsǝr Yeeso ˈwaɗǝ teena yanang ɗǝ ǝnkaheedɗi a ndǝkka hai tǝ niifɗi. Sara hangga na ǝnkaheedɗi naarha ɗǝghang niifɗa hai, na fiya ƙǝnang hai tǝ wuyiwurra nǝn ɗahang ɗǝ ɗangga ǝnkaheedɗi a heeɗǝ.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Tǝrgha Yeeso tsahang mee nǝn ha, “Thlǝm wani ƙǝn?” Ndǝghǝn, “Hangga.” Ƙǝsǝr ǝnkaheeya hangga kyangga fa.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Na nda a hwanggǝn a ɗangɗǝ kanda hu kwaɗaɗǝ na kuɗimnggǝn wa.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 A mbǝɗi wu na chiɓǝt ƙǝlengarya sǝ a lafrha a wumnda, hwanggǝn nda a kya nda ahur ndan hai, nggǝmanggǝn kanda fa.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Tǝrgha ǝn kaheeyini ndǝghang nanda kanda hai tǝ niifɗi kyanda hur ƙǝlengaryina hai. Tǝrgha ƙǝlengaryini thlii nda sǝ tǝ ɗarha kya nda hu wuri aamɗa hai, mǝra nda sǝ.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Fa laf ƙǝlengaryini nanda ǝnɗi katǝragha hai, ɗandan ni wure ɗǝ na nda a pǝrghǝn tala-tala.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Tǝrgha fiya kya nda ɓa ka na ǝnɗa nda katǝragha hai ɓa nda thlǝmad Yeeso ɓa, ɓanda walghǝn tǝ niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn tsau a mbedghǝn kalɗǝ lukrha fa, ɓa hutenggǝn ɓa. Tǝrgha tǝrmanda.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Na nafiya sǝ ǝnana Yeeso ǝnɗi a yindan thlǝghanggǝn nda kanda kwamanɗi ƙǝnang nda tǝ ǝn kaheedɗi.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Nafiya Nggarasina kahat hwan Yeeso nda na a ndǝkka hai tǝ kanda, ƙǝsǝr ƙǝs hǝreenga kanda kaan. Tǝrgha Yeeso ahu kombuwal hai wiigha.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Niifɗi ndǝkna ǝnkaheeyina hai tǝghǝn hwanggǝnǝn na a wii nda kyab. Tǝrgha ndanggǝn,
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Wuɗu wureɗǝ ɗa thlǝk ǝnɗi ǝnona Faara.” Widghǝn ni hur tala ɗǝ nagha a thlǝk ǝnɗi ǝnangna Yeeso.
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Wunna Yeeso ɓa, fiya hangga hwathlagha ndǝn fa, ƙǝsǝr nanda a ƙǝlaghǝn fa.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Tǝrgha na niifa sǝ thlǝmnggǝn ni Yayirus mamnda niifa ni a Ƙǝn Faara, mbǝrgha hai a mbed Yeeso hwanggǝnǝn a ɗǝgha wuri keeghǝn ɗǝ.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Na wutaradghǝn sǝ tǝtal huradghǝn ǝnaɗǝ Kum kap sǝri a mǝra. Tǝrna Yeeso kwamana, fiya hangga a ngyaɓang mbǝrha fa.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 A hur ndan na nuneefa sǝ sǝsagha yi hurarha kumkap sǝri fara aten ɓang ndafa hai, ɓǝlang ɗǝ ǝn hu harghǝn ɗǝ ka kaɗa puurha, walwa ƙǝnda wa.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Tǝrgha kyagha tǝ man ƙǝsǝrghǝn tsuwar pǝpǝshiprha parkwadghǝnǝn fa. A mbǝɗi wu farɗi na ɓang fa hai tǝrgha.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Ndagha Yeeso, “Wunni tsuwargha nggi fa?” Ngaalangganda, tǝrgha Mbiturus tǝ fingya na a thlǝmadghǝn ndang ngganda, “Paɓa na fiya hangga na puworha ɓa kanda a ngyaɓo mbǝrha fa.”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Ndagha Yeeso, “Na niifa sǝ tsuwargha nggi fa ƙǝsǝr na sǝsǝmnda sǝ kyagha ɗǝ a fanna.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Kǝlaana nuɗa hai mbǝ mbang ɓeerha wa, Nduwusgha thlǝmadghǝn ɗǝ nagha fadghǝn a rǝbrha fa, ɓǝrgha hai a mbedghǝn pǝrghǝnǝn a mbed fiya na heu ǝnɗi nagha ndǝn tsuwarnǝn ndǝn fa tǝ wal ƙǝnda wal nǝn a mbǝɗi.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Ndangga Yeeso nuɗi, “Waana fǝrƙǝkafekkid wa ƙǝnoɗǝ wiu fadwa ahu ɗǝɗǝmnggirha.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Ndǝghǝn aten fǝr laɓara, ɓagha niifa ɓa a wuri ki Yayirus mamnda Ƙǝn Faara ndanggǝn, “Wutaradwa mǝrɗǝ a sǝsangna tǝ malǝmndǝ ɗaɗǝ wa.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Sǝkna Yeeso ndǝn, ndanggǝn mamndǝɗi, “A tǝrǝmna wa furu ƙǝkafek kee nǝn a ƙǝnda.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nduknǝn hur wuriɗa ɗǝ nggǝmangwa fiya fa mbusamadghǝ nda wa, ƙǝl Mbiturus, tǝ Yahaya, tǝ Yakubu tǝ ƙǝm chin wanɗi tǝ man.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Fiya aten tǝrha tǝ huhwaarha ka mǝra wutaradɗi. Ndagha Yeeso, “Malaman tǝrha, mǝrgha wa nǝghǝn a shiirha.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Tǝrgha masangganda yi sarfarha, ƙǝsǝr sǝndasǝ mǝrɗǝ.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Ndǝghǝnggi ƙǝm ƙǝs nǝn har wanɗi tǝranggǝn uradghǝn sǝ ndǝghǝn, “Waana thliu sǝ.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Sǝsǝnggǝn wudgha ɓa thliigha sǝ, ndanggǝn kanda fǝraman ǝnnarhami hǝbgha.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Fa nggǝtyighǝn wulangga teena kanda. Yi yang thlǝmarha nǝn kanda teena a pǝrang ndan fiya ǝnɗi katǝragha hai wa.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.