Lucas 6

hwo (HWO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na fara sǝmǝnsǝ, far Yibrha Yahudaya, Yeeso tǝ fatsahayighǝn tǝrnda kwaman heerha; tǝrgha fatsahayighǝn kya ten ǝnnarhami nda na ƙǝla wan hwaliirha fahwang ngganda hai na nda a kiighǝn.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Ndagha fingya Farisaya, “Mani nun ǝna ˈya kee ˈyaɗana ngyakhrha Musa yi far Yibrha?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Nggǝmangga Yeeso kanda tǝ ndaarha, “karatang ngwanun ǝnɗi na hu ɗeleewar Faara ǝnana Ndauda tǝ nafighǝn na miirha a ƙǝs kanda wa?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Kyana Ndauda a Ƙǝn Faara ɗǝ tǝrnǝn mburodi sǝ ɗǝfangna nda ɗǝ ka firis katenggǝn, kiigha har ǝnangǝn pashiya wiyighǝn ha.”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Ngwalanggǝn pathɗi tǝ ndaarha, “Ai, Wan Niifa Chinani har tǝ far Yibrha.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 A fara sǝmǝn far Yibrha Yahudaya fadghǝn, Yeeso kyaɗǝ Ƙǝn Faara ɗǝ a tsaharhaha. Na niifa sǝ a mbǝɗi mǝrna harghǝn a yisǝma.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tǝrgha fa malǝmgya ngyakhrha tǝ Farisaya kanda a ƙǝla Yeeso ha tǝ nǝn a ƙǝnang nda fiya a far Yibrha ƙǝsǝr a ƙǝsangganda tǝ ɗimiyirha.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Yeeso sǝn ɗǝ ǝnɗi nanda a numarha. Ndanggǝn niifɗi wu, “Thliusǝ ɓa isha a mbǝɗiya.” Tǝrgha niifɗi thliigha sǝ isha a mbǝɗi.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Ndangga Yeeso kanda, “Niya tsahang mee kun ha, ma kamngga a nam a far Yibrha? Əna nggayirha nǝm, nduwa mbǝlfeerha wa? A hǝrghanggǝm yibrha, nduwa ɓǝlanggǝm wa?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Tǝrgha ƙǝlanggǝn kanda na heu; akwasamadghǝn ndanggǝn niifiɗiwu, “Pǝpǝnang harwa ɗǝ.” Ndǝghǝn nggi ƙǝm pǝpǝnanggǝn harghǝn ɗǝ. Tǝrgha harɗi pǝpǝngga ɗǝ.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 A mbǝɗiwu hur Farisaya tǝ fa malǝmgya sǝbgha ɗǝ kaan, katǝrang ngganda thlǝk pathla hai aten ˈya na nda ǝnaarha tǝ Yeeso.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 A hu ɓengginiya, Yeeso tǝrɗǝ ten feera sǝ ka a hwangga. Mǝnggǝn ka hwan Faara.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Ɗalthna mbǝrha hai aah fatsahayighǝn nǝn ɓa, wurgha hasǝ ahur ndan Kum kap sǝri, aah kanda nǝn fathlǝnggighǝn.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Kanda na Siman, ɗǝfang na Yeeso thlǝma Mbiturus, tǝ wanman Andǝrawus, tǝ Yakubu, tǝ Yahaya, tǝ Filibus, tǝ Mbatalomi,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 tǝ Matiyu, tǝ Toma, tǝ Yakubu wan Halfa, tǝ Siman na nda aarha tǝ sǝrǝk chehweedghǝn,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 tǝ Yahuda wan Yakubu, tǝ ƙǝm Yahuda Iskaryoti, tǝ tsaukwa tǝ thlǝrɓu.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Tǝrgha Yeeso tǝraa hai tǝ kanda ishgha a pǝpal tǝ fiya hangga na mbusamadghǝn. A mbǝɗi ƙǝm fiya hangga ɓagha ɓa a Yahudiya tǝ Urshelima, tǝ ƙǝm chehweed Taya tǝ Sidon na tsau tǝ wuri aama.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ɓagha nda ɓa ka a sǝk laɓarghǝn nda tǝ ƙǝm awal ƙǝnda nda ahu wan hayindan. Kǝnanggǝn fiya na ǝnkaheeya a sǝsang kanda.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Fiya na heu a kaɗa kwamana na a tsuwarghǝn ndafa ƙǝsǝr sǝsǝmnda a kyarhaɓa a fadghǝn na a ƙǝnanggǝn kanda.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Yeeso ƙǝlanggǝn fa tsahayighǝn sǝ ndanggǝn kanda, “Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na fa yamiya; ƙǝsǝr Kutǝryid Faara yinun ni!
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na miirha a ƙǝs kun nanǝn ya; ƙǝsǝr nun a nggaala! Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na a tǝrha nanǝn ya; ƙǝsǝr nuna maasa!
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 Kun fa parkayani, na fiya a ƙarkun, kanda a wurang kun ɗǝ, kanda ˈyar kun tǝ ndaarha kun fa mbǝlfeeya ni ƙǝsǝr ka Wan Niifa!”
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 “Nama wutsǝfayirha a katǝra ǝnɗa haya, tǝ ƙǝm rǝɓama ka wutsǝfayirha ƙǝsǝr nun wal ƙǝnaghǝn hangga a talara. Ƙǝsǝr ƙǝtǝm nangga chichiyindan annabiya kee.”
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Kawama nafiya, kun na tǝ ƙǝna ha nanǝn ya, ƙǝsǝr ˈwaɗun teena tǝk ɗun mbǝndafa!
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Kawama nafiya nggalgha nanǝn ya, ƙǝsǝr ɓa na miirha ƙes kun! Kawama, kun na maasa nanǝn ya, ƙǝsǝr na hur nun a sǝbrha ɗǝ non a tǝrha!
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 Kawama, kun na fiya a faala ƙǝsǝr nangga chichiyindan annabiya fa nggaɓaya kee.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Niya ndang nda kun na sǝk fanna, nggǝmama fiya na tsan kun. Nama ˈya na ngga a fiya na karkun.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Ɗǝfaman parka fiya teena na ˈyarkun, tǝ ƙǝm hwana man Faara fiya teena na sǝsang kun.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 A mbi niifa sa ahu yanɗi ƙǝmenga ya, kyakhrang man patu ɓa. Athlang niifa kapad wa, ƙǝɗang yanɗa hai na ngguchit.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Kala niifa hwanowa ˈya, fǝrang, niifa ƙǝm thlangga ǝnwa a ndangna a nggǝroƙǝnǝn ha wa.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Ənaman ˈya fiya ƙǝla na minnun a ǝnang ngganda kun.”
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “A naɗun a nggǝm nafiya na a nggǝm kun kee, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya ƙǝm na nda nggǝm nafiya na nggǝm ka nda kee.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Kǝm ɗarha anaɗun a na ˈya na ngga ka fiya na nang kun kee, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya na nda naarha kee.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Tǝ ƙǝm ana fiya na mbang teng kun kee, ndǝnun fǝrang kumarha kanda, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya na nda fǝrang kumarha fa ɗimiya ƙǝsǝr ateng ngganda kanda mǝmǝl.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Nanǝn kee, nggǝmama nafiya na tsan kun tǝ ƙǝm ǝnaman ˈya kanda na ngga. Fǝrama kumarha mbǝ ka atenggǝnda kun wa. A naɗun a naarha kee nun wal ƙǝnaghǝn hangga, tǝ ƙǝm nun tsaurha wangya Faara Amshi, ƙǝsǝr nǝghǝn nang ˈya fiya na ngga mbuwa usa Faara tǝ ƙǝm fa mbǝlfeeya.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Tsawama nafiya na fiya haɗang kun fa, ƙǝla nana Chinǝm Faara, na fiya a haɗang fa.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “A fǝrangɗun ɗimiyirha fiya wa, kun nggima mba nda fǝrang kun wa. A ngwangɗun kumarha fiya wa, kun nggima mba nda ngwang kumarha kun wa. Chahaman ɗimiyin ɗan fiya ɗǝ, kun nggima nanda chahang ɗimiyin nun kun ɗǝ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Fǝrama, kun nggima nanda fǝrang nda kun tasau lǝlǝgɗa hǝrha hai, irang tahadghǝn nda kun ahu har luwun nun hai. Tasau nun a ƙǝƙǝrang fiya sǝ ndǝna nda ƙǝƙǝrang nda kun sǝ.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Yeeso fǝrang ɗǝ karapu kanda tǝ ndaarha, “Na kwamarha ƙǝs sǝsal kwamarha wa? Anaɗǝ kee, kanda kyab na nda mukrha ahu kwarha hai.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Mbǝ wan tǝ tsaharhaha sǝ, kalgha tǝmalǝm ndǝghǝn wa. Ƙǝsǝr, wan tǝ tsaharhaha a ngwalang ɗǝ tsahadghǝn ha, nǝn tsaurha ƙǝla tǝmalǝm ndǝghǝn.”
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “Mani na ƙǝlang hwalirha na a yid shadwa, sa kula ƙǝɗang miwaarha ɗǝ na a yidwa?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Kǝƙǝn na ndang nda shadwa, ‘Wanya ni a ƙǝɗo hwalirha ɗǝ a yidwa,’ kula sa na miwaarha na yidwa? Sa tǝ thlǝrɓu! Katǝrang ƙǝɗang miwad ɗǝ ˈwan na yidwa ƙǝsǝr ana manana hai ngga, na a mbangga ƙǝɗang hwalirha ɗǝ na yid shadwa.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Ɗǝfrha na ngga mbǝ nggǝt wee mbuwa ngga wa, ɗǝfrha ƙǝm mbuwa ngga mbǝ nggǝt wee na ngga wa.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Nǝm sǝn ɗǝfrha tǝ wanggighǝn. Mbǝ naarha hai ɗakh wan shiɓarha nǝm a fad ndaha wa, nduwa wan inabi a fad ndakh mbǝlfeerha wa.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ka niifa nǝn ǝna ǝngya na ngga, ƙǝsǝr ǝngya na ngga ndǝna ahurghǝn. Tǝ ƙǝm, tǝ mbǝlfeerha nǝn ǝna ǝngya mbuwa ngga, ƙǝsǝr ǝngya mbuwa ngga ndǝna ahurghǝn. Ƙǝsǝr ˈya na ahur niifa ndǝna kyarha ɓa a miighǝn.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “Kǝn nun aah nggi, ‘Pǝpa, Pǝpa,’ kun a kar ˈya ndang ni kun a non?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Kala niifa ɓagha thlǝmanna ɓa, a sǝk ˈya niya thlǝkrha tǝ ƙǝm ndǝghǝn a ǝna ˈya ɗani, niya pǝrang tur niifɗi kun.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Nǝghǝn ƙǝla niifa na a tǝn wurighǝn, ranggǝn sarghǝn sǝ kuɗimnggǝn, tǝ ƙǝm ɗǝfanggǝn sar ƙǝnɗi aten feera. Lǝghǝdna kufarha ɗǝk nǝn wuriɗi mbangwa tsangˈya fa wa, ƙǝsǝr ɗǝfanggǝn sarghǝn aten keela.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Ƙǝsǝr niifa sǝkka pathna nawa taarasǝ wa, nǝghǝn mǝmǝl tǝ niifa tǝngga wurighǝn kula tansang sar ƙǝnggǝn ngga. Lǝghǝdna kufarha mbǝn nǝn wuriɗi chagha hai hǝrǝm, chat wuri ɗa hai, ˈya ni mbuwa ngga kaan.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.