Lucas 6
hwo (HWO) vs ARIB
1 Na fara sǝmǝnsǝ, far Yibrha Yahudaya, Yeeso tǝ fatsahayighǝn tǝrnda kwaman heerha; tǝrgha fatsahayighǝn kya ten ǝnnarhami nda na ƙǝla wan hwaliirha fahwang ngganda hai na nda a kiighǝn.
1 E sucedeu que, num dia de sábado, passava Jesus pelas searas; e seus discípulos iam colhendo espigas e, debulhando-as com as mãos, as comiam.
2 Ndagha fingya Farisaya, “Mani nun ǝna ˈya kee ˈyaɗana ngyakhrha Musa yi far Yibrha?”
2 Alguns dos fariseus, porém, perguntaram; Por que estais fazendo o que não é lícito fazer nos sábados?
3 Nggǝmangga Yeeso kanda tǝ ndaarha, “karatang ngwanun ǝnɗi na hu ɗeleewar Faara ǝnana Ndauda tǝ nafighǝn na miirha a ƙǝs kanda wa?
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Kyana Ndauda a Ƙǝn Faara ɗǝ tǝrnǝn mburodi sǝ ɗǝfangna nda ɗǝ ka firis katenggǝn, kiigha har ǝnangǝn pashiya wiyighǝn ha.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão só aos sacerdotes, e deles comeu e deu também aos companheiros?
5 Ngwalanggǝn pathɗi tǝ ndaarha, “Ai, Wan Niifa Chinani har tǝ far Yibrha.”
5 Também lhes disse: O Filho do homem é Senhor do sábado.
6 A fara sǝmǝn far Yibrha Yahudaya fadghǝn, Yeeso kyaɗǝ Ƙǝn Faara ɗǝ a tsaharhaha. Na niifa sǝ a mbǝɗi mǝrna harghǝn a yisǝma.
6 Ainda em outro sábado entrou na sinagoga, e pôs-se a ensinar. Estava ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Tǝrgha fa malǝmgya ngyakhrha tǝ Farisaya kanda a ƙǝla Yeeso ha tǝ nǝn a ƙǝnang nda fiya a far Yibrha ƙǝsǝr a ƙǝsangganda tǝ ɗimiyirha.
7 E os escribas e os fariseus observavam-no, para ver se curaria em dia de sábado, para acharem de que o acusar.
8 Yeeso sǝn ɗǝ ǝnɗi nanda a numarha. Ndanggǝn niifɗi wu, “Thliusǝ ɓa isha a mbǝɗiya.” Tǝrgha niifɗi thliigha sǝ isha a mbǝɗi.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé aqui no maio. E ele, levantando-se, ficou em pé.
9 Ndangga Yeeso kanda, “Niya tsahang mee kun ha, ma kamngga a nam a far Yibrha? Əna nggayirha nǝm, nduwa mbǝlfeerha wa? A hǝrghanggǝm yibrha, nduwa ɓǝlanggǝm wa?”
9 Disse-lhes, então, Jesus: Eu vos pergunto: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida, ou tirá-la?
10 Tǝrgha ƙǝlanggǝn kanda na heu; akwasamadghǝn ndanggǝn niifiɗiwu, “Pǝpǝnang harwa ɗǝ.” Ndǝghǝn nggi ƙǝm pǝpǝnanggǝn harghǝn ɗǝ. Tǝrgha harɗi pǝpǝngga ɗǝ.
10 E olhando para todos em redor, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restabelecida.
11 A mbǝɗiwu hur Farisaya tǝ fa malǝmgya sǝbgha ɗǝ kaan, katǝrang ngganda thlǝk pathla hai aten ˈya na nda ǝnaarha tǝ Yeeso.
11 Mas eles se encheram de furor; e uns com os outros conferenciam sobre o que fariam a Jesus.
12 A hu ɓengginiya, Yeeso tǝrɗǝ ten feera sǝ ka a hwangga. Mǝnggǝn ka hwan Faara.
12 Naqueles dias retirou-se para o monte a fim de orar; e passou a noite toda em oração a Deus.
13 Ɗalthna mbǝrha hai aah fatsahayighǝn nǝn ɓa, wurgha hasǝ ahur ndan Kum kap sǝri, aah kanda nǝn fathlǝnggighǝn.
13 Depois do amanhecer, chamou seus discípulos, e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Kanda na Siman, ɗǝfang na Yeeso thlǝma Mbiturus, tǝ wanman Andǝrawus, tǝ Yakubu, tǝ Yahaya, tǝ Filibus, tǝ Mbatalomi,
14 Simão, ao qual também chamou Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 tǝ Matiyu, tǝ Toma, tǝ Yakubu wan Halfa, tǝ Siman na nda aarha tǝ sǝrǝk chehweedghǝn,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 tǝ Yahuda wan Yakubu, tǝ ƙǝm Yahuda Iskaryoti, tǝ tsaukwa tǝ thlǝrɓu.
16 Judas, filho de Tiago; e Judas Iscariotes, que veio a ser o traidor.
17 Tǝrgha Yeeso tǝraa hai tǝ kanda ishgha a pǝpal tǝ fiya hangga na mbusamadghǝn. A mbǝɗi ƙǝm fiya hangga ɓagha ɓa a Yahudiya tǝ Urshelima, tǝ ƙǝm chehweed Taya tǝ Sidon na tsau tǝ wuri aama.
17 E Jesus, descendo com eles, parou num lugar plano, onde havia não só grande número de seus discípulos, mas também grande multidão do povo, de toda a Judéia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo e serem curados das suas doenças;
18 Ɓagha nda ɓa ka a sǝk laɓarghǝn nda tǝ ƙǝm awal ƙǝnda nda ahu wan hayindan. Kǝnanggǝn fiya na ǝnkaheeya a sǝsang kanda.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos ficavam curados.
19 Fiya na heu a kaɗa kwamana na a tsuwarghǝn ndafa ƙǝsǝr sǝsǝmnda a kyarhaɓa a fadghǝn na a ƙǝnanggǝn kanda.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía dele poder que curava a todos.
20 Yeeso ƙǝlanggǝn fa tsahayighǝn sǝ ndanggǝn kanda, “Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na fa yamiya; ƙǝsǝr Kutǝryid Faara yinun ni!
20 Então, levantando ele os olhos para os seus discípulos, dizia: Bem-aventurados vós, os pobres, porque vosso é o reino de Deus.
21 Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na miirha a ƙǝs kun nanǝn ya; ƙǝsǝr nun a nggaala! Nafiya ni kun na tǝ parka, kun na a tǝrha nanǝn ya; ƙǝsǝr nuna maasa!
21 Bem-aventurados vós, que agora tendes fome, porque sereis fartos. Bem-aventurados vós, que agora chorais, porque haveis de rir.
22 Kun fa parkayani, na fiya a ƙarkun, kanda a wurang kun ɗǝ, kanda ˈyar kun tǝ ndaarha kun fa mbǝlfeeya ni ƙǝsǝr ka Wan Niifa!”
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, e quando vos expulsarem da sua companhia, e vos injuriarem, e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do homem.
23 “Nama wutsǝfayirha a katǝra ǝnɗa haya, tǝ ƙǝm rǝɓama ka wutsǝfayirha ƙǝsǝr nun wal ƙǝnaghǝn hangga a talara. Ƙǝsǝr ƙǝtǝm nangga chichiyindan annabiya kee.”
23 Regozijai-vos nesse dia e exultai, porque eis que é grande o vosso galardão no céu; pois assim faziam os seus pais aos profetas.
24 “Kawama nafiya, kun na tǝ ƙǝna ha nanǝn ya, ƙǝsǝr ˈwaɗun teena tǝk ɗun mbǝndafa!
24 Mas ai de vós que sois ricos! porque já recebestes a vossa consolação.
25 Kawama nafiya nggalgha nanǝn ya, ƙǝsǝr ɓa na miirha ƙes kun! Kawama, kun na maasa nanǝn ya, ƙǝsǝr na hur nun a sǝbrha ɗǝ non a tǝrha!
25 Ai de vós, os que agora estais fartos! porque tereis fome. Ai de vós, os que agora rides! porque vos lamentareis e chorareis.
26 Kawama, kun na fiya a faala ƙǝsǝr nangga chichiyindan annabiya fa nggaɓaya kee.”
26 Ai de vós, quando todos os homens vos louvarem! porque assim faziam os seus pais aos falsos profetas.
27 “Niya ndang nda kun na sǝk fanna, nggǝmama fiya na tsan kun. Nama ˈya na ngga a fiya na karkun.
27 Mas a vós que ouvis, digo: Amai a vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Ɗǝfaman parka fiya teena na ˈyarkun, tǝ ƙǝm hwana man Faara fiya teena na sǝsang kun.
28 bendizei aos que vos maldizem, e orai pelos que vos caluniam.
29 A mbi niifa sa ahu yanɗi ƙǝmenga ya, kyakhrang man patu ɓa. Athlang niifa kapad wa, ƙǝɗang yanɗa hai na ngguchit.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra; e ao que te houver tirado a capa, não lhe negues também a túnica.
30 Kala niifa hwanowa ˈya, fǝrang, niifa ƙǝm thlangga ǝnwa a ndangna a nggǝroƙǝnǝn ha wa.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Ənaman ˈya fiya ƙǝla na minnun a ǝnang ngganda kun.”
31 Assim como quereis que os homens vos façam, do mesmo modo lhes fazei vós também.
32 “A naɗun a nggǝm nafiya na a nggǝm kun kee, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya ƙǝm na nda nggǝm nafiya na nggǝm ka nda kee.
32 Se amardes aos que vos amam, que mérito há nisso? Pois também os pecadores amam aos que os amam.
33 Kǝm ɗarha anaɗun a na ˈya na ngga ka fiya na nang kun kee, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya na nda naarha kee.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, que mérito há nisso? Também os pecadores fazem o mesmo.
34 Tǝ ƙǝm ana fiya na mbang teng kun kee, ndǝnun fǝrang kumarha kanda, ƙǝƙǝn nun wal parka? Fa ɗimiya na nda fǝrang kumarha fa ɗimiya ƙǝsǝr ateng ngganda kanda mǝmǝl.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, que mérito há nisso? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Nanǝn kee, nggǝmama nafiya na tsan kun tǝ ƙǝm ǝnaman ˈya kanda na ngga. Fǝrama kumarha mbǝ ka atenggǝnda kun wa. A naɗun a naarha kee nun wal ƙǝnaghǝn hangga, tǝ ƙǝm nun tsaurha wangya Faara Amshi, ƙǝsǝr nǝghǝn nang ˈya fiya na ngga mbuwa usa Faara tǝ ƙǝm fa mbǝlfeeya.
35 Amai, porém a vossos inimigos, fazei bem e emprestai, nunca desanimado; e grande será a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é benigno até para com os integrantes e maus.
36 Tsawama nafiya na fiya haɗang kun fa, ƙǝla nana Chinǝm Faara, na fiya a haɗang fa.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 “A fǝrangɗun ɗimiyirha fiya wa, kun nggima mba nda fǝrang kun wa. A ngwangɗun kumarha fiya wa, kun nggima mba nda ngwang kumarha kun wa. Chahaman ɗimiyin ɗan fiya ɗǝ, kun nggima nanda chahang ɗimiyin nun kun ɗǝ.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados.
38 Fǝrama, kun nggima nanda fǝrang nda kun tasau lǝlǝgɗa hǝrha hai, irang tahadghǝn nda kun ahu har luwun nun hai. Tasau nun a ƙǝƙǝrang fiya sǝ ndǝna nda ƙǝƙǝrang nda kun sǝ.”
38 Dai, e ser-vos-á dado; boa medida, recalcada, sacudida e transbordando vos deitarão no regaço; porque com a mesma medida com que medis, vos medirão a vós.
39 Yeeso fǝrang ɗǝ karapu kanda tǝ ndaarha, “Na kwamarha ƙǝs sǝsal kwamarha wa? Anaɗǝ kee, kanda kyab na nda mukrha ahu kwarha hai.
39 E propôs-lhes também uma parábola: Pode porventura um cego guiar outro cego? não cairão ambos no barranco?
40 Mbǝ wan tǝ tsaharhaha sǝ, kalgha tǝmalǝm ndǝghǝn wa. Ƙǝsǝr, wan tǝ tsaharhaha a ngwalang ɗǝ tsahadghǝn ha, nǝn tsaurha ƙǝla tǝmalǝm ndǝghǝn.”
40 Não é o discípulo mais do que o seu mestre; mas todo o que for bem instruído será como o seu mestre.
41 “Mani na ƙǝlang hwalirha na a yid shadwa, sa kula ƙǝɗang miwaarha ɗǝ na a yidwa?
41 Por que vês o argueiro no olho de teu irmão, e não reparas na trave que está no teu próprio olho?
42 Kǝƙǝn na ndang nda shadwa, ‘Wanya ni a ƙǝɗo hwalirha ɗǝ a yidwa,’ kula sa na miwaarha na yidwa? Sa tǝ thlǝrɓu! Katǝrang ƙǝɗang miwad ɗǝ ˈwan na yidwa ƙǝsǝr ana manana hai ngga, na a mbangga ƙǝɗang hwalirha ɗǝ na yid shadwa.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o argueiro que está no teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita! tira primeiro a trave do teu olho; e então verás bem para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Ɗǝfrha na ngga mbǝ nggǝt wee mbuwa ngga wa, ɗǝfrha ƙǝm mbuwa ngga mbǝ nggǝt wee na ngga wa.
43 Porque não há árvore boa que dê mau fruto nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Nǝm sǝn ɗǝfrha tǝ wanggighǝn. Mbǝ naarha hai ɗakh wan shiɓarha nǝm a fad ndaha wa, nduwa wan inabi a fad ndakh mbǝlfeerha wa.
44 Porque cada árvore se conhece pelo seu próprio fruto; pois dos espinheiros não se colhem figos, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Ka niifa nǝn ǝna ǝngya na ngga, ƙǝsǝr ǝngya na ngga ndǝna ahurghǝn. Tǝ ƙǝm, tǝ mbǝlfeerha nǝn ǝna ǝngya mbuwa ngga, ƙǝsǝr ǝngya mbuwa ngga ndǝna ahurghǝn. Ƙǝsǝr ˈya na ahur niifa ndǝna kyarha ɓa a miighǝn.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o bem; e o homem mau, do seu mau tesouro tira o mal; pois do que há em abundância no coração, disso fala a boca.
46 “Kǝn nun aah nggi, ‘Pǝpa, Pǝpa,’ kun a kar ˈya ndang ni kun a non?
46 E por que me chamais: Senhor, Senhor, e não fazeis o que eu vos digo?
47 Kala niifa ɓagha thlǝmanna ɓa, a sǝk ˈya niya thlǝkrha tǝ ƙǝm ndǝghǝn a ǝna ˈya ɗani, niya pǝrang tur niifɗi kun.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante:
48 Nǝghǝn ƙǝla niifa na a tǝn wurighǝn, ranggǝn sarghǝn sǝ kuɗimnggǝn, tǝ ƙǝm ɗǝfanggǝn sar ƙǝnɗi aten feera. Lǝghǝdna kufarha ɗǝk nǝn wuriɗi mbangwa tsangˈya fa wa, ƙǝsǝr ɗǝfanggǝn sarghǝn aten keela.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala, e pôs os alicerces sobre a rocha; e vindo a enchente, bateu com ímpeto a torrente naquela casa, e não a pôde abalar, porque tinha sido bem edificada.
49 Ƙǝsǝr niifa sǝkka pathna nawa taarasǝ wa, nǝghǝn mǝmǝl tǝ niifa tǝngga wurighǝn kula tansang sar ƙǝnggǝn ngga. Lǝghǝdna kufarha mbǝn nǝn wuriɗi chagha hai hǝrǝm, chat wuri ɗa hai, ˈya ni mbuwa ngga kaan.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre terra, sem alicerces, na qual bateu com ímpeto a torrente, e logo caiu; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.