Lucas 24

hwo (HWO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A hu katǝrad par fara yi ɓeena mǝd, a tsar ƙǝrǝt, nishyini tǝrang ngganda kariyi ni na sǝdghǝn mbǝnggǝn, ngwana nda fa ɗǝnda tǝghǝn a ten kwadɗa ɗǝ.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ɗa nda wal ferɗi nggǝlang na nda mii kwadɗa sǝ kwatǝrɗǝ man patu ɗǝ.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 Amma kyana nda sa hai, nawa nda mǝrra Yeeso wa.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nana nda a numarha aten ǝnɗi katǝragha hai kee, kula kanda sǝndasǝ na nafiya nda sǝri tǝ lukki ndan a chimnda fa nagha ahar yirha ƙǝƙǝt a thlǝman ndan.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Ka tǝrǝm nda, nishyini kwangganda tǝn ndan a hweeɗe hai, amma ndangga nafini kanda, “Kama nun a kaɗa tǝ yibrha, a pathlang mǝrya?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Ɓalwa a mbǝɗiya wa, thliiɗa sǝ! Ɗalama teena hai tǝ ˈya thlǝghang nǝn kun, ndǝghǝn ɓalɗǝ tǝ kun a Nggalili.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 ‘Wan Niifa nǝn a mukrha ahar fa ɗimiya hai, tawangganda ɗǝ, a far paara yi mahan nǝn a nggǝr thliirha sǝ.’ ”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Tǝrgha ɗal teena nda hai aten pathghǝn.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Wud nanda ɓa aten kwadɗi, pǝrang ǝnggina nda heu a Kum Kap Talɗi tǝ fingya fiya.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Nda Mairamu tǝ Magdaliya, tǝ Yowana tǝ Mairamu man Yakubu, tǝ fingya nishya nananda a mbǝɗi, kanda ni pǝrangga ndǝn fa thlǝngya Yeeso.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Amma fǝrwanda ƙǝkafek tǝ path nishyini wa, ƙeser tǝrgha nda path ndan ƙǝla ɓasharha ni.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Mbiturus thliighasǝ tawad ɗagha ten kwadɗa ɗǝ. Ɓǝrgha a mii kwadɗi ƙǝlagha sa ɗǝ, na kaɓadɗa nǝn pang nandasǝ a man patu. Wudgha, ǝnwulteena nǝn tǝ ǝnɗi katǝragha hai.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Nanǝnya tsu a farɗi sǝri ahur nafiya na a mbu samad Yeeso kanda a kwaman ɗǝrha ahu tala ɗǝ nanda aarha Imawus, na iundǝghǝn mel mǝd tǝ Urshelima.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 Kanda a tsǝ laɓara aten ǝnggini katǝragha hai.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Na nanda a tsǝ laɓara aten ǝnggini kee, Yeeso tǝ altenggǝn ɗǝgha thlǝman ndan ɗǝ wii nda ɗǝ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Amma nggǝlang nda yindan, amana nda kukwalang hai.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Tsahang mee nǝn kanda, “Laɓar ma nun a tsǝrha kee kun aten wiirha?”
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Tal ahur ndan, na thlǝmnggǝn Kilobas, tsahang mee nǝn, “Sa ndǝna ronga kee a Urshelima sǝngwa ǝnɗi katǝragha hai a mbǝɗi ahu ɓǝngginiya wa!”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Tsakh mee nǝn, “Mani ǝnggini?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Mamnda firistaya tǝ mamngginǝm fǝr ndan a ngwang kumad mǝrra nda, tawangganda ɗǝ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Amma nan a numarha ndǝghǝnni ɓagha hǝrghang nda Isǝreela. Ma takhka ɓal, kulo, a weeriya ɓenggǝn mahan tǝ katǝrana ǝnɗa hai ya.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Mbǝ kee mawa, fingya nishya fǝrangnda ǝnwulteena kan. War nda aten kwadɗa ɗǝ a tsar weeriya,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 amma nawa nda mǝrrǝghǝn sǝ wa. Ɓa nda ɓa ndang ngganda kan, nanda fathlǝngya Faara, ndaa nda nǝghǝn tǝ yibrha.
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Tǝrgha fingya ahur nan ɗǝnda aten kwadɗa ɗǝ ndaa nda nǝghǝn ƙǝla thlǝkna nishyini, amma ndǝghǝn nggi nawa ndan wa.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Ndangga Yeeso kanda, “Hai, kama tsaunun nurya kee, mani ƙǝɗiina fǝrƙǝkafekkid nun aten ˈya thlǝkna annabiya!
25 Então ele lhes disse:
26 Ashe, kamngwa a sǝsagha Ƙǝrǝsti aten inggini ya a kyagha ahu mamnggitghǝn ɗǝ wa?”
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Katǝradghǝn tǝ Musa tǝ annabiya na heu, pǝrang ɗa ndǝn kanda ˈya thlǝkna ɗeleewar Faara aten Ƙǝrǝsti.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Ndusang nanda talɗa fa nanda a ɗǝrha saɗǝ, tsǝgha Yeeso ƙǝla nǝn a mbǝra mbeeɗǝ.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Amma hwanggǝnda kaan tǝ ndaarha, “Tsawu a thlǝman nan, tsǝt figrha hai, kulo yanfaara hǝmɗa hai.” Ɗǝgha ɗǝ tsauka tǝ kanda.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Tsau nǝn hai nǝn a hǝb ǝnnarhami tǝ kanda, tǝranggǝn mburodi sǝ, usa Faara nǝn, kyanggǝn hai fǝranggǝnǝn kanda ɗǝ.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Tǝrgha ingga yindan ɗǝ kukwalangganda hai, a mbǝɗi kee sahadgha ma yindan.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Tsahang mee nda ndan, “Mbǝ tǝk ɗǝm mbǝnda fa ahur nǝm na nǝn a kalang ƙǝmsǝ a kwamana, inang nǝn laɓar Faara ƙǝm hai wa?”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Thliinda sǝ ƙǝkar wuɗa nda Urshelima ɗǝ. A mbǝɗi ɗanda wal Kum Kap Tal ɗi tǝ fingya nafiya wumngga hai.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Nanda a ndaarha, “Ƙǝkafek ni! Chinǝm thliiɗa sǝ har kyaɗang ɗǝ fadghǝn Siman!”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Tǝrgha nafini na sǝri pǝr ǝnɗa nda katǝragha hai a kwamana, tǝ kukwalang nanda hai kyang nǝn mburodi hai.
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Kanda ɓal nda a tsǝ laɓara aten ǝnɗi kee, Yeeso tǝ altenggǝn ishgha a maɗufun ndan ndanggǝn kanda, “A fifidɗun hai wa!”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Tǝr ma nda nagha fandan a rǝbrha fa, kanda a numarha mǝnda-mǝnda na nanda.
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ndanggǝn kanda, “Kama tǝrǝm nun? Kama ƙǝm nun a kwana nggi ahur nun?
38 Mas ele lhes disse:
39 Kǝla man haryina tǝ saryina. Nggi ni tǝ altenna! Tsuwarama nggi fa nawunun, ƙǝsǝr mǝnda-mǝnda mbǝ thluwa sǝ a fadghǝn tǝ ala ƙǝla nanun nggi tǝghǝn fa wa.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Thlǝkna Yeeso ǝnɗiya, kyad haryighǝn nǝn tǝ saryighǝn a kanda.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ko na nanda tǝ wutsǝfayirha fa tǝ ǝnwulteena, ngwalangwanda fǝrƙǝkafek thliiɗa sǝ wa. Tǝrgha tsahang mee nǝn kanda, “Na ǝnnarhami sǝ a har nun a mbǝɗiya wa?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Fǝrang tǝna nda fifi.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Thlǝghǝnǝn kiigha, kanda a ƙǝlang nda.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Ndanggǝn kanda, “Ənɗa pǝrang ni kun ya nggi ɓalɗǝ tǝ kun. ˈYa na heu ƙǝl ma lǝghǝdɗǝ chirethleng nda hai a tenna ahu ngyakhrha Musa tǝ yi annabiya tǝ ƙǝm Dzabura.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 “Tǝrgha ɗathlanggǝn hutǝn ndan ɗǝ, tǝna nda sǝn ˈya na chichirethlee hai ahu ɗǝleewar Faara.”
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ndanggǝn kanda, “Kulo, ǝnɗi chirethleng na nda hai ya, Ƙǝrǝsti nǝn a sǝsaarha, nǝn a thliirha sǝ hu mǝra a far paara yi mahan.
46 E disse-lhes:
47 Mal ɗimiyirha tǝ chakhrǝghǝn ɗǝ nanda a pǝrghǝn ɗǝ ahu thlǝmnggǝn a ƙǝshiirha na heu, nǝn a katǝrarha hai a Urshelima.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Kunni nagha ǝngginiya tǝ yinnun, pǝramadghǝn.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Ɗǝni thlǝnang Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda kun ɓa ndana Pǝpa. Amma tsawama a Urshelima, ƙǝl nggǝlang sǝsǝmnda Faara kun a talara hai.”
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Kya nǝn sǝ tǝ kanda ma Urshalima ɗǝnda mbǝrha ɗǝ tsau tǝ Mbetani fa, a mbǝɗi haranggǝn haryighǝn sǝ ɗǝfang parka nǝn kanda teena.
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Nanǝn a ɗǝfang parka kanda teena, ɗǝkka hai tǝ kanda tǝrang ngganda a talara ɗǝ.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Tǝrgha ɗǝfang shilee nda teena, wuɗa nda a Urshelima ɗǝ lǝlǝgɗa tǝ wutsǝfayirha kaan.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ka fat paara fa na nda naarha fal Faara ahu Wuri Faara.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.