Lucas 24

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A hu katǝrad par fara yi ɓeena mǝd, a tsar ƙǝrǝt, nishyini tǝrang ngganda kariyi ni na sǝdghǝn mbǝnggǝn, ngwana nda fa ɗǝnda tǝghǝn a ten kwadɗa ɗǝ.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ɗa nda wal ferɗi nggǝlang na nda mii kwadɗa sǝ kwatǝrɗǝ man patu ɗǝ.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Amma kyana nda sa hai, nawa nda mǝrra Yeeso wa.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Nana nda a numarha aten ǝnɗi katǝragha hai kee, kula kanda sǝndasǝ na nafiya nda sǝri tǝ lukki ndan a chimnda fa nagha ahar yirha ƙǝƙǝt a thlǝman ndan.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Ka tǝrǝm nda, nishyini kwangganda tǝn ndan a hweeɗe hai, amma ndangga nafini kanda, “Kama nun a kaɗa tǝ yibrha, a pathlang mǝrya?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Ɓalwa a mbǝɗiya wa, thliiɗa sǝ! Ɗalama teena hai tǝ ˈya thlǝghang nǝn kun, ndǝghǝn ɓalɗǝ tǝ kun a Nggalili.
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Wan Niifa nǝn a mukrha ahar fa ɗimiya hai, tawangganda ɗǝ, a far paara yi mahan nǝn a nggǝr thliirha sǝ.’ ”
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Tǝrgha ɗal teena nda hai aten pathghǝn.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Wud nanda ɓa aten kwadɗi, pǝrang ǝnggina nda heu a Kum Kap Talɗi tǝ fingya fiya.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Nda Mairamu tǝ Magdaliya, tǝ Yowana tǝ Mairamu man Yakubu, tǝ fingya nishya nananda a mbǝɗi, kanda ni pǝrangga ndǝn fa thlǝngya Yeeso.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Amma fǝrwanda ƙǝkafek tǝ path nishyini wa, ƙeser tǝrgha nda path ndan ƙǝla ɓasharha ni.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Mbiturus thliighasǝ tawad ɗagha ten kwadɗa ɗǝ. Ɓǝrgha a mii kwadɗi ƙǝlagha sa ɗǝ, na kaɓadɗa nǝn pang nandasǝ a man patu. Wudgha, ǝnwulteena nǝn tǝ ǝnɗi katǝragha hai.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Nanǝnya tsu a farɗi sǝri ahur nafiya na a mbu samad Yeeso kanda a kwaman ɗǝrha ahu tala ɗǝ nanda aarha Imawus, na iundǝghǝn mel mǝd tǝ Urshelima.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Kanda a tsǝ laɓara aten ǝnggini katǝragha hai.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Na nanda a tsǝ laɓara aten ǝnggini kee, Yeeso tǝ altenggǝn ɗǝgha thlǝman ndan ɗǝ wii nda ɗǝ.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Amma nggǝlang nda yindan, amana nda kukwalang hai.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Tsahang mee nǝn kanda, “Laɓar ma nun a tsǝrha kee kun aten wiirha?”
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Tal ahur ndan, na thlǝmnggǝn Kilobas, tsahang mee nǝn, “Sa ndǝna ronga kee a Urshelima sǝngwa ǝnɗi katǝragha hai a mbǝɗi ahu ɓǝngginiya wa!”
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Tsakh mee nǝn, “Mani ǝnggini?”
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Mamnda firistaya tǝ mamngginǝm fǝr ndan a ngwang kumad mǝrra nda, tawangganda ɗǝ.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Amma nan a numarha ndǝghǝnni ɓagha hǝrghang nda Isǝreela. Ma takhka ɓal, kulo, a weeriya ɓenggǝn mahan tǝ katǝrana ǝnɗa hai ya.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Mbǝ kee mawa, fingya nishya fǝrangnda ǝnwulteena kan. War nda aten kwadɗa ɗǝ a tsar weeriya,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 amma nawa nda mǝrrǝghǝn sǝ wa. Ɓa nda ɓa ndang ngganda kan, nanda fathlǝngya Faara, ndaa nda nǝghǝn tǝ yibrha.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Tǝrgha fingya ahur nan ɗǝnda aten kwadɗa ɗǝ ndaa nda nǝghǝn ƙǝla thlǝkna nishyini, amma ndǝghǝn nggi nawa ndan wa.”
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Ndangga Yeeso kanda, “Hai, kama tsaunun nurya kee, mani ƙǝɗiina fǝrƙǝkafekkid nun aten ˈya thlǝkna annabiya!
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Ashe, kamngwa a sǝsagha Ƙǝrǝsti aten inggini ya a kyagha ahu mamnggitghǝn ɗǝ wa?”
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Katǝradghǝn tǝ Musa tǝ annabiya na heu, pǝrang ɗa ndǝn kanda ˈya thlǝkna ɗeleewar Faara aten Ƙǝrǝsti.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Ndusang nanda talɗa fa nanda a ɗǝrha saɗǝ, tsǝgha Yeeso ƙǝla nǝn a mbǝra mbeeɗǝ.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Amma hwanggǝnda kaan tǝ ndaarha, “Tsawu a thlǝman nan, tsǝt figrha hai, kulo yanfaara hǝmɗa hai.” Ɗǝgha ɗǝ tsauka tǝ kanda.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Tsau nǝn hai nǝn a hǝb ǝnnarhami tǝ kanda, tǝranggǝn mburodi sǝ, usa Faara nǝn, kyanggǝn hai fǝranggǝnǝn kanda ɗǝ.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Tǝrgha ingga yindan ɗǝ kukwalangganda hai, a mbǝɗi kee sahadgha ma yindan.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Tsahang mee nda ndan, “Mbǝ tǝk ɗǝm mbǝnda fa ahur nǝm na nǝn a kalang ƙǝmsǝ a kwamana, inang nǝn laɓar Faara ƙǝm hai wa?”
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Thliinda sǝ ƙǝkar wuɗa nda Urshelima ɗǝ. A mbǝɗi ɗanda wal Kum Kap Tal ɗi tǝ fingya nafiya wumngga hai.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Nanda a ndaarha, “Ƙǝkafek ni! Chinǝm thliiɗa sǝ har kyaɗang ɗǝ fadghǝn Siman!”
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Tǝrgha nafini na sǝri pǝr ǝnɗa nda katǝragha hai a kwamana, tǝ kukwalang nanda hai kyang nǝn mburodi hai.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Kanda ɓal nda a tsǝ laɓara aten ǝnɗi kee, Yeeso tǝ altenggǝn ishgha a maɗufun ndan ndanggǝn kanda, “A fifidɗun hai wa!”
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Tǝr ma nda nagha fandan a rǝbrha fa, kanda a numarha mǝnda-mǝnda na nanda.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ndanggǝn kanda, “Kama tǝrǝm nun? Kama ƙǝm nun a kwana nggi ahur nun?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Kǝla man haryina tǝ saryina. Nggi ni tǝ altenna! Tsuwarama nggi fa nawunun, ƙǝsǝr mǝnda-mǝnda mbǝ thluwa sǝ a fadghǝn tǝ ala ƙǝla nanun nggi tǝghǝn fa wa.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Thlǝkna Yeeso ǝnɗiya, kyad haryighǝn nǝn tǝ saryighǝn a kanda.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ko na nanda tǝ wutsǝfayirha fa tǝ ǝnwulteena, ngwalangwanda fǝrƙǝkafek thliiɗa sǝ wa. Tǝrgha tsahang mee nǝn kanda, “Na ǝnnarhami sǝ a har nun a mbǝɗiya wa?”
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Fǝrang tǝna nda fifi.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Thlǝghǝnǝn kiigha, kanda a ƙǝlang nda.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Ndanggǝn kanda, “Ənɗa pǝrang ni kun ya nggi ɓalɗǝ tǝ kun. ˈYa na heu ƙǝl ma lǝghǝdɗǝ chirethleng nda hai a tenna ahu ngyakhrha Musa tǝ yi annabiya tǝ ƙǝm Dzabura.”
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 “Tǝrgha ɗathlanggǝn hutǝn ndan ɗǝ, tǝna nda sǝn ˈya na chichirethlee hai ahu ɗǝleewar Faara.”
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Ndanggǝn kanda, “Kulo, ǝnɗi chirethleng na nda hai ya, Ƙǝrǝsti nǝn a sǝsaarha, nǝn a thliirha sǝ hu mǝra a far paara yi mahan.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Mal ɗimiyirha tǝ chakhrǝghǝn ɗǝ nanda a pǝrghǝn ɗǝ ahu thlǝmnggǝn a ƙǝshiirha na heu, nǝn a katǝrarha hai a Urshelima.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kunni nagha ǝngginiya tǝ yinnun, pǝramadghǝn.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ɗǝni thlǝnang Sǝsǝna tǝ Peɗǝnda kun ɓa ndana Pǝpa. Amma tsawama a Urshelima, ƙǝl nggǝlang sǝsǝmnda Faara kun a talara hai.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Kya nǝn sǝ tǝ kanda ma Urshalima ɗǝnda mbǝrha ɗǝ tsau tǝ Mbetani fa, a mbǝɗi haranggǝn haryighǝn sǝ ɗǝfang parka nǝn kanda teena.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Nanǝn a ɗǝfang parka kanda teena, ɗǝkka hai tǝ kanda tǝrang ngganda a talara ɗǝ.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Tǝrgha ɗǝfang shilee nda teena, wuɗa nda a Urshelima ɗǝ lǝlǝgɗa tǝ wutsǝfayirha kaan.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Ka fat paara fa na nda naarha fal Faara ahu Wuri Faara.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.