Lucas 19

hwo (HWO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kyagha Yeeso hur Djariko hai, nǝn a mbǝra mbeeɗǝ tǝ hur talɗi.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 A mbǝɗi na niifasǝ thlǝmnggǝnni Dzakka, mamnda fa thlǝ tsamngyani tǝ ƙǝm tǝ ƙǝna ni.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Na midghǝnsǝ ana niifɗanǝn nanda aarha Yeeso, amma ka nanǝn kwakhmarha mbangwa nadghǝn wa, ƙǝsǝr ka hangnda fiya.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Nanǝn kee, ɗadghǝnni mbeeɗǝ ɗǝgha tǝraa ura ɗǝfrha sǝ na manggǝn ka a naghǝnǝn tsaunǝn na Yeeso a mbǝraɗǝ tǝ kwamanɗi.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Sǝlna Yeeso mbǝɗaɗǝ, ƙǝlagha ura ɗǝfǝdɗasǝ ndanggǝn, “Dzakka, turu hai ƙǝkar. Ƙǝsǝr rong wa ni nggi a weeriya.”
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Tǝrgha hai ƙǝƙar thlǝghǝnǝn fa tǝ wutsǝfayirha.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Nana fiya ǝnɗiya, katǝrang ngganda huhurumnda hai, tǝ ndaarha, “Kǝlama hai, tsauɗǝ rong tǝ ‘ɗimirha.’ ”
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Amma Dzakka thliigha sǝ ndanggǝn Chinǝm, “Kuloɓa, Paɓa! A mbǝɗiya nanǝnya, niya fǝrang mberra ˈya nani tǝghǝn ha a fa yamiya, a ˈwaɗi huk niifa, niya tenggǝn katǝra faɗa aten ǝnɗi thlǝni a harghǝn.”
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Ndangga Yeeso, “A weeriya hǝrǝkrha kyaɗǝ minɗǝɗa hai ya, ƙǝsǝr niifɗiya ƙǝm chichid Ibrahim ni.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Ƙǝsǝr Wan Niifa ɓanǝn ɓa ka ɓagha kaɗa ˈya sahadgha, ka a hǝrghanggǝn.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Na fiya aten ka thlǝmarha hai, ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ thlǝghang karapu kanda sǝ, ƙǝsǝr ndusangɗǝ Urshelima fa. Tǝ ƙǝm fiya numanda tǝ ndaarha kutǝryid Faara nǝn a ɓarhaɓa a sǝl nda Urshelima ɗǝ.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Ndǝghǝn, “ˈWad kogna naarha sǝ wiigha hu chehweed nafiya ɗǝ inggun a ɗaa nda faɗang kutǝra, wudgha ɓa.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Kapa nǝn wiirha, aah mafayighǝn nǝn ɓa kum, fǝrang wuɗǝɓǝla nǝn kanda hangga Wuɗǝɓǝl taara yi ndǝre mahan. Ndanggǝn kanda, ‘Ənama shafili sǝ kapa ni wutta ɓa.’”
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Amma nafiyaghǝn tsandan. Nanǝn kee, thlǝn fiya nda a samadghǝn tǝ ndaarha, “Mbǝ minnan sǝ kamshiɗiya tsauka kutǝr nan wa.”
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Ko nanǝn kee, faɗang kutǝryidɗa nda, wudgha wureɓa. Ka kyadghǝn wure hai, thlǝn farha nǝn a ang mafayighǝn nda ɓa na heu fǝrang nǝn wuɗǝɓǝla kanda, ƙǝsǝr a sǝn ˈyanǝn tǝ kurmi wal nanda chikrha atenggǝn.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Yi tal ɓagha ɓa ndanggǝn, ‘Alvari, ǝnaɗi taara tǝ wuɗǝɓǝlwa walɗi chikrha katǝra kum.’”
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Ndangga turighǝn, “‘ˈYauwa ka mafanna! Ƙǝsǝr ka ƙǝkafekkid wa ǝnana ahu ˈya na ngguchit, tsawu kutǝra aten tala kum.’”
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Yi sǝri ɓagha ɓa ndanggǝn, ‘Alvari, walɗi chikrha katǝra tuf.’”
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Nggǝmangga turighǝn, “Sa, tsawu kutǝra aten tala tuf.”
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Tǝrgha ɓagha tahad mafarha ɓa, ndǝghǝn, ‘Alvari, kulo wuɗǝɓǝl wa ya; ƙǝnangɗi hu kukwasharra hai ɓiɓengɗi.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Tǝrǝmɗi sa, ƙǝsǝr na ngyangthlang. Midwa ǝnka kaan, tǝ ƙǝm na hath ˈya hǝfwa nana.’”
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Ndangga turighǝn, ‘Niya nggo kumarha sǝ aten ˈya thlǝkna tǝ miwa, ka wuɗi mafarha! Kyanna sǝnda sǝ, niyi ngyangthlang, minna ǝnka, tǝ ƙǝm, ni hath ˈya hǝfwa ni?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Mani fǝrangwana ndǝn fa shafiliya a wuɗɗi ɓa tǝni ɓa thlǝghǝn tǝ chikrha?’”
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 “Tǝrgha ndanggǝn fingya na ƙǝƙǝt a mbǝɗi, ‘thlama wuɗǝɓǝlɗi na a harghǝn fǝranggunun tǝ kum ɗǝ.’”
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Ndang ngganda, ‘Alvari, ai na kumsǝ a harghǝn!’”
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Nggǝmanggǝn kanda, ndǝghǝn, ‘Niya pǝranggǝn kun kala niifa na tǝ ˈyaha, nanda chighanggǝn. Amma yanɗi mbuwa tǝ ˈyaha, ko yanɗi na ngguchit a harghǝn nanda thlang nda.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Amma fa tsanggina mbuwana mindansǝ nggi a tsawi kutǝr ndan, ɓama tǝ kanda mbǝɗa ɓa ya, ɓǝlanggun kanda ɗǝ a mbenna.’”
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Ngwalana Yeeso thlǝk pathɗiya, ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ wiirha a Urshelima ɗǝ.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Ndusang nǝn talya Mbetafadji fa tǝ Mbetani na aten wumnda nanda aarha Wumnda ɗǝfya Dzaitun, thlǝn fatsahayighǝn nǝn sǝri, ndagha,
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Ɗama hu talɗa ɗǝ na ngguchit a mbennun ni, a kyaɗun sa hai, ɗunun wal wan kwara ƙǝƙǝna hai a mbǝɗi, ˈwawanda tǝraa. Kwasaman ɓa.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 A tsahang niifa mee kun ‘kama nda nun a kwasang hai?’ Ndaman Chinǝm ndagha na midghǝn sǝ.”
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Fatsahayini sǝri thlǝnnanda, ɗǝnda ɗǝ ɗanda walghǝn ƙǝla thlǝghang nǝn kanda.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Na nanda a kwasang hai kee, nafiya wan kwarɗi, tsahang mee nda kanda, “Kama nda nun a kwasang wan kwarɗa hai?”
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ndang ngganda kanda, “Chinǝm ndagha na midghǝn sǝ.”
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Ɓang nggǝnda Yeeso ɓa, lǝlǝɓangganda lukkindan ƙǝsǝr kwarɗa sǝ, tǝrang ngganda Yeeso a ƙǝsǝrghǝn sǝ.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Ndǝghǝn aten wiirha, nagha fiya a lǝlǝɓang lukkindan hai aten kwamanɗi.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Ɓanǝn ɓa tsau tǝ kwamanɗi na yiyirakh tǝ wumnda ɗǝfya Dzaitun fa. Tǝrgha fatsahayighǝn tǝ fiya na heu, tǝrang ngganda urandan sǝ na nda a fal Faara tǝ wutsǝfayirha aten ǝnwulteena hangga nana nda.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Kanda a ndaarha, “Tǝ parkani kutǝrɗi ɓagha ɓa hu thlǝm Chinǝm!”
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Fingya Farisaya na ahur fiya ndang ngganda Yeeso, “Mala, ndang fatsahayiwa nggasanda hai!”
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Nggǝmanggǝn kanda ndǝghǝn, “Niya pǝranggǝn kun, ka nggasna nda hai, ferya tafandan na nda a fal nggi.”
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Ɓanǝn kaƙǝn Urshelima ɓa, nanǝn talɗi, tanggǝn teena.
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 Ndǝghǝn, “Andam kwang a weeriya, sǝnɗun ˈya na ɓang tsawud ɗǝɗemnggirha kun ɓa! Amma kulo mbiya ɓǝɓeng nda ma yinnun.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Na fara ɓayi na fa tsangginun a tǝrang hur shee kun teena muwangganda kun a maɗufu hai ˈyaɓang mbǝya nda kun fa.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Nanda a ɗǝghang kun hweeɗe hai, kun tǝ wangginun na ahur talnun. Mbǝ ˈyasǝ nanda a tahang wa, ƙǝsǝr sǝnggun farɗi ɓana Faara thlǝmannun ɓa wa.”
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Tǝrgha Yeeso kyagha a pǝpal Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn, katǝranggǝn rǝghang fiya ɗǝ na a heng ǝngyaɗǝ a mbǝɗi.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ndanggǝn kanda, “Nǝghǝn chichirethlee hai tǝ ndaarha, ‘Kǝnna nǝn tsaurha ƙǝn hwandǝna,’ amma tsawanggun mbǝd ɓǝɓed ngaarya.”
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ka fat paara fa, nǝn tsaharhaha a pǝpal ƙǝn Faarɗi na manggǝn. Amma mamnda Firistaya, fasǝngya ngyakhrha tǝ fingya mamngya na ahur fiya, nanda a kaɗa kwaman ɓǝllǝghǝn.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Ko nanǝn kee, walwanda kwamanggǝn wa, na nda a tǝrǝm fiya na a kang thlǝmarha fa, ƙǝsǝr laɓarghǝn kyaɗǝ huten ndan hai.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.