Lucas 19
hwo (HWO) vs NAA
1 Kyagha Yeeso hur Djariko hai, nǝn a mbǝra mbeeɗǝ tǝ hur talɗi.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 A mbǝɗi na niifasǝ thlǝmnggǝnni Dzakka, mamnda fa thlǝ tsamngyani tǝ ƙǝm tǝ ƙǝna ni.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Na midghǝnsǝ ana niifɗanǝn nanda aarha Yeeso, amma ka nanǝn kwakhmarha mbangwa nadghǝn wa, ƙǝsǝr ka hangnda fiya.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Nanǝn kee, ɗadghǝnni mbeeɗǝ ɗǝgha tǝraa ura ɗǝfrha sǝ na manggǝn ka a naghǝnǝn tsaunǝn na Yeeso a mbǝraɗǝ tǝ kwamanɗi.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Sǝlna Yeeso mbǝɗaɗǝ, ƙǝlagha ura ɗǝfǝdɗasǝ ndanggǝn, “Dzakka, turu hai ƙǝkar. Ƙǝsǝr rong wa ni nggi a weeriya.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Tǝrgha hai ƙǝƙar thlǝghǝnǝn fa tǝ wutsǝfayirha.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Nana fiya ǝnɗiya, katǝrang ngganda huhurumnda hai, tǝ ndaarha, “Kǝlama hai, tsauɗǝ rong tǝ ‘ɗimirha.’ ”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Amma Dzakka thliigha sǝ ndanggǝn Chinǝm, “Kuloɓa, Paɓa! A mbǝɗiya nanǝnya, niya fǝrang mberra ˈya nani tǝghǝn ha a fa yamiya, a ˈwaɗi huk niifa, niya tenggǝn katǝra faɗa aten ǝnɗi thlǝni a harghǝn.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Ndangga Yeeso, “A weeriya hǝrǝkrha kyaɗǝ minɗǝɗa hai ya, ƙǝsǝr niifɗiya ƙǝm chichid Ibrahim ni.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Ƙǝsǝr Wan Niifa ɓanǝn ɓa ka ɓagha kaɗa ˈya sahadgha, ka a hǝrghanggǝn.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Na fiya aten ka thlǝmarha hai, ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ thlǝghang karapu kanda sǝ, ƙǝsǝr ndusangɗǝ Urshelima fa. Tǝ ƙǝm fiya numanda tǝ ndaarha kutǝryid Faara nǝn a ɓarhaɓa a sǝl nda Urshelima ɗǝ.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ndǝghǝn, “ˈWad kogna naarha sǝ wiigha hu chehweed nafiya ɗǝ inggun a ɗaa nda faɗang kutǝra, wudgha ɓa.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Kapa nǝn wiirha, aah mafayighǝn nǝn ɓa kum, fǝrang wuɗǝɓǝla nǝn kanda hangga Wuɗǝɓǝl taara yi ndǝre mahan. Ndanggǝn kanda, ‘Ənama shafili sǝ kapa ni wutta ɓa.’”
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Amma nafiyaghǝn tsandan. Nanǝn kee, thlǝn fiya nda a samadghǝn tǝ ndaarha, “Mbǝ minnan sǝ kamshiɗiya tsauka kutǝr nan wa.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Ko nanǝn kee, faɗang kutǝryidɗa nda, wudgha wureɓa. Ka kyadghǝn wure hai, thlǝn farha nǝn a ang mafayighǝn nda ɓa na heu fǝrang nǝn wuɗǝɓǝla kanda, ƙǝsǝr a sǝn ˈyanǝn tǝ kurmi wal nanda chikrha atenggǝn.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 Yi tal ɓagha ɓa ndanggǝn, ‘Alvari, ǝnaɗi taara tǝ wuɗǝɓǝlwa walɗi chikrha katǝra kum.’”
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 Ndangga turighǝn, “‘ˈYauwa ka mafanna! Ƙǝsǝr ka ƙǝkafekkid wa ǝnana ahu ˈya na ngguchit, tsawu kutǝra aten tala kum.’”
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Yi sǝri ɓagha ɓa ndanggǝn, ‘Alvari, walɗi chikrha katǝra tuf.’”
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 Nggǝmangga turighǝn, “Sa, tsawu kutǝra aten tala tuf.”
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Tǝrgha ɓagha tahad mafarha ɓa, ndǝghǝn, ‘Alvari, kulo wuɗǝɓǝl wa ya; ƙǝnangɗi hu kukwasharra hai ɓiɓengɗi.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Tǝrǝmɗi sa, ƙǝsǝr na ngyangthlang. Midwa ǝnka kaan, tǝ ƙǝm na hath ˈya hǝfwa nana.’”
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Ndangga turighǝn, ‘Niya nggo kumarha sǝ aten ˈya thlǝkna tǝ miwa, ka wuɗi mafarha! Kyanna sǝnda sǝ, niyi ngyangthlang, minna ǝnka, tǝ ƙǝm, ni hath ˈya hǝfwa ni?
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 Mani fǝrangwana ndǝn fa shafiliya a wuɗɗi ɓa tǝni ɓa thlǝghǝn tǝ chikrha?’”
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “Tǝrgha ndanggǝn fingya na ƙǝƙǝt a mbǝɗi, ‘thlama wuɗǝɓǝlɗi na a harghǝn fǝranggunun tǝ kum ɗǝ.’”
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Ndang ngganda, ‘Alvari, ai na kumsǝ a harghǝn!’”
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Nggǝmanggǝn kanda, ndǝghǝn, ‘Niya pǝranggǝn kun kala niifa na tǝ ˈyaha, nanda chighanggǝn. Amma yanɗi mbuwa tǝ ˈyaha, ko yanɗi na ngguchit a harghǝn nanda thlang nda.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Amma fa tsanggina mbuwana mindansǝ nggi a tsawi kutǝr ndan, ɓama tǝ kanda mbǝɗa ɓa ya, ɓǝlanggun kanda ɗǝ a mbenna.’”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Ngwalana Yeeso thlǝk pathɗiya, ɗǝgha mbeeɗǝ tǝ wiirha a Urshelima ɗǝ.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Ndusang nǝn talya Mbetafadji fa tǝ Mbetani na aten wumnda nanda aarha Wumnda ɗǝfya Dzaitun, thlǝn fatsahayighǝn nǝn sǝri, ndagha,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Ɗama hu talɗa ɗǝ na ngguchit a mbennun ni, a kyaɗun sa hai, ɗunun wal wan kwara ƙǝƙǝna hai a mbǝɗi, ˈwawanda tǝraa. Kwasaman ɓa.
30 dizendo-lhes:
31 A tsahang niifa mee kun ‘kama nda nun a kwasang hai?’ Ndaman Chinǝm ndagha na midghǝn sǝ.”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 Fatsahayini sǝri thlǝnnanda, ɗǝnda ɗǝ ɗanda walghǝn ƙǝla thlǝghang nǝn kanda.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Na nanda a kwasang hai kee, nafiya wan kwarɗi, tsahang mee nda kanda, “Kama nda nun a kwasang wan kwarɗa hai?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Ndang ngganda kanda, “Chinǝm ndagha na midghǝn sǝ.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Ɓang nggǝnda Yeeso ɓa, lǝlǝɓangganda lukkindan ƙǝsǝr kwarɗa sǝ, tǝrang ngganda Yeeso a ƙǝsǝrghǝn sǝ.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Ndǝghǝn aten wiirha, nagha fiya a lǝlǝɓang lukkindan hai aten kwamanɗi.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Ɓanǝn ɓa tsau tǝ kwamanɗi na yiyirakh tǝ wumnda ɗǝfya Dzaitun fa. Tǝrgha fatsahayighǝn tǝ fiya na heu, tǝrang ngganda urandan sǝ na nda a fal Faara tǝ wutsǝfayirha aten ǝnwulteena hangga nana nda.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 Kanda a ndaarha, “Tǝ parkani kutǝrɗi ɓagha ɓa hu thlǝm Chinǝm!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Fingya Farisaya na ahur fiya ndang ngganda Yeeso, “Mala, ndang fatsahayiwa nggasanda hai!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Nggǝmanggǝn kanda ndǝghǝn, “Niya pǝranggǝn kun, ka nggasna nda hai, ferya tafandan na nda a fal nggi.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Ɓanǝn kaƙǝn Urshelima ɓa, nanǝn talɗi, tanggǝn teena.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ndǝghǝn, “Andam kwang a weeriya, sǝnɗun ˈya na ɓang tsawud ɗǝɗemnggirha kun ɓa! Amma kulo mbiya ɓǝɓeng nda ma yinnun.
42 dizendo:
43 Na fara ɓayi na fa tsangginun a tǝrang hur shee kun teena muwangganda kun a maɗufu hai ˈyaɓang mbǝya nda kun fa.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Nanda a ɗǝghang kun hweeɗe hai, kun tǝ wangginun na ahur talnun. Mbǝ ˈyasǝ nanda a tahang wa, ƙǝsǝr sǝnggun farɗi ɓana Faara thlǝmannun ɓa wa.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Tǝrgha Yeeso kyagha a pǝpal Ƙǝn Faara ɗǝ na manggǝn, katǝranggǝn rǝghang fiya ɗǝ na a heng ǝngyaɗǝ a mbǝɗi.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ndanggǝn kanda, “Nǝghǝn chichirethlee hai tǝ ndaarha, ‘Kǝnna nǝn tsaurha ƙǝn hwandǝna,’ amma tsawanggun mbǝd ɓǝɓed ngaarya.”
46 dizendo-lhes:
47 Ka fat paara fa, nǝn tsaharhaha a pǝpal ƙǝn Faarɗi na manggǝn. Amma mamnda Firistaya, fasǝngya ngyakhrha tǝ fingya mamngya na ahur fiya, nanda a kaɗa kwaman ɓǝllǝghǝn.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Ko nanǝn kee, walwanda kwamanggǝn wa, na nda a tǝrǝm fiya na a kang thlǝmarha fa, ƙǝsǝr laɓarghǝn kyaɗǝ huten ndan hai.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.