Lucas 14
hwo (HWO) vs BKJ
1 A far yiɓǝd Yahudaya, ɗǝna Yeeso ka hǝb ǝnnarhami a minda ki mamnda tǝ Farisarha ɗǝ, djang yirha nda fa.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 A mbǝɗi ƙǝlagha hai niifa ƙǝt a mbedghǝn, saryighǝn tǝ haryighǝn hǝhǝthla hai.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Tsahangga Yeeso mee Farisayini tǝ fasǝngya ngyakhrha, “Ngyakhad Musa nggǝmɗafa a ƙǝnanggǝm niifa a Far Yibrha wa?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Amma nggasa nda titib. Ƙǝsgha Yeeso har niifɗi, ƙǝnanggǝn ndanggǝn wiu fayi wa
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee kanda, “Ndam ahur nun na niifasǝ na tǝ wanggǝn nduwa thladghǝn, mukɗǝ hu kwat aama hai afar yibrha, mbun ɗǝrhaɗǝ ɗun ƙǝɗang sǝ ƙǝkar wa?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Mbangwanda kalasǝ wa.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Kǝla na Yeeso hai nafini mbunanda ɓa, wurnda mbǝd tsaukya na nggǝngga, thlǝghang karapu ɗa nǝn kanda sǝ ya.
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “A mbud niifa sa ahu wutsǝfayid kakhrha ɗǝ, ma tsauna a mbǝd tsawud mamngya wa. Nǝn ɓa naarha mbunda niifa ɓa kalgha sa mu mamnggirha.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Anaɗǝ kee, niifɗi mbuwa kun kyab, ɓagha ndorha, ‘Fǝrang mbǝd tsawud wa niifɗiya.’ Tǝrgha a mbǝɗiya na shilee ƙǝsorha, na thliirha a mbǝd tsaurha ɗǝ na ngguchit.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Amma a mbunda sa, wuru mbǝd tsaurha na ngguchit, a ɓad niifɗa ɓa mbuwa sa nǝn ndorha ‘Pashi, kulo mbǝd tsaurha na ngga ya.’ Tǝrgha na wal mamnggirha a mbed shayiwa na heu mbuna nda ɓa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ƙǝsǝr kala niifa manangga altenggǝn nanda tsawang nda ngguchit, yanɗi manangwawa altenggǝn ƙǝm nanda manang nda.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Tǝrgha ndangga Yeeso niifɗi aagha ndǝn, “A anna niifa ka hǝb ǝnnarhami ɓa, ko ngwanna wutsǝfayirha fa, a mbunna pashiyi wa ɓa kee wa, ko wan manggiwa, tǝ hurfayiwa, tǝ tulayiwa fa ƙǝnaya wa. A ǝnanna kee, a fara sǝmǝn nanda a aah sa kanda nggima, teu ǝnɗa nda ǝnangna kanda.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Amma a nanna a mbu fiya hu wutsǝfayirha ɓa, mbuwu fa yamiya, tǝ nafiya mǝrna fandan, tǝ sǝfǝngya tǝ kwamaya,
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 na wal parka, ko nanǝn mba nda mbang teuƙǝn wa, Faara ni a teuƙǝn afar thlid fiya sǝ hu mǝra ǝnagha nggayirha.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Na niifasǝ tal ahur nafini na a hǝb ǝnnarhami tǝ Yeeso sǝknǝn pathɗiya, ndanggǝn, “Tǝ parkani niifa ɓagha hǝb ǝnnarhami yi mbǝnafarha fa hu kutǝryid Faara.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Nggǝmangga Yeeso, “Na niifa sǝ ngwagha fa ǝna wutsǝfayirha nǝn manggǝn mbu fiya nǝn hangga.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 A far wutsǝfayidɗi, thlǝn mafadghǝnǝn ɗǝgha ndang nda nafini mbunǝn ɓa, ‘Ɓama ɓa, ƙǝsǝr ngwaɗi fa nanǝnya.’”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 “Amma kanda na heu na nda a ˈwarha hai. Yi tal ndǝghǝn, ‘Hiiɗi heerha ɗini ƙǝlang nda ɓa, hwanni sa a ƙǝrsana.’”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 “Yanɗasǝ ƙǝm ndǝghǝn, ‘Hiiɗi thlad huɗaya nggarma tuf, niyi hu kwaman ƙǝƙǝrang kanda, hwanni sa a ƙǝrsana.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Tahadghǝn ƙǝm ndǝghǝn, ‘Kakhki ahu ɓenɗiya, tsaunǝn kee mbiya ɗǝrha ɗǝ wa.’”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 “Wudgha mafadɗa ɓa pǝrang ǝngginanǝn turighǝn thlǝkna nafini. Tǝrgha turiɗi sǝbgha hurghǝn ɗǝ, ndanggǝn mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ ƙǝkar tǝr kwaman huɗarha na tǝ kwaman sarya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ɓana ɓa tǝ fa yamiya, tǝ sǝfǝngya, tǝ kwamaya tǝ nafiya mǝrna fandan hai.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ndagha mafadɗi, ‘Paɓa, ngwalangɗi ǝnɗi ndaana, kulo mbiya takh mbǝrha.’”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Tǝrgha ndangga turiɗi mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ turu kwaman huɗaya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ndangga kanda ɓanda ɓa tǝna wurina lǝghǝtta.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Niya pǝranggǝn kun, mbǝ niifa sǝ ahur nafini ˈwani mburha ɓa na taarang wutsǝfayidɗa fa kyana ya wa.’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Farɗasǝ, fiya hangga a mbu samad Yeeso, tǝrgha kyahargha hai ndanggǝn kanda,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Kala niifa na midghǝn mbu samadna a nggǝmngwa nggi kal yi chin nǝn tǝ man, nukkun tǝ wanggighǝn, wan manggighǝn hǝshya tǝ nishya, tǝ altenggǝn wa, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Kala niifa mbangwa tǝrang kaɗidghǝn sǝ mbu samanna nǝn, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.”
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Andam na niifa sǝ ahur nun na midghǝn sǝ tǝn ƙǝnna na dzang, mbǝnǝn ˈwarha teena tsauka hai thlǝɗanggǝn ǝngya hai na ngwalang tǝndǝɗi ˈwan wa, ƙǝlanggǝn tǝ na wuɗǝɓǝla sǝ a harghǝn ngga na mbang ngwalang tǝndǝɗi wa?”
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 A mbuhangɗa hai mbangwa mishilang wa, na fiya naarha waghǝn,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nanda a ndaarha, “Ƙǝlama kamshiɗa hai katǝrangɗǝ tǝnda hai mbangwa mishilang wa.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 “Nduwa ƙǝm ana kutǝra sǝ na midghǝnsǝ yanda tǝ shadghǝn kutǝra. Mbǝnǝn tsaurha hai numagha ƙǝlanggǝn tǝna sodjayighǝn haru kumnggit kum mbang pa ƙǝfarha tǝ ka yandǝghǝn na ɓai tǝ sodjaya haru kumnggit sǝri wa?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A mbǝ a mbang wa, nen ˈwarha teena thlǝn nafiya ɗǝ ka yandǝghǝn ɓalɗǝ inggun ɗa nda kaɗa kwaman tsawud ɗǝɗemnggirha.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Nǝghǝn kee ƙǝm, kala niifa ahur nun a malangwa ǝngya nanǝn tǝghǝn heu wa, mbǝ tsaurha tǝ tsahanna wa.”
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Fǝsa ˈyani na ngga, amma a tǝr mbǝndǝghǝn ɗǝ, tǝ ma nǝm nggǝrang mbǝndǝghǝn ɓa?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ɓalwa targhǝnsǝ hu heerha na a mǝthlanggǝn wa, ƙǝl iraɗǝ kee.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.