Lucas 14

hwo (HWO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 A far yiɓǝd Yahudaya, ɗǝna Yeeso ka hǝb ǝnnarhami a minda ki mamnda tǝ Farisarha ɗǝ, djang yirha nda fa.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 A mbǝɗi ƙǝlagha hai niifa ƙǝt a mbedghǝn, saryighǝn tǝ haryighǝn hǝhǝthla hai.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Tsahangga Yeeso mee Farisayini tǝ fasǝngya ngyakhrha, “Ngyakhad Musa nggǝmɗafa a ƙǝnanggǝm niifa a Far Yibrha wa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Amma nggasa nda titib. Ƙǝsgha Yeeso har niifɗi, ƙǝnanggǝn ndanggǝn wiu fayi wa
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee kanda, “Ndam ahur nun na niifasǝ na tǝ wanggǝn nduwa thladghǝn, mukɗǝ hu kwat aama hai afar yibrha, mbun ɗǝrhaɗǝ ɗun ƙǝɗang sǝ ƙǝkar wa?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Mbangwanda kalasǝ wa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Kǝla na Yeeso hai nafini mbunanda ɓa, wurnda mbǝd tsaukya na nggǝngga, thlǝghang karapu ɗa nǝn kanda sǝ ya.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “A mbud niifa sa ahu wutsǝfayid kakhrha ɗǝ, ma tsauna a mbǝd tsawud mamngya wa. Nǝn ɓa naarha mbunda niifa ɓa kalgha sa mu mamnggirha.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Anaɗǝ kee, niifɗi mbuwa kun kyab, ɓagha ndorha, ‘Fǝrang mbǝd tsawud wa niifɗiya.’ Tǝrgha a mbǝɗiya na shilee ƙǝsorha, na thliirha a mbǝd tsaurha ɗǝ na ngguchit.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Amma a mbunda sa, wuru mbǝd tsaurha na ngguchit, a ɓad niifɗa ɓa mbuwa sa nǝn ndorha ‘Pashi, kulo mbǝd tsaurha na ngga ya.’ Tǝrgha na wal mamnggirha a mbed shayiwa na heu mbuna nda ɓa.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ƙǝsǝr kala niifa manangga altenggǝn nanda tsawang nda ngguchit, yanɗi manangwawa altenggǝn ƙǝm nanda manang nda.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tǝrgha ndangga Yeeso niifɗi aagha ndǝn, “A anna niifa ka hǝb ǝnnarhami ɓa, ko ngwanna wutsǝfayirha fa, a mbunna pashiyi wa ɓa kee wa, ko wan manggiwa, tǝ hurfayiwa, tǝ tulayiwa fa ƙǝnaya wa. A ǝnanna kee, a fara sǝmǝn nanda a aah sa kanda nggima, teu ǝnɗa nda ǝnangna kanda.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Amma a nanna a mbu fiya hu wutsǝfayirha ɓa, mbuwu fa yamiya, tǝ nafiya mǝrna fandan, tǝ sǝfǝngya tǝ kwamaya,
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 na wal parka, ko nanǝn mba nda mbang teuƙǝn wa, Faara ni a teuƙǝn afar thlid fiya sǝ hu mǝra ǝnagha nggayirha.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Na niifasǝ tal ahur nafini na a hǝb ǝnnarhami tǝ Yeeso sǝknǝn pathɗiya, ndanggǝn, “Tǝ parkani niifa ɓagha hǝb ǝnnarhami yi mbǝnafarha fa hu kutǝryid Faara.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Nggǝmangga Yeeso, “Na niifa sǝ ngwagha fa ǝna wutsǝfayirha nǝn manggǝn mbu fiya nǝn hangga.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 A far wutsǝfayidɗi, thlǝn mafadghǝnǝn ɗǝgha ndang nda nafini mbunǝn ɓa, ‘Ɓama ɓa, ƙǝsǝr ngwaɗi fa nanǝnya.’”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 “Amma kanda na heu na nda a ˈwarha hai. Yi tal ndǝghǝn, ‘Hiiɗi heerha ɗini ƙǝlang nda ɓa, hwanni sa a ƙǝrsana.’”
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 “Yanɗasǝ ƙǝm ndǝghǝn, ‘Hiiɗi thlad huɗaya nggarma tuf, niyi hu kwaman ƙǝƙǝrang kanda, hwanni sa a ƙǝrsana.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Tahadghǝn ƙǝm ndǝghǝn, ‘Kakhki ahu ɓenɗiya, tsaunǝn kee mbiya ɗǝrha ɗǝ wa.’”
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Wudgha mafadɗa ɓa pǝrang ǝngginanǝn turighǝn thlǝkna nafini. Tǝrgha turiɗi sǝbgha hurghǝn ɗǝ, ndanggǝn mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ ƙǝkar tǝr kwaman huɗarha na tǝ kwaman sarya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ɓana ɓa tǝ fa yamiya, tǝ sǝfǝngya, tǝ kwamaya tǝ nafiya mǝrna fandan hai.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ndagha mafadɗi, ‘Paɓa, ngwalangɗi ǝnɗi ndaana, kulo mbiya takh mbǝrha.’”
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 “Tǝrgha ndangga turiɗi mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ turu kwaman huɗaya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ndangga kanda ɓanda ɓa tǝna wurina lǝghǝtta.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Niya pǝranggǝn kun, mbǝ niifa sǝ ahur nafini ˈwani mburha ɓa na taarang wutsǝfayidɗa fa kyana ya wa.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Farɗasǝ, fiya hangga a mbu samad Yeeso, tǝrgha kyahargha hai ndanggǝn kanda,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Kala niifa na midghǝn mbu samadna a nggǝmngwa nggi kal yi chin nǝn tǝ man, nukkun tǝ wanggighǝn, wan manggighǝn hǝshya tǝ nishya, tǝ altenggǝn wa, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kala niifa mbangwa tǝrang kaɗidghǝn sǝ mbu samanna nǝn, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.”
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Andam na niifa sǝ ahur nun na midghǝn sǝ tǝn ƙǝnna na dzang, mbǝnǝn ˈwarha teena tsauka hai thlǝɗanggǝn ǝngya hai na ngwalang tǝndǝɗi ˈwan wa, ƙǝlanggǝn tǝ na wuɗǝɓǝla sǝ a harghǝn ngga na mbang ngwalang tǝndǝɗi wa?”
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 A mbuhangɗa hai mbangwa mishilang wa, na fiya naarha waghǝn,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 nanda a ndaarha, “Ƙǝlama kamshiɗa hai katǝrangɗǝ tǝnda hai mbangwa mishilang wa.”
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Nduwa ƙǝm ana kutǝra sǝ na midghǝnsǝ yanda tǝ shadghǝn kutǝra. Mbǝnǝn tsaurha hai numagha ƙǝlanggǝn tǝna sodjayighǝn haru kumnggit kum mbang pa ƙǝfarha tǝ ka yandǝghǝn na ɓai tǝ sodjaya haru kumnggit sǝri wa?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A mbǝ a mbang wa, nen ˈwarha teena thlǝn nafiya ɗǝ ka yandǝghǝn ɓalɗǝ inggun ɗa nda kaɗa kwaman tsawud ɗǝɗemnggirha.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Nǝghǝn kee ƙǝm, kala niifa ahur nun a malangwa ǝngya nanǝn tǝghǝn heu wa, mbǝ tsaurha tǝ tsahanna wa.”
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 “Fǝsa ˈyani na ngga, amma a tǝr mbǝndǝghǝn ɗǝ, tǝ ma nǝm nggǝrang mbǝndǝghǝn ɓa?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Ɓalwa targhǝnsǝ hu heerha na a mǝthlanggǝn wa, ƙǝl iraɗǝ kee.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.