Lucas 14
hwo (HWO) vs ACF
1 A far yiɓǝd Yahudaya, ɗǝna Yeeso ka hǝb ǝnnarhami a minda ki mamnda tǝ Farisarha ɗǝ, djang yirha nda fa.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 A mbǝɗi ƙǝlagha hai niifa ƙǝt a mbedghǝn, saryighǝn tǝ haryighǝn hǝhǝthla hai.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Tsahangga Yeeso mee Farisayini tǝ fasǝngya ngyakhrha, “Ngyakhad Musa nggǝmɗafa a ƙǝnanggǝm niifa a Far Yibrha wa?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Amma nggasa nda titib. Ƙǝsgha Yeeso har niifɗi, ƙǝnanggǝn ndanggǝn wiu fayi wa
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Tǝrgha tsahangga Yeeso mee kanda, “Ndam ahur nun na niifasǝ na tǝ wanggǝn nduwa thladghǝn, mukɗǝ hu kwat aama hai afar yibrha, mbun ɗǝrhaɗǝ ɗun ƙǝɗang sǝ ƙǝkar wa?”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Mbangwanda kalasǝ wa.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Kǝla na Yeeso hai nafini mbunanda ɓa, wurnda mbǝd tsaukya na nggǝngga, thlǝghang karapu ɗa nǝn kanda sǝ ya.
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “A mbud niifa sa ahu wutsǝfayid kakhrha ɗǝ, ma tsauna a mbǝd tsawud mamngya wa. Nǝn ɓa naarha mbunda niifa ɓa kalgha sa mu mamnggirha.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Anaɗǝ kee, niifɗi mbuwa kun kyab, ɓagha ndorha, ‘Fǝrang mbǝd tsawud wa niifɗiya.’ Tǝrgha a mbǝɗiya na shilee ƙǝsorha, na thliirha a mbǝd tsaurha ɗǝ na ngguchit.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Amma a mbunda sa, wuru mbǝd tsaurha na ngguchit, a ɓad niifɗa ɓa mbuwa sa nǝn ndorha ‘Pashi, kulo mbǝd tsaurha na ngga ya.’ Tǝrgha na wal mamnggirha a mbed shayiwa na heu mbuna nda ɓa.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Ƙǝsǝr kala niifa manangga altenggǝn nanda tsawang nda ngguchit, yanɗi manangwawa altenggǝn ƙǝm nanda manang nda.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tǝrgha ndangga Yeeso niifɗi aagha ndǝn, “A anna niifa ka hǝb ǝnnarhami ɓa, ko ngwanna wutsǝfayirha fa, a mbunna pashiyi wa ɓa kee wa, ko wan manggiwa, tǝ hurfayiwa, tǝ tulayiwa fa ƙǝnaya wa. A ǝnanna kee, a fara sǝmǝn nanda a aah sa kanda nggima, teu ǝnɗa nda ǝnangna kanda.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Amma a nanna a mbu fiya hu wutsǝfayirha ɓa, mbuwu fa yamiya, tǝ nafiya mǝrna fandan, tǝ sǝfǝngya tǝ kwamaya,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 na wal parka, ko nanǝn mba nda mbang teuƙǝn wa, Faara ni a teuƙǝn afar thlid fiya sǝ hu mǝra ǝnagha nggayirha.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Na niifasǝ tal ahur nafini na a hǝb ǝnnarhami tǝ Yeeso sǝknǝn pathɗiya, ndanggǝn, “Tǝ parkani niifa ɓagha hǝb ǝnnarhami yi mbǝnafarha fa hu kutǝryid Faara.”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Nggǝmangga Yeeso, “Na niifa sǝ ngwagha fa ǝna wutsǝfayirha nǝn manggǝn mbu fiya nǝn hangga.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 A far wutsǝfayidɗi, thlǝn mafadghǝnǝn ɗǝgha ndang nda nafini mbunǝn ɓa, ‘Ɓama ɓa, ƙǝsǝr ngwaɗi fa nanǝnya.’”
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 “Amma kanda na heu na nda a ˈwarha hai. Yi tal ndǝghǝn, ‘Hiiɗi heerha ɗini ƙǝlang nda ɓa, hwanni sa a ƙǝrsana.’”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 “Yanɗasǝ ƙǝm ndǝghǝn, ‘Hiiɗi thlad huɗaya nggarma tuf, niyi hu kwaman ƙǝƙǝrang kanda, hwanni sa a ƙǝrsana.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Tahadghǝn ƙǝm ndǝghǝn, ‘Kakhki ahu ɓenɗiya, tsaunǝn kee mbiya ɗǝrha ɗǝ wa.’”
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 “Wudgha mafadɗa ɓa pǝrang ǝngginanǝn turighǝn thlǝkna nafini. Tǝrgha turiɗi sǝbgha hurghǝn ɗǝ, ndanggǝn mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ ƙǝkar tǝr kwaman huɗarha na tǝ kwaman sarya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ɓana ɓa tǝ fa yamiya, tǝ sǝfǝngya, tǝ kwamaya tǝ nafiya mǝrna fandan hai.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Ndagha mafadɗi, ‘Paɓa, ngwalangɗi ǝnɗi ndaana, kulo mbiya takh mbǝrha.’”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 “Tǝrgha ndangga turiɗi mafadghǝn, ‘Ɗuwaɗǝ turu kwaman huɗaya ɗǝgha hu talya ɗǝ, ndangga kanda ɓanda ɓa tǝna wurina lǝghǝtta.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Niya pǝranggǝn kun, mbǝ niifa sǝ ahur nafini ˈwani mburha ɓa na taarang wutsǝfayidɗa fa kyana ya wa.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Farɗasǝ, fiya hangga a mbu samad Yeeso, tǝrgha kyahargha hai ndanggǝn kanda,
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Kala niifa na midghǝn mbu samadna a nggǝmngwa nggi kal yi chin nǝn tǝ man, nukkun tǝ wanggighǝn, wan manggighǝn hǝshya tǝ nishya, tǝ altenggǝn wa, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kala niifa mbangwa tǝrang kaɗidghǝn sǝ mbu samanna nǝn, mbǝ mbang tsaurha wan tǝ tsahanna wa.”
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 “Andam na niifa sǝ ahur nun na midghǝn sǝ tǝn ƙǝnna na dzang, mbǝnǝn ˈwarha teena tsauka hai thlǝɗanggǝn ǝngya hai na ngwalang tǝndǝɗi ˈwan wa, ƙǝlanggǝn tǝ na wuɗǝɓǝla sǝ a harghǝn ngga na mbang ngwalang tǝndǝɗi wa?”
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 A mbuhangɗa hai mbangwa mishilang wa, na fiya naarha waghǝn,
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 nanda a ndaarha, “Ƙǝlama kamshiɗa hai katǝrangɗǝ tǝnda hai mbangwa mishilang wa.”
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Nduwa ƙǝm ana kutǝra sǝ na midghǝnsǝ yanda tǝ shadghǝn kutǝra. Mbǝnǝn tsaurha hai numagha ƙǝlanggǝn tǝna sodjayighǝn haru kumnggit kum mbang pa ƙǝfarha tǝ ka yandǝghǝn na ɓai tǝ sodjaya haru kumnggit sǝri wa?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 A mbǝ a mbang wa, nen ˈwarha teena thlǝn nafiya ɗǝ ka yandǝghǝn ɓalɗǝ inggun ɗa nda kaɗa kwaman tsawud ɗǝɗemnggirha.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Nǝghǝn kee ƙǝm, kala niifa ahur nun a malangwa ǝngya nanǝn tǝghǝn heu wa, mbǝ tsaurha tǝ tsahanna wa.”
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Fǝsa ˈyani na ngga, amma a tǝr mbǝndǝghǝn ɗǝ, tǝ ma nǝm nggǝrang mbǝndǝghǝn ɓa?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ɓalwa targhǝnsǝ hu heerha na a mǝthlanggǝn wa, ƙǝl iraɗǝ kee.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.